Adhyaya 18

Verse 1

सङ्कुलयुद्धम्।। 1 ।। सञ्जय उवाच। पातिते युधि दुर्धर्षे मद्रराजे महारथे। तावकास्तव पुत्राश्च प्रायशो विमुखाऽभवन्।।

saṅkulayuddham|| 1 || sañjaya uvāca| pātite yudhi durdharṣe madrarāje mahārathe| tāvakāstava putrāśca prāyaśo vimukhā'bhavan||

Verse 2

वणिजो नावि भिन्नायां यथागाधे महार्णवे। अपारे पारमिच्छन्तो हते शूरे महात्मनि।।

vaṇijo nāvi bhinnāyāṃ yathāgādhe mahārṇave| apāre pāramicchanto hate śūre mahātmani||

Verse 3

मद्रराजे महाराज वित्रस्ताः शरविक्षताः। अनाथा नाथमिच्छन्तो मृगाः सिंहार्दिता इव।।

madrarāje mahārāja vitrastāḥ śaravikṣatāḥ| anāthā nāthamicchanto mṛgāḥ siṃhārditā iva||

Verse 4

वृषा यथा भग्नशृङ्गाः शीर्णदन्ता यथा गजाः। मध्याह्ने प्रत्यपायाम निर्जिताऽजातशत्रुणा।।

vṛṣā yathā bhagnaśṛṅgāḥ śīrṇadantā yathā gajāḥ| madhyāhne pratyapāyāma nirjitā'jātaśatruṇā||

Verse 5

न संस्थातुमनीकानि न च राजन्पराक्रमे। आसीद्बुद्धिर्हते शल्ये तव योधस्य कस्यचित्।।

na saṃsthātumanīkāni na ca rājanparākrame| āsīdbuddhirhate śalye tava yodhasya kasyacit||

Verse 6

भीष्मे द्रोणे च निहते सूतपुत्रे च पातिते। यद्दुःखं तव योधानां भयं चासीद्विशाम्पते।।

bhīṣme droṇe ca nihate sūtaputre ca pātite| yadduḥkhaṃ tava yodhānāṃ bhayaṃ cāsīdviśāmpate||

Verse 7

तद्भयं स च नः शोको भूय एवाभ्यवर्तत। निराशाश्च जये राजन्हते शल्ये महारथे।।

tadbhayaṃ sa ca naḥ śoko bhūya evābhyavartata| nirāśāśca jaye rājanhate śalye mahārathe||

Verse 8

हतप्रवीरा विध्वस्ता निकृत्ताश्च शितैः शरैः। मद्रराजे हते राजन्योधास्ते प्राद्रवन्भयात्।।

hatapravīrā vidhvastā nikṛttāśca śitaiḥ śaraiḥ| madrarāje hate rājanyodhāste prādravanbhayāt||

Verse 9

अश्वानन्ये गजानन्ये रथानन्ये महारथाः। आरुह्य जवसम्पन्ना पादाताः प्राद्रवंस्तथा।।

aśvānanye gajānanye rathānanye mahārathāḥ| āruhya javasampannā pādātāḥ prādravaṃstathā||

Verse 10

द्विसाहस्राश्च महातङ्गा गिरिरूपाः प्रहारिणः। xxप्राद्रवन्हते शल्ये अङ्कुशाङ्गुष्ठनोदिताः।।

dvisāhasrāśca mahātaṅgā girirūpāḥ prahāriṇaḥ| xxprādravanhate śalye aṅkuśāṅguṣṭhanoditāḥ||

Verse 11

ते रणाद्भरतश्रेष्ठ तावकाः प्राद्रवन्दिशः। धावतश्चाप्यपश्याम श्वसमानाञ्शराहतान्।।

te raṇādbharataśreṣṭha tāvakāḥ prādravandiśaḥ| dhāvataścāpyapaśyāma śvasamānāñśarāhatān||

Verse 12

तान्प्रभग्नान्हतान्दृष्ट्वा हतोत्साहान्पराजितान्। अभ्यवर्तन्त पाञ्चालाः पाण्डवाश्च जयैषिणः।।

tānprabhagnānhatāndṛṣṭvā hatotsāhānparājitān| abhyavartanta pāñcālāḥ pāṇḍavāśca jayaiṣiṇaḥ||

