Lipi
Sign in
Classic reading room ↗

Adhyaya 211

Vana Parva · 40 verses

40 verses · free forever

English has not yet been added to this adhyaya. You can read the Ganesha passage or Vana Parva 312–315 with English.

Show
Listen to this section

Uses your saved HI voice · Narration settings

Narration reads the opening of this section. Longer passages are split to keep playback responsive.

  1. Verse 1

    कौशिकंप्रति धर्मव्याधेन शिष्टलक्षणादिकथनम् ।। 1 ।। मार्कण्डेय उवाच। स तु विप्रो महाप्राज्ञ धर्मव्याधमपृच्छत। शिष्टाचारं कथमहं विद्यामिति नरोत्तम ।।

    kauśikaṃprati dharmavyādhena śiṣṭalakṣaṇādikathanam || 1 || mārkaṇḍeya uvāca| sa tu vipro mahāprājña dharmavyādhamapṛcchata| śiṣṭācāraṃ kathamahaṃ vidyāmiti narottama ||

  2. Verse 2

    पञ्च कानि पवित्राणि शिष्टाचारेषु नित्यदा। एतदिच्छामि भद्रं ते श्रोतुं धर्मभृतांवर। त्वत्तो महामते व्याध तद्ब्रवीहि यथातथम् ।।

    pañca kāni pavitrāṇi śiṣṭācāreṣu nityadā| etadicchāmi bhadraṃ te śrotuṃ dharmabhṛtāṃvara| tvatto mahāmate vyādha tadbravīhi yathātatham ||

  3. Verse 3

    व्याध उवाच। यज्ञो दानं तपो वेदाः सत्यं च द्विजसत्तम। पञ्चैतानि पवित्राणि शिष्टाचारेषु नित्यदा ।।

    vyādha uvāca| yajño dānaṃ tapo vedāḥ satyaṃ ca dvijasattama| pañcaitāni pavitrāṇi śiṣṭācāreṣu nityadā ||

  4. Verse 4

    कामक्रोधौ वशे कृत्वा दम्भं लोभमनार्जवम्। धर्ममित्येवं संतुष्टास्ते शिष्टाः शिष्टसंमताः ।।

    kāmakrodhau vaśe kṛtvā dambhaṃ lobhamanārjavam| dharmamityevaṃ saṃtuṣṭāste śiṣṭāḥ śiṣṭasaṃmatāḥ ||

  5. Verse 5

    न तेषां भिद्यते वृत्तं यज्ञस्वाध्यायशीलिनाम्। आचारपालनं चैव द्वितीयं शिष्टलक्षणम् ।।

    na teṣāṃ bhidyate vṛttaṃ yajñasvādhyāyaśīlinām| ācārapālanaṃ caiva dvitīyaṃ śiṣṭalakṣaṇam ||

  6. Verse 6

    गुरुशुश्रूषणं सत्यमक्रोधो दानमेव च। एतच्चतुष्टयं ब्रह्मञ्शिष्टाचारेषु नित्यदा ।। ।। इति श्रीमन्महाभारते अरण्यपर्वणि मार्कण्डेयसमास्यापर्वणि एकादशाधिकद्विशततमोऽध्यायः ।।

    guruśuśrūṣaṇaṃ satyamakrodho dānameva ca| etaccatuṣṭayaṃ brahmañśiṣṭācāreṣu nityadā || || iti śrīmanmahābhārate araṇyaparvaṇi mārkaṇḍeyasamāsyāparvaṇi ekādaśādhikadviśatatamo'dhyāyaḥ ||

  7. Verse 7

    शिष्टाचारे मनः कृत्वा प्रतिष्ठाप्य च सर्वशः। यामयं लभते तुष्टिं सा न शक्या ह्यतोऽन्यथा ।। वृत्तं वृतं स्वेच्छोपात्तमिति यावत् ।।

    śiṣṭācāre manaḥ kṛtvā pratiṣṭhāpya ca sarvaśaḥ| yāmayaṃ labhate tuṣṭiṃ sā na śakyā hyato'nyathā || vṛttaṃ vṛtaṃ svecchopāttamiti yāvat ||

