Adhyaya 198

Verse 1

मार्कण्डेयेन पाण्डवान्प्रति विप्राय गोप्रदानरूपयवातिचरितकथनम् ।। 1 ।। [*मार्कण्डेय उवाच। इदमन्यच्छ्रूतां ययातिर्नाहुषो राजा राज्यस्थः पौरजनावृत आसांचक्रे ।। गुर्वर्थी ब्राह्मण उपेत्याब्रवीत् भो राजन्गुर्वर्थं भिक्षेयं समयादिति राजोवाच ।।

mārkaṇḍeyena pāṇḍavānprati viprāya gopradānarūpayavāticaritakathanam || 1 || [*mārkaṇḍeya uvāca| idamanyacchrūtāṃ yayātirnāhuṣo rājā rājyasthaḥ paurajanāvṛta āsāṃcakre || gurvarthī brāhmaṇa upetyābravīt bho rājangurvarthaṃ bhikṣeyaṃ samayāditi rājovāca ||

Verse 2

ब्रवीतु भगवान्समयमिति ।।

bravītu bhagavānsamayamiti ||

Verse 3

ब्राह्मण उवाच। विद्वेषणं परमं जीवलोके कुर्यान्नरः पार्थिव याच्यमानः। तं त्वां पृच्छामि कथं तु राज- न्दद्याद्वान्दयितं च मेऽद्य ।। ।। इति श्रीमन्महाभारते अरण्यपर्वणि मार्कण्डेयसमास्यापर्वणि अष्टनवत्यधिकशततमोऽध्यायः ।। 198 ।।

brāhmaṇa uvāca| vidveṣaṇaṃ paramaṃ jīvaloke kuryānnaraḥ pārthiva yācyamānaḥ| taṃ tvāṃ pṛcchāmi kathaṃ tu rāja- ndadyādvāndayitaṃ ca me'dya || || iti śrīmanmahābhārate araṇyaparvaṇi mārkaṇḍeyasamāsyāparvaṇi aṣṭanavatyadhikaśatatamo'dhyāyaḥ || 198 ||

Verse 4

राजोवाच। नचानुकीर्तये दद्य दत्त्वा अयाच्यमर्थं न च संशृणोमि। प्राप्यमर्थं च संश्रुत्य तं चापि दत्त्वा सुसुखी भवामि ।। विद्वेषणं याचकस्य द्वेषम्। प्रीत्यैव ददासि चेत् ग्रहीष्यामीत्यर्थः ।।

rājovāca| nacānukīrtaye dadya dattvā ayācyamarthaṃ na ca saṃśṛṇomi| prāpyamarthaṃ ca saṃśrutya taṃ cāpi dattvā susukhī bhavāmi || vidveṣaṇaṃ yācakasya dveṣam| prītyaiva dadāsi cet grahīṣyāmītyarthaḥ ||

Verse 5

ददामि ते रोहिणीनां सहस्रं प्रियो हि मे ब्राह्मणो याचमानः। न मे मनः कुप्यति याचमाने दत्तं न शोचामि कदाचिदर्थम् ।। हे दद्य ददो हानं तदर्ह ।।

dadāmi te rohiṇīnāṃ sahasraṃ priyo hi me brāhmaṇo yācamānaḥ| na me manaḥ kupyati yācamāne dattaṃ na śocāmi kadācidartham || he dadya dado hānaṃ tadarha ||

Verse 6

इत्युक्त्वा ब्राह्मणा राजा गोसहस्रं ददौ। प्राप्तवांश्च गवां सहस्रं ब्राह्मण इति ।।

ityuktvā brāhmaṇā rājā gosahasraṃ dadau| prāptavāṃśca gavāṃ sahasraṃ brāhmaṇa iti ||