Adhyaya 24

Verse 1

दुर्योधनेन शल्यम्प्रति त्रिपुरासुरकथाकथनारम्भः।। 1 ।। त्रिपुरासुरोपद्रुतैर्देवैः स्तुल्या रुद्रप्रसादनम्।। 2 ।। दुर्योधन उवाच। भूय एव तु मद्रेश यत्त्वा वक्ष्यामि तच्छृणु। यथा पुरावृत्तमिदं युद्धे देवासुरे प्रभो।।

duryodhanena śalyamprati tripurāsurakathākathanārambhaḥ|| 1 || tripurāsuropadrutairdevaiḥ stulyā rudraprasādanam|| 2 || duryodhana uvāca| bhūya eva tu madreśa yattvā vakṣyāmi tacchṛṇu| yathā purāvṛttamidaṃ yuddhe devāsure prabho||

Verse 2

यदुक्तवान्पितुर्मह्यं मार्कण्डेयो महातपाः। ब्रुवतस्तदशेषेण मम राजर्षिसत्तम। निबोध मनसा चात्र न ते कार्या विचारणा।। ।। इति श्रीमन्महाभारते कर्णपर्वणि चतुर्विंशोऽध्यायः।। 24 ।।

yaduktavānpiturmahyaṃ mārkaṇḍeyo mahātapāḥ| bruvatastadaśeṣeṇa mama rājarṣisattama| nibodha manasā cātra na te kāryā vicāraṇā|| || iti śrīmanmahābhārate karṇaparvaṇi caturviṃśo'dhyāyaḥ|| 24 ||

Verse 3

समुत्पन्नो हि राजानः प्रमोह इति निश्चयम्। कृत्वा चैव व्यवस्यन्ति सर्वे धर्मार्थनिश्चयान्।।

samutpanno hi rājānaḥ pramoha iti niścayam| kṛtvā caiva vyavasyanti sarve dharmārthaniścayān||

Verse 4

देवानामसुराणां च महानासीत्समुच्छ्रयः। सैंहिकेयास्तदोद्वृत्ता विबुधानवसूदयन्। ते निरस्तः कृता देवैर्दानवा बलगर्विताः।।

devānāmasurāṇāṃ ca mahānāsītsamucchrayaḥ| saiṃhikeyāstadodvṛttā vibudhānavasūdayan| te nirastaḥ kṛtā devairdānavā balagarvitāḥ||

Verse 5

तत्रासीत्प्रथमो राजन्सङ्ग्रामस्तारकामयः। निर्जिताश्च ततो दैत्या दैवतैरिति नः श्रुतिः।। पितुः पुरतः। मह्यं मम।।

tatrāsītprathamo rājansaṅgrāmastārakāmayaḥ| nirjitāśca tato daityā daivatairiti naḥ śrutiḥ|| pituḥ purataḥ| mahyaṃ mama||

Verse 6

भग्नदर्पा निरुत्साहाः पातालं विविशुस्तदा।।

bhagnadarpā nirutsāhāḥ pātālaṃ viviśustadā||

Verse 7

निर्जितेषु च दैत्येषु तारकस्य सुतास्त्रयः। ताराक्षः कमलाक्षश्च विद्युन्माली च पार्थिव।।

nirjiteṣu ca daityeṣu tārakasya sutāstrayaḥ| tārākṣaḥ kamalākṣaśca vidyunmālī ca pārthiva||

Verse 8

तप उग्रं समास्थाय नियमे परमे स्थिताः। तपसा कर्णयामासुर्देहांस्ताञ्शत्रुकर्शनाः।।

tapa ugraṃ samāsthāya niyame parame sthitāḥ| tapasā karṇayāmāsurdehāṃstāñśatrukarśanāḥ||

Verse 9

दमेन तपसा चैव नियमेन समाधिना। तेषां पितामहः प्रीतो वरदः प्रददौ वरम्।।

damena tapasā caiva niyamena samādhinā| teṣāṃ pitāmahaḥ prīto varadaḥ pradadau varam||

