Lipi
Sign in
Classic reading room ↗

Adhyaya 240

Vana Parva · 29 verses

29 verses · free forever

English has not yet been added to this adhyaya. You can read the Ganesha passage or Vana Parva 312–315 with English.

Show
Listen to this section

Uses your saved HI voice · Narration settings

  1. Verse 1

    दुर्योधनेन घोषयात्राव्याजेनानुजादिभिः सहद्वैतवनंप्रतिरामनम् ।। 1 ।। वैसंपायन उवाच। धृतराष्ट्रं ततः सर्वेददृशुर्जनमेजय। दृष्ट्वा सुखमथो राज्ञः पृष्टा राज्ञा च भारत ।।

    duryodhanena ghoṣayātrāvyājenānujādibhiḥ sahadvaitavanaṃpratirāmanam || 1 || vaisaṃpāyana uvāca| dhṛtarāṣṭraṃ tataḥ sarvedadṛśurjanamejaya| dṛṣṭvā sukhamatho rājñaḥ pṛṣṭā rājñā ca bhārata ||

  2. Verse 2

    ततस्तैर्विहितः पूर्वं संगवो नाम वल्लवः। समीपस्थास्तदा गावो धृतराष्ट्रे न्यवेदयत् ।। ।। इति श्रीमन्महाभारते अरण्यपर्वणि घोषयात्रापर्वणि चत्वारिंशदधिकद्विशततमोऽध्यायः ।। 240 ।।

    tatastairvihitaḥ pūrvaṃ saṃgavo nāma vallavaḥ| samīpasthāstadā gāvo dhṛtarāṣṭre nyavedayat || || iti śrīmanmahābhārate araṇyaparvaṇi ghoṣayātrāparvaṇi catvāriṃśadadhikadviśatatamo'dhyāyaḥ || 240 ||

  3. Verse 3

    अनन्तरं च राधेयः शकुनिश्च विशांपते। आहतुः पार्थिवश्रेष्ठं धृतराष्ट्रं जनाधिपम् ।।

    anantaraṃ ca rādheyaḥ śakuniśca viśāṃpate| āhatuḥ pārthivaśreṣṭhaṃ dhṛtarāṣṭraṃ janādhipam ||

  4. Verse 4

    रमणीयेषु देशेषु घोषाः संप्रति कौरव। स्मारणे समयः प्राप्तो वत्सानामपि चाङ्कनम् ।। समङ्गो नाम इति झ. पाठः ।।

    ramaṇīyeṣu deśeṣu ghoṣāḥ saṃprati kaurava| smāraṇe samayaḥ prāpto vatsānāmapi cāṅkanam || samaṅgo nāma iti jha. pāṭhaḥ ||

  5. Verse 5

    मृगया चोचिता राजन्नस्मिन्काले सुतस्यते। दुर्योधनस्य गमनं त्वमनुज्ञातुमर्हसि ।।

    mṛgayā cocitā rājannasminkāle sutasyate| duryodhanasya gamanaṃ tvamanujñātumarhasi ||

  6. Verse 6

    धृतराष्ट्र उवाच। मृगया शोभना तात गवां हि समवेक्षणम्। विस्रम्भस्तु न गन्तव्यो वल्लवानामिति स्मरे ।।

    dhṛtarāṣṭra uvāca| mṛgayā śobhanā tāta gavāṃ hi samavekṣaṇam| visrambhastu na gantavyo vallavānāmiti smare ||

  7. Verse 7

    ते तु तत्रनरव्याघ्राः समीप इति नः श्रुतम्। अतो नाभ्यनुजानामि गमनं तत्र वः स्वयम् ।। स्मारणे स्मरणहेतौ कर्मणि गवां संख्यापूर्वकं वयोवर्णजातिनाम्नां लेखने ।।

    te tu tatranaravyāghrāḥ samīpa iti naḥ śrutam| ato nābhyanujānāmi gamanaṃ tatra vaḥ svayam || smāraṇe smaraṇahetau karmaṇi gavāṃ saṃkhyāpūrvakaṃ vayovarṇajātināmnāṃ lekhane ||