  8. Verse 8

    वेदस्योपनिषत्सत्यं सत्यस्योपनिषद्दमः। दमस्योपनिषत्त्यागः शिष्टाचारेषु नित्यदा ।। अतोऽन्यथा गुरुशुश्रूषणाद्यभावे ।।

    vedasyopaniṣatsatyaṃ satyasyopaniṣaddamaḥ| damasyopaniṣattyāgaḥ śiṣṭācāreṣu nityadā || ato'nyathā guruśuśrūṣaṇādyabhāve ||

  9. Verse 9

    ये तु धर्मानसूयन्ते बुद्धिमोहान्विता नराः। अपथा गच्छतां तेषामनुयाता च पीड्यते ।। उपनिषद्रहस्यम् ।।

    ye tu dharmānasūyante buddhimohānvitā narāḥ| apathā gacchatāṃ teṣāmanuyātā ca pīḍyate || upaniṣadrahasyam ||

  10. Verse 10

    ये तु शिष्टाः सुनियताः श्रुतित्यागपरायणाः। धर्मपन्थानमारूढाः सत्यधर्मपरायणाः ।। अनुयाता अनुगन्ता ।।

    ye tu śiṣṭāḥ suniyatāḥ śrutityāgaparāyaṇāḥ| dharmapanthānamārūḍhāḥ satyadharmaparāyaṇāḥ || anuyātā anugantā ||

  11. Verse 11

    नियच्छन्ति परां बुद्धिं शिष्टाचारान्विता जनाः। उपाध्यायमते युक्ताः स्थित्या धर्मार्थदर्शिनः ।।

    niyacchanti parāṃ buddhiṃ śiṣṭācārānvitā janāḥ| upādhyāyamate yuktāḥ sthityā dharmārthadarśinaḥ ||

  12. Verse 12

    नास्तिकान्भिन्नमर्यादान्क्रूरान्पापमतौ स्थितान्। त्यज ताञ्ज्ञानमाश्रित्य धार्मिकानुपसेव्य च ।।

    nāstikānbhinnamaryādānkrūrānpāpamatau sthitān| tyaja tāñjñānamāśritya dhārmikānupasevya ca ||

  13. Verse 13

    कामलोभग्रहाकीर्णं पञ्चेन्द्रियजलां नदीम्। नावं धृतिमयीं कृत्वा जन्मदुर्गाणि संतर ।।

    kāmalobhagrahākīrṇaṃ pañcendriyajalāṃ nadīm| nāvaṃ dhṛtimayīṃ kṛtvā janmadurgāṇi saṃtara ||

  14. Verse 14

    क्रमेण संचितो धर्मो बुद्धियोगमयो महान्। शिष्टाचारे भवेत्साधू रागः शुक्ले व वाससि ।। श्रुतिश्च त्यागाश्च ते द्वे परं अयनं स्थानं येषां ते श्रुतित्यागपरायणाः ।।

    krameṇa saṃcito dharmo buddhiyogamayo mahān| śiṣṭācāre bhavetsādhū rāgaḥ śukle va vāsasi || śrutiśca tyāgāśca te dve paraṃ ayanaṃ sthānaṃ yeṣāṃ te śrutityāgaparāyaṇāḥ ||

  15. Verse 15

    अहिंसा सत्यवचनं सर्वभूतहितं परम्। अहिंसा परमो धर्मः स च सत्ये प्रतिष्ठितः। सत्यं कृत्वा प्रतिष्ठां तु प्रवर्तन्ते प्रवृत्तयः ।।

    ahiṃsā satyavacanaṃ sarvabhūtahitaṃ param| ahiṃsā paramo dharmaḥ sa ca satye pratiṣṭhitaḥ| satyaṃ kṛtvā pratiṣṭhāṃ tu pravartante pravṛttayaḥ ||

  16. Verse 16

    सत्यमेव गरीयस्तु शिष्टाचारनिषेवितम्। आचारश्च सतां धर्मः सन्तो ह्याचारलक्षणाः ।।

    satyameva garīyastu śiṣṭācāraniṣevitam| ācāraśca satāṃ dharmaḥ santo hyācāralakṣaṇāḥ ||