Verse 13

बाणशब्दरवाश्चापि सिंहनादाश्च पुष्कलाः। शङ्खशब्दश्च शूराणां दारुणः समपद्यत।।

bāṇaśabdaravāścāpi siṃhanādāśca puṣkalāḥ| śaṅkhaśabdaśca śūrāṇāṃ dāruṇaḥ samapadyata||

Verse 14

दृष्ट्वा तु कौरवं सैन्यं भयत्रस्तं प्रविद्रुतम्। अन्योन्यं समभाषन्त पाञ्चालाः पाण्डवैः सह।।

dṛṣṭvā tu kauravaṃ sainyaṃ bhayatrastaṃ pravidrutam| anyonyaṃ samabhāṣanta pāñcālāḥ pāṇḍavaiḥ saha||

Verse 15

अद्य राजा सत्यधृतिर्हतामित्रो युधिष्ठिरः। अद्य दुर्योधनो हीनो दीप्तया नृपतिश्रिया।।

adya rājā satyadhṛtirhatāmitro yudhiṣṭhiraḥ| adya duryodhano hīno dīptayā nṛpatiśriyā||

Verse 16

अद्य श्रुत्वा हतं पुत्रं धृतराष्ट्रो जनेश्वरः। निःसंज्ञः पतितो भूमौ किल्बिषं प्रतिपत्स्यते।।

adya śrutvā hataṃ putraṃ dhṛtarāṣṭro janeśvaraḥ| niḥsaṃjñaḥ patito bhūmau kilbiṣaṃ pratipatsyate||

Verse 17

अद्य जानाति बीभत्सुं समर्थं स्वधन्विनाम्। अद्यात्मानं च दुर्मेधा गर्हयिष्यति पापकृत्।।

adya jānāti bībhatsuṃ samarthaṃ svadhanvinām| adyātmānaṃ ca durmedhā garhayiṣyati pāpakṛt||

Verse 18

अद्य क्षत्तुर्वचः सत्यं स्मरतां ब्रुवतो हितम्। अद्यप्रभृति पार्थं च प्रेष्यभूत इवाचरन्। विजानातु नृपो दुःखं यत्प्राप्तं पाण्डुनन्दनैः।। न मातेक्रमते पाथः इति ङ. पाठः। न मानसस्यते इति क.पाठः।।

adya kṣatturvacaḥ satyaṃ smaratāṃ bruvato hitam| adyaprabhṛti pārthaṃ ca preṣyabhūta ivācaran| vijānātu nṛpo duḥkhaṃ yatprāptaṃ pāṇḍunandanaiḥ|| na mātekramate pāthaḥ iti ṅa. pāṭhaḥ| na mānasasyate iti ka.pāṭhaḥ||

Verse 19

अद्य कृष्णस्य माहात्म्यं विजानातु महीपतिः। अद्यार्जुनधनुर्घोषं घोरं जानातु संयुगे।।

adya kṛṣṇasya māhātmyaṃ vijānātu mahīpatiḥ| adyārjunadhanurghoṣaṃ ghoraṃ jānātu saṃyuge||

Verse 20

अत्त्राणां च बलं सर्वं बाह्वोश्च बलमाहवे। पुत्राणां च वधं घोरं भीमेन श्रोष्यते नृपः।।

attrāṇāṃ ca balaṃ sarvaṃ bāhvośca balamāhave| putrāṇāṃ ca vadhaṃ ghoraṃ bhīmena śroṣyate nṛpaḥ||

Verse 21

अद्य ज्ञास्यति भीमस्य बलं घोरं महात्मनः। हते दुर्योधने युद्धे शक्रेणेव तु शम्बरे।।

adya jñāsyati bhīmasya balaṃ ghoraṃ mahātmanaḥ| hate duryodhane yuddhe śakreṇeva tu śambare||

Verse 22

यत्कृतं भीमसेनेन दुःशासनवधे तदा। कोऽन्यः कर्ताऽस्ति तल्लोके ऋते भीमान्महाबलात्।

yatkṛtaṃ bhīmasenena duḥśāsanavadhe tadā| ko'nyaḥ kartā'sti talloke ṛte bhīmānmahābalāt|

Verse 23

अद्य ज्येष्ठस्य जानीतां पाण्डवस्य पराक्रमम्। मद्रराजं हतं श्रुत्वा देवैरपि सुदुःसहम्।।

adya jyeṣṭhasya jānītāṃ pāṇḍavasya parākramam| madrarājaṃ hataṃ śrutvā devairapi suduḥsaham||