Verse 10

अवध्यत्वं च ते सर्वे सर्वभूतेषु सर्वदा। सहिता वरयामासः सर्वलोकपितामहम्।।

avadhyatvaṃ ca te sarve sarvabhūteṣu sarvadā| sahitā varayāmāsaḥ sarvalokapitāmaham||

Verse 11

तानब्रवीत्तदा देवः सर्वलोकगुरुः प्रभुः। नास्ति सर्वामरत्वं वै निवर्तध्वमितोऽसुराः। अन्यं वरं वृणीध्वं वै रोचते यादृशो हि वः।।

tānabravīttadā devaḥ sarvalokaguruḥ prabhuḥ| nāsti sarvāmaratvaṃ vai nivartadhvamito'surāḥ| anyaṃ varaṃ vṛṇīdhvaṃ vai rocate yādṛśo hi vaḥ||

Verse 12

ततस्ते सहिता राजन्सम्प्रधार्यासकृद्बहुः। सर्वलोकेश्वरं वाक्यं प्रणम्यैनमथाऽब्रुवन्।।

tataste sahitā rājansampradhāryāsakṛdbahuḥ| sarvalokeśvaraṃ vākyaṃ praṇamyainamathā'bruvan||

Verse 13

वस्तुमिच्छाम नगरं कर्तुं कामगमं शुभम्। सर्वकामसमृद्वार्थमवध्यं देवदानवैः।।

vastumicchāma nagaraṃ kartuṃ kāmagamaṃ śubham| sarvakāmasamṛdvārthamavadhyaṃ devadānavaiḥ||

Verse 14

यक्षरक्षोरगगणैर्नानाजातिभिरेव च। न कृत्याभिर्न शस्त्रैश्च न शापैर्ब्रह्मवादिनाम्। वध्येत त्रिपुरं देव प्रयच्छेः प्रपितामह।।

yakṣarakṣoragagaṇairnānājātibhireva ca| na kṛtyābhirna śastraiśca na śāpairbrahmavādinām| vadhyeta tripuraṃ deva prayaccheḥ prapitāmaha||

Verse 15

वयं पुराणि त्रीण्येव समास्थाय महीमिमाम्। विचरिष्याम लोकेऽस्मिंस्त्वत्प्रसादपुरस्कृताः।।

vayaṃ purāṇi trīṇyeva samāsthāya mahīmimām| vicariṣyāma loke'smiṃstvatprasādapuraskṛtāḥ||

Verse 16

ततो वर्षसहस्रेषु समेष्यामः परस्परम्। एकीभावं गभिष्यन्ति पुराण्येतानि चानघ।।

tato varṣasahasreṣu sameṣyāmaḥ parasparam| ekībhāvaṃ gabhiṣyanti purāṇyetāni cānagha||

Verse 17

समागतानि चैतानि यो हन्याद्भगवांस्तदा। एकेषुणा देववरः स नो मृत्युर्भविष्यति।।

samāgatāni caitāni yo hanyādbhagavāṃstadā| ekeṣuṇā devavaraḥ sa no mṛtyurbhaviṣyati||

Verse 18

दुर्योधन उवाच। तेषां तद्वचनं श्रुत्वा दानवानां पितामहः। एवमस्त्विति तान्देवः प्रत्युक्त्वा प्राविशद्दिवम्।।

duryodhana uvāca| teṣāṃ tadvacanaṃ śrutvā dānavānāṃ pitāmahaḥ| evamastviti tāndevaḥ pratyuktvā prāviśaddivam||

Verse 19

ते तु लब्धवराः प्रीताः सम्प्रधार्य परस्परम्। पुरत्रयविसृष्ट्यर्थं मयं वव्रुर्महारथाः। विश्वकार्माणमजरं दैत्यदानवपूजितम्।।

te tu labdhavarāḥ prītāḥ sampradhārya parasparam| puratrayavisṛṣṭyarthaṃ mayaṃ vavrurmahārathāḥ| viśvakārmāṇamajaraṃ daityadānavapūjitam||

Verse 20

ततो मयः स्वतपसा चक्रे धीमान्पुराणि च। त्रीणि काञ्चनमेकं वै रौप्यं कार्ष्णायसं तथा।।

tato mayaḥ svatapasā cakre dhīmānpurāṇi ca| trīṇi kāñcanamekaṃ vai raupyaṃ kārṣṇāyasaṃ tathā||

Verse 21

काञ्चनं दिवि तत्रासीदन्तरिक्षे च राजतम्। आयसं चाभवद्भौमं तदा तेषां परन्तप।।

kāñcanaṃ divi tatrāsīdantarikṣe ca rājatam| āyasaṃ cābhavadbhaumaṃ tadā teṣāṃ parantapa||

Verse 22

एकैकं योजनशतं विस्तृतं तावदायतम्। दृढं चाट्टालकयुतं बृहत्प्राकारतोरणम्।।

ekaikaṃ yojanaśataṃ vistṛtaṃ tāvadāyatam| dṛḍhaṃ cāṭṭālakayutaṃ bṛhatprākāratoraṇam||

Verse 23

गृहप्रवरसम्बाधमसम्बाधमहापथम्। प्रासादैर्विविधैश्चापि द्वारैश्चैवोपशोभितम्।।

gṛhapravarasambādhamasambādhamahāpatham| prāsādairvividhaiścāpi dvāraiścaivopaśobhitam||

Verse 24

त्रिपुरं तेषु चाप्यासन्राजानो वै पृथक्पृथक्। दिव्यमाल्याम्बरधरा दैतेया राजसत्तम।। व्येतु व्यपगच्छतु।।

tripuraṃ teṣu cāpyāsanrājāno vai pṛthakpṛthak| divyamālyāmbaradharā daiteyā rājasattama|| vyetu vyapagacchatu||

Verse 25

काञ्चनं तारकाक्षस्य दिव्यमासीन्महात्मनः। राजतं कमलाक्षस्य विद्युन्मालिन आयसम्।।

kāñcanaṃ tārakākṣasya divyamāsīnmahātmanaḥ| rājataṃ kamalākṣasya vidyunmālina āyasam||

Verse 26

त्रयस्ते दैत्यराजानस्त्रीँल्लोकानाशु तेजसा। आक्रम्य तस्थुरूचुश्च कश्च नाम प्रजापतिः।।

trayaste daityarājānastrī~llokānāśu tejasā| ākramya tasthurūcuśca kaśca nāma prajāpatiḥ||

Verse 27

तेषां दानवमुख्यानां प्रयुतान्यर्बुदानि च। कोट्याश्चाप्रतिवीराणां समाजग्मुस्ततस्ततः।।

teṣāṃ dānavamukhyānāṃ prayutānyarbudāni ca| koṭyāścāprativīrāṇāṃ samājagmustatastataḥ||

Verse 28

मांसाशिनः सुदृप्ताश्च सुरैर्विनिकृताः पुरा। महदैश्वर्यमिच्छन्तस्त्रिपुरं दुर्गमाश्रिताः।।

māṃsāśinaḥ sudṛptāśca surairvinikṛtāḥ purā| mahadaiśvaryamicchantastripuraṃ durgamāśritāḥ||

Verse 29

सर्वेषां च पुनश्चैषां सर्वयोगवहो मयः। तमाश्रित्य हि ते सर्वेऽवर्तयन्नकुतोभयाः।।

sarveṣāṃ ca punaścaiṣāṃ sarvayogavaho mayaḥ| tamāśritya hi te sarve'vartayannakutobhayāḥ||