  17. Verse 17

    यो यथा प्रकृतिर्जन्तुः स स्वां प्रकृतिमश्नुते। पापात्मा क्रोधकामादीन्दोषानाप्नोत्यनात्मवान् ।। शिष्टाचारवति शुक्लपोपमे योगधर्मः रागइव साधुर्भवेत्। शुक्लेव वेति इवार्थे ।।

    yo yathā prakṛtirjantuḥ sa svāṃ prakṛtimaśnute| pāpātmā krodhakāmādīndoṣānāpnotyanātmavān || śiṣṭācāravati śuklapopame yogadharmaḥ rāgaiva sādhurbhavet| śukleva veti ivārthe ||

  18. Verse 18

    आरम्भो न्याययुक्तो यः स हि धऱ्म इति स्मृतः। अनाचारस्त्वध्रमेति एतच्छिष्टानुशासनम् ।।

    ārambho nyāyayukto yaḥ sa hi dhaṟma iti smṛtaḥ| anācārastvadhrameti etacchiṣṭānuśāsanam ||

  19. Verse 19

    अक्रुध्यन्तोऽनसूयन्तो निरहंकारमत्सराः। ऋजवः शमसंपन्नाः शिष्टाचारा भवन्ति ते ।। अनात्मवान् अजितचित्तः ।।

    akrudhyanto'nasūyanto nirahaṃkāramatsarāḥ| ṛjavaḥ śamasaṃpannāḥ śiṣṭācārā bhavanti te || anātmavān ajitacittaḥ ||

  20. Verse 20

    त्रैविद्यवृद्धाः शुचयो वृत्तवन्तो मनस्विनः। गुरुशुश्रूषवो दान्ताः शिष्टाचारा भवन्त्युत ।। अहंकारो दर्पः मत्सरः परदोषासहिष्णुत्वं तद्विर्जिताः। शिष्टं गुरुशास्त्रोक्तं आचरन्तः शिष्टाचाराः ।।

    traividyavṛddhāḥ śucayo vṛttavanto manasvinaḥ| guruśuśrūṣavo dāntāḥ śiṣṭācārā bhavantyuta || ahaṃkāro darpaḥ matsaraḥ paradoṣāsahiṣṇutvaṃ tadvirjitāḥ| śiṣṭaṃ guruśāstroktaṃ ācarantaḥ śiṣṭācārāḥ ||

  21. Verse 21

    तेषामहीनसत्वानां दुष्कराचारकर्मणाम्। स्वैः कर्मभिः सत्कृतानां घोरत्वं संप्रणश्यति ।। त्रैविद्यवृद्धाः तिस्रो विद्या ऋग्यजुःसामात्मिका यत्रस त्रिविद्यो यज्ञस्तत्र साधवस्त्रैविद्या याज्ञिकाः। वृत्तं शीलं तद्वन्तः। मनस्विन जितचित्ताः ।।

    teṣāmahīnasatvānāṃ duṣkarācārakarmaṇām| svaiḥ karmabhiḥ satkṛtānāṃ ghoratvaṃ saṃpraṇaśyati || traividyavṛddhāḥ tisro vidyā ṛgyajuḥsāmātmikā yatrasa trividyo yajñastatra sādhavastraividyā yājñikāḥ| vṛttaṃ śīlaṃ tadvantaḥ| manasvina jitacittāḥ ||

  22. Verse 22

    तं तदाचारमाश्चर्यं पुराणं शाश्वतं ध्रुवम्। धर्म्यं धर्मेण पश्यन्तः स्वर्गं यान्ति मनीषिणः ।। दुष्कराचारकर्मणां अन्यैर्दुष्करः आचारः शीलं कर्म यज्ञादि येषां तेषाम्। घोरत्वं हिंसादिदोषवत्त्वम् ।।

    taṃ tadācāramāścaryaṃ purāṇaṃ śāśvataṃ dhruvam| dharmyaṃ dharmeṇa paśyantaḥ svargaṃ yānti manīṣiṇaḥ || duṣkarācārakarmaṇāṃ anyairduṣkaraḥ ācāraḥ śīlaṃ karma yajñādi yeṣāṃ teṣām| ghoratvaṃ hiṃsādidoṣavattvam ||

  23. Verse 23

    आस्तिका मानहीनाश्च द्विजातिजनपूजकाः। श्रुतवृत्तोपसंपन्नास्ते सन्तः स्वर्गगामिनः ।।

