Adhyaya 234

Verse 1

सत्यभामया पतिवशीकरणोपायं पृष्टया द्रौपद्यातदुत्तारदानव्याजेन पतिव्रताधर्मकथनम् ।। 1 ।। वैशंपायन उवाच। उपासीनेषु विप्रेषु पाण्डवेषु च भारत। द्रौपदी सत्यभामा च विविशाते तदा समम् ।। ।। इति श्रीमन्महाभारते अरण्यपर्वणि द्रौपदीसत्यभामासंवादपर्वणि चतुस्त्रिंशदधिकद्विशततमोऽध्यायः ।। 234 ।।

satyabhāmayā pativaśīkaraṇopāyaṃ pṛṣṭayā draupadyātaduttāradānavyājena pativratādharmakathanam || 1 || vaiśaṃpāyana uvāca| upāsīneṣu vipreṣu pāṇḍaveṣu ca bhārata| draupadī satyabhāmā ca viviśāte tadā samam || || iti śrīmanmahābhārate araṇyaparvaṇi draupadīsatyabhāmāsaṃvādaparvaṇi catustriṃśadadhikadviśatatamo'dhyāyaḥ || 234 ||

Verse 2

प्रविश्य चाश्रमं पुण्यमुभे ते परमस्त्रियौ। जाहस्यमाने सुप्रीते सुखं तत्र निषीदतुः ।। सममेकत्र। विविशाते तदाश्रममिति ध.पाठः ।।

praviśya cāśramaṃ puṇyamubhe te paramastriyau| jāhasyamāne suprīte sukhaṃ tatra niṣīdatuḥ || samamekatra| viviśāte tadāśramamiti dha.pāṭhaḥ ||

Verse 3

चिरस् दृष्ट्वा राजेन्द्र तेऽन्योन्यस्य प्रियंवदे। कथयामासतुश्चित्राः कथाः कुरुयदूचिताः ।।

ciras dṛṣṭvā rājendra te'nyonyasya priyaṃvade| kathayāmāsatuścitrāḥ kathāḥ kuruyadūcitāḥ ||

Verse 4

अथाब्रवीत्सत्यभामा कृष्णस् महिषी प्रिया। सात्राजिती याज्ञसेनीं रहसीदं सुमध्यमा ।।

athābravītsatyabhāmā kṛṣṇas mahiṣī priyā| sātrājitī yājñasenīṃ rahasīdaṃ sumadhyamā ||

Verse 5

केन द्रौपदि वृत्तेन पाण्डवानधितिष्ठसि। लोकपालोपमान्वीरान्नूनं परमसंमतान् ।।

kena draupadi vṛttena pāṇḍavānadhitiṣṭhasi| lokapālopamānvīrānnūnaṃ paramasaṃmatān ||

Verse 6

कथं च वशगस्तुभ्यं न कुप्यन्ति च ते शुभे। तव वश्या हि सतत पाण्डवाः प्रियदर्शने ।।

kathaṃ ca vaśagastubhyaṃ na kupyanti ca te śubhe| tava vaśyā hi satata pāṇḍavāḥ priyadarśane ||

Verse 7

न चान्योन्यमसूयन्ते कथं वा ते सुमध्यमे। मुखप्रेक्षाश्च ते सर्वे तत्त्वमेतद्ब्रवीहि मे ।।

na cānyonyamasūyante kathaṃ vā te sumadhyame| mukhaprekṣāśca te sarve tattvametadbravīhi me ||

Verse 8

व्रतचर्या तपो वाऽपि स्नानमन्त्रौषधानि वा। विद्यावीर्यं मूलवीर्यंजपहोमागदास्तथा ।। जाहस्यमाने परस्परमतिशयेन हसन्त्यौ ।।

vratacaryā tapo vā'pi snānamantrauṣadhāni vā| vidyāvīryaṃ mūlavīryaṃjapahomāgadāstathā || jāhasyamāne parasparamatiśayena hasantyau ||