  8. Verse 8

    छद्मना निर्जितास्ते तु कर्शिताश्च महावने। तपोनित्याश्च राधेय समर्थाश्च महारथाः ।।

    chadmanā nirjitāste tu karśitāśca mahāvane| taponityāśca rādheya samarthāśca mahārathāḥ ||

  9. Verse 9

    धर्मराजो न संक्रुद्ध्येद्भीमसेनस्त्वमर्षणः। यज्ञसेनस् दुहिता तेज एवतु केवलम् ।। ते पाण्डवाः ।।

    dharmarājo na saṃkruddhyedbhīmasenastvamarṣaṇaḥ| yajñasenas duhitā teja evatu kevalam || te pāṇḍavāḥ ||

  10. Verse 10

    यूयंचाप्यपराध्येयुर्दर्पमोहसमन्विताः। ततो विनिर्दहेयुस्ते तपसा हि समन्विताः ।।

    yūyaṃcāpyaparādhyeyurdarpamohasamanvitāḥ| tato vinirdaheyuste tapasā hi samanvitāḥ ||

  11. Verse 11

    अथवा सायुधावीरा मन्युनाऽभिपरिप्लुताः। सहिता बद्धनिस्त्रिशा दहेयुः शस्त्रतेजसा ।।

    athavā sāyudhāvīrā manyunā'bhipariplutāḥ| sahitā baddhanistriśā daheyuḥ śastratejasā ||

  12. Verse 12

    अथ यूयं बहुत्वात्तान्नारभध्वं कथंचन। अनार्यं परमं तत्स्यादशक्यं तच्च वै मतम् ।।

    atha yūyaṃ bahutvāttānnārabhadhvaṃ kathaṃcana| anāryaṃ paramaṃ tatsyādaśakyaṃ tacca vai matam ||

  13. Verse 13

    उषितो हि महाबाहुरिन्द्रलोके धनंजयः। दिव्यान्यस्त्राण्यवाप्याथ ततः प्रत्यागतो वनं ।।

    uṣito hi mahābāhurindraloke dhanaṃjayaḥ| divyānyastrāṇyavāpyātha tataḥ pratyāgato vanaṃ ||

  14. Verse 14

    अकृतास्त्रेण पृथिवी जिता बीभत्सुना पुरा। किं पुनः सकृतास्त्रोऽद्य न हन्याद्वो महारथः ।।

    akṛtāstreṇa pṛthivī jitā bībhatsunā purā| kiṃ punaḥ sakṛtāstro'dya na hanyādvo mahārathaḥ ||

  15. Verse 15

    अथवा मद्वचः श्रुत्वा तत्र यत्ता भविष्यथ। उद्विग्रवासा विस्रब्धा दुःखं तत्रगमिष्यथ ।।

    athavā madvacaḥ śrutvā tatra yattā bhaviṣyatha| udvigravāsā visrabdhā duḥkhaṃ tatragamiṣyatha ||

  16. Verse 16

    अथवा सैनिकाः केचिदपकुर्युर्युधिष्ठिरे। तदबुद्धिकृतंकर्म दोषमुत्पादयेच्च वः ।।

    athavā sainikāḥ kecidapakuryuryudhiṣṭhire| tadabuddhikṛtaṃkarma doṣamutpādayecca vaḥ ||

  17. Verse 17

    तस्मादन्ये नरा यान्तु स्मारणायाप्तकारिणः। न स्वयं तत्रगमनं रोचये तव भारत ।।

    tasmādanye narā yāntu smāraṇāyāptakāriṇaḥ| na svayaṃ tatragamanaṃ rocaye tava bhārata ||

  18. Verse 18

    शकुनिरुवाच। धर्मज्ञः पाण्डवो ज्येष्ठः प्रतिज्ञातं च संसदि। तेन द्वादशवर्षाणि वस्तव्यानीति भारत ।।

    śakuniruvāca| dharmajñaḥ pāṇḍavo jyeṣṭhaḥ pratijñātaṃ ca saṃsadi| tena dvādaśavarṣāṇi vastavyānīti bhārata ||

