Adhyaya 51

Verse 7

देवलजैगीषव्ययोश्चरित्रकीर्तनम्।। 1 ।। बलभद्रस्यादित्यतीर्थात्सोमतीर्थगमनम्।। 2 ।। वैशम्पायन उवाच॥ तस्मिन्नेव तु धर्मात्मा वसति स्म तपोधनः । गार्हस्थ्यं धर्ममास्थाय असितो देवलः पुरा ॥१॥ धर्मनित्यः शुचिर्दान्तो न्यस्तदण्डो महातपाः । कर्मणा मनसा वाचा समः सर्वेषु जन्तुषु ॥२॥ अक्रोधनो महाराज तुल्यनिन्दाप्रियाप्रियः । काञ्चने लोष्टके चैव समदर्शी महातपाः ॥३॥ देवताः पूजयन्नित्यमतिथींश्च द्विजैः सह । ब्रह्मचर्यरतो नित्यं सदा धर्मपरायणः ॥४॥ ततोऽभ्येत्य महाराज योगमास्थाय भिक्षुकः । जैगीषव्यो मुनिर्धीमांस्तस्मिंस्तीर्थे समाहितः ॥५॥ देवलस्याश्रमे राजन्न्यवसत्स महाद्युतिः । योगनित्यो महाराज सिद्धिं प्राप्तो महातपाः ॥६॥ तं तत्र वसमानं तु जैगीषव्यं महामुनिम् । देवलो दर्शयन्नेव नैवायुञ्जत धर्मतः ॥७॥ एवं तयोर्महाराज दीर्घकालो व्यतिक्रमत् । जैगीषव्यं मुनिं चैव न ददर्शाथ देवलः ॥८॥ आहारकाले मतिमान्परिव्राड्जनमेजय । उपातिष्ठत धर्मज्ञो भैक्षकाले स देवलम् ॥९॥ स दृष्ट्वा भिक्षुरूपेण प्राप्तं तत्र महामुनिम् । गौरवं परमं चक्रे प्रीतिं च विपुलां तथा ॥१०॥ देवलस्तु यथाशक्ति पूजयामास भारत । ऋषिदृष्टेन विधिना समा बह्व्यः समाहितः ॥११॥ कदाचित्तस्य नृपते देवलस्य महात्मनः । चिन्ता सुमहती जाता मुनिं दृष्ट्वा महाद्युतिम् ॥१२॥ समास्तु समतिक्रान्ता बह्व्यः पूजयतो मम । न चायमलसो भिक्षुरभ्यभाषत किञ्चन ॥१३॥ एवं विगणयन्नेव स जगाम महोदधिम् । अन्तरिक्षचरः श्रीमान्कलशं गृह्य देवलः ॥१४॥ गच्छन्नेव स धर्मात्मा समुद्रं सरितां पतिम् । जैगीषव्यं ततोऽपश्यद्गतं प्रागेव भारत ॥१५॥ ततः सविस्मयश्चिन्तां जगामाथासितः प्रभुः । कथं भिक्षुरयं प्राप्तः समुद्रे स्नात एव च ॥१६॥ इत्येवं चिन्तयामास महर्षिरसितस्तदा । स्नात्वा समुद्रे विधिवच्छुचिर्जप्यं जजाप ह ॥१७॥ कृतजप्याह्निकः श्रीमानाश्रमं च जगाम ह । कलशं जलपूर्णं वै गृहीत्वा जनमेजय ॥१८॥ ततः स प्रविशन्नेव स्वमाश्रमपदं मुनिः । आसीनमाश्रमे तत्र जैगीषव्यमपश्यत ॥१९॥ न व्याहरति चैवैनं जैगीषव्यः कथञ्चन । काष्ठभूतोऽऽश्रमपदे वसति स्म महातपाः ॥२०॥ तं दृष्ट्वा चाप्लुतं तोये सागरे सागरोपमम् । प्रविष्टमाश्रमं चापि पूर्वमेव ददर्श सः ॥२१॥ असितो देवलो राजंश्चिन्तयामास बुद्धिमान् । दृष्टः प्रभावं तपसो जैगीषव्यस्य योगजम् ॥२२॥ चिन्तयामास राजेन्द्र तदा स मुनिसत्तमः । मया दृष्टः समुद्रे च आश्रमे च कथं त्वयम् ॥२३॥ एवं विगणयन्नेव स मुनिर्मन्त्रपारगः । उत्पपाताश्रमात्तस्मादन्तरिक्षं विशां पते ॥२४॥ जिज्ञासार्थं तदा भिक्षोर्जैगीषव्यस्य देवलः ॥२४॥ सोऽन्तरिक्षचरान्सिद्धान्समपश्यत्समाहितान् । जैगीषव्यं च तैः सिद्धैः पूज्यमानमपश्यत ॥२५॥ ततोऽसितः सुसंरब्धो व्यवसायी दृढव्रतः । अपश्यद्वै दिवं यान्तं जैगीषव्यं स देवलः ॥२६॥ तस्माच्च पितृलोकं तं व्रजन्तं सोऽन्वपश्यत । पितृलोकाच्च तं यान्तं याम्यं लोकमपश्यत ॥२७॥ तस्मादपि समुत्पत्य सोमलोकमभिष्टुतम् । व्रजन्तमन्वपश्यत्स जैगीषव्यं महामुनिम् ॥२८॥ लोकान्समुत्पतन्तं च शुभानेकान्तयाजिनाम् । ततोऽग्निहोत्रिणां लोकांस्तेभ्यश्चाप्युत्पपात ह ॥२९॥ दर्शं च पौर्णमासं च ये यजन्ति तपोधनाः । तेभ्यः स ददृशे धीमाँल्लोकेभ्यः पशुयाजिनाम् ॥३०॥ व्रजन्तं लोकममलमपश्यद्देवपूजितम् ॥३०॥ चातुर्मास्यैर्बहुविधैर्यजन्ते ये तपोधनाः । तेषां स्थानं तथा यान्तं तथाग्निष्टोमयाजिनाम् ॥३१॥ अग्निष्टुतेन च तथा ये यजन्ति तपोधनाः । तत्स्थानमनुसम्प्राप्तमन्वपश्यत देवलः ॥३२॥ वाजपेयं क्रतुवरं तथा बहुसुवर्णकम् । आहरन्ति महाप्राज्ञास्तेषां लोकेष्वपश्यत ॥३३॥ यजन्ते पुण्डरीकेण राजसूयेन चैव ये । तेषां लोकेष्वपश्यच्च जैगीषव्यं स देवलः ॥३४॥ अश्वमेधं क्रतुवरं नरमेधं तथैव च । आहरन्ति नरश्रेष्ठास्तेषां लोकेष्वपश्यत ॥३५॥ सर्वमेधं च दुष्प्रापं तथा सौत्रामणिं च ये । तेषां लोकेष्वपश्यच्च जैगीषव्यं स देवलः ॥३६॥ द्वादशाहैश्च सत्रैर्ये यजन्ते विविधैर्नृप । तेषां लोकेष्वपश्यच्च जैगीषव्यं स देवलः ॥३७॥ मित्रावरुणयोर्लोकानादित्यानां तथैव च । सलोकतामनुप्राप्तमपश्यत ततोऽसितः ॥३८॥ रुद्राणां च वसूनां च स्थानं यच्च बृहस्पतेः । तानि सर्वाण्यतीतं च समपश्यत्ततोऽसितः ॥३९॥ आरुह्य च गवां लोकं प्रयान्तं ब्रह्मसत्रिणाम् । लोकानपश्यद्गच्छन्तं जैगीषव्यं ततोऽसितः ॥४०॥ त्रीँल्लोकानपरान्विप्रमुत्पतन्तं स्वतेजसा । पतिव्रतानां लोकांश्च व्रजन्तं सोऽन्वपश्यत ॥४१॥ ततो मुनिवरं भूयो जैगीषव्यमथासितः । नान्वपश्यत योगस्थमन्तर्हितमरिंदम ॥४२॥ सोऽचिन्तयन्महाभागो जैगीषव्यस्य देवलः । प्रभावं सुव्रतत्वं च सिद्धिं योगस्य चातुलाम् ॥४३॥ असितोऽपृच्छत तदा सिद्धाँल्लोकेषु सत्तमान् । प्रयतः प्राञ्जलिर्भूत्वा धीरस्तान्ब्रह्मसत्रिणः ॥४४॥ जैगीषव्यं न पश्यामि तं शंसत महौजसम् । एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं परं कौतूहलं हि मे ॥४५॥ सिद्धा ऊचुः॥ शृणु देवल भूतार्थं शंसतां नो दृढव्रत । जैगीषव्यो गतो लोकं शाश्वतं ब्रह्मणोऽव्ययम् ॥४६॥ स श्रुत्वा वचनं तेषां सिद्धानां ब्रह्मसत्रिणाम् । असितो देवलस्तूर्णमुत्पपात पपात च ॥४७॥ ततः सिद्धास्त ऊचुर्हि देवलं पुनरेव ह । न देवल गतिस्तत्र तव गन्तुं तपोधन ॥४८॥ ब्रह्मणः सदनं विप्र जैगीषव्यो यदाप्तवान् ॥४८॥ तेषां तद्वचनं श्रुत्वा सिद्धानां देवलः पुनः । आनुपूर्व्येण लोकांस्तान्सर्वानवततार ह ॥४९॥ स्वमाश्रमपदं पुण्यमाजगाम पतङ्गवत् । प्रविशन्नेव चापश्यज्जैगीषव्यं स देवलः ॥५०॥ ततो बुद्ध्या व्यगणयद्देवलो धर्मयुक्तया । दृष्ट्वा प्रभावं तपसो जैगीषव्यस्य योगजम् ॥५१॥ ततोऽब्रवीन्महात्मानं जैगीषव्यं स देवलः । विनयावनतो राजन्नुपसर्प्य महामुनिम् ॥५२॥ मोक्षधर्मं समास्थातुमिच्छेयं भगवन्नहम् ॥५२॥ तस्य तद्वचनं श्रुत्वा उपदेशं चकार सः । विधिं च योगस्य परं कार्याकार्यं च शास्त्रतः ॥५३॥ संन्यासकृतबुद्धिं तं ततो दृष्ट्वा महातपाः । सर्वाश्चास्य क्रियाश्चक्रे विधिदृष्टेन कर्मणा ॥५४॥ संन्यासकृतबुद्धिं तं भूतानि पितृभिः सह । ततो दृष्ट्वा प्ररुरुदुः कोऽस्मान्संविभजिष्यति ॥५५॥ देवलस्तु वचः श्रुत्वा भूतानां करुणं तथा । दिशो दश व्याहरतां मोक्षं त्यक्तुं मनो दधे ॥५६॥ ततस्तु फलमूलानि पवित्राणि च भारत । पुष्पाण्योषधयश्चैव रोरूयन्ते सहस्रशः ॥५७॥ पुनर्नो देवलः क्षुद्रो नूनं छेत्स्यति दुर्मतिः । अभयं सर्वभूतेभ्यो यो दत्त्वा नावबुध्यते ॥५८॥ ततो भूयो व्यगणयत्स्वबुद्ध्या मुनिसत्तमः । मोक्षे गार्हस्थ्यधर्मे वा किं नु श्रेयस्करं भवेत् ॥५९॥ इति निश्चित्य मनसा देवलो राजसत्तम । त्यक्त्वा गार्हस्थ्यधर्मं स मोक्षधर्ममरोचयत् ॥६०॥ एवमादीनि सञ्चिन्त्य देवलो निश्चयात्ततः । प्राप्तवान्परमां सिद्धिं परं योगं च भारत ॥६१॥ ततो देवाः समागम्य बृहस्पतिपुरोगमाः । जैगीषव्यं तपश्चास्य प्रशंसन्ति तपस्विनः ॥६२॥ अथाब्रवीदृषिवरो देवान्वै नारदस्तदा । जैगीषव्ये तपो नास्ति विस्मापयति योऽसितम् ॥६३॥ तमेवंवादिनं धीरं प्रत्यूचुस्ते दिवौकसः । मैवमित्येव शंसन्तो जैगीषव्यं महामुनिम् ॥६४॥ तत्राप्युपस्पृश्य ततो महात्मा; दत्त्वा च वित्तं हलभृद्द्विजेभ्यः । अवाप्य धर्मं परमार्यकर्मा; जगाम सोमस्य महत्स तीर्थम् ॥६५॥

