Adhyaya 27

Verse 1

सहदेवेन शकुन्युलूकयोर्वधः।। 1 ।। सञ्जय उवाच। तस्मिन्प्रवृत्ते सङ्ग्रामे गजवाजिनरश्रो शकुनिः सौबलो राजन्सहदेवं xxxxxxयात्।।

sahadevena śakunyulūkayorvadhaḥ|| 1 || sañjaya uvāca| tasminpravṛtte saṅgrāme gajavājinaraśro śakuniḥ saubalo rājansahadevaṃ xxxxxxyāt||

Verse 2

ततोऽस्यापततस्तूर्णं सहदेवः पतापवान्। शरौघान्प्रेषयामास पतङ्गानिव शीघ्रगान्। उलूकं च रणे राजन्विव्याध दशभिः शरैः।।

tato'syāpatatastūrṇaṃ sahadevaḥ patāpavān| śaraughānpreṣayāmāsa pataṅgāniva śīghragān| ulūkaṃ ca raṇe rājanvivyādha daśabhiḥ śaraiḥ||

Verse 3

शकृनिश्च महाराज भीमं विद्ध्वा त्रिभिः शरैः। नवत्या निशितैर्बाणैः सहदेवमवाकिरत्।।

śakṛniśca mahārāja bhīmaṃ viddhvā tribhiḥ śaraiḥ| navatyā niśitairbāṇaiḥ sahadevamavākirat||

Verse 4

ते शूराः समरे राजन्समासाद्य परस्परम्। विव्यधुर्निशितैर्बाणैः कङ्कबर्हिणवाजितैः। स्वर्णपुङ्खैः शिलधौतैराकर्णप्रहितैः शरैः।।

te śūrāḥ samare rājansamāsādya parasparam| vivyadhurniśitairbāṇaiḥ kaṅkabarhiṇavājitaiḥ| svarṇapuṅkhaiḥ śiladhautairākarṇaprahitaiḥ śaraiḥ||

Verse 5

तेषां चापगुणोत्सृष्टा शरवृष्टिर्विशाम्पते। आच्छादयद्दिशः सर्वा धाराभिरिव तोयदः।।

teṣāṃ cāpaguṇotsṛṣṭā śaravṛṣṭirviśāmpate| ācchādayaddiśaḥ sarvā dhārābhiriva toyadaḥ||

Verse 6

ततः क्रुद्धो रणे भीमः सहदेवश्च भारत। चेरतुः कदनं सङ्ख्ये कुर्वन्तौ सुमहाबलौ।।

tataḥ kruddho raṇe bhīmaḥ sahadevaśca bhārata| ceratuḥ kadanaṃ saṅkhye kurvantau sumahābalau||

Verse 7

ताभ्यां शरशतैश्छनं तद्बलं तव भारत। सान्धकारमिवाकाशमभवत्तत्रतत्र ह।। ।। इति श्रीमन्महाभारते शल्यपर्वणि शल्यवधपर्वणि अष्टादशदिवसयुद्धे सप्तविंशोऽध्यायः।। 27 ।।

tābhyāṃ śaraśataiśchanaṃ tadbalaṃ tava bhārata| sāndhakāramivākāśamabhavattatratatra ha|| || iti śrīmanmahābhārate śalyaparvaṇi śalyavadhaparvaṇi aṣṭādaśadivasayuddhe saptaviṃśo'dhyāyaḥ|| 27 ||

Verse 8

अश्वैर्विपरिधावद्भिः शरच्छन्नैर्विशाम्पते। तत्रतत्र कृतो मार्गो विकर्षद्भिर्हतान्बहून्।।

aśvairviparidhāvadbhiḥ śaracchannairviśāmpate| tatratatra kṛto mārgo vikarṣadbhirhatānbahūn||

Verse 9

निहतानां हयानां च सहैव हयसादिभिः। वर्मभिर्विनिकृत्तैश्च प्रासैश्छिन्नैश्च मारिष।।

nihatānāṃ hayānāṃ ca sahaiva hayasādibhiḥ| varmabhirvinikṛttaiśca prāsaiśchinnaiśca māriṣa||

Verse 10

ऋष्टिभिः शक्तिभिश्चैव सासिप्रासपरश्वथैः। सञ्छन्ना पृथिवी जज्ञे कुसुमैः शबला इव।।

ṛṣṭibhiḥ śaktibhiścaiva sāsiprāsaparaśvathaiḥ| sañchannā pṛthivī jajñe kusumaiḥ śabalā iva||

