Adhyaya 62

Verse 1

कृष्णेनार्जुनम्प्रति युधिष्ठिरस्य कर्णेन पराभवकथनपूर्वकं कर्णयुद्धप्रदर्शनम्।। 1 ।। तथा भीमसेनयुद्धप्रदर्शनम्।। 2 ।। श्रीभगवानुवाच। आतुरो मे मतो राजा अविपह्यश्च भारत। यथैनमनुवर्तन्ते पञ्चालाः सह पाण्डवैः।।

kṛṣṇenārjunamprati yudhiṣṭhirasya karṇena parābhavakathanapūrvakaṃ karṇayuddhapradarśanam|| 1 || tathā bhīmasenayuddhapradarśanam|| 2 || śrībhagavānuvāca| āturo me mato rājā avipahyaśca bhārata| yathainamanuvartante pañcālāḥ saha pāṇḍavaiḥ||

Verse 2

त्वरमाणास्त्वराकाले सर्वशस्त्रभृतां वराः। मज्जन्तमिव पाताले बलिनो ह्युज्जिहीर्षवः।।

tvaramāṇāstvarākāle sarvaśastrabhṛtāṃ varāḥ| majjantamiva pātāle balino hyujjihīrṣavaḥ||

Verse 3

न केतुर्दृश्यते राज्ञः कर्णस्य पिहितः शरैः। पश्यतोर्यमयोः पार्थ सात्यकेश्च शिखण्डिनः।।

na keturdṛśyate rājñaḥ karṇasya pihitaḥ śaraiḥ| paśyatoryamayoḥ pārtha sātyakeśca śikhaṇḍinaḥ||

Verse 4

धृष्टद्युम्नस्य भीमस्य शतानीकस्य वा विभो। पाञ्चालानां च सर्वेषां चेदीनां चैव भारत।।

dhṛṣṭadyumnasya bhīmasya śatānīkasya vā vibho| pāñcālānāṃ ca sarveṣāṃ cedīnāṃ caiva bhārata||

Verse 5

एष कर्णो रणे पार्थ पाण्डवानामनीकिनीम्। शरैर्विध्वंसयामास नलिनीमिव कुञ्जरः।।

eṣa karṇo raṇe pārtha pāṇḍavānāmanīkinīm| śarairvidhvaṃsayāmāsa nalinīmiva kuñjaraḥ||

Verse 6

एते द्रवन्ति रथिनस्त्वदीयाः पाण्डुनन्दन। पश्य पश्य यथा पार्थ गच्छन्त्येते महारथाः।।

ete dravanti rathinastvadīyāḥ pāṇḍunandana| paśya paśya yathā pārtha gacchantyete mahārathāḥ||

Verse 7

एते भारत मातङ्गाः कर्णेनाभिहताः शरैः। आर्तनादान्विकुर्वाणा विद्रवन्ति दिशो दश।।

ete bhārata mātaṅgāḥ karṇenābhihatāḥ śaraiḥ| ārtanādānvikurvāṇā vidravanti diśo daśa||

Verse 8

रथानां द्रवते वृन्दमेतच्चैव समन्ततः। द्राव्यमाणं रणे पार्थ कर्णेनामिततेजसा।।

rathānāṃ dravate vṛndametaccaiva samantataḥ| drāvyamāṇaṃ raṇe pārtha karṇenāmitatejasā||

Verse 9

हस्तिकक्ष्यां रणे पश्य चरन्तीं तत्रतत्र ह। रथस्थं सूतपुत्रस्य केतुं केतुमतां वर।। ।। इति श्रीमन्महाभारते कर्णपर्वणि सप्तदशदिवसयुद्धे द्विषष्टितमोऽध्यायः।। 62 ।।

hastikakṣyāṃ raṇe paśya carantīṃ tatratatra ha| rathasthaṃ sūtaputrasya ketuṃ ketumatāṃ vara|| || iti śrīmanmahābhārate karṇaparvaṇi saptadaśadivasayuddhe dviṣaṣṭitamo'dhyāyaḥ|| 62 ||

Verse 10

असौ धावति राधेयो भीमसेनरथं प्रति। किरञ्शरशतान्येव विनिघ्नंस्तव वाहिनीम्।।

asau dhāvati rādheyo bhīmasenarathaṃ prati| kirañśaraśatānyeva vinighnaṃstava vāhinīm||

Verse 11

एते नश्यन्ति पाञ्चाला द्राव्यमाणा महात्मना। शक्रेणेव यथा दैत्या द्राव्यमाणा महात्मना।।

ete naśyanti pāñcālā drāvyamāṇā mahātmanā| śakreṇeva yathā daityā drāvyamāṇā mahātmanā||

Verse 12

एष कर्णो रणे जित्वा पाञ्चालान्पाण्डुसृञ्जयान्। दिशो विप्रेक्षते सर्वास्त्वदर्थमिति मे मतिः।।

eṣa karṇo raṇe jitvā pāñcālānpāṇḍusṛñjayān| diśo viprekṣate sarvāstvadarthamiti me matiḥ||

Verse 13

एष कर्णो धनुःश्रेष्ठं विधून्वन्बहुशोभते। शत्रुं जित्वा यथा शक्रो देवसङ्खैः समावृतः।।

eṣa karṇo dhanuḥśreṣṭhaṃ vidhūnvanbahuśobhate| śatruṃ jitvā yathā śakro devasaṅkhaiḥ samāvṛtaḥ||

Verse 14

एते नर्दन्ति कौरव्या दृष्ट्वा कर्णस्य विक्रमम्। त्रासयन्तो रणे पाण्डून्सृंजयांश्च समन्ततः।।

ete nardanti kauravyā dṛṣṭvā karṇasya vikramam| trāsayanto raṇe pāṇḍūnsṛṃjayāṃśca samantataḥ||

Verse 15

एष सर्वात्मना पाण्डूंस्त्रासयित्वा महारणे। अभिभाषति राधेयः सर्वसैन्यानि मानद।।

eṣa sarvātmanā pāṇḍūṃstrāsayitvā mahāraṇe| abhibhāṣati rādheyaḥ sarvasainyāni mānada||

Verse 16

अभिद्रवत भद्रं वो द्रुतं द्रवत कौरवाः। यथा न जीववान्कश्चिन्मुच्येत युधि सृञ्जयः।।

abhidravata bhadraṃ vo drutaṃ dravata kauravāḥ| yathā na jīvavānkaścinmucyeta yudhi sṛñjayaḥ||

Verse 17

तथा कुरुत संयत्ता वयं यास्याम पृष्ठतः। एवमुक्त्वा गतो ह्येष पृष्ठतो विकिरञ्छरान्।।

tathā kuruta saṃyattā vayaṃ yāsyāma pṛṣṭhataḥ| evamuktvā gato hyeṣa pṛṣṭhato vikirañcharān||

Verse 18

पश्य कर्णं रणे पार्थ श्वेतच्छत्रविराजितम्। उदयं पर्वतं यद्वच्छशाङ्केनाभिशोभितम्।।

paśya karṇaṃ raṇe pārtha śvetacchatravirājitam| udayaṃ parvataṃ yadvacchaśāṅkenābhiśobhitam||

Verse 19

पूर्णचन्द्रनिकाशेन मूर्ध्नि च्छत्रेण भारत। ध्रियमाणेन समरे श्रीमच्छतशलाकिना।। हस्तिकक्ष्यां केतुमिति सम्बन्धः।।

pūrṇacandranikāśena mūrdhni cchatreṇa bhārata| dhriyamāṇena samare śrīmacchataśalākinā|| hastikakṣyāṃ ketumiti sambandhaḥ||

Verse 20

एष त्वां प्रेक्षते कर्णः सकटाक्षं धनञ्जय। उत्तमं यत्नमास्थाय ध्रुवमेष्यति संयुगे।।

eṣa tvāṃ prekṣate karṇaḥ sakaṭākṣaṃ dhanañjaya| uttamaṃ yatnamāsthāya dhruvameṣyati saṃyuge||

Verse 21

पश्य ह्येनं महाबाहो विधुन्वानं महद्धनुः। शरांश्चाशीविषाकारान्विसृजन्तं महारणे।।

paśya hyenaṃ mahābāho vidhunvānaṃ mahaddhanuḥ| śarāṃścāśīviṣākārānvisṛjantaṃ mahāraṇe||

Verse 22

असौ निवृत्तो राधेयो दृष्ट्वा ते वानरध्वजम्। प्रार्थयन्समरं पार्थ त्वया सह परन्तप। वधाय ह्यात्मनोऽभ्येति पावकं शलभो यथा।।

asau nivṛtto rādheyo dṛṣṭvā te vānaradhvajam| prārthayansamaraṃ pārtha tvayā saha parantapa| vadhāya hyātmano'bhyeti pāvakaṃ śalabho yathā||

Verse 23

कर्णमेकाकिनं दृष्ट्वा धार्तराष्ट्रो रणाजिरे। त्वां च पार्थाभिसंरब्धं कर्णं प्रति महारथम्।।

karṇamekākinaṃ dṛṣṭvā dhārtarāṣṭro raṇājire| tvāṃ ca pārthābhisaṃrabdhaṃ karṇaṃ prati mahāratham||

Verse 24

कृतागसं च राधेयं धर्मात्मनि युधिष्ठिरे। अत्मानं च कृतार्थं च समीक्ष्य भरतर्षभ।।

kṛtāgasaṃ ca rādheyaṃ dharmātmani yudhiṣṭhire| atmānaṃ ca kṛtārthaṃ ca samīkṣya bharatarṣabha||

Verse 25

असौ दुर्योधनः क्रुद्धो रथानीकेन भारत। रिरक्षिषुः सुसंवृत्तो धार्तराष्ट्रो निवर्तते।।

asau duryodhanaḥ kruddho rathānīkena bhārata| rirakṣiṣuḥ susaṃvṛtto dhārtarāṣṭro nivartate||

Verse 26

सर्वैः सहैभिर्दुष्टात्मा बध्यतां च प्रयत्नतः। त्वया यशश्च राज्यं च सुखं चोत्तममिच्छता।।

sarvaiḥ sahaibhirduṣṭātmā badhyatāṃ ca prayatnataḥ| tvayā yaśaśca rājyaṃ ca sukhaṃ cottamamicchatā||

Verse 27

अदीनयोर्विश्रुतयोर्युवयोर्योत्स्यमानयोः। देवासुरे पार्थ मृधे देवदानवयोरिव। पश्यन्तु कौरवाः सर्वे तव पार्थ पराक्रमम्।।

adīnayorviśrutayoryuvayoryotsyamānayoḥ| devāsure pārtha mṛdhe devadānavayoriva| paśyantu kauravāḥ sarve tava pārtha parākramam||

Verse 28

त्वां च दृष्ट्वातिसंरब्धं कर्णं च भरतर्षम्। असौ दुर्योधनः क्रुद्धो नोत्तरं प्रतिपद्यते।।

tvāṃ ca dṛṣṭvātisaṃrabdhaṃ karṇaṃ ca bharatarṣam| asau duryodhanaḥ kruddho nottaraṃ pratipadyate||

Verse 29

आत्मानं च कृतात्मानं समीक्ष्य भरतर्षभ। कृतागसं च राधेयं धर्मात्मनि युधिष्ठिरे।।

ātmānaṃ ca kṛtātmānaṃ samīkṣya bharatarṣabha| kṛtāgasaṃ ca rādheyaṃ dharmātmani yudhiṣṭhire||

Verse 30

प्रतिपद्यस्व कौन्तेय प्राप्तकालमनन्तरम्। आर्यां युद्धे मतिं कृत्वा प्रत्येहि रथयूथपम्।।

pratipadyasva kaunteya prāptakālamanantaram| āryāṃ yuddhe matiṃ kṛtvā pratyehi rathayūthapam||

Verse 31

पञ्च ह्येतानि मुख्यानि रथानां रथसत्तम। शतान्यxxxxxxजलिनां तिन्मतेजसाम्।।

pañca hyetāni mukhyāni rathānāṃ rathasattama| śatānyaxxxxxxjalināṃ tinmatejasām||

Verse 32

पञ्च नाघxxxxx द्विगुणा वाजिनस्तथा। अभिसंहत्य कौन्तेय पदाताः प्रयुतानि च।।

pañca nāghaxxxxx dviguṇā vājinastathā| abhisaṃhatya kaunteya padātāḥ prayutāni ca||

Verse 33

xxxxxxxx वीर बलं तामभिवर्तते। द्रोमपुत्रं पुरस्कृत्य तच्छीघ्रं सन्निषूदय।।

xxxxxxxx vīra balaṃ tāmabhivartate| dromaputraṃ puraskṛtya tacchīghraṃ sanniṣūdaya||

Verse 34

निकृत्त्यैतद्रथानीकं बलिनं लोकविश्रुतम्। सूतपुत्रे महेष्वासे दर्शयात्मानमात्मना।। छत्रेणोपलक्षितः।।

nikṛttyaitadrathānīkaṃ balinaṃ lokaviśrutam| sūtaputre maheṣvāse darśayātmānamātmanā|| chatreṇopalakṣitaḥ||

Verse 35

xxxxxxxxxxxxxxxभरतर्षभ। xxxxxxxxxxxxx पाञ्चालानभिघावति।

xxxxxxxxxxxxxxxbharatarṣabha| xxxxxxxxxxxxx pāñcālānabhighāvati|

Verse 36

xxxxxx हि पश्यामि धृष्टद्युम्नरर्थ प्रति। xxxxxx पाञ्चालानिति मन्ये परन्तप।।

xxxxxx hi paśyāmi dhṛṣṭadyumnarartha prati| xxxxxx pāñcālāniti manye parantapa||

Verse 37

आचचक्षे प्रियं पार्थ तवेदं भरतर्षभ। राजासौ कुशली श्रीमान्धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः।।

ācacakṣe priyaṃ pārtha tavedaṃ bharatarṣabha| rājāsau kuśalī śrīmāndharmaputro yudhiṣṭhiraḥ||

Verse 38

असौ भीमो महाबाहुः सन्निवृत्तश्चमूयुखे। वृतः सृञ्जय सैन्येन शैनेयेन च भप्तत।।

asau bhīmo mahābāhuḥ sannivṛttaścamūyukhe| vṛtaḥ sṛñjaya sainyena śaineyena ca bhaptata||

Verse 39

वध्यन्त एते समरे कौरवा निशितैः शरैः। भीमसेनेन कौन्तेय पाञ्चालैश्च महात्मभिः।।

vadhyanta ete samare kauravā niśitaiḥ śaraiḥ| bhīmasenena kaunteya pāñcālaiśca mahātmabhiḥ||

Verse 40

सेना हि धार्तराष्ट्रस्य विमुखा व्यद्रवद्रणात्। वेगेन भीमसेनस्य विहता विविधैः शरैः।।

senā hi dhārtarāṣṭrasya vimukhā vyadravadraṇāt| vegena bhīmasenasya vihatā vividhaiḥ śaraiḥ||

Verse 41

विपन्नसस्येव मही रुधिरेण समुक्षिता। भारती भरतश्रेष्ठ सेना कृपणदर्शना।।

vipannasasyeva mahī rudhireṇa samukṣitā| bhāratī bharataśreṣṭha senā kṛpaṇadarśanā||

Verse 42

निवृत्तं पश्य कौन्तेय भीमसेनं युधाम्पतिम्। आशीविषमिव क्रुद्धं तस्माद्द्रवति भारति।।

nivṛttaṃ paśya kaunteya bhīmasenaṃ yudhāmpatim| āśīviṣamiva kruddhaṃ tasmāddravati bhārati||

Verse 43

पीतरक्तासितसितास्ताराचन्द्रार्कमण्डिताः। पताका विप्रकीर्यन्ते छत्राण्येतानि चार्जुन।।

pītaraktāsitasitāstārācandrārkamaṇḍitāḥ| patākā viprakīryante chatrāṇyetāni cārjuna||

Verse 44

सौवर्णा राजताश्चैव तैजसाश्च पृथग्विधाः। केतवोऽभिनिपात्यन्ते हस्त्यश्वं च प्रकीर्यते।।

sauvarṇā rājatāścaiva taijasāśca pṛthagvidhāḥ| ketavo'bhinipātyante hastyaśvaṃ ca prakīryate||

Verse 45

रथेभ्यः प्रपतन्त्येते रथिनो विगतासवः। नानावर्णैर्हता बाणैः पाञ्चालैरपलायिभिः।।

rathebhyaḥ prapatantyete rathino vigatāsavaḥ| nānāvarṇairhatā bāṇaiḥ pāñcālairapalāyibhiḥ||

Verse 46

निर्मनुष्यान्गजानश्वान्रथांश्चैव धनञ्जय। समाद्रवन्ति पाञ्चाला धार्तराष्ट्रांस्तरस्विनः।।

nirmanuṣyāngajānaśvānrathāṃścaiva dhanañjaya| samādravanti pāñcālā dhārtarāṣṭrāṃstarasvinaḥ||

Verse 47

विमृद्रन्ति नरव्याघ्रा भीमसेनबलाश्रयात्। बलं परेषां दुर्धर्षं त्यक्त्वा प्राणानरिन्दम्।।

vimṛdranti naravyāghrā bhīmasenabalāśrayāt| balaṃ pareṣāṃ durdharṣaṃ tyaktvā prāṇānarindam||

Verse 48

एते नर्दिन्ति पाञ्चाला ध्मापयन्ति च वारिजान्। अभिद्रवन्ति च रणे मृद्रन्तः सायकैः परान्।।

ete nardinti pāñcālā dhmāpayanti ca vārijān| abhidravanti ca raṇe mṛdrantaḥ sāyakaiḥ parān||

Verse 49

पश्य स्वर्गस्य माहात्म्यं पाञ्चाला हि पराक्रमात्। धार्तराष्ट्रान्विनिघ्नन्तो विशन्त्येते रथोत्तमान्।।

paśya svargasya māhātmyaṃ pāñcālā hi parākramāt| dhārtarāṣṭrānvinighnanto viśantyete rathottamān||

Verse 50

[शस्त्रमाच्छिद्य शत्रूणां सायुधानां निरायुधाः। तेनैवैतानमोघास्त्रा निघ्नन्ति च नदन्ति च।।

[śastramācchidya śatrūṇāṃ sāyudhānāṃ nirāyudhāḥ| tenaivaitānamoghāstrā nighnanti ca nadanti ca||

Verse 51

शिरांस्येतानि पात्यन्ते शत्रूणां बाहवोऽपि च। रथनागहया वीरा यशस्याः सर्व एव च]।।

śirāṃsyetāni pātyante śatrūṇāṃ bāhavo'pi ca| rathanāgahayā vīrā yaśasyāḥ sarva eva ca]||

Verse 52

सर्वतश्चाभिपन्नैषा धार्तराष्ट्री महाचमूः। त्यक्त्वा प्राणान्महेष्वासैः पाञ्चालैः परिपात्यते।।

sarvataścābhipannaiṣā dhārtarāṣṭrī mahācamūḥ| tyaktvā prāṇānmaheṣvāsaiḥ pāñcālaiḥ paripātyate||

Verse 53

सुहृदश्च पराक्रान्ताः कृपकर्णादयो विभो। निवारणे महेष्वासाः पाञ्चालानां परन्तप।।

suhṛdaśca parākrāntāḥ kṛpakarṇādayo vibho| nivāraṇe maheṣvāsāḥ pāñcālānāṃ parantapa||

Verse 54

अनिवृत्तांश्च भीतांस्तान्धार्तराष्ट्रान्परन्तप। धृष्टद्युम्नमुखा वीरा घ्नन्ति शत्रून्सहस्रशः।।

anivṛttāṃśca bhītāṃstāndhārtarāṣṭrānparantapa| dhṛṣṭadyumnamukhā vīrā ghnanti śatrūnsahasraśaḥ||

Verse 55

रथाश्च विविधाः सर्वे निवृत्ते भरतर्षभे। विवर्णमुखभूयिष्ठा धार्तराष्ट्री महाचमूः।।

rathāśca vividhāḥ sarve nivṛtte bharatarṣabhe| vivarṇamukhabhūyiṣṭhā dhārtarāṣṭrī mahācamūḥ||

Verse 56

पश्य भीमेन नाराचैर्भिन्ना नागाः पतन्त्यमी। वज्रिवज्रहतानीव शिखराणि धराभृताम्।।

paśya bhīmena nārācairbhinnā nāgāḥ patantyamī| vajrivajrahatānīva śikharāṇi dharābhṛtām||

Verse 57

भीमसेनस्य निर्विद्धा बाणैः सन्नतपर्वभिः। स्वान्यनीकानि मृद्गन्तो द्रवन्त्येते महागजाः।।

bhīmasenasya nirviddhā bāṇaiḥ sannataparvabhiḥ| svānyanīkāni mṛdganto dravantyete mahāgajāḥ||

Verse 58

एते द्रवन्ति कुरवो भीमसेनभयार्दिताः। त्यक्त्वा रथान्गजांश्चैव हयांश्चैव सहस्रशः।।

ete dravanti kuravo bhīmasenabhayārditāḥ| tyaktvā rathāngajāṃścaiva hayāṃścaiva sahasraśaḥ||

Verse 59

हस्त्यश्वरथपत्तीनां द्रवतां निःस्वनं शृणु। भीमसेनस्य निनदं द्रावयानस्य कौरवान्।।

hastyaśvarathapattīnāṃ dravatāṃ niḥsvanaṃ śṛṇu| bhīmasenasya ninadaṃ drāvayānasya kauravān||

Verse 60

अभिजानामि भीमस्य सिंहनादं पुनःपुनः। नदतः पाण्डवेयस्य सङ्ग्रामे जितकाशिनः।।

abhijānāmi bhīmasya siṃhanādaṃ punaḥpunaḥ| nadataḥ pāṇḍaveyasya saṅgrāme jitakāśinaḥ||

Verse 61

विसृजंस्तोमरान्क्रुद्धो दण्डपाणिरिवान्तकः।।

visṛjaṃstomarānkruddho daṇḍapāṇirivāntakaḥ||

Verse 62

तस्य चैव भुजौ छिन्नौ भीमसेनेन गर्जतः। नागश्च क्रकरप्रख्यैर्नाराचैर्दशभिर्हतः।। द्रोणपुत्रे महेष्वासे इति क.ट.पाठः।।

tasya caiva bhujau chinnau bhīmasenena garjataḥ| nāgaśca krakaraprakhyairnārācairdaśabhirhataḥ|| droṇaputre maheṣvāse iti ka.ṭa.pāṭhaḥ||

Verse 63

हन्तैते पुनरायान्ति नागा ह्यन्ये प्रहारिणः। नीलाञ्जनचयप्रख्या महामात्रैरधिष्ठिताः।।

hantaite punarāyānti nāgā hyanye prahāriṇaḥ| nīlāñjanacayaprakhyā mahāmātrairadhiṣṭhitāḥ||

Verse 64

शक्तितोमरसङ्घतैर्विनिघ्नन्तो वृकोदरम्। सप्तसप्त च नागस्था वैजयन्त्यश्च सध्वजाः। नवत्या निशितैर्बाणैश्छिन्नाः पार्थाग्रजेन ते।।

śaktitomarasaṅghatairvinighnanto vṛkodaram| saptasapta ca nāgasthā vaijayantyaśca sadhvajāḥ| navatyā niśitairbāṇaiśchinnāḥ pārthāgrajena te||

Verse 65

दशभिर्दशभिश्चैको नाराचैर्निहतो गजः।।

daśabhirdaśabhiścaiko nārācairnihato gajaḥ||

Verse 66

न चासौ धार्तराष्ट्राणां श्रूयते निनदस्तथा। पुरन्दरसमे क्रुद्धे निवृत्ते भरतर्षभे।।

na cāsau dhārtarāṣṭrāṇāṃ śrūyate ninadastathā| purandarasame kruddhe nivṛtte bharatarṣabhe||

Verse 67

अक्षौहिण्यस्तथा तिस्रो धार्तराष्ट्रस्य सङ्गताः। क्रुद्धेन भीमसेनेन नरसिंहेन वारिताः।।

akṣauhiṇyastathā tisro dhārtarāṣṭrasya saṅgatāḥ| kruddhena bhīmasenena narasiṃhena vāritāḥ||

Verse 68

न शक्नुवन्ति वै पार्थं पार्थिवाः समुदीक्षितुम्। मध्यन्दिनगतं सूर्यं यथा दुर्बलचक्षुषः।।

na śaknuvanti vai pārthaṃ pārthivāḥ samudīkṣitum| madhyandinagataṃ sūryaṃ yathā durbalacakṣuṣaḥ||

Verse 69

एते भीमस्य सन्त्रस्ताः सिंहस्येवेतरे मृगाः। शरैः सन्त्रासिताः सह्ख्ये न लभन्ते सुखं क्वचित्।।

ete bhīmasya santrastāḥ siṃhasyevetare mṛgāḥ| śaraiḥ santrāsitāḥ sahkhye na labhante sukhaṃ kvacit||

Verse 70

राधेयो बहुभिः सार्धमसौ गच्छति वेगितः। वर्धयित्वा तु भीरुं तं पार्श्वतो ह्यानयद्धनुः। तं पालयन्महाराजं धार्तराष्ट्रं बलान्वितः।।

rādheyo bahubhiḥ sārdhamasau gacchati vegitaḥ| vardhayitvā tu bhīruṃ taṃ pārśvato hyānayaddhanuḥ| taṃ pālayanmahārājaṃ dhārtarāṣṭraṃ balānvitaḥ||

Verse 71

सञ्जय उवाच। एतच्छ्रुत्वा महाबाहुर्वासुदेवाद्धनञ्जयः। भीमसेनेन तत्कर्म कृतं दृष्ट्वा सुदुष्करम्। अर्जुनो व्यधमच्छिष्टान्संशप्तकगणान्बहून्।।

sañjaya uvāca| etacchrutvā mahābāhurvāsudevāddhanañjayaḥ| bhīmasenena tatkarma kṛtaṃ dṛṣṭvā suduṣkaram| arjuno vyadhamacchiṣṭānsaṃśaptakagaṇānbahūn||

Verse 72

ते वध्यमानाः पार्थेन संशप्तकगणाः प्रभो। शक्रस्यातिथितां गत्वा विशोका ह्यभवंस्तदा।।

te vadhyamānāḥ pārthena saṃśaptakagaṇāḥ prabho| śakrasyātithitāṃ gatvā viśokā hyabhavaṃstadā||

Verse 73

नारायणांस्तु गोपालान्व्यधमत्पाण्डुनन्दनः। उत्तमं वेxxxxxप्तास्थाय चण्डवायुर्धनानिव।।

nārāyaṇāṃstu gopālānvyadhamatpāṇḍunandanaḥ| uttamaṃ vexxxxxptāsthāya caṇḍavāyurdhanāniva||

Verse 74

अन्वकीर्यन्त भीतास्ते तत्रतत्रैव भारत। लुलितांश्च ततः शूरानहनत्पुरुषोत्तमः।।

anvakīryanta bhītāste tatratatraiva bhārata| lulitāṃśca tataḥ śūrānahanatpuruṣottamaḥ||

Verse 75

पुनश्च पुरुषव्याघ्रः शरैः सन्नतपर्वभिः। जघान धार्तराष्ट्रस्य चतुर्विधबलां चमूम्।।

punaśca puruṣavyāghraḥ śaraiḥ sannataparvabhiḥ| jaghāna dhārtarāṣṭrasya caturvidhabalāṃ camūm||