  19. Verse 19

    अनुवृत्ताश्च रतं सर्वे पाण्डवा धर्मचारिणः। युधिष्ठिरस्तु कौन्तेयो न नः कोपं करिष्यति ।।

    anuvṛttāśca rataṃ sarve pāṇḍavā dharmacāriṇaḥ| yudhiṣṭhirastu kaunteyo na naḥ kopaṃ kariṣyati ||

  20. Verse 20

    मृगयां चैव नो गन्तुमिच्छा संवर्धते भृशम्। स्मारणं तु चिकीर्षामो न तु पाण्डवदर्सनम् ।।

    mṛgayāṃ caiva no gantumicchā saṃvardhate bhṛśam| smāraṇaṃ tu cikīrṣāmo na tu pāṇḍavadarsanam ||

  21. Verse 21

    न चानार्यसमाचारः कश्चित्तत्र भविष्यति। न च तत्र गमिष्यामो यत्र तेषां प्रतिश्रयः ।।

    na cānāryasamācāraḥ kaścittatra bhaviṣyati| na ca tatra gamiṣyāmo yatra teṣāṃ pratiśrayaḥ ||

  22. Verse 22

    वैशंपायन उवाच। एवमुक्तः शकुनिना धृतराष्ट्रो जनेश्वरः। दुर्योधनं सहामात्यमनुजज्ञे न कामतः ।।

    vaiśaṃpāyana uvāca| evamuktaḥ śakuninā dhṛtarāṣṭro janeśvaraḥ| duryodhanaṃ sahāmātyamanujajñe na kāmataḥ ||

  23. Verse 23

    अनुज्ञातस्तु गान्धारिः कर्णेन सहितस्तदा। निर्ययौ भरतश्रेष्ठो बलेन महता वृतः ।।

    anujñātastu gāndhāriḥ karṇena sahitastadā| niryayau bharataśreṣṭho balena mahatā vṛtaḥ ||

  24. Verse 24

    दुःशासनेन च तथा सौबलेन च धीमता। संवृतो भ्रातृभिश्चान्यैः स्त्रीभिश्चापि सहस्रशः ।।

    duḥśāsanena ca tathā saubalena ca dhīmatā| saṃvṛto bhrātṛbhiścānyaiḥ strībhiścāpi sahasraśaḥ ||

  25. Verse 25

    तं निर्यान्तं महाबाहुं द्रष्टुं द्वैतवनं सरः। पौराश्चानुययुः सर्वेसहदारा वनं च तत् ।।

    taṃ niryāntaṃ mahābāhuṃ draṣṭuṃ dvaitavanaṃ saraḥ| paurāścānuyayuḥ sarvesahadārā vanaṃ ca tat ||

  26. Verse 26

    अष्टौ रथसहस्राणि त्रीणि नागायुतानि च। पत्तयो बहुसाहस्रा हयाश्च नवतिः शताः ।।

    aṣṭau rathasahasrāṇi trīṇi nāgāyutāni ca| pattayo bahusāhasrā hayāśca navatiḥ śatāḥ ||

  27. Verse 27

    शकटापणवेशाश्च वणिजो वन्दिनस्तथा। नराश्च मृगयाशीलाः शतशोऽथ सहस्रशः ।। तेजोऽग्निरेव ।।

    śakaṭāpaṇaveśāśca vaṇijo vandinastathā| narāśca mṛgayāśīlāḥ śataśo'tha sahasraśaḥ || tejo'gnireva ||

  28. Verse 28

    ततः प्रयाणे नृपतेः सुमहानभवत्स्वनः। प्रावृषीव महावायोरुत्थितस्य विशांपते ।।

    tataḥ prayāṇe nṛpateḥ sumahānabhavatsvanaḥ| prāvṛṣīva mahāvāyorutthitasya viśāṃpate ||

  29. Verse 29

    गव्यूतिमात्रेन्यवसद्राजा दुर्योधनस्तदा। प्रयातो वाहनैः सर्वैस्ततो द्वैतवनं सरः ।। वेशो वेश्याजनाश्रयः ।।

    gavyūtimātrenyavasadrājā duryodhanastadā| prayāto vāhanaiḥ sarvaistato dvaitavanaṃ saraḥ || veśo veśyājanāśrayaḥ ||