Lipi
Sign in
Classic reading room ↗

Adhyaya 148

Vana Parva · 101 verses

101 verses · free forever

English has not yet been added to this adhyaya. You can read the Ganesha passage or Vana Parva 312–315 with English.

Show
Listen to this section

Uses your saved HI voice · Narration settings

Narration reads the opening of this section. Longer passages are split to keep playback responsive.

  1. Verse 1

    दाचन पाञ्चाल्या भीमसंनिधाने वाय्वानीताद्भुतसौगन्धिकपुष्पदर्शनम् ।। 1 ।। तया तादृशबहुपुष्पानयनं प्रार्थितेन भीमेन तदर्थं गमनम् ।। 2 ।। भीमस्य मध्येमार्ग स्वमार्गनिरोधकेन हनुमता सह संवादः ।। 3 ।। वैशंपायन उवाच। तत्र ते पुरुषव्याघ्राः परमं शौचमास्थिताः। षड्रात्रमवसन्वीरा धनंजयदिदृक्षया ।।

    dācana pāñcālyā bhīmasaṃnidhāne vāyvānītādbhutasaugandhikapuṣpadarśanam || 1 || tayā tādṛśabahupuṣpānayanaṃ prārthitena bhīmena tadarthaṃ gamanam || 2 || bhīmasya madhyemārga svamārganirodhakena hanumatā saha saṃvādaḥ || 3 || vaiśaṃpāyana uvāca| tatra te puruṣavyāghrāḥ paramaṃ śaucamāsthitāḥ| ṣaḍrātramavasanvīrā dhanaṃjayadidṛkṣayā ||

  2. Verse 2

    तस्मिन्विहरमाणाश्च रममाणाश्च पाण्डवाः। मनोज्ञे काननवरे सर्व भूतमनोरमे ।।

    tasminviharamāṇāśca ramamāṇāśca pāṇḍavāḥ| manojñe kānanavare sarva bhūtamanorame ||

  3. Verse 3

    पादपैः पुष्पविकचैः फलभारावनामितैः। शोभितः पर्वतो रम्यः पुंस्कोकिलकुलाकुलैः। स्निग्धपत्रैरविरलैः शीतच्छायैर्मनोरमैः ।। ।। इति श्रीमन्महाभारेत अरण्यपर्वणि तीर्थयात्रापर्वणि अष्टचत्वारिंशदधिकशततमोऽध्यायः ।। 248 ।।

    pādapaiḥ puṣpavikacaiḥ phalabhārāvanāmitaiḥ| śobhitaḥ parvato ramyaḥ puṃskokilakulākulaiḥ| snigdhapatrairaviralaiḥ śītacchāyairmanoramaiḥ || || iti śrīmanmahābhāreta araṇyaparvaṇi tīrthayātrāparvaṇi aṣṭacatvāriṃśadadhikaśatatamo'dhyāyaḥ || 248 ||

  4. Verse 4

    सरांसि च विचित्राणि प्रसन्नसलिलानि च। कमलैः सोत्पलैस्तत्रभ्राजमानानि सर्वशः। पश्यन्तश्चारुरूपाणइ रेमिरे तत्र पाण्डवाः ।।

    sarāṃsi ca vicitrāṇi prasannasalilāni ca| kamalaiḥ sotpalaistatrabhrājamānāni sarvaśaḥ| paśyantaścārurūpāṇai remire tatra pāṇḍavāḥ ||

  5. Verse 5

    पुण्यगन्धः सुखस्पर्शो ववौ तत्र समीरणः। ह्लादयन्पाण्डवान्सर्बान्सकृष्णान्सद्विजर्षभान् ।।

    puṇyagandhaḥ sukhasparśo vavau tatra samīraṇaḥ| hlādayanpāṇḍavānsarbānsakṛṣṇānsadvijarṣabhān ||

  6. Verse 6

    ततः पूर्वोत्तरे वायुः प्लवमानो यदृच्छया। सहस्रपत्रमर्काभं दिव्यं पद्ममुपाहरत् ।। पुष्पविकचैर्विकसितकुसुमैः ।।

    tataḥ pūrvottare vāyuḥ plavamāno yadṛcchayā| sahasrapatramarkābhaṃ divyaṃ padmamupāharat || puṣpavikacairvikasitakusumaiḥ ||