    āstikā mānahīnāśca dvijātijanapūjakāḥ| śrutavṛttopasaṃpannāste santaḥ svargagāminaḥ ||

  24. Verse 24

    वेदोक्तः प्रथमो धर्मो धर्मशास्त्रेषु चापरः। शिष्टाचीर्णश् शिष्टानां त्रिविधं धर्मलक्षणम् ।। पुराणमनादिम्। शाश्वतं अनवच्छिन्नम्। ध्रुवं नित्यम्। अत्याज्यमित्यर्थः ।।

    vedoktaḥ prathamo dharmo dharmaśāstreṣu cāparaḥ| śiṣṭācīrṇaś śiṣṭānāṃ trividhaṃ dharmalakṣaṇam || purāṇamanādim| śāśvataṃ anavacchinnam| dhruvaṃ nityam| atyājyamityarthaḥ ||

  25. Verse 25

    धारणं चापि वेदानां तीर्थानामवगाहनम्। क्षमा सत्यार्जवं शौचं शिष्टाचारनिदर्शनम् ।।

    dhāraṇaṃ cāpi vedānāṃ tīrthānāmavagāhanam| kṣamā satyārjavaṃ śaucaṃ śiṣṭācāranidarśanam ||

  26. Verse 26

    सर्वभूतदयावन्तो ह्यहिंसानिरताः सदा। परुषं च न भाषन्ते सदा सन्तो द्विजप्रियाः ।।

    sarvabhūtadayāvanto hyahiṃsāniratāḥ sadā| paruṣaṃ ca na bhāṣante sadā santo dvijapriyāḥ ||

  27. Verse 27

    शुभानामशुभानां च कर्मणां सबलाश्रयम्। विपाकमभिजानन्ति ते शिष्टाः शिष्टसंमताः ।।

    śubhānāmaśubhānāṃ ca karmaṇāṃ sabalāśrayam| vipākamabhijānanti te śiṣṭāḥ śiṣṭasaṃmatāḥ ||

  28. Verse 28

    न्यायोपेता गुणोपेताः सर्वलोकहितैषिणः। सन्तः स्वर्गजितः शक्त्या सन्निविष्टाश्च सत्पथे। दातारः संविभक्तारो दीनानुग्रहकारिणः ।। वेदोक्तोऽग्निहोत्रादिः। धर्मशास्त्रोक्तः अष्टकाश्राद्धादिः। शिष्ठाचीर्णः होलकादिः। शिष्टनां तुष्टिरिति शेषः ।।

    nyāyopetā guṇopetāḥ sarvalokahitaiṣiṇaḥ| santaḥ svargajitaḥ śaktyā sanniviṣṭāśca satpathe| dātāraḥ saṃvibhaktāro dīnānugrahakāriṇaḥ || vedokto'gnihotrādiḥ| dharmaśāstroktaḥ aṣṭakāśrāddhādiḥ| śiṣṭhācīrṇaḥ holakādiḥ| śiṣṭanāṃ tuṣṭiriti śeṣaḥ ||

  29. Verse 29

    सर्वपूज्याः श्रुतधनास्तथैव च तपस्विनः। सर्वभूतदयावन्तस्ते शिष्टाः शिष्टसंमताः ।। न्यायो युक्तिः। गुणाः शमादयस्तदुपेताः। संविभक्तारः कुटुम्बेषु ।।

    sarvapūjyāḥ śrutadhanāstathaiva ca tapasvinaḥ| sarvabhūtadayāvantaste śiṣṭāḥ śiṣṭasaṃmatāḥ || nyāyo yuktiḥ| guṇāḥ śamādayastadupetāḥ| saṃvibhaktāraḥ kuṭumbeṣu ||

  30. Verse 30

    दाननित्याः सुखान्याशु प्राप्नुवन्त्यपि च श्रियम्। पीडया च कलत्रस्य भृत्यानां च समाहिताः ।।

    dānanityāḥ sukhānyāśu prāpnuvantyapi ca śriyam| pīḍayā ca kalatrasya bhṛtyānāṃ ca samāhitāḥ ||

  31. Verse 31

    अतिशक्त्या प्रयच्छन्ति सन्तः सद्भिः समागताः। लोकयात्रां च पशय्न्तो धर्ममात्महितानि च। एवं सन्तोवर्तमानास्त्वेधन्ते शाश्वतीः समाः ।।

    atiśaktyā prayacchanti santaḥ sadbhiḥ samāgatāḥ| lokayātrāṃ ca paśaynto dharmamātmahitāni ca| evaṃ santovartamānāstvedhante śāśvatīḥ samāḥ ||

  32. Verse 32

    अहिंसा सत्यवचनमानृशंस्यवथार्जवम्। अद्रोहो नातिमानश्च ह्रीस्तितिक्षा दमः शमः ।।

    ahiṃsā satyavacanamānṛśaṃsyavathārjavam| adroho nātimānaśca hrīstitikṣā damaḥ śamaḥ ||

  33. Verse 33

    धीमन्तो धृतिमन्तश्च भूतानामनुकम्पकाः। अकामद्वेषसंयुक्तास्ते सन्तो लोकसत्कृताः ।।

    dhīmanto dhṛtimantaśca bhūtānāmanukampakāḥ| akāmadveṣasaṃyuktāste santo lokasatkṛtāḥ ||

  34. Verse 34

    त्रीण्येव तु पदान्याहुः सतां वृत्तमनुस्मरन्। न चैव द्रुह्येद्दद्याच्च सत्यं चैव सदा वदेत् ।।

    trīṇyeva tu padānyāhuḥ satāṃ vṛttamanusmaran| na caiva druhyeddadyācca satyaṃ caiva sadā vadet ||

  35. Verse 35

    सर्वत्र च दयावन्तः सन्तः करुणवेदिनः। गच्छन्तीह सुसंतुष्टा धर्म्यं पन्थानमुत्तमम् ।। श्रुतधनाः विद्याधनाः ।।

    sarvatra ca dayāvantaḥ santaḥ karuṇavedinaḥ| gacchantīha susaṃtuṣṭā dharmyaṃ panthānamuttamam || śrutadhanāḥ vidyādhanāḥ ||

  36. Verse 36

    शिष्टाचारा महात्मानो येषां धर्मः सुनिश्चितः। अनसूया क्षमा शान्तिः संतोषः प्रियवादिता ।।

    śiṣṭācārā mahātmāno yeṣāṃ dharmaḥ suniścitaḥ| anasūyā kṣamā śāntiḥ saṃtoṣaḥ priyavāditā ||

  37. Verse 37

    कामक्रोधपरित्यागः शिष्टाचारनिषेवणम्। कर्म च श्रुतसंपन्नं सतां मार्गमनुत्तमम् ।।

    kāmakrodhaparityāgaḥ śiṣṭācāraniṣevaṇam| karma ca śrutasaṃpannaṃ satāṃ mārgamanuttamam ||

  38. Verse 38

    शिष्टाचारं निषेवन्ते नित्यं ध्रममनुव्रताः। प्रज्ञाप्रासादमारूह्य मुह्यतो महतो जनान् ।।

    śiṣṭācāraṃ niṣevante nityaṃ dhramamanuvratāḥ| prajñāprāsādamārūhya muhyato mahato janān ||

  39. Verse 39

    प्रेक्षन्ते लोकवृत्तानि विविधानि द्विजोत्तमाः। अतिषुण्यानि दानानि तानि द्विजवरोत्तम ।। करुणाः करुणावन्तश्च ते वेदनशीलाश्च। मत्वर्थीयोऽच् ।।

    prekṣante lokavṛttāni vividhāni dvijottamāḥ| atiṣuṇyāni dānāni tāni dvijavarottama || karuṇāḥ karuṇāvantaśca te vedanaśīlāśca| matvarthīyo'c ||

  40. Verse 40

    एतत्ते सर्वमाख्यातं यथाप्रज्ञं यथाश्रुतम्। शिष्टाचारगुणान्ब्रह्मन्पुरस्कृत्य द्विजर्षभ ।।

    etatte sarvamākhyātaṃ yathāprajñaṃ yathāśrutam| śiṣṭācāraguṇānbrahmanpuraskṛtya dvijarṣabha ||