devalajaigīṣavyayoścaritrakīrtanam|| 1 || balabhadrasyādityatīrthātsomatīrthagamanam|| 2 || vaiśampāyana uvāca|| tasminneva tu dharmātmā vasati sma tapodhanaḥ | gārhasthyaṃ dharmamāsthāya asito devalaḥ purā ||1|| dharmanityaḥ śucirdānto nyastadaṇḍo mahātapāḥ | karmaṇā manasā vācā samaḥ sarveṣu jantuṣu ||2|| akrodhano mahārāja tulyanindāpriyāpriyaḥ | kāñcane loṣṭake caiva samadarśī mahātapāḥ ||3|| devatāḥ pūjayannityamatithīṃśca dvijaiḥ saha | brahmacaryarato nityaṃ sadā dharmaparāyaṇaḥ ||4|| tato'bhyetya mahārāja yogamāsthāya bhikṣukaḥ | jaigīṣavyo munirdhīmāṃstasmiṃstīrthe samāhitaḥ ||5|| devalasyāśrame rājannyavasatsa mahādyutiḥ | yoganityo mahārāja siddhiṃ prāpto mahātapāḥ ||6|| taṃ tatra vasamānaṃ tu jaigīṣavyaṃ mahāmunim | devalo darśayanneva naivāyuñjata dharmataḥ ||7|| evaṃ tayormahārāja dīrghakālo vyatikramat | jaigīṣavyaṃ muniṃ caiva na dadarśātha devalaḥ ||8|| āhārakāle matimānparivrāḍjanamejaya | upātiṣṭhata dharmajño bhaikṣakāle sa devalam ||9|| sa dṛṣṭvā bhikṣurūpeṇa prāptaṃ tatra mahāmunim | gauravaṃ paramaṃ cakre prītiṃ ca vipulāṃ tathā ||10|| devalastu yathāśakti pūjayāmāsa bhārata | ṛṣidṛṣṭena vidhinā samā bahvyaḥ samāhitaḥ ||11|| kadācittasya nṛpate devalasya mahātmanaḥ | cintā sumahatī jātā muniṃ dṛṣṭvā mahādyutim ||12|| samāstu samatikrāntā bahvyaḥ pūjayato mama | na cāyamalaso bhikṣurabhyabhāṣata kiñcana ||13|| evaṃ vigaṇayanneva sa jagāma mahodadhim | antarikṣacaraḥ śrīmānkalaśaṃ gṛhya devalaḥ ||14|| gacchanneva sa dharmātmā samudraṃ saritāṃ patim | jaigīṣavyaṃ tato'paśyadgataṃ prāgeva bhārata ||15|| tataḥ savismayaścintāṃ jagāmāthāsitaḥ prabhuḥ | kathaṃ bhikṣurayaṃ prāptaḥ samudre snāta eva ca ||16|| ityevaṃ cintayāmāsa maharṣirasitastadā | snātvā samudre vidhivacchucirjapyaṃ jajāpa ha ||17|| kṛtajapyāhnikaḥ śrīmānāśramaṃ ca jagāma ha | kalaśaṃ jalapūrṇaṃ vai gṛhītvā janamejaya ||18|| tataḥ sa praviśanneva svamāśramapadaṃ muniḥ | āsīnamāśrame tatra jaigīṣavyamapaśyata ||19|| na vyāharati caivainaṃ jaigīṣavyaḥ kathañcana | kāṣṭhabhūto''śramapade vasati sma mahātapāḥ ||20|| taṃ dṛṣṭvā cāplutaṃ toye sāgare sāgaropamam | praviṣṭamāśramaṃ cāpi pūrvameva dadarśa saḥ ||21|| asito devalo rājaṃścintayāmāsa buddhimān | dṛṣṭaḥ prabhāvaṃ tapaso jaigīṣavyasya yogajam ||22|| cintayāmāsa rājendra tadā sa munisattamaḥ | mayā dṛṣṭaḥ samudre ca āśrame ca kathaṃ tvayam ||23|| evaṃ vigaṇayanneva sa munirmantrapāragaḥ | utpapātāśramāttasmādantarikṣaṃ viśāṃ pate ||24|| jijñāsārthaṃ tadā bhikṣorjaigīṣavyasya devalaḥ ||24|| so'ntarikṣacarānsiddhānsamapaśyatsamāhitān | jaigīṣavyaṃ ca taiḥ siddhaiḥ pūjyamānamapaśyata ||25|| tato'sitaḥ susaṃrabdho vyavasāyī dṛḍhavrataḥ | apaśyadvai divaṃ yāntaṃ jaigīṣavyaṃ sa devalaḥ ||26|| tasmācca pitṛlokaṃ taṃ vrajantaṃ so'nvapaśyata | pitṛlokācca taṃ yāntaṃ yāmyaṃ lokamapaśyata ||27|| tasmādapi samutpatya somalokamabhiṣṭutam | vrajantamanvapaśyatsa jaigīṣavyaṃ mahāmunim ||28|| lokānsamutpatantaṃ ca śubhānekāntayājinām | tato'gnihotriṇāṃ lokāṃstebhyaścāpyutpapāta ha ||29|| darśaṃ ca paurṇamāsaṃ ca ye yajanti tapodhanāḥ | tebhyaḥ sa dadṛśe dhīmā~llokebhyaḥ paśuyājinām ||30|| vrajantaṃ lokamamalamapaśyaddevapūjitam ||30|| cāturmāsyairbahuvidhairyajante ye tapodhanāḥ | teṣāṃ sthānaṃ tathā yāntaṃ tathāgniṣṭomayājinām ||31|| agniṣṭutena ca tathā ye yajanti tapodhanāḥ | tatsthānamanusamprāptamanvapaśyata devalaḥ ||32|| vājapeyaṃ kratuvaraṃ tathā bahusuvarṇakam | āharanti mahāprājñāsteṣāṃ lokeṣvapaśyata ||33|| yajante puṇḍarīkeṇa rājasūyena caiva ye | teṣāṃ lokeṣvapaśyacca jaigīṣavyaṃ sa devalaḥ ||34|| aśvamedhaṃ kratuvaraṃ naramedhaṃ tathaiva ca | āharanti naraśreṣṭhāsteṣāṃ lokeṣvapaśyata ||35|| sarvamedhaṃ ca duṣprāpaṃ tathā sautrāmaṇiṃ ca ye | teṣāṃ lokeṣvapaśyacca jaigīṣavyaṃ sa devalaḥ ||36|| dvādaśāhaiśca satrairye yajante vividhairnṛpa | teṣāṃ lokeṣvapaśyacca jaigīṣavyaṃ sa devalaḥ ||37|| mitrāvaruṇayorlokānādityānāṃ tathaiva ca | salokatāmanuprāptamapaśyata tato'sitaḥ ||38|| rudrāṇāṃ ca vasūnāṃ ca sthānaṃ yacca bṛhaspateḥ | tāni sarvāṇyatītaṃ ca samapaśyattato'sitaḥ ||39|| āruhya ca gavāṃ lokaṃ prayāntaṃ brahmasatriṇām | lokānapaśyadgacchantaṃ jaigīṣavyaṃ tato'sitaḥ ||40|| trī~llokānaparānvipramutpatantaṃ svatejasā | pativratānāṃ lokāṃśca vrajantaṃ so'nvapaśyata ||41|| tato munivaraṃ bhūyo jaigīṣavyamathāsitaḥ | nānvapaśyata yogasthamantarhitamariṃdama ||42|| so'cintayanmahābhāgo jaigīṣavyasya devalaḥ | prabhāvaṃ suvratatvaṃ ca siddhiṃ yogasya cātulām ||43|| asito'pṛcchata tadā siddhā~llokeṣu sattamān | prayataḥ prāñjalirbhūtvā dhīrastānbrahmasatriṇaḥ ||44|| jaigīṣavyaṃ na paśyāmi taṃ śaṃsata mahaujasam | etadicchāmyahaṃ śrotuṃ paraṃ kautūhalaṃ hi me ||45|| siddhā ūcuḥ|| śṛṇu devala bhūtārthaṃ śaṃsatāṃ no dṛḍhavrata | jaigīṣavyo gato lokaṃ śāśvataṃ brahmaṇo'vyayam ||46|| sa śrutvā vacanaṃ teṣāṃ siddhānāṃ brahmasatriṇām | asito devalastūrṇamutpapāta papāta ca ||47|| tataḥ siddhāsta ūcurhi devalaṃ punareva ha | na devala gatistatra tava gantuṃ tapodhana ||48|| brahmaṇaḥ sadanaṃ vipra jaigīṣavyo yadāptavān ||48|| teṣāṃ tadvacanaṃ śrutvā siddhānāṃ devalaḥ punaḥ | ānupūrvyeṇa lokāṃstānsarvānavatatāra ha ||49|| svamāśramapadaṃ puṇyamājagāma pataṅgavat | praviśanneva cāpaśyajjaigīṣavyaṃ sa devalaḥ ||50|| tato buddhyā vyagaṇayaddevalo dharmayuktayā | dṛṣṭvā prabhāvaṃ tapaso jaigīṣavyasya yogajam ||51|| tato'bravīnmahātmānaṃ jaigīṣavyaṃ sa devalaḥ | vinayāvanato rājannupasarpya mahāmunim ||52|| mokṣadharmaṃ samāsthātumiccheyaṃ bhagavannaham ||52|| tasya tadvacanaṃ śrutvā upadeśaṃ cakāra saḥ | vidhiṃ ca yogasya paraṃ kāryākāryaṃ ca śāstrataḥ ||53|| saṃnyāsakṛtabuddhiṃ taṃ tato dṛṣṭvā mahātapāḥ | sarvāścāsya kriyāścakre vidhidṛṣṭena karmaṇā ||54|| saṃnyāsakṛtabuddhiṃ taṃ bhūtāni pitṛbhiḥ saha | tato dṛṣṭvā praruruduḥ ko'smānsaṃvibhajiṣyati ||55|| devalastu vacaḥ śrutvā bhūtānāṃ karuṇaṃ tathā | diśo daśa vyāharatāṃ mokṣaṃ tyaktuṃ mano dadhe ||56|| tatastu phalamūlāni pavitrāṇi ca bhārata | puṣpāṇyoṣadhayaścaiva rorūyante sahasraśaḥ ||57|| punarno devalaḥ kṣudro nūnaṃ chetsyati durmatiḥ | abhayaṃ sarvabhūtebhyo yo dattvā nāvabudhyate ||58|| tato bhūyo vyagaṇayatsvabuddhyā munisattamaḥ | mokṣe gārhasthyadharme vā kiṃ nu śreyaskaraṃ bhavet ||59|| iti niścitya manasā devalo rājasattama | tyaktvā gārhasthyadharmaṃ sa mokṣadharmamarocayat ||60|| evamādīni sañcintya devalo niścayāttataḥ | prāptavānparamāṃ siddhiṃ paraṃ yogaṃ ca bhārata ||61|| tato devāḥ samāgamya bṛhaspatipurogamāḥ | jaigīṣavyaṃ tapaścāsya praśaṃsanti tapasvinaḥ ||62|| athābravīdṛṣivaro devānvai nāradastadā | jaigīṣavye tapo nāsti vismāpayati yo'sitam ||63|| tamevaṃvādinaṃ dhīraṃ pratyūcuste divaukasaḥ | maivamityeva śaṃsanto jaigīṣavyaṃ mahāmunim ||64|| tatrāpyupaspṛśya tato mahātmā; dattvā ca vittaṃ halabhṛddvijebhyaḥ | avāpya dharmaṃ paramāryakarmā; jagāma somasya mahatsa tīrtham ||65||