  7. Verse 7

    तदवैक्षत पाञ्चाली दिव्यगन्धं मनोरमम्। अनिलेनाहृतंभूमौ पतितं जलजं शुचि ।।

    tadavaikṣata pāñcālī divyagandhaṃ manoramam| anilenāhṛtaṃbhūmau patitaṃ jalajaṃ śuci ||

  8. Verse 8

    तच्छुभा शुभमासाद्य सौगन्धिकमनुत्तमम्। अतीव मुदिता राजन्भीमसेनमथाब्रवीत् ।। पूर्वोत्तरे ऐशानकोणे ।।

    tacchubhā śubhamāsādya saugandhikamanuttamam| atīva muditā rājanbhīmasenamathābravīt || pūrvottare aiśānakoṇe ||

  9. Verse 9

    पश्य दिव्यं सुरुचिरं भीम पुष्पमनुत्तमम्। गन्धसंस्थानसंपन्नं मनसो मम नन्दनम् ।। सौगन्धिकं पद्मजातिभेदः ।।

    paśya divyaṃ suruciraṃ bhīma puṣpamanuttamam| gandhasaṃsthānasaṃpannaṃ manaso mama nandanam || saugandhikaṃ padmajātibhedaḥ ||

  10. Verse 10

    इदं च धर्मराजाय प्रदास्यामि परंतप। गृह्यापराणि पुष्पाणि बहूनि पुरुषर्षभ। हरेरिदं मे कामाय काम्यके पुनराश्रमे ।। संस्थानमाकारः ।।

    idaṃ ca dharmarājāya pradāsyāmi paraṃtapa| gṛhyāparāṇi puṣpāṇi bahūni puruṣarṣabha| hareridaṃ me kāmāya kāmyake punarāśrame || saṃsthānamākāraḥ ||

  11. Verse 11

    यदि तेऽहं प्रिया पार्थ बहूनीमान्युपाहर। तान्यहं नेतुमिच्छामि काम्यकं पुनराश्रमम् ।।

    yadi te'haṃ priyā pārtha bahūnīmānyupāhara| tānyahaṃ netumicchāmi kāmyakaṃ punarāśramam ||

  12. Verse 12

    एवमुक्त्वा तु पाञ्चली भीमसेनमनिन्दिता। जगाम पुष्पमादाय धर्मराजाय तत्तदा ।।

    evamuktvā tu pāñcalī bhīmasenamaninditā| jagāma puṣpamādāya dharmarājāya tattadā ||

  13. Verse 13

    अभिप्रायं तु विज्ञाय महिष्याः पुरुषर्षभः। प्रियायाः प्रियकामः स प्रायाद्भीमो महाबलः ।।

    abhiprāyaṃ tu vijñāya mahiṣyāḥ puruṣarṣabhaḥ| priyāyāḥ priyakāmaḥ sa prāyādbhīmo mahābalaḥ ||

  14. Verse 14

    वातं तमेवाभिमुखो यतस्तत्पुष्पमागतम्। आजिहीर्षुर्जगामाशु सपुष्पाण्यपराण्यपि ।।

    vātaṃ tamevābhimukho yatastatpuṣpamāgatam| ājihīrṣurjagāmāśu sapuṣpāṇyaparāṇyapi ||

  15. Verse 15

    रुक्मपृष्ठं धनुर्गृह्य शरांश्चाशीविषोपमान्। मृगराडिव संक्रुद्धः प्रभिन्न इव कुञ्जरः। [ददृशुः सर्वभूतानि महाबाणधनुर्धरम् ।। हरेः आहर। इदमे तज्जातीयम् ।।

    rukmapṛṣṭhaṃ dhanurgṛhya śarāṃścāśīviṣopamān| mṛgarāḍiva saṃkruddhaḥ prabhinna iva kuñjaraḥ| [dadṛśuḥ sarvabhūtāni mahābāṇadhanurdharam || hareḥ āhara| idame tajjātīyam ||