Verse 9

ममाद्याचक्ष्वपाञ्चालि यशस्यं भगवेतनम्। येन कृष्णे भवेन्नित्यं मम कृष्णो वशानुगः ।। मूलवीर्यं मूलं अप्रच्युतं तारुण्यादि तद्वीर्यम्। अगदोऽञ्जनादिरौषधम् ।।

mamādyācakṣvapāñcāli yaśasyaṃ bhagavetanam| yena kṛṣṇe bhavennityaṃ mama kṛṣṇo vaśānugaḥ || mūlavīryaṃ mūlaṃ apracyutaṃ tāruṇyādi tadvīryam| agado'ñjanādirauṣadham ||

Verse 10

एवमुक्त्वासत्यभामा विरराम यशस्विनी। पतिव्रता महाभागा द्रौपदी प्रत्युवाच ताम् ।।

evamuktvāsatyabhāmā virarāma yaśasvinī| pativratā mahābhāgā draupadī pratyuvāca tām ||

Verse 11

असत्स्त्रीणां समाचरं सत्ये मामनुपृच्छसि। असदाचरिते मार्गे कथं स्यादनुकीर्तनम् ।। भगदैवतमिति झ. पाठः। भगदैवत सौभाग्यवर्धकं सौरव्रतादिकम्। वशानुग इच्छानुसारी ।।

asatstrīṇāṃ samācaraṃ satye māmanupṛcchasi| asadācarite mārge kathaṃ syādanukīrtanam || bhagadaivatamiti jha. pāṭhaḥ| bhagadaivata saubhāgyavardhakaṃ sauravratādikam| vaśānuga icchānusārī ||

Verse 12

अनुप्रश्नः संशयो वा नैष त्वय्युपपद्यते। कथं ह्युपेता बुद्ध्या त्वंकृष्णस् महिषी प्रिया ।।

anupraśnaḥ saṃśayo vā naiṣa tvayyupapadyate| kathaṃ hyupetā buddhyā tvaṃkṛṣṇas mahiṣī priyā ||

Verse 13

यदैव भर्ता जानीयानमन्त्रमूलपरां स्त्रियम्। उद्विजेत तदैवास्याः सर्पाद्वेश्मगतादिव ।।

yadaiva bhartā jānīyānamantramūlaparāṃ striyam| udvijeta tadaivāsyāḥ sarpādveśmagatādiva ||

Verse 14

उद्विग्नस्य कुतः शान्तिरशान्तस्य कुतः सुखम्। न जातु वशगो भर्ता स्त्रियाः स्यान्मन्त्रकारणात् ।।

udvignasya kutaḥ śāntiraśāntasya kutaḥ sukham| na jātu vaśago bhartā striyāḥ syānmantrakāraṇāt ||

Verse 15

किमत्रप्रहिताश्चापि गदाः परमदारुणाः। मूलप्रवादैर्हि विषं प्रयच्छन्ति जिघांसवः बब

kimatraprahitāścāpi gadāḥ paramadāruṇāḥ| mūlapravādairhi viṣaṃ prayacchanti jighāṃsavaḥ baba

Verse 16

जिह्वया यानि पुरुषस्त्वचा वाप्युपसेवते। तत्र चूर्णानि दत्तानि हन्युः क्षिप्रमसंशयम् ।।

jihvayā yāni puruṣastvacā vāpyupasevate| tatra cūrṇāni dattāni hanyuḥ kṣipramasaṃśayam ||

Verse 17

जलोदरसमायुक्ताः श्वित्रिणः पलितास्तथा। अपुमांसः कृताः स्त्रीभिर्जडान्धवधिरास्तथा ।। हे सत्ये अनुकीर्तनमुत्तरम् ।।

jalodarasamāyuktāḥ śvitriṇaḥ palitāstathā| apumāṃsaḥ kṛtāḥ strībhirjaḍāndhavadhirāstathā || he satye anukīrtanamuttaram ||

Verse 18

पापानुगास्तु पापास्ताः पतीनुपसृजन्त्युत। न जातु विप्रियं भर्तुः स्त्रिया कार्यं कथंचन ।। जलोदरः उदररोगः। श्वित्रिणः कुष्ठवन्तः ।।

pāpānugāstu pāpāstāḥ patīnupasṛjantyuta| na jātu vipriyaṃ bhartuḥ striyā kāryaṃ kathaṃcana || jalodaraḥ udararogaḥ| śvitriṇaḥ kuṣṭhavantaḥ ||

Verse 19

वर्ताम्यहं तु यां वृत्तिं पाण्डवेषु महात्मसु। तां सर्वां शृणु मे सत्यां सत्यभामे यशस्विनि ।।

vartāmyahaṃ tu yāṃ vṛttiṃ pāṇḍaveṣu mahātmasu| tāṃ sarvāṃ śṛṇu me satyāṃ satyabhāme yaśasvini ||

Verse 20

अहंकारं विहायाहं कामक्रोधौ च सर्वदा। सदारान्पाण्डवान्नित्यं प्रयतोपचराम्यहम् ।।

ahaṃkāraṃ vihāyāhaṃ kāmakrodhau ca sarvadā| sadārānpāṇḍavānnityaṃ prayatopacarāmyaham ||

Verse 21

प्रणयं प्रतिसंहृत्य निधायात्मानमात्मनि। शुश्रूषुर्निरभीमाना पतीनां चित्तरक्षिणी ।। उपसृजन्ति दोषैर्योजयन्ति ।।

praṇayaṃ pratisaṃhṛtya nidhāyātmānamātmani| śuśrūṣurnirabhīmānā patīnāṃ cittarakṣiṇī || upasṛjanti doṣairyojayanti ||

Verse 22

दुर्व्याहृताच्छङ्कमाना दुस्थिताद्दुरवेक्षितात्। दुरासिताद्दुर्व्रजितादिङ्गिताध्यासितादपि ।। प्रणयं ईर्ष्याम्। आत्मानं चित्तम्। आत्मनि स्वस्मिन्। निरभिमाना दर्पहीना ।।

durvyāhṛtācchaṅkamānā dusthitādduravekṣitāt| durāsitāddurvrajitādiṅgitādhyāsitādapi || praṇayaṃ īrṣyām| ātmānaṃ cittam| ātmani svasmin| nirabhimānā darpahīnā ||

Verse 23

सूर्यवैश्वानरसमान्सोमकल्पान्महारथान्। सेवे चक्षुर्हणः पार्थानुग्रवीर्यप्रतापिनः ।। इङ्गितं अभिप्रायः अध्यासितः क्षिप्तो यस्मिन् कटाक्षो तस्मात् इङ्गिताध्यासितात् ।।

sūryavaiśvānarasamānsomakalpānmahārathān| seve cakṣurhaṇaḥ pārthānugravīryapratāpinaḥ || iṅgitaṃ abhiprāyaḥ adhyāsitaḥ kṣipto yasmin kaṭākṣo tasmāt iṅgitādhyāsitāt ||

Verse 24

देवो मनुष्यो गन्धर्वो युवा चापि स्वलंकृतः। द्रव्यवानभिरूपो वा न मेऽन्यः पुरुषो मतः ।। चक्षुर्हणः दृष्ट्वैव रिपून् घ्नन्ति तादृशान्। सेवे शत्रुहणान्पार्थानिति क. ट. ध. पाठः ।।

devo manuṣyo gandharvo yuvā cāpi svalaṃkṛtaḥ| dravyavānabhirūpo vā na me'nyaḥ puruṣo mataḥ || cakṣurhaṇaḥ dṛṣṭvaiva ripūn ghnanti tādṛśān| seve śatruhaṇānpārthāniti ka. ṭa. dha. pāṭhaḥ ||

Verse 25

न भुक्तवति न स्नाते नासंविष्टे च भर्तरि। न संविशामि नाश्नामि न स्नाये कर्म कुर्वती ।।

na bhuktavati na snāte nāsaṃviṣṭe ca bhartari| na saṃviśāmi nāśnāmi na snāye karma kurvatī ||

Verse 26

क्षेत्राद्वनाद्वा ग्रामाद्वा भर्तारं गुहमागतम्। अभ्युत्थायाभिनन्दामि आसनेनोदकेन च ।।

kṣetrādvanādvā grāmādvā bhartāraṃ guhamāgatam| abhyutthāyābhinandāmi āsanenodakena ca ||

Verse 27

प्रसन्नभाण्डा मृष्टान्ना काले भोजनदायिनी। संयता गुप्तधान्या च सुसंमृष्टनिवेशना ।।

prasannabhāṇḍā mṛṣṭānnā kāle bhojanadāyinī| saṃyatā guptadhānyā ca susaṃmṛṣṭaniveśanā ||

Verse 28

अतिरस्कृतसंभाषा दुःस्त्रियो नानुसेवती। अनुकूलवती नित्यं भवाम्यनलसा सदा ।। अभिरूपः सुन्दरः ।।

atiraskṛtasaṃbhāṣā duḥstriyo nānusevatī| anukūlavatī nityaṃ bhavāmyanalasā sadā || abhirūpaḥ sundaraḥ ||

Verse 29

अनर्म चापि हसितं द्वारि स्थानमभीक्ष्णशः। अवस्करे चिरस्थानं निष्कुटेषु च वर्जये ।। अतिरस्कृतसंभाषा तिरस्कारशून्यवचना ।।

anarma cāpi hasitaṃ dvāri sthānamabhīkṣṇaśaḥ| avaskare cirasthānaṃ niṣkuṭeṣu ca varjaye || atiraskṛtasaṃbhāṣā tiraskāraśūnyavacanā ||

Verse 30

अत्यालापमसन्तोषं परव्यापारसंकथाः। अतिहासातिरोषौ च क्रोधस्थानं च वर्जये ।।

atyālāpamasantoṣaṃ paravyāpārasaṃkathāḥ| atihāsātiroṣau ca krodhasthānaṃ ca varjaye ||

Verse 31

निरताऽहं सदा सत्ये पापानां च विवर्जने। सर्वथा भर्तुरहितं न ममेष्टं कथंचन ।।

niratā'haṃ sadā satye pāpānāṃ ca vivarjane| sarvathā bharturahitaṃ na mameṣṭaṃ kathaṃcana ||

Verse 32

यदा प्रवसते भर्ता कुटुम्बार्थेन केनचित्। सुमनोवर्णकापेता भवामि व्रतचारिणी ।। अनर्म परिहासहीनम्। हसितं हासः। स्थानं स्थितिम्। अवस्करे तिरस्करोमि। किरतेरिदं रूपम्। निष्कुटेषु गृहारामेषु ।।

yadā pravasate bhartā kuṭumbārthena kenacit| sumanovarṇakāpetā bhavāmi vratacāriṇī || anarma parihāsahīnam| hasitaṃ hāsaḥ| sthānaṃ sthitim| avaskare tiraskaromi| kirateridaṃ rūpam| niṣkuṭeṣu gṛhārāmeṣu ||

Verse 33

यच्च भर्ता न पिबति यच्च भर्ता न सेवते। यच्च नाश्नाति मे भर्ता सर्वं तद्वर्जयाम्यहम् ।।

yacca bhartā na pibati yacca bhartā na sevate| yacca nāśnāti me bhartā sarvaṃ tadvarjayāmyaham ||

Verse 34

यथोपदेशं नियता वर्तमाना वराङ्गने। स्वलंकृता सुप्रयता भर्तुः प्रियहिते रता ।।

yathopadeśaṃ niyatā vartamānā varāṅgane| svalaṃkṛtā suprayatā bhartuḥ priyahite ratā ||

Verse 35

ये च धर्माः कुटुम्बेषु श्वश्र्वामे कथिताः पुरा। अनुतिष्ठामि तान्सत्ये नित्यकालमतन्द्रिता ।।

ye ca dharmāḥ kuṭumbeṣu śvaśrvāme kathitāḥ purā| anutiṣṭhāmi tānsatye nityakālamatandritā ||

Verse 36

भिक्षाबलिश्राद्धविधिस्थालीपाकाश्च पर्वसु। मान्यानां मानसत्कारा ये चान्ये विदिता मम ।। सुमनोवर्णकापेता पुष्पैरनुलेपनैश्च वर्जिता ।।

bhikṣābaliśrāddhavidhisthālīpākāśca parvasu| mānyānāṃ mānasatkārā ye cānye viditā mama || sumanovarṇakāpetā puṣpairanulepanaiśca varjitā ||

Verse 37

तान्सर्वाननुवर्तामि दिवारात्रमतन्द्रिता। विनयाननियमांश्चैव सदा सर्वात्मना श्रिता ।।

tānsarvānanuvartāmi divārātramatandritā| vinayānaniyamāṃścaiva sadā sarvātmanā śritā ||

Verse 38

मृदून्सतः सत्यशीलान्सत्यधर्मानुपालिनः। स देवः सा गतिर्नार्यास्तस्य का विप्रियं चरेत् ।।

mṛdūnsataḥ satyaśīlānsatyadharmānupālinaḥ| sa devaḥ sā gatirnāryāstasya kā vipriyaṃ caret ||

Verse 39

पत्याश्रयो हि मे धर्मो मतः स्त्रीणां सनातनः। स देवः सा गतिर्नार्यास्तस्य काविप्रियं चरेत् ।।

patyāśrayo hi me dharmo mataḥ strīṇāṃ sanātanaḥ| sa devaḥ sā gatirnāryāstasya kāvipriyaṃ caret ||

Verse 40

अहं पतीन्नातिशये नात्यश्ने नातिभूषये। नापि श्वश्रूं परिवदे सर्वदा परियन्त्रिता ।। मानः पूजा। सत्कार आदरः ।।

ahaṃ patīnnātiśaye nātyaśne nātibhūṣaye| nāpi śvaśrūṃ parivade sarvadā pariyantritā || mānaḥ pūjā| satkāra ādaraḥ ||

Verse 41

अवधानेन सुभगे नित्योत्थिततयैव च। भर्तारो वशगा मह्यं गुरुशुश्रूषयैव च ।। नातिशये नातिक्रमामि। न परिवदे न निन्दामि ।।

avadhānena subhage nityotthitatayaiva ca| bhartāro vaśagā mahyaṃ guruśuśrūṣayaiva ca || nātiśaye nātikramāmi| na parivade na nindāmi ||

Verse 42

नित्यमार्यामहं कुन्तीं वीरसूं सत्यवादिनीम्। स्वयं परिचराम्यतां पानाच्छादनभोजनैः ।।

nityamāryāmahaṃ kuntīṃ vīrasūṃ satyavādinīm| svayaṃ paricarāmyatāṃ pānācchādanabhojanaiḥ ||

Verse 43

नैतामतिशये जातु वस्त्रभूषणभोजनैः। न वदे चाप्यतिवाचा तां पृथां पृथिवीसमाम् ।।

naitāmatiśaye jātu vastrabhūṣaṇabhojanaiḥ| na vade cāpyativācā tāṃ pṛthāṃ pṛthivīsamām ||

Verse 44

अष्टावग्रे ब्राह्मणानां सहस्राणि स्म नित्यदा। भुञ्जते रुक्मपात्रीषु युधिष्ठिरनिवेशने ।।

aṣṭāvagre brāhmaṇānāṃ sahasrāṇi sma nityadā| bhuñjate rukmapātrīṣu yudhiṣṭhiraniveśane ||

Verse 45

अष्टाशीतिसहस्राणि स्नातका गृहमेधिनः। त्रिंशद्दासीक एकैको यान्विभर्ति युधिष्ठिरः ।।

aṣṭāśītisahasrāṇi snātakā gṛhamedhinaḥ| triṃśaddāsīka ekaiko yānvibharti yudhiṣṭhiraḥ ||

Verse 46

दशान्यानि सहस्राणि येषामन्नं सुसंस्कृतम्। ह्रियते रुक्मपात्रीभिर्यतीनामूर्ध्वरेतसाम् ।।

daśānyāni sahasrāṇi yeṣāmannaṃ susaṃskṛtam| hriyate rukmapātrībhiryatīnāmūrdhvaretasām ||

Verse 47

तान्सर्वानग्रहारेण ब्राह्मणान्वेदवादिनः। यथार्हं पूजयामि स्म पानाच्छादनभोजनैः ।। अवधानेन अप्रमादेन। मह्यं मम ।।

tānsarvānagrahāreṇa brāhmaṇānvedavādinaḥ| yathārhaṃ pūjayāmi sma pānācchādanabhojanaiḥ || avadhānena apramādena| mahyaṃ mama ||

Verse 48

शतं दासीसहस्राणि कौन्तेयस्य महात्मनः। कम्बुकेयूरधारिण्यो निष्ककण्ठ्यः स्वलंकृताः ।।

śataṃ dāsīsahasrāṇi kaunteyasya mahātmanaḥ| kambukeyūradhāriṇyo niṣkakaṇṭhyaḥ svalaṃkṛtāḥ ||

Verse 49

महार्हमाल्याभरणाः सुवर्णाश्चन्दनोक्षिताः। मणीन्हेम च विभ्रत्यो नृत्तगीतविशारदाः ।।

mahārhamālyābharaṇāḥ suvarṇāścandanokṣitāḥ| maṇīnhema ca vibhratyo nṛttagītaviśāradāḥ ||

Verse 50

तासां नाम च रूपंच भोजनाच्छादनानि च। सर्वासामेव वेदाहं कर्म चैव कृताकृतम् ।।

tāsāṃ nāma ca rūpaṃca bhojanācchādanāni ca| sarvāsāmeva vedāhaṃ karma caiva kṛtākṛtam ||

Verse 51

शतं दासीसहस्राणि कुन्तीपुत्रस्य धीमतः। पात्रीपस्ता दिवारात्रमतिथीन्भोजयन्त्युत ।।

śataṃ dāsīsahasrāṇi kuntīputrasya dhīmataḥ| pātrīpastā divārātramatithīnbhojayantyuta ||

Verse 52

शतमश्वसहस्राणि दशनागायुतानि च। युधिष्ठिरस्यानुयात्रमिन्द्रप्रस्थनिवासिनः ।। अग्रहारेण वैश्वदेवान्ते प्रथमदेयेनान्नेव ।।

śatamaśvasahasrāṇi daśanāgāyutāni ca| yudhiṣṭhirasyānuyātramindraprasthanivāsinaḥ || agrahāreṇa vaiśvadevānte prathamadeyenānneva ||

Verse 53

एतदासीत्तदा राज्ञो यन्महीं पर्यपालयत्। येषां सङ्ख्याविधिं चैव प्रदिशामि शृणोमि च ।।

etadāsīttadā rājño yanmahīṃ paryapālayat| yeṣāṃ saṅkhyāvidhiṃ caiva pradiśāmi śṛṇomi ca ||

Verse 54

अन्तःपूराणां सर्वेषां भृत्यानां चैव सर्वशः। आगोपालाविपालेभ्यः सर्वं वेद कृताकृतम् ।। अनुयात्रं स्वैरयात्रायामपि परिवारभूतम् ।।

antaḥpūrāṇāṃ sarveṣāṃ bhṛtyānāṃ caiva sarvaśaḥ| āgopālāvipālebhyaḥ sarvaṃ veda kṛtākṛtam || anuyātraṃ svairayātrāyāmapi parivārabhūtam ||

Verse 55

सर्वं राज्ञः समुदयमायं च व्ययमेव च। एकाऽहंवेद्मि कल्याणि पाण्डवानां यशस्विनि ।।

sarvaṃ rājñaḥ samudayamāyaṃ ca vyayameva ca| ekā'haṃvedmi kalyāṇi pāṇḍavānāṃ yaśasvini ||

Verse 56

मयि सर्वं समासज्यकुटुम्बं भरतर्षभाः। उपासनरताः सर्वे घटयन्ति वरानने ।।

mayi sarvaṃ samāsajyakuṭumbaṃ bharatarṣabhāḥ| upāsanaratāḥ sarve ghaṭayanti varānane ||

Verse 57

तमहं भारमासक्तमनाधृष्यं दुरात्मभिः। सुखं सर्वंपरित्यज्यरात्र्यहानि घटामि वै ।।

tamahaṃ bhāramāsaktamanādhṛṣyaṃ durātmabhiḥ| sukhaṃ sarvaṃparityajyarātryahāni ghaṭāmi vai ||

Verse 58

अधृष्यं वरुणस्येव निधिपूर्णमिवोदधिम्। एकाहं वेद्मि कोशं वै पतीनां धर्मचारिणाम् ।।

adhṛṣyaṃ varuṇasyeva nidhipūrṇamivodadhim| ekāhaṃ vedmi kośaṃ vai patīnāṃ dharmacāriṇām ||

Verse 59

अनिशायां निशायां च विहाय क्षुत्पिपासयोः। आराधयन्त्याः कौरव्यांस्तुल्या रात्रिरहश्च मे ।।

aniśāyāṃ niśāyāṃ ca vihāya kṣutpipāsayoḥ| ārādhayantyāḥ kauravyāṃstulyā rātrirahaśca me ||

Verse 60

प्रथमं प्रतिबुध्यामि चरमं संविशामि च। नित्यकालमहं सत्ये एतत्संवननं मम ।। वेदवेद्मि ।।

prathamaṃ pratibudhyāmi caramaṃ saṃviśāmi ca| nityakālamahaṃ satye etatsaṃvananaṃ mama || vedavedmi ||

Verse 61

एतज्जानाम्यहं कर्तुं भर्तृसंवननं महत्। असत्स्त्रीणां समाचारं नाहं कुर्यां न कामये ।।

etajjānāmyahaṃ kartuṃ bhartṛsaṃvananaṃ mahat| asatstrīṇāṃ samācāraṃ nāhaṃ kuryāṃ na kāmaye ||

Verse 62

वैशंपायन उवाच। तच्छ्रुत्वा धर्मसहितं व्याहृतं कृष्णया तदा। उवाच सत्या सत्कृत्य पाञ्चालीं धर्मचारिणीं ।।

vaiśaṃpāyana uvāca| tacchrutvā dharmasahitaṃ vyāhṛtaṃ kṛṣṇayā tadā| uvāca satyā satkṛtya pāñcālīṃ dharmacāriṇīṃ ||

Verse 63

अभिपन्नाऽस्मि पाञ्चालि याज्ञसेनि क्षमस्व मे। कामकारः सखीनं हि सोपहासं प्रभाषितम् ।। संवननं वशीकरणम् ।।

abhipannā'smi pāñcāli yājñaseni kṣamasva me| kāmakāraḥ sakhīnaṃ hi sopahāsaṃ prabhāṣitam || saṃvananaṃ vaśīkaraṇam ||