Verse 11

योधास्तत्र महाराज समासाद्य परस्परम्। व्यचरन्त रणे क्रुद्धा विनिघ्नन्तः परस्परम्।।

yodhāstatra mahārāja samāsādya parasparam| vyacaranta raṇe kruddhā vinighnantaḥ parasparam||

Verse 12

उद्वृत्तनयनै रोषात्सन्दष्टौष्ठपुटैर्मुखैः। सकुण्डलैर्मही च्छन्ना पद्मकिञ्चल्कसन्निभैः।।

udvṛttanayanai roṣātsandaṣṭauṣṭhapuṭairmukhaiḥ| sakuṇḍalairmahī cchannā padmakiñcalkasannibhaiḥ||

Verse 13

भुजैश्छिन्नैर्महाराज नागराजकरोपमैः। साङ्गदैः सतनुत्रैश्च सासिप्रासपरश्वथैः।।

bhujaiśchinnairmahārāja nāgarājakaropamaiḥ| sāṅgadaiḥ satanutraiśca sāsiprāsaparaśvathaiḥ||

Verse 14

कबन्धैरुत्थितैश्छिन्नैर्नृत्यद्भिश्चापरैर्युधि। क्रव्यादगणसञ्छन्ना घोराऽभूत्पृथिवी विभो।।

kabandhairutthitaiśchinnairnṛtyadbhiścāparairyudhi| kravyādagaṇasañchannā ghorā'bhūtpṛthivī vibho||

Verse 15

अल्पावशिष्टे सैन्ये तु कौरवेयान्महाहवे। प्रहृष्टाः पाण्डवा भूत्वा निन्यिरे यमसादनम्।।

alpāvaśiṣṭe sainye tu kauraveyānmahāhave| prahṛṣṭāḥ pāṇḍavā bhūtvā ninyire yamasādanam||

Verse 16

एतस्मिन्नन्तरे शूरः सौबलेयः प्रतापवान्। प्रासेन सहदेवस्य शिरसि प्राहरद्भृशम्।।

etasminnantare śūraḥ saubaleyaḥ pratāpavān| prāsena sahadevasya śirasi prāharadbhṛśam||

Verse 17

स विह्वलो महाराज रथोपस्थ उपाविशत्।।

sa vihvalo mahārāja rathopastha upāviśat||

Verse 18

सहदेवं तथा दृष्ट्वा भीमसेनः प्रतापवान्। सर्वसैन्यानि सङ्क्रुद्धो वारयामास भारत।।

sahadevaṃ tathā dṛṣṭvā bhīmasenaḥ pratāpavān| sarvasainyāni saṅkruddho vārayāmāsa bhārata||

Verse 19

निर्बिभेद च नाराचैः शतशोऽथ सहस्रशः। स निर्भिद्याकरोच्चैव सिंहनादमरिन्दमः।।

nirbibheda ca nārācaiḥ śataśo'tha sahasraśaḥ| sa nirbhidyākaroccaiva siṃhanādamarindamaḥ||

Verse 20

तेन शभ्देन वित्रस्ताः सर्वे सहयवारणाः। प्राद्रवन्सहसा भीताः शकुनेश्च पदानुगाः।।

tena śabhdena vitrastāḥ sarve sahayavāraṇāḥ| prādravansahasā bhītāḥ śakuneśca padānugāḥ||

Verse 21

प्रभग्नानथ तान्दृष्ट्वा राजा दुर्योधनोऽब्रवीत्। निवर्तध्वमधर्मज्ञा युध्यध्वं किं सृतेन वः।।

prabhagnānatha tāndṛṣṭvā rājā duryodhano'bravīt| nivartadhvamadharmajñā yudhyadhvaṃ kiṃ sṛtena vaḥ||

Verse 22

इह कीर्ति समाधाय प्रेत्य लोकान्समश्नुते। प्राणाञ्जहाति यो धीरो युद्धे पृष्ठमदर्शयन्।।

iha kīrti samādhāya pretya lokānsamaśnute| prāṇāñjahāti yo dhīro yuddhe pṛṣṭhamadarśayan||

Verse 23

एवमुक्तास्तु ते राज्ञा सौबलस्य पदानुगाः। पाण्डवानभ्यवर्तन्त मृत्युं कृत्वा निवर्तनम्।।

evamuktāstu te rājñā saubalasya padānugāḥ| pāṇḍavānabhyavartanta mṛtyuṃ kṛtvā nivartanam||