Verse 24

अद्य ज्ञास्यति सङ्ग्रामे माद्रीपुत्रौ सुदुःसहौ। निहते सौबले वीरे गान्धारेषु च सर्वशः।।

adya jñāsyati saṅgrāme mādrīputrau suduḥsahau| nihate saubale vīre gāndhāreṣu ca sarvaśaḥ||

Verse 25

xxxx न तेषां स्याद्येषां योद्धा धनञ्जयः। xxxxx धृष्टद्युम्नश्च पार्षतः।।

xxxx na teṣāṃ syādyeṣāṃ yoddhā dhanañjayaḥ| xxxxx dhṛṣṭadyumnaśca pārṣataḥ||

Verse 26

xxxx पञ्च माद्रीपुत्रौ च पाण्डवौ। शिखण्डी च महेष्वासो राजा चैव युधिष्ठिरः।।

xxxx pañca mādrīputrau ca pāṇḍavau| śikhaṇḍī ca maheṣvāso rājā caiva yudhiṣṭhiraḥ||

Verse 27

येषां च जगतो नाथो नाथः कृष्णो जनार्दनः। कथं तेषां जयो न स्याद्येषां धर्मो व्यपाश्रयः।।

yeṣāṃ ca jagato nātho nāthaḥ kṛṣṇo janārdanaḥ| kathaṃ teṣāṃ jayo na syādyeṣāṃ dharmo vyapāśrayaḥ||

Verse 28

लाभस्तेषां जयस्तेषां कुतस्तेषां पराभवः। येषां नाथो हृषीकेशः सर्वलोकविभुर्हरिः।।

lābhasteṣāṃ jayasteṣāṃ kutasteṣāṃ parābhavaḥ| yeṣāṃ nātho hṛṣīkeśaḥ sarvalokavibhurhariḥ||

Verse 29

भीष्मं द्रोणं च कर्णं च मद्रराजानमेव च। तथाऽन्यान्नृपतीन्वीराञ्शतशोऽथ सहस्रशः।।

bhīṣmaṃ droṇaṃ ca karṇaṃ ca madrarājānameva ca| tathā'nyānnṛpatīnvīrāñśataśo'tha sahasraśaḥ||

Verse 30

कोऽन्यः शक्तो रणे जेतुमृते पार्थाद्युधिष्ठिरात्। यस्य नाथो हृषीकेशः सदा सत्ययशोनिधिः।।

ko'nyaḥ śakto raṇe jetumṛte pārthādyudhiṣṭhirāt| yasya nātho hṛṣīkeśaḥ sadā satyayaśonidhiḥ||

Verse 31

इत्येवं वदमानास्ते हर्षेण महता युताः। प्रभग्नांस्तावकान्योधान्संहृष्टाः पृष्ठतोऽन्वयुः।।

ityevaṃ vadamānāste harṣeṇa mahatā yutāḥ| prabhagnāṃstāvakānyodhānsaṃhṛṣṭāḥ pṛṣṭhato'nvayuḥ||

Verse 32

धनञ्जयो रथानीकमभ्यवर्तत वीर्यवान्। माद्रीपुत्रौ च शकुनिं सात्यकिश्च महारथः।।

dhanañjayo rathānīkamabhyavartata vīryavān| mādrīputrau ca śakuniṃ sātyakiśca mahārathaḥ||

Verse 33

तान्प्रेक्ष्य द्रवतः सर्वान्भीमसेनभयार्दितान्। दुर्योधनस्तदा सूतमब्रवीद्विस्मयन्निव।।

tānprekṣya dravataḥ sarvānbhīmasenabhayārditān| duryodhanastadā sūtamabravīdvismayanniva||

Verse 34

मामतिक्रमते पार्थो धनुष्पाणिमवस्थितम्। जघने सर्वसैन्यानां शनैरश्वान्प्रचोदय।। ।। इति श्रीमन्महाभारते शल्यपर्वणि शल्यवधपर्वणि अष्टादशदिवसयुद्धे अष्टादशोऽध्यायः।। 18 ।।

māmatikramate pārtho dhanuṣpāṇimavasthitam| jaghane sarvasainyānāṃ śanairaśvānpracodaya|| || iti śrīmanmahābhārate śalyaparvaṇi śalyavadhaparvaṇi aṣṭādaśadivasayuddhe aṣṭādaśo'dhyāyaḥ|| 18 ||