  16. Verse 16

    न ग्लानिर्न च वैक्लब्यं न भयं न च संभ्रमः। कदाचिज्जुषते पार्थमात्मजं मातरिश्वनः ।।] प्रभिन्नो मत्तः ।।

    na glānirna ca vaiklabyaṃ na bhayaṃ na ca saṃbhramaḥ| kadācijjuṣate pārthamātmajaṃ mātariśvanaḥ ||] prabhinno mattaḥ ||

  17. Verse 17

    द्रौपद्याः प्रियमन्विच्छन्स बाहुबलमाश्रितः। व्यपेतभयसमोहः शैलमभ्यपतद्बली ।।

    draupadyāḥ priyamanvicchansa bāhubalamāśritaḥ| vyapetabhayasamohaḥ śailamabhyapatadbalī ||

  18. Verse 18

    स तं द्रुमलतागुल्मच्छन्नं नीलशिलातलम्। गिरिं चचारारिहरः किन्नराचरितं शुभम् ।।

    sa taṃ drumalatāgulmacchannaṃ nīlaśilātalam| giriṃ cacārāriharaḥ kinnarācaritaṃ śubham ||

  19. Verse 19

    नानावर्णधरैश्चित्रं धातुद्रुममृगाण्डजैः। सर्वभूषणसंपूर्णं भूमेर्भुजमिवोच्छ्रितम् ।।

    nānāvarṇadharaiścitraṃ dhātudrumamṛgāṇḍajaiḥ| sarvabhūṣaṇasaṃpūrṇaṃ bhūmerbhujamivocchritam ||

  20. Verse 20

    सर्वर्तुरमणीयेषु गन्धमादनसानुषु। सक्तचक्षुरभिप्रायान्हृदयेनानुचिन्तयन् ।।

    sarvarturamaṇīyeṣu gandhamādanasānuṣu| saktacakṣurabhiprāyānhṛdayenānucintayan ||

  21. Verse 21

    पुंस्कोकिलनिनादेषु षट्पदाचरितेषु च। बद्धश्रोत्रमनश्चक्षुर्जगामामितविक्रमः ।।

    puṃskokilaninādeṣu ṣaṭpadācariteṣu ca| baddhaśrotramanaścakṣurjagāmāmitavikramaḥ ||

  22. Verse 22

    आजिघ्रन्स महातेजाः सर्वर्तुकुसुमोद्भवम्। गन्धमुद्धतमुद्दामो वने मत्त इव द्विपः ।।

    ājighransa mahātejāḥ sarvartukusumodbhavam| gandhamuddhatamuddāmo vane matta iva dvipaḥ ||

  23. Verse 23

    वीज्यमानः सुपुण्येन नानाकुसुमगन्धिना। पितुः संस्पर्शशीतेन गन्धमादनवायुना ।। मातरिश्वनो वायोः ।।

    vījyamānaḥ supuṇyena nānākusumagandhinā| pituḥ saṃsparśaśītena gandhamādanavāyunā || mātariśvano vāyoḥ ||

  24. Verse 24

    ह्रियमाणश्रमः पित्रा संप्रहृष्टतनूरुहः ।। पितुर्यथा पुत्रस्पर्शः शीतस्तादृक् स्पर्शवता वायुनेत्यर्थः ।।

    hriyamāṇaśramaḥ pitrā saṃprahṛṣṭatanūruhaḥ || pituryathā putrasparśaḥ śītastādṛk sparśavatā vāyunetyarthaḥ ||

  25. Verse 25

    स यक्षगन्धर्वसुरब्रह्मर्षिगणसेवितम्। विलोकयामास तदा पुष्पहेतोररिंदमः ।।

    sa yakṣagandharvasurabrahmarṣigaṇasevitam| vilokayāmāsa tadā puṣpahetorariṃdamaḥ ||