Verse 30

यो हि यं मनसा कामं दध्यौ त्रिपुरसंश्रयः। तस्मै तस्मै मयस्तं तं विदधे मायया तदा।।

yo hi yaṃ manasā kāmaṃ dadhyau tripurasaṃśrayaḥ| tasmai tasmai mayastaṃ taṃ vidadhe māyayā tadā||

Verse 31

तारकाक्षसुतश्चासीद्वरिर्नाम महाबलः। तपस्तेपे परमकं येनातुष्यत्पितामहः।।

tārakākṣasutaścāsīdvarirnāma mahābalaḥ| tapastepe paramakaṃ yenātuṣyatpitāmahaḥ||

Verse 32

सन्तुष्टमवृणोद्देवं वापी भवतुः नः पुरे। शस्त्रैर्विनिहता यत्र क्षिप्ताः स्युर्बलवत्तराः।।

santuṣṭamavṛṇoddevaṃ vāpī bhavatuḥ naḥ pure| śastrairvinihatā yatra kṣiptāḥ syurbalavattarāḥ||

Verse 33

स तु लब्ध्वा वरं वीरस्तारकाक्षसुतो हरिः। ससृजे तत्र वापीं तां मृतसञ्जीविनीं प्रभो।।

sa tu labdhvā varaṃ vīrastārakākṣasuto hariḥ| sasṛje tatra vāpīṃ tāṃ mṛtasañjīvinīṃ prabho||

Verse 34

येन रूपेण यो दैत्यो येन वेषेण चाप्यथ। क्षिप्यते निहतो वाप्यां तादृशेनैव जायते। सम्पूर्णबलवीर्यस्तु राजञ्छौर्यसमन्वितः।।

yena rūpeṇa yo daityo yena veṣeṇa cāpyatha| kṣipyate nihato vāpyāṃ tādṛśenaiva jāyate| sampūrṇabalavīryastu rājañchauryasamanvitaḥ||

Verse 35

एवं वीर्येण संयुक्तां कृतां तेन महात्मना। तां प्राप्य त्रैपुरा वापीं लोकान्सर्वान्बबाधिरे।।

evaṃ vīryeṇa saṃyuktāṃ kṛtāṃ tena mahātmanā| tāṃ prāpya traipurā vāpīṃ lokānsarvānbabādhire||

Verse 36

महता तपसा सिद्धाः सुराणां भयवर्धनाः। एकस्मिन्निहते दैत्ये सृजन्ति स्म दशासुरान्। न तेषां विद्यते युद्वे क्षयो राजन्कथञ्चन।।

mahatā tapasā siddhāḥ surāṇāṃ bhayavardhanāḥ| ekasminnihate daitye sṛjanti sma daśāsurān| na teṣāṃ vidyate yudve kṣayo rājankathañcana||

Verse 37

ततस्ते लोभमोहाभ्यामभिभूता विचेतसः। निर्भीकाः सहिताः सर्वे स्थापिताः समलोलुपाः।।

tataste lobhamohābhyāmabhibhūtā vicetasaḥ| nirbhīkāḥ sahitāḥ sarve sthāpitāḥ samalolupāḥ||

Verse 38

विद्राव्य सगणान्देवांस्तत्रतत्र तदातदा। विचेरुः स्वेन कामेन वरदानेन दर्पिताः।।

vidrāvya sagaṇāndevāṃstatratatra tadātadā| viceruḥ svena kāmena varadānena darpitāḥ||

Verse 39

देवोद्यानानि सर्वाणि स्थानानि च दिवौकसाम्। ऋषीणामाश्रमान्पुण्यान्रम्याञ्चनपदांस्तथा। उत्सादयन्त मर्यादां दानवा दुष्टचारिणः।।

devodyānāni sarvāṇi sthānāni ca divaukasām| ṛṣīṇāmāśramānpuṇyānramyāñcanapadāṃstathā| utsādayanta maryādāṃ dānavā duṣṭacāriṇaḥ||

Verse 40

निःस्थानाश्च कृता देवा ऋषयः पितृभिः सह। दैत्यैस्त्रिभिस्त्रयो लोका ह्याक्रान्तास्तैः सुरेतरैः।।

niḥsthānāśca kṛtā devā ṛṣayaḥ pitṛbhiḥ saha| daityaistribhistrayo lokā hyākrāntāstaiḥ suretaraiḥ||

Verse 41

पीड्यमानेषु लोकेषु ततः शक्रो मरुद्वृतः। पुराण्यायोधयाञ्चक्रे वज्रहस्तः समन्ततः।।

pīḍyamāneṣu lokeṣu tataḥ śakro marudvṛtaḥ| purāṇyāyodhayāñcakre vajrahastaḥ samantataḥ||

Verse 42

नाशकत्तान्यभेद्यानि यदा भेत्तुं पुरन्दरः। पुराणि वरदत्तानि धात्रा तेन नराधिप।।

nāśakattānyabhedyāni yadā bhettuṃ purandaraḥ| purāṇi varadattāni dhātrā tena narādhipa||

Verse 43

तदा भीतः सुरपतिर्मुक्त्वा तानि पुराण्यथ। तैरेव विबुधैः सार्धं पितामहमरिन्दम। जगामाथ तदाख्यातुं विप्रकारं सुरेतरैः।।

tadā bhītaḥ surapatirmuktvā tāni purāṇyatha| taireva vibudhaiḥ sārdhaṃ pitāmahamarindama| jagāmātha tadākhyātuṃ viprakāraṃ suretaraiḥ||

Verse 44

ते तत्त्वं सर्वमाख्याय शिरोभिः सम्प्रणम्य च। तद्वधोपायमाचक्ष्व भगवन्निति चाब्रुवन्।।

te tattvaṃ sarvamākhyāya śirobhiḥ sampraṇamya ca| tadvadhopāyamācakṣva bhagavanniti cābruvan||

Verse 45

श्रुत्वा तद्भगवान्देवो देवानिदमुवाच ह। श्रूयतां त्रिदशाः सर्वे यथेदं वाक्यगौरवम्।।

śrutvā tadbhagavāndevo devānidamuvāca ha| śrūyatāṃ tridaśāḥ sarve yathedaṃ vākyagauravam||

Verse 46

दुरात्मानोऽसुरा नित्यं ते चापि विबुधा मम। न शक्नुवन्ति ते (ये) सर्वे युष्मान्वै पीडयन्ति ते।।

durātmāno'surā nityaṃ te cāpi vibudhā mama| na śaknuvanti te (ye) sarve yuṣmānvai pīḍayanti te||

Verse 47

अहं समस्तु सर्वेषां भूतानां नात्र संशयः। अविनीता निहन्तव्या इत्येवं प्रब्रवीमि वः।।

ahaṃ samastu sarveṣāṃ bhūtānāṃ nātra saṃśayaḥ| avinītā nihantavyā ityevaṃ prabravīmi vaḥ||

Verse 48

एकेषुणा (हि) विभेद्यानि तानि दुर्गाणि नान्यथा। शक्तस्तु तानि बाणेन भेत्तुं कामं त्रिलोचनः।।

ekeṣuṇā (hi) vibhedyāni tāni durgāṇi nānyathā| śaktastu tāni bāṇena bhettuṃ kāmaṃ trilocanaḥ||

Verse 49

ते यूयं स्थाणुमीशानं जिष्मुमक्लिष्टकारिणम्। योद्वारं वृणुत क्षिप्रं स तान्हन्ता सुरेतरान्।।

te yūyaṃ sthāṇumīśānaṃ jiṣmumakliṣṭakāriṇam| yodvāraṃ vṛṇuta kṣipraṃ sa tānhantā suretarān||