Verse 8

नैवापुञ्चत धर्मतः इति छ.पाठः।।

naivāpuñcata dharmataḥ iti cha.pāṭhaḥ||

Verse 16

न्यतिक्रमत् व्यत्यक्रामत्।।

nyatikramat vyatyakrāmat||

Verse 46

असितप्रभ इति छ.पाठः।।

asitaprabha iti cha.pāṭhaḥ||

Verse 47

भूतार्थं यथाभूतार्थम्।।

bhūtārthaṃ yathābhūtārtham||

Verse 51

असितो देवल।।

asito devala||

Verse 54

उत्पपात ब्रह्मलोकं गन्तुमिति शेषः। पपात च गगनात्।।

utpapāta brahmalokaṃ gantumiti śeṣaḥ| papāta ca gaganāt||

Verse 56

सर्वाः क्रिया उत्सर्गेष्ठ्यादयः।।

sarvāḥ kriyā utsargeṣṭhyādayaḥ||

Verse 66

मोक्षं सन्न्यासं त्यक्तुं मनो दधे। उत्सृष्टा नामग्नीनां पुनराधानं कर्तुमैच्छत्।।

mokṣaṃ sannyāsaṃ tyaktuṃ mano dadhe| utsṛṣṭā nāmagnīnāṃ punarādhānaṃ kartumaicchat||