Adhyaya 265

Verse 1

पञ्चस्वपि पाण्डवेषु मृगयार्थे गतेषु सपरिजनेन सैन्धवेन मार्गवशात्तदाश्रमाभिगमनम् ।। 1 ।। तत्रद्रौपदीदर्शनक्षुभितहृदा जयद्रथेन तत्तत्वजिज्ञासया तन्निकटं प्रतिकोटिकाश्यस् प्रेषणम् ।। 2 ।। वैशंपायन उवाच। तस्मिन्बहुमृगेऽरण्ये अटमाना महारथाः। काम्यके भरतश्रेष्ठा विजह्वुस्ते यथामराः ।।

pañcasvapi pāṇḍaveṣu mṛgayārthe gateṣu saparijanena saindhavena mārgavaśāttadāśramābhigamanam || 1 || tatradraupadīdarśanakṣubhitahṛdā jayadrathena tattatvajijñāsayā tannikaṭaṃ pratikoṭikāśyas preṣaṇam || 2 || vaiśaṃpāyana uvāca| tasminbahumṛge'raṇye aṭamānā mahārathāḥ| kāmyake bharataśreṣṭhā vijahvuste yathāmarāḥ ||

Verse 2

प्रेक्षमाणा बहुविधान्वनोद्देशान्समन्ततः। यथर्तुकालरम्याश्चवनराजीः सुषुष्पिताः ।।

prekṣamāṇā bahuvidhānvanoddeśānsamantataḥ| yathartukālaramyāścavanarājīḥ suṣuṣpitāḥ ||

Verse 3

पाण्डवा मृगयाशीलाश्चरन्तस्तन्महद्वनम्। विजह्नरिन्द्रप्रिमाः कंचित्कालमरिंदमाः ।।

pāṇḍavā mṛgayāśīlāścarantastanmahadvanam| vijahnarindraprimāḥ kaṃcitkālamariṃdamāḥ ||

Verse 4

ततस्ते यौगपद्येन ययुः सर्वे चतुर्दिशम्। मृगयां पुरुषव्याघ्रा ब्राह्मणार्थे परतपाः ।।

tataste yaugapadyena yayuḥ sarve caturdiśam| mṛgayāṃ puruṣavyāghrā brāhmaṇārthe paratapāḥ ||

Verse 5

द्रौपदीमाश्रमे न्यस् तृणबिन्दोरनुज्ञया। महर्षेर्दीप्ततपसो घौम्यस्य च पुरोधसः ।।

draupadīmāśrame nyas tṛṇabindoranujñayā| maharṣerdīptatapaso ghaumyasya ca purodhasaḥ ||

Verse 6

तस्तु राजा सिंधूनां वार्धक्षत्रिर्महायशाः। विवाहकामः साल्वेयान्प्रयातः सोऽभवत्तदा ।।

tastu rājā siṃdhūnāṃ vārdhakṣatrirmahāyaśāḥ| vivāhakāmaḥ sālveyānprayātaḥ so'bhavattadā ||

Verse 7

महता परिबर्हेण राजयोग्येन संवृतः। राजभिर्बहुभिः सार्धमुपायात्काम्यकं च सः ।। ।। इति श्रीमन्महाभारते अरण्यपर्वणि द्रौपदीहरणपर्वणि पञ्चषष्ट्यधिकद्विशततमोऽध्यायः ।। 265 ।।

mahatā paribarheṇa rājayogyena saṃvṛtaḥ| rājabhirbahubhiḥ sārdhamupāyātkāmyakaṃ ca saḥ || || iti śrīmanmahābhārate araṇyaparvaṇi draupadīharaṇaparvaṇi pañcaṣaṣṭyadhikadviśatatamo'dhyāyaḥ || 265 ||

Verse 8

तत्रापश्यत्प्रियां भार्यां पाण्डवानां यशस्विनीम्। तिष्ठन्तीमाश्रमद्वारि द्रौपदीं निर्जने वने ।।

tatrāpaśyatpriyāṃ bhāryāṃ pāṇḍavānāṃ yaśasvinīm| tiṣṭhantīmāśramadvāri draupadīṃ nirjane vane ||

Verse 9

विभ्राजमानां वपुषा बिभ्रतीं रूपमुत्तमम्। भ्राजयन्तीं वनोद्देशं नीलाभ्रमिव विद्युतम् ।। परिबर्हेण परिच्छदेन ।।

vibhrājamānāṃ vapuṣā bibhratīṃ rūpamuttamam| bhrājayantīṃ vanoddeśaṃ nīlābhramiva vidyutam || paribarheṇa paricchadena ||

Verse 10

अप्सरा देवकन्या वा माया वा देवनिर्मिता। इतिकृत्वाञ्जलिं सर्वे ददृशृस्तामनिन्दिताम् ।।

apsarā devakanyā vā māyā vā devanirmitā| itikṛtvāñjaliṃ sarve dadṛśṛstāmaninditām ||

Verse 11

तः स राजा सिन्धूनां वार्धक्षत्रिर्जयद्रथः। विस्मितस्त्वनवद्याङ्गीं दृष्ट्वा तां दुष्टमानसः ।।

taḥ sa rājā sindhūnāṃ vārdhakṣatrirjayadrathaḥ| vismitastvanavadyāṅgīṃ dṛṣṭvā tāṃ duṣṭamānasaḥ ||

Verse 12

स कोटिकाश्यं राजानमब्रवीत्काममोहितः। कस्य त्वेषाऽनवद्याङ्गी यदिवाऽपिन मानुषी ।।

sa koṭikāśyaṃ rājānamabravītkāmamohitaḥ| kasya tveṣā'navadyāṅgī yadivā'pina mānuṣī ||

Verse 13

विवाहार्थो न मे कश्चिदिमां दृष्ट्वाऽतिमुन्दरीम्। एतामेवाहमादाय गमिष्यामि स्वमालयम् ।।

vivāhārtho na me kaścidimāṃ dṛṣṭvā'timundarīm| etāmevāhamādāya gamiṣyāmi svamālayam ||

Verse 14

गच्छ जानीहि सौम्येमां कस्य वाऽत्र कुतोपि वा। किमर्थमागता सुभ्रूरिदं कष्टकितं वनम् ।।

gaccha jānīhi saumyemāṃ kasya vā'tra kutopi vā| kimarthamāgatā subhrūridaṃ kaṣṭakitaṃ vanam ||

Verse 15

अपि नाम वरारोहा मामेषा लोकसुन्दरी। भजेदद्यायतापाङ्गी सुदती तनुमध्यमा ।।

api nāma varārohā māmeṣā lokasundarī| bhajedadyāyatāpāṅgī sudatī tanumadhyamā ||

Verse 16

अप्यहं कृतकामः स्यामिमां प्राप्य वरस्‌रियम्। गच्छजानीहि कोन्वस्या नाथ इत्येव कोटिक ।।

apyahaṃ kṛtakāmaḥ syāmimāṃ prāpya varas‌riyam| gacchajānīhi konvasyā nātha ityeva koṭika ||

Verse 17

स कोटिकाश्यस्तच्छ्रुत्वा रथात्प्रस्कन्द्य कुण्डली। उपेत्यपप्रच्छ तदा क्रोष्टा व्याघ्रवधूमिव ।।

sa koṭikāśyastacchrutvā rathātpraskandya kuṇḍalī| upetyapapraccha tadā kroṣṭā vyāghravadhūmiva ||