Verse 24

द्रवद्भिस्तत्र राजेन्द्र कृतः शब्दोऽतिदारुणः। क्षुब्धसागरसङ्काशः क्षुभितैः सर्वतो दिशम्।।

dravadbhistatra rājendra kṛtaḥ śabdo'tidāruṇaḥ| kṣubdhasāgarasaṅkāśaḥ kṣubhitaiḥ sarvato diśam||

Verse 25

तांस्ततः पुरतो दृष्ट्वा सौबलस्य पदानुगान्। प्रत्युद्ययुर्महाराज पाण्डवा विजयोद्यताः।।

tāṃstataḥ purato dṛṣṭvā saubalasya padānugān| pratyudyayurmahārāja pāṇḍavā vijayodyatāḥ||

Verse 26

प्रत्याश्वस्य च दुर्धर्षः सहदेवो विशाम्पते। शकुनिं दशभिर्विद्ध्वा हयांश्चास्य त्रिभिः शरैः। धनुश्चिच्छेद च शरैः सौबलस्य हसन्निव।।

pratyāśvasya ca durdharṣaḥ sahadevo viśāmpate| śakuniṃ daśabhirviddhvā hayāṃścāsya tribhiḥ śaraiḥ| dhanuściccheda ca śaraiḥ saubalasya hasanniva||

Verse 27

अथान्यद्धनुरादाय शकुनिर्युद्धदुर्मदः। विव्याध नकुलं षष्ट्या भीमसेनं च सप्ताभिः।। यत्तदा हृष्यसे मृढ ग्लहन्नक्षैः इति झ.पाठः।।

athānyaddhanurādāya śakuniryuddhadurmadaḥ| vivyādha nakulaṃ ṣaṣṭyā bhīmasenaṃ ca saptābhiḥ|| yattadā hṛṣyase mṛḍha glahannakṣaiḥ iti jha.pāṭhaḥ||

Verse 28

उलूकोऽपि महाराज भीमं विव्याध सप्तभिः। सहदेवं च सप्तत्या परीप्सन्पितरं रणे।।

ulūko'pi mahārāja bhīmaṃ vivyādha saptabhiḥ| sahadevaṃ ca saptatyā parīpsanpitaraṃ raṇe||

Verse 29

तं भीमसेनः समरे विव्याध नवभिः शरैः। शकुनिं च चतुःषष्ट्या पार्श्वस्थांश्च त्रिभिस्त्रिभिः।।

taṃ bhīmasenaḥ samare vivyādha navabhiḥ śaraiḥ| śakuniṃ ca catuḥṣaṣṭyā pārśvasthāṃśca tribhistribhiḥ||

Verse 30

ते हन्यमाना भीमेन नाराचैस्तैलपायितैः। सहदेवं रणे क्रुद्धाश्छादयञ्शरवृष्टिभिः। पर्वतं वारिधाराभिः सविद्युत इवाम्बुदाः।।

te hanyamānā bhīmena nārācaistailapāyitaiḥ| sahadevaṃ raṇe kruddhāśchādayañśaravṛṣṭibhiḥ| parvataṃ vāridhārābhiḥ savidyuta ivāmbudāḥ||

Verse 31

ततोऽस्यापततः शूरः सहदेवः प्रतापवान्। उलूकस्य महाराज भल्लेनापाहरच्छिरः।।

tato'syāpatataḥ śūraḥ sahadevaḥ pratāpavān| ulūkasya mahārāja bhallenāpāharacchiraḥ||

Verse 32

स जगाम रथाद्भूमिं सहदेवेन पातितः। रुधिराप्लुतसर्वाङ्गो नन्दयन्पाण्डवान्युधि।।

sa jagāma rathādbhūmiṃ sahadevena pātitaḥ| rudhirāplutasarvāṅgo nandayanpāṇḍavānyudhi||

Verse 33

पुत्रं तु निहतं दृष्ट्वा शकुनिस्तत्र भारत। साश्रुकण्ठो विनिःश्वस्य क्षत्तुर्वाक्यमनुस्मरन्।।

putraṃ tu nihataṃ dṛṣṭvā śakunistatra bhārata| sāśrukaṇṭho viniḥśvasya kṣatturvākyamanusmaran||