  26. Verse 26

    विषमच्छदैरचितैरनुलिप्त इवाङ्गुलैः। विमलैर्धातुविच्छेदैः काञ्चनाञ्जनराजतैः ।। पित्रा वायुना ।।

    viṣamacchadairacitairanulipta ivāṅgulaiḥ| vimalairdhātuvicchedaiḥ kāñcanāñjanarājataiḥ || pitrā vāyunā ||

  27. Verse 27

    सपक्षमिव नृत्यन्तं पार्श्वलग्नैः पयोधरैः। मुक्ताहारैरिव चितं च्युतैः प्रस्रवणोदकैः ।। धातुविच्छेदैर्धातुभेदैः। अङ्गुलैरिव विषमच्छदैः सप्तपर्णादिभिर्नानाधातुरञ्जितपत्रैः। आञ्जनेति कृष्णधातुग्रहणम्। पीतकृष्णश्वेतधातुभिरित्यर्थः ।।

    sapakṣamiva nṛtyantaṃ pārśvalagnaiḥ payodharaiḥ| muktāhārairiva citaṃ cyutaiḥ prasravaṇodakaiḥ || dhātuvicchedairdhātubhedaiḥ| aṅgulairiva viṣamacchadaiḥ saptaparṇādibhirnānādhāturañjitapatraiḥ| āñjaneti kṛṣṇadhātugrahaṇam| pītakṛṣṇaśvetadhātubhirityarthaḥ ||

  28. Verse 28

    अभिरामदरीकुञ्जनिर्झरोदककन्दरम्। अप्सरोनूपुररवैः प्रनृत्तवरबर्हिणम् ।। पयोधरैर्मेघैः ।।

    abhirāmadarīkuñjanirjharodakakandaram| apsaronūpuraravaiḥ pranṛttavarabarhiṇam || payodharairmeghaiḥ ||

  29. Verse 29

    दिग्वारणविषाणाग्रैर्घृष्टोपलशिलातलम्। स्रस्तांशुकमिवाश्रोभ्यैर्निम्नगानिःसृतैर्जलैः ।। दरी बिलगृहम्। कदरं महाप्रपातः ।।

    digvāraṇaviṣāṇāgrairghṛṣṭopalaśilātalam| srastāṃśukamivāśrobhyairnimnagāniḥsṛtairjalaiḥ || darī bilagṛham| kadaraṃ mahāprapātaḥ ||

  30. Verse 30

    सशष्पकबलैः स्वस्थैरदूरपरिवर्तिभिः। भयानभिक्षज्ञैर्हरिणैः कौतूहलनिरीक्षितः ।। विषाणाग्रैर्दन्ताग्रैः। शिलाः समपाषाणाः शयनासनयोग्याः। उपलास्तदन्ये ।।

    saśaṣpakabalaiḥ svasthairadūraparivartibhiḥ| bhayānabhikṣajñairhariṇaiḥ kautūhalanirīkṣitaḥ || viṣāṇāgrairdantāgraiḥ| śilāḥ samapāṣāṇāḥ śayanāsanayogyāḥ| upalāstadanye ||

  31. Verse 31

    चालयानः स्ववेगेन लताजालान्यनेकशः। आक्रीडमानः कौन्तेयः श्रीमान्वायुसुतो ययौ ।।

    cālayānaḥ svavegena latājālānyanekaśaḥ| ākrīḍamānaḥ kaunteyaḥ śrīmānvāyusuto yayau ||

  32. Verse 32

    प्रियामनोरथं कर्तुमुद्यतश्चारुलोचनः। प्रांशुः कनकवर्णाभः सिंहसंहननो युवा ।।

    priyāmanorathaṃ kartumudyataścārulocanaḥ| prāṃśuḥ kanakavarṇābhaḥ siṃhasaṃhanano yuvā ||

  33. Verse 33

    मत्तवारणविक्रन्तो मत्तवारणवेगवान्। मत्तवारणताम्राक्षो मत्तवारणवारणः ।। शष्पं बालतृणम्। कबलो ग्रासस्तद्युक्तैः ।।

    mattavāraṇavikranto mattavāraṇavegavān| mattavāraṇatāmrākṣo mattavāraṇavāraṇaḥ || śaṣpaṃ bālatṛṇam| kabalo grāsastadyuktaiḥ ||

  34. Verse 34

    प्रियपार्श्वोपविष्टाभिर्वायवृत्ताभिर्विचेष्टितैः। यक्षगन्धर्वयोषाभिरदृश्याभिर्निरीक्षितः ।। वारणानामपि वारणः निवारकः संग्रामादौ ।।

    priyapārśvopaviṣṭābhirvāyavṛttābhirviceṣṭitaiḥ| yakṣagandharvayoṣābhiradṛśyābhirnirīkṣitaḥ || vāraṇānāmapi vāraṇaḥ nivārakaḥ saṃgrāmādau ||

  35. Verse 35

    नवावतारं रूपस् विक्रीडन्निव पाण्डवः। चचार रमणीयेषु गन्धमादनसानुषु ।। विचेष्टितैर्व्यावृत्ताभिः निश्चेष्टाभिरेकाग्राभिरित्यर्थः ।।

    navāvatāraṃ rūpas vikrīḍanniva pāṇḍavaḥ| cacāra ramaṇīyeṣu gandhamādanasānuṣu || viceṣṭitairvyāvṛttābhiḥ niśceṣṭābhirekāgrābhirityarthaḥ ||

  36. Verse 36

    संस्मरन्विविधान्क्लेशान्दुर्योधनकृतान्बहून्। द्रौपद्या वनवासिन्याः प्रियं कर्तुं समुद्यतः ।।

    saṃsmaranvividhānkleśānduryodhanakṛtānbahūn| draupadyā vanavāsinyāḥ priyaṃ kartuṃ samudyataḥ ||

  37. Verse 37

    सोऽचिन्तयत्तथा पार्थे मयि त्वतिविलम्बिते। पुष्पहेतोः कथं त्वार्यः करिष्यति युधिष्ठिरः ।।

    so'cintayattathā pārthe mayi tvativilambite| puṣpahetoḥ kathaṃ tvāryaḥ kariṣyati yudhiṣṭhiraḥ ||

  38. Verse 38

    स्नेहान्नरवरो नूनमविश्वासाद्बलस्य च। नकुलं सहदेवं च न मोक्ष्यति युधिष्ठिरः ।।

    snehānnaravaro nūnamaviśvāsādbalasya ca| nakulaṃ sahadevaṃ ca na mokṣyati yudhiṣṭhiraḥ ||

  39. Verse 39

    कथं नु कुसुमावाप्तिः स्याच्छीघ्रमिति चिन्तयन्। प्रतस्थे नरशार्दूलः पक्षिराडिव वेगितः ।।

    kathaṃ nu kusumāvāptiḥ syācchīghramiti cintayan| pratasthe naraśārdūlaḥ pakṣirāḍiva vegitaḥ ||

  40. Verse 40

    [सज्जमानमनोदृष्टिः फुल्लेषु गिरिसानुषु। द्रौपदीवाक्यपाथेयो भीमः शीघ्रतरं ययौ ।।]

    [sajjamānamanodṛṣṭiḥ phulleṣu girisānuṣu| draupadīvākyapātheyo bhīmaḥ śīghrataraṃ yayau ||]

  41. Verse 41

    कम्पयन्मेदिनीं पद्भ्यां निर्घात इव पर्वसु। त्रासयन्गजयूथानि वातरंहा वृकोदरः ।। रूपस्य सौन्दर्यस्य ।।

    kampayanmedinīṃ padbhyāṃ nirghāta iva parvasu| trāsayangajayūthāni vātaraṃhā vṛkodaraḥ || rūpasya saundaryasya ||

  42. Verse 42

    सिंहव्याघ्रमृगांश्चैव मर्दयानो महाबलः। उन्मूलयन्महावृक्षान्पोथयंश्चोरसा बली ।। निर्घात उत्पातः। पर्वसु उत्सवेषु ।।

    siṃhavyāghramṛgāṃścaiva mardayāno mahābalaḥ| unmūlayanmahāvṛkṣānpothayaṃścorasā balī || nirghāta utpātaḥ| parvasu utsaveