Adhyaya 267

Verse 1

कोटिकाश्यप्रति द्रौपद्या जननादिस्वीयवृत्तान्तकथनम् ।। 1 ।। वैशंपायन उवाच। अथाब्रवीद्द्रौपदी राजपुत्री पृष्टा शिबीनां कप्रवरेण तेन। अवेक्ष्य मन्दं प्रविमुच्य शाखां संगृह्णती कौशिकमुत्तरीयम् ।।

koṭikāśyaprati draupadyā jananādisvīyavṛttāntakathanam || 1 || vaiśaṃpāyana uvāca| athābravīddraupadī rājaputrī pṛṣṭā śibīnāṃ kapravareṇa tena| avekṣya mandaṃ pravimucya śākhāṃ saṃgṛhṇatī kauśikamuttarīyam ||

Verse 2

बुद्ध्याऽभिजानामि नरेनद्‌रपुत्र न मादृशी त्वामभिभाष्टुमर्हति। न त्वेह वक्ताऽस्ति तवेह वाक्य- मन्यो नरो वाऽप्यथवाऽपि नारी ।। ।। इति श्रीमन्महाभारते अरण्यपर्वणि द्रौपदीहरणपर्वणि सप्तषष्ट्यधिकद्विशततमोऽध्यायः ।। 267 ।।

buddhyā'bhijānāmi narenad‌raputra na mādṛśī tvāmabhibhāṣṭumarhati| na tveha vaktā'sti taveha vākya- manyo naro vā'pyathavā'pi nārī || || iti śrīmanmahābhārate araṇyaparvaṇi draupadīharaṇaparvaṇi saptaṣaṣṭyadhikadviśatatamo'dhyāyaḥ || 267 ||

Verse 3

एका ह्यहं संप्रति तेन वाचं ददानि वै भद्र निबोध चेदम्। अहं ह्यरण्येकथमेकमेका त्वामालपेयं निरता स्वधर्मे ।। अभिभाष्टुं अभिभाषितुम्। त्वामपि द्रष्टुमर्हेति ध. पाठः ।।

ekā hyahaṃ saṃprati tena vācaṃ dadāni vai bhadra nibodha cedam| ahaṃ hyaraṇyekathamekamekā tvāmālapeyaṃ niratā svadharme || abhibhāṣṭuṃ abhibhāṣitum| tvāmapi draṣṭumarheti dha. pāṭhaḥ ||

Verse 4

जानामि च त्वां सुरथस्य पुत्रं यं कोटिकाश्येति विदुर्मनुष्याः। तस्मादहं शैब्य तथैव तुभ्य- माख्यामि बन्धून्प्रथितं कुलं च ।।

jānāmi ca tvāṃ surathasya putraṃ yaṃ koṭikāśyeti vidurmanuṣyāḥ| tasmādahaṃ śaibya tathaiva tubhya- mākhyāmi bandhūnprathitaṃ kulaṃ ca ||

Verse 5

अपत्यमस्मि द्रुपदस्य राज्ञः कृष्णेति मां शैब्य विदुर्मनुष्याः। साऽहं वृणे पञ्च जनान्पतित्वे ये खाण्डवप्रस्थगताः श्रुतास्ते ।।

apatyamasmi drupadasya rājñaḥ kṛṣṇeti māṃ śaibya vidurmanuṣyāḥ| sā'haṃ vṛṇe pañca janānpatitve ye khāṇḍavaprasthagatāḥ śrutāste ||

Verse 6

युधिष्ठिरो भीमसेनार्जुनौ च माद्र्याश्च पुत्रौ पुरुषप्रवीरौ। ते मां निवेश्यह दिशश्चतस्रो विबज्य पार्था मृगयां प्रयाताः ।।

yudhiṣṭhiro bhīmasenārjunau ca mādryāśca putrau puruṣapravīrau| te māṃ niveśyaha diśaścatasro vibajya pārthā mṛgayāṃ prayātāḥ ||

Verse 7

प्राचीं राजा दक्षिणां भीमसेनो जयः प्रतीचीं यमजावुदीचीम्। मन्ये तु तेषां रथसत्तमानां कालो बहुः प्राप्ता इहोपयातुम् ।। तेन कारणेन ।।

prācīṃ rājā dakṣiṇāṃ bhīmaseno jayaḥ pratīcīṃ yamajāvudīcīm| manye tu teṣāṃ rathasattamānāṃ kālo bahuḥ prāptā ihopayātum || tena kāraṇena ||

Verse 8

संमानिता यास्यथ तैर्यथेष्टं विमुच्य वाहानवरोहयध्वम्। प्रियातिथिर्धर्मसुतो महात्मा प्रीतो भविष्यत्यभिवीक्ष्य युप्मान् ।।

saṃmānitā yāsyatha tairyatheṣṭaṃ vimucya vāhānavarohayadhvam| priyātithirdharmasuto mahātmā prīto bhaviṣyatyabhivīkṣya yupmān ||

Verse 9

एतावदुक्त्वा द्रुपदात्मजा सा शैव्यात्मजं चन्द्रसुखी प्रतीता। विवेश तां पर्णशालां प्रशस्तां संचिन्त्य तेषामतिथिस्वधर्मम् ।।

etāvaduktvā drupadātmajā sā śaivyātmajaṃ candrasukhī pratītā| viveśa tāṃ parṇaśālāṃ praśastāṃ saṃcintya teṣāmatithisvadharmam ||