Verse 34

चिन्तयित्वा मुहूर्तं स बाष्पपूर्णेक्षणः श्वसन्। सहदेवं समासाद्य त्रिभिर्विव्याध सायकैः।।

cintayitvā muhūrtaṃ sa bāṣpapūrṇekṣaṇaḥ śvasan| sahadevaṃ samāsādya tribhirvivyādha sāyakaiḥ||

Verse 35

तानपास्य शरान्मुक्ताञ्शरसङ्घैः प्रताम्पवान्। सहदेवो महाराज धनुश्चिच्छेद संयुगे।।

tānapāsya śarānmuktāñśarasaṅghaiḥ pratāmpavān| sahadevo mahārāja dhanuściccheda saṃyuge||

Verse 36

छिन्ने धनुषि राजेन्द्र शकुनिः सौबलस्तदा। प्रगृह्य विपुलं खङ्गं सहदेवाय प्राहिणोत्।।

chinne dhanuṣi rājendra śakuniḥ saubalastadā| pragṛhya vipulaṃ khaṅgaṃ sahadevāya prāhiṇot||

Verse 37

तमापतन्तं सहसा घोररूपं विशाम्पते। द्विधा चिच्छेद समरे सौबलस्य हसन्निव।।

tamāpatantaṃ sahasā ghorarūpaṃ viśāmpate| dvidhā ciccheda samare saubalasya hasanniva||

Verse 38

असिं दृष्ट्वा द्विधा च्छिन्नं प्रगृह्य महतीं गदाम्। प्राहिणोत्सहदेवाय सा मोघा न्यपतद्भुवि।।

asiṃ dṛṣṭvā dvidhā cchinnaṃ pragṛhya mahatīṃ gadām| prāhiṇotsahadevāya sā moghā nyapatadbhuvi||

Verse 39

ततः शक्तिं महाघोरां कालरात्रीमिवोद्यताम्। प्रेषयामास सक्रुद्धः पाण्डवं प्रति सौबलः।।

tataḥ śaktiṃ mahāghorāṃ kālarātrīmivodyatām| preṣayāmāsa sakruddhaḥ pāṇḍavaṃ prati saubalaḥ||

Verse 40

तामापतन्तीं सहसा शरैः कनकभूषणैः। त्रिधा चिच्छेद समरे सहदेवो हसन्निव।।

tāmāpatantīṃ sahasā śaraiḥ kanakabhūṣaṇaiḥ| tridhā ciccheda samare sahadevo hasanniva||

Verse 41

सा पपात त्रिधा च्छिन्ना भूमौ कनकभूषणा। शीर्यमाणा यथा दीप्ता गगनाद्वै शतहदा।।

sā papāta tridhā cchinnā bhūmau kanakabhūṣaṇā| śīryamāṇā yathā dīptā gaganādvai śatahadā||

Verse 42

शक्तिं विनिहतां दृष्ट्वा सौबलं च भयार्दितम्। दुद्रुवुस्तावकाः सर्वे भये जाते ससौबलाः।।

śaktiṃ vinihatāṃ dṛṣṭvā saubalaṃ ca bhayārditam| dudruvustāvakāḥ sarve bhaye jāte sasaubalāḥ||

Verse 43

अथोत्क्रुष्टं महच्चासीत्पाण्डवैर्जितकाशिभिः। धार्तराष्ट्रास्ततः सर्वे प्रायशो विमुखाऽभवन्।।

athotkruṣṭaṃ mahaccāsītpāṇḍavairjitakāśibhiḥ| dhārtarāṣṭrāstataḥ sarve prāyaśo vimukhā'bhavan||

Verse 44

तान्वै विमनसो दृष्ट्वा माद्रीपुत्रः प्रतापवान्। शरैरनेकसाहस्रैर्वारयामास संयुगे।।

tānvai vimanaso dṛṣṭvā mādrīputraḥ pratāpavān| śarairanekasāhasrairvārayāmāsa saṃyuge||

Verse 45

ततो गान्धारकैर्गुप्तं पुष्टैरश्वैर्जये धृतम्। आससाद रमे यान्तं सहदेवोऽथ सौबलम्।।

tato gāndhārakairguptaṃ puṣṭairaśvairjaye dhṛtam| āsasāda rame yāntaṃ sahadevo'tha saubalam||

Verse 46

स्वमंशमवशिष्टं तं संस्मृत्य शकुनिं नृप। रथेन काञ्चनाङ्गेन सहदेवः समभ्ययात्।।

svamaṃśamavaśiṣṭaṃ taṃ saṃsmṛtya śakuniṃ nṛpa| rathena kāñcanāṅgena sahadevaḥ samabhyayāt||

Verse 47

अधिज्यं बलवत्कृत्वा व्याक्षिपन्सुमहद्धनुः। स सौबलमभिद्रुत्य गार्ध्रपत्रैः शिलाशितैः।।

adhijyaṃ balavatkṛtvā vyākṣipansumahaddhanuḥ| sa saubalamabhidrutya gārdhrapatraiḥ śilāśitaiḥ||

Verse 48

भृशमभ्यहन्त्कुद्धस्तोत्रैरिव महाद्विपम्। उवाच चैनं मेधावी विगृह्य स्मारयन्निव।।

bhṛśamabhyahantkuddhastotrairiva mahādvipam| uvāca cainaṃ medhāvī vigṛhya smārayanniva||

Verse 49

क्षत्रधर्मे स्थिरो भूत्वा युध्यस्व पुरुषो भव। यत्तदा भाषसे मूढ गृह्णन्नक्षान्सभातले। फलमद्य प्रपद्यस्व कर्मणस्तस्य दुर्मते।। अलङ्कृतमिवाकाशं इति क.पाठः।।

kṣatradharme sthiro bhūtvā yudhyasva puruṣo bhava| yattadā bhāṣase mūḍha gṛhṇannakṣānsabhātale| phalamadya prapadyasva karmaṇastasya durmate|| alaṅkṛtamivākāśaṃ iti ka.pāṭhaḥ||

Verse 50

निहतास्ते दुरात्मानो येऽस्मानवहसन्पुरा। दुर्योधनः कुलाङ्गारः शिष्टस्त्वं चास्य मातुलः।।

nihatāste durātmāno ye'smānavahasanpurā| duryodhanaḥ kulāṅgāraḥ śiṣṭastvaṃ cāsya mātulaḥ||

Verse 51

अद्य ते निहनिष्यामि क्षुरेणोन्मथितं शिरः। वृक्षात्फलमिवाविद्वं लगुडेन प्रमाथिना।।

adya te nihaniṣyāmi kṣureṇonmathitaṃ śiraḥ| vṛkṣātphalamivāvidvaṃ laguḍena pramāthinā||

Verse 52

एवमुक्त्वा महाराज सहदेवो महाबलः। सङ्क्रुद्धो रणशार्दूलो वेगेनाभिजगाम तम्।।

evamuktvā mahārāja sahadevo mahābalaḥ| saṅkruddho raṇaśārdūlo vegenābhijagāma tam||

Verse 53

अभिगम्य सुदुर्धर्षः सहदेवो युधां पतिः। विकृष्य बलवच्चापं क्रोधेन प्रज्वलन्निव।।

abhigamya sudurdharṣaḥ sahadevo yudhāṃ patiḥ| vikṛṣya balavaccāpaṃ krodhena prajvalanniva||

Verse 54

शकुनिं दशभिर्विद्ध्वा चतुर्भिश्चास्य वाजिनः। छत्रं ध्वजं धनुश्चास्य च्छित्त्वा सिंह इवानदत्।।

śakuniṃ daśabhirviddhvā caturbhiścāsya vājinaḥ| chatraṃ dhvajaṃ dhanuścāsya cchittvā siṃha ivānadat||

Verse 55

छिन्नध्वजधनुश्छत्रः सहदेवेन सौबलः। कृतो विद्धश्च बहुभिः सर्वमर्मसु सायकैः।।

chinnadhvajadhanuśchatraḥ sahadevena saubalaḥ| kṛto viddhaśca bahubhiḥ sarvamarmasu sāyakaiḥ||

Verse 56

ततो भूयो महाराज सहदेवः प्रतापवान्। शकुनेः प्रेषयान्मास शरवृष्टिं दुरासदाम्।।

tato bhūyo mahārāja sahadevaḥ pratāpavān| śakuneḥ preṣayānmāsa śaravṛṣṭiṃ durāsadām||

Verse 57

ततस्तु क्रुद्धः सुबलस्य पुत्रो माद्रीसुतं सहदेवं विमर्दे। प्रासेन जाम्बूनदभूषणेन जिघांसुरेकोऽभिपपात शीघ्रम्।।

tatastu kruddhaḥ subalasya putro mādrīsutaṃ sahadevaṃ vimarde| prāsena jāmbūnadabhūṣaṇena jighāṃsureko'bhipapāta śīghram||

Verse 58

माद्रीसुतस्तस्य समुद्यतं तं प्रासं सुवृत्तौ च भुजौ रणाग्रे। भल्लैस्त्रिभिर्युगपत्सञ्चकर्त ननाद चोच्चैस्तरसाऽऽजिमध्ये।।

mādrīsutastasya samudyataṃ taṃ prāsaṃ suvṛttau ca bhujau raṇāgre| bhallaistribhiryugapatsañcakarta nanāda coccaistarasā''jimadhye||

Verse 59

तस्याशुकारी सुसमाहितेन सुवर्णपुङ्खेन दृढायसेन। भल्लेन सर्वावरणातिगेन शिरः शरीरात्प्रममाथ भूयः।।

tasyāśukārī susamāhitena suvarṇapuṅkhena dṛḍhāyasena| bhallena sarvāvaraṇātigena śiraḥ śarīrātpramamātha bhūyaḥ||

Verse 60

शरेण कार्तस्वरभूषितेन दिवाकराभेण सुसंहितेन। हृतोत्तमाङ्गो युधि पाण्डवेन पपात भूमौ सुबलस्य पुत्रः।।

śareṇa kārtasvarabhūṣitena divākarābheṇa susaṃhitena| hṛtottamāṅgo yudhi pāṇḍavena papāta bhūmau subalasya putraḥ||

Verse 61

स तच्छिरो वेगवता शरेण सुवर्णपुङ्खेन शिलाशितेन। प्रावेरयत्कुपितः पाण्डुपुत्रो यत्तत्कुरूणामनयस्य मूलम्।।

sa tacchiro vegavatā śareṇa suvarṇapuṅkhena śilāśitena| prāverayatkupitaḥ pāṇḍuputro yattatkurūṇāmanayasya mūlam||

Verse 62

भुजौ सुवृत्तौ प्रचकर्त वीरः पश्चात्कबन्धं रुधिरावसिक्तम्। विस्पन्दमानं निपपात घोरं रथोत्तमात्पार्थिव पार्थिवस्य।।

bhujau suvṛttau pracakarta vīraḥ paścātkabandhaṃ rudhirāvasiktam| vispandamānaṃ nipapāta ghoraṃ rathottamātpārthiva pārthivasya||

Verse 63

हृतोत्तमाङ्गं शकुनिं समीक्ष्य भूमौ शयानं रुधिरार्द्रगात्रम्। योधास्त्वदीया भयनष्टसत्वा दिशः प्रजग्मुः प्रगृहीतशस्त्राः।।

hṛtottamāṅgaṃ śakuniṃ samīkṣya bhūmau śayānaṃ rudhirārdragātram| yodhāstvadīyā bhayanaṣṭasatvā diśaḥ prajagmuḥ pragṛhītaśastrāḥ||

Verse 64

प्रविद्रुताः शुष्कमुखा विसञ्ज्ञा गाण्डीवघोषेण समाहताश्च। भयार्दिता भग्नरथाश्वनागाः पदातयश्चैव सधार्तराष्ट्राः।।

pravidrutāḥ śuṣkamukhā visañjñā gāṇḍīvaghoṣeṇa samāhatāśca| bhayārditā bhagnarathāśvanāgāḥ padātayaścaiva sadhārtarāṣṭrāḥ||

Verse 65

ततो रथाच्छकुनिं पातयित्वा मुदान्विता भारत पाण्डवेयाः शङ्कान्प्रदध्युः समरेऽतिहृष्टाः सकेशवाः सैनिकान्हर्षयन्तः।।

tato rathācchakuniṃ pātayitvā mudānvitā bhārata pāṇḍaveyāḥ śaṅkānpradadhyuḥ samare'tihṛṣṭāḥ sakeśavāḥ sainikānharṣayantaḥ||

Verse 66

तं चापि सर्वे प्रतिपूजयन्तो दृष्ट्वा ब्रुवाणाः सहदेवमाजौ। दिष्ट्या हतो नैकृतिको महात्मा सहात्मजो वीर रणे त्वयेति।।

taṃ cāpi sarve pratipūjayanto dṛṣṭvā bruvāṇāḥ sahadevamājau| diṣṭyā hato naikṛtiko mahātmā sahātmajo vīra raṇe tvayeti||