Verse 35

जघने युध्यमानं हि कौन्तेयो मां न संशयः। नोत्सहेदभ्यतिक्रान्तुं वेलामिव महोदधिः।।

jaghane yudhyamānaṃ hi kaunteyo māṃ na saṃśayaḥ| notsahedabhyatikrāntuṃ velāmiva mahodadhiḥ||

Verse 36

पश्य सैन्यं महत्सूत पाण्डवैः समभिद्रुतम्। सैन्यरेणुं समुद्भूतं पश्य चैनं समन्ततः।।

paśya sainyaṃ mahatsūta pāṇḍavaiḥ samabhidrutam| sainyareṇuṃ samudbhūtaṃ paśya cainaṃ samantataḥ||

Verse 37

सिंहनादांश्च समुद्भूतं पश्य चैनं समन्ततः।। तस्माद्याहि शनैः सूत जघनं परिपालय।।

siṃhanādāṃśca samudbhūtaṃ paśya cainaṃ samantataḥ|| tasmādyāhi śanaiḥ sūta jaghanaṃ paripālaya||

Verse 38

मयि स्थिते च समरे निरुद्धेषु च पाण्डुषु। पुनरावर्तते तूर्णं मामकं बलमोजसा।।

mayi sthite ca samare niruddheṣu ca pāṇḍuṣu| punarāvartate tūrṇaṃ māmakaṃ balamojasā||

Verse 39

तच्छ्रुत्वा तव पुत्रस्य शूरस्य सदृशं वचः। सारथिर्हेमसञ्छन्नाञ्शरैरश्वानचोदयत्।।

tacchrutvā tava putrasya śūrasya sadṛśaṃ vacaḥ| sārathirhemasañchannāñśarairaśvānacodayat||

Verse 40

गजाश्वरथिभिर्हीनास्त्यक्तात्मानः पदातयः। एकविंशतिसाहस्राः संयुगायावतस्थिरे।।

gajāśvarathibhirhīnāstyaktātmānaḥ padātayaḥ| ekaviṃśatisāhasrāḥ saṃyugāyāvatasthire||

Verse 41

नानादेशसमुद्भूता नानारञ्जितवाससः। अवस्थितास्तदा योधाः प्रार्थयन्तो महद्यशः।।

nānādeśasamudbhūtā nānārañjitavāsasaḥ| avasthitāstadā yodhāḥ prārthayanto mahadyaśaḥ||

Verse 42

तेषामापततां तत्र संहृष्टानां परस्परम्। सम्मर्दः सुमहाञ्चज्ञे घोररूपो भयानकः।।

teṣāmāpatatāṃ tatra saṃhṛṣṭānāṃ parasparam| sammardaḥ sumahāñcajñe ghorarūpo bhayānakaḥ||

Verse 43

भीमसेनं तदा राजन्धृष्टद्युम्नं च पार्षतम्। बलेन चतुरङ्गेण नानादेश्यानवारयत्।।

bhīmasenaṃ tadā rājandhṛṣṭadyumnaṃ ca pārṣatam| balena caturaṅgeṇa nānādeśyānavārayat||

Verse 44

भीममेवाभ्यवर्तन्त रणेऽन्ये तु पदातयः। प्रक्ष्वेड्यास्फोट्य संहृष्टा वीरलोकं यियासवः।।

bhīmamevābhyavartanta raṇe'nye tu padātayaḥ| prakṣveḍyāsphoṭya saṃhṛṣṭā vīralokaṃ yiyāsavaḥ||

Verse 45

आसाद्य भीमसेनं तु संरब्धा युद्धदुर्मदाः। धार्तराष्ट्रा विनेदुर्हि नान्यामकथनयन्कथाम्। परिवार्य रणे भीमं निजघ्नुस्ते समन्ततः।।

āsādya bhīmasenaṃ tu saṃrabdhā yuddhadurmadāḥ| dhārtarāṣṭrā vinedurhi nānyāmakathanayankathām| parivārya raṇe bhīmaṃ nijaghnuste samantataḥ||

Verse 46

स वध्यमानः समरे पदातिगणसंवृतः। न चचाल ततः स्थानान्मैनाक इव पर्वतः।।

sa vadhyamānaḥ samare padātigaṇasaṃvṛtaḥ| na cacāla tataḥ sthānānmaināka iva parvataḥ||

Verse 47

ते तु क्रुद्धा महाराज पाण्डवस्य महारथम्। निग्रहीतुं प्रवृत्ता हि योधांश्चान्यानवारयन्।।

te tu kruddhā mahārāja pāṇḍavasya mahāratham| nigrahītuṃ pravṛttā hi yodhāṃścānyānavārayan||

Verse 48

अक्रुध्यत रणे भीमस्तैस्तदा पर्यवस्थितैः। सोऽवतीर्य रथात्तूर्णं पदातिः समवस्थितः।।

akrudhyata raṇe bhīmastaistadā paryavasthitaiḥ| so'vatīrya rathāttūrṇaṃ padātiḥ samavasthitaḥ||

Verse 49

जातरूपप्रतिच्छन्नां प्रगृह्य महतीं गदाम्। अवधीत्तावकान्योधान्दण्डपाणिरिवान्तकः।।

jātarūpapraticchannāṃ pragṛhya mahatīṃ gadām| avadhīttāvakānyodhāndaṇḍapāṇirivāntakaḥ||

Verse 50

रथाश्वविप्रहीणांस्तु तान्भीमो गदया बली। एकविंशतिसाहस्रान्पदातीन्समपोथयत्।।

rathāśvaviprahīṇāṃstu tānbhīmo gadayā balī| ekaviṃśatisāhasrānpadātīnsamapothayat||

Verse 51

हत्वा तत्पुरुषानीकं भीमः सत्यपराक्रमः। धृष्टद्युम्नं पुरस्कृत्य न चिरात्प्रत्यदृश्यत।।

hatvā tatpuruṣānīkaṃ bhīmaḥ satyaparākramaḥ| dhṛṣṭadyumnaṃ puraskṛtya na cirātpratyadṛśyata||

Verse 52

पादाता निहता भूमौ शिश्यिरे रुधिरोक्षितः। सम्भग्ना इव वातेन कर्णिकाराः सुपुष्पिताः।।

pādātā nihatā bhūmau śiśyire rudhirokṣitaḥ| sambhagnā iva vātena karṇikārāḥ supuṣpitāḥ||

Verse 53

नानाशस्त्रसमायुक्ता नानाकुण्डलधारिणः। नानाजात्या हतास्तत्र नादेशसमागताः।।

nānāśastrasamāyuktā nānākuṇḍaladhāriṇaḥ| nānājātyā hatāstatra nādeśasamāgatāḥ||

Verse 54

पताकाध्वजसञ्छन्नं पदातीनां महद्बलम्। निकृत्तं विबभौ रौद्रं घोररूपं भयावहम्।।

patākādhvajasañchannaṃ padātīnāṃ mahadbalam| nikṛttaṃ vibabhau raudraṃ ghorarūpaṃ bhayāvaham||

Verse 55

युधिष्ठिरपुरोगाश्च सहसैन्या महारथाः। अभ्यधावन्महात्मानं पुत्रं दुर्योधनं तव।।

yudhiṣṭhirapurogāśca sahasainyā mahārathāḥ| abhyadhāvanmahātmānaṃ putraṃ duryodhanaṃ tava||

Verse 56

ते सर्वे तावकान्दृष्ट्वा महेष्वासान्पराङ्मुखान्। नाभ्यवर्तन्त ते पुत्रं वेलामिव महोर्मयः।।

te sarve tāvakāndṛṣṭvā maheṣvāsānparāṅmukhān| nābhyavartanta te putraṃ velāmiva mahormayaḥ||

Verse 57

तदद्भुतमपश्याम तव पुत्रस्य पौरुषम्। यदेकं सहिताः पार्था न शेकुरतिवर्तितुम्।।

tadadbhutamapaśyāma tava putrasya pauruṣam| yadekaṃ sahitāḥ pārthā na śekurativartitum||

Verse 58

नातिदूरापयातं तु कृतबुद्वि पलायने। दुर्योधनः स्वकं सैन्यमब्रवीद्भृशविक्षतम्।।

nātidūrāpayātaṃ tu kṛtabudvi palāyane| duryodhanaḥ svakaṃ sainyamabravīdbhṛśavikṣatam||

Verse 59

न तं देशं प्रपश्यामि पृथिव्यां पर्वतेषु च। यत्र यातान्न वा हन्युः पाण्डवाः किं सृतेन वः।।

na taṃ deśaṃ prapaśyāmi pṛthivyāṃ parvateṣu ca| yatra yātānna vā hanyuḥ pāṇḍavāḥ kiṃ sṛtena vaḥ||

Verse 60

अल्पं च बलमेतेषां कृष्णौ च भृशविक्षतौ। यदि सर्वेऽत्र तिष्ठामो ध्रुवं नो विजयो भवेत्।।

alpaṃ ca balameteṣāṃ kṛṣṇau ca bhṛśavikṣatau| yadi sarve'tra tiṣṭhāmo dhruvaṃ no vijayo bhavet||

Verse 61

विप्रयातांस्तु वो भिन्नान्पाण्डवाः कृतविप्रियाः। अनुयाय हनिष्यन्ति श्रेयान्नः समरे वधः।।

viprayātāṃstu vo bhinnānpāṇḍavāḥ kṛtavipriyāḥ| anuyāya haniṣyanti śreyānnaḥ samare vadhaḥ||

Verse 62

शृण्वन्तु क्षत्रियाः सर्वे यावन्तोऽत्र समागताः। यदा शूरं च भीरुं च मारयत्यन्तकः सदा।।

śṛṇvantu kṣatriyāḥ sarve yāvanto'tra samāgatāḥ| yadā śūraṃ ca bhīruṃ ca mārayatyantakaḥ sadā||

Verse 63

को नु मूढो न युध्येत पुरुषः क्षत्रियो ध्रुवम्। श्रेयान्नो भीमसेनस्य क्रुद्धस्याभिमुखे स्थितः।।

ko nu mūḍho na yudhyeta puruṣaḥ kṣatriyo dhruvam| śreyānno bhīmasenasya kruddhasyābhimukhe sthitaḥ||

Verse 64

सुखः साङ्ग्रामिको मृत्युर्दुःखो व्याधिजरादिभिः। मर्त्येनावश्यमर्तव्यं गृहेष्वपि कदाचन।।

sukhaḥ sāṅgrāmiko mṛtyurduḥkho vyādhijarādibhiḥ| martyenāvaśyamartavyaṃ gṛheṣvapi kadācana||

Verse 65

युध्यतः क्षत्रधर्मेण मृत्युरेष सनातनः। हत्वेह सुखमाप्नोति हतः प्रेत्य महत्फलम्।।

yudhyataḥ kṣatradharmeṇa mṛtyureṣa sanātanaḥ| hatveha sukhamāpnoti hataḥ pretya mahatphalam||

Verse 66

न युद्धधर्माच्छ्रेयान्वै पन्थाः स्वर्गस्य कौरवाः। अचिरेणैव ताँल्लोकान्हतो युद्धे समश्नुते।।

na yuddhadharmācchreyānvai panthāḥ svargasya kauravāḥ| acireṇaiva tā~llokānhato yuddhe samaśnute||

Verse 67

श्रुत्वा तद्वचनं तस्य पूजयित्वा च पार्थिवाः। पुनरेवाभ्यवर्तन्त पाण्डवानाततायिनः।।

śrutvā tadvacanaṃ tasya pūjayitvā ca pārthivāḥ| punarevābhyavartanta pāṇḍavānātatāyinaḥ||

Verse 68

तानापतत एवाशु व्यूढानीकाः प्रहारिणः। प्रत्युद्ययुस्तदा पार्था जयगृद्धाः प्रमन्यवः।।

tānāpatata evāśu vyūḍhānīkāḥ prahāriṇaḥ| pratyudyayustadā pārthā jayagṛddhāḥ pramanyavaḥ||

Verse 69

धनञ्जयो रथेनाजावभ्यवर्तत वीर्यवान्। विश्रुतं त्रिषु लोकेषु व्याक्षिपन्गाण्डिवं धनुः।।

dhanañjayo rathenājāvabhyavartata vīryavān| viśrutaṃ triṣu lokeṣu vyākṣipangāṇḍivaṃ dhanuḥ||

Verse 70

माद्रीपुत्रौ च शकुनिं सात्यकिश्च महाबलः। जवेनाभ्यपतन्हृष्टा यत्ता वै तावकं बलम्।।

mādrīputrau ca śakuniṃ sātyakiśca mahābalaḥ| javenābhyapatanhṛṣṭā yattā vai tāvakaṃ balam||