Verse 50

ते देवास्तेन वाक्येन चोदिताः प्रणताः स्थिताः। दिव्यं वर्षसहस्रं वै तपस्तप्त्वा सुरर्षभाः। शुभात्मानो महात्मानो जग्मुर्वै वृषभध्वजम्।।

te devāstena vākyena coditāḥ praṇatāḥ sthitāḥ| divyaṃ varṣasahasraṃ vai tapastaptvā surarṣabhāḥ| śubhātmāno mahātmāno jagmurvai vṛṣabhadhvajam||

Verse 51

ब्रह्माणमग्रतः कृत्वा शरण्यं शरणागताः। तपः परममाजग्मुर्गृणन्तो ब्रह्म शाश्वतम्।।

brahmāṇamagrataḥ kṛtvā śaraṇyaṃ śaraṇāgatāḥ| tapaḥ paramamājagmurgṛṇanto brahma śāśvatam||

Verse 52

अनङ्गमथनं सर्वे भवं सर्वात्मना गताः। देवदेवं परं स्थाणुं वरदं त्र्यम्बकं शिवम्।।

anaṅgamathanaṃ sarve bhavaṃ sarvātmanā gatāḥ| devadevaṃ paraṃ sthāṇuṃ varadaṃ tryambakaṃ śivam||

Verse 53

शर्वमीड्यमजं रुद्रं शशाङ्काङ्कितमूर्धजम्। तुष्टुवुर्वाग्भिरुग्राभिर्भयेष्वभयमच्युतम्। सर्वात्मानं महात्मानं येनाप्तं विश्वमात्मना।।

śarvamīḍyamajaṃ rudraṃ śaśāṅkāṅkitamūrdhajam| tuṣṭuvurvāgbhirugrābhirbhayeṣvabhayamacyutam| sarvātmānaṃ mahātmānaṃ yenāptaṃ viśvamātmanā||

Verse 54

तपोविशेषैर्विविधैर्योगं यो वेद चात्मनः। यः साङ्ख्यमात्मना वेत्ति यस्य चात्मा वेशे सदा।।

tapoviśeṣairvividhairyogaṃ yo veda cātmanaḥ| yaḥ sāṅkhyamātmanā vetti yasya cātmā veśe sadā||

Verse 55

तं ते ददृशुरीशानं तेजोराशिमुमापतिम्। परेण यत्नेन भवं त्रिदशाः शर्वमीश्वरम्। अनन्यसदृशं लोके प्रतपन्तमकल्मषम्।।

taṃ te dadṛśurīśānaṃ tejorāśimumāpatim| pareṇa yatnena bhavaṃ tridaśāḥ śarvamīśvaram| ananyasadṛśaṃ loke pratapantamakalmaṣam||

Verse 56

एकश्च भगवांस्तत्र नानारूपमकल्पयत्। आत्मनः प्रतिरूपाणि रूपाण्यथ महात्मनि। परस्परस्य चापश्यन्सर्वे परमविस्मिताः।।

ekaśca bhagavāṃstatra nānārūpamakalpayat| ātmanaḥ pratirūpāṇi rūpāṇyatha mahātmani| parasparasya cāpaśyansarve paramavismitāḥ||

Verse 57

सर्वभूतमयं दृष्ट्वा तमजं जगतः परिम्। देवा ब्रह्मर्षयश्चैव शिरोभिर्धरणीं गताः।।

sarvabhūtamayaṃ dṛṣṭvā tamajaṃ jagataḥ parim| devā brahmarṣayaścaiva śirobhirdharaṇīṃ gatāḥ||

Verse 58

तान्स्वस्तिवाच्य चाभ्यर्च्य समुत्थाप्य च शङ्करः। ब्रूतब्रूतेति भगवान्स्मयमानोऽभ्यभाषत।।

tānsvastivācya cābhyarcya samutthāpya ca śaṅkaraḥ| brūtabrūteti bhagavānsmayamāno'bhyabhāṣata||

Verse 59

त्र्यम्बकेणाभ्यनुज्ञातास्ततस्ते स्वस्थचेतसः। नमो नमो नमस्तेऽस्तु प्रभो इत्यब्रुवन्भवम्।।

tryambakeṇābhyanujñātāstataste svasthacetasaḥ| namo namo namaste'stu prabho ityabruvanbhavam||

Verse 60

नमो देवाधिदेवाय प्रियाधाघ्नेऽतिमन्यवे। प्रजापतिमखघ्नाय प्रजापतिभिरीड्यते।। तारकामयः तारकासुर एवामयो रोगवत्पराभवहेतुर्यत्र स तथा।।

namo devādhidevāya priyādhāghne'timanyave| prajāpatimakhaghnāya prajāpatibhirīḍyate|| tārakāmayaḥ tārakāsura evāmayo rogavatparābhavaheturyatra sa tathā||

Verse 61

नमः स्तुताय स्तुत्याय स्तूयमानाय शम्भवे। विलोहिताय रुद्राय नीलग्रीवाय शूलिने।।

namaḥ stutāya stutyāya stūyamānāya śambhave| vilohitāya rudrāya nīlagrīvāya śūline||

Verse 62

अमोघाय मृगाक्षाय प्रवरायुधयोधिने। अर्हाय चैव शुद्वाय क्षयाय क्रथनाय च।।

amoghāya mṛgākṣāya pravarāyudhayodhine| arhāya caiva śudvāya kṣayāya krathanāya ca||

Verse 63

दुर्वारणाय शुक्राय ब्रह्मणे ब्रह्मचारिणे। ईशानायाप्रमेयाय निहन्त्रे चर्मवाससे।।

durvāraṇāya śukrāya brahmaṇe brahmacāriṇe| īśānāyāprameyāya nihantre carmavāsase||

Verse 64

तपोरताय पिङ्गाय व्रतिने कृत्तिवाससे। कुमारपित्रे त्र्यक्षाय प्रवरायुधधारिणे।।

taporatāya piṅgāya vratine kṛttivāsase| kumārapitre tryakṣāya pravarāyudhadhāriṇe||

Verse 65

प्रपन्नार्तिविनाशाय ब्रह्मद्विट्‌सङ्घघातिने। वनस्पतीनां पतये वनानां पतये नमः।।

prapannārtivināśāya brahmadviṭ‌saṅghaghātine| vanaspatīnāṃ pataye vanānāṃ pataye namaḥ||

Verse 66

गवां च पतये नित्यं यज्ञानां पतये नमः। नमोस्तु ते ससैन्याय त्र्यम्बकायामितौजसे। मनोवाक्कर्मभिर्देव त्वां प्रपन्नान्भजस्व नः।। ईड्यते ईड्यमानाय। कर्मणीदमपौरुषम्।।

gavāṃ ca pataye nityaṃ yajñānāṃ pataye namaḥ| namostu te sasainyāya tryambakāyāmitaujase| manovākkarmabhirdeva tvāṃ prapannānbhajasva naḥ|| īḍyate īḍyamānāya| karmaṇīdamapauruṣam||

Verse 67

ततः प्रसन्नो भगवान्स्वागतेनाभिनन्द्य च। प्रोवाच व्येतु वस्त्रासो ब्रूत किं करवाणि वः।।

tataḥ prasanno bhagavānsvāgatenābhinandya ca| provāca vyetu vastrāso brūta kiṃ karavāṇi vaḥ||

Verse 68

देवाः शर्वस्य वचनं श्रुत्वा हर्षमुपागताः।। भजस्व इष्टैः कामैः पूरयस्व।।

devāḥ śarvasya vacanaṃ śrutvā harṣamupāgatāḥ|| bhajasva iṣṭaiḥ kāmaiḥ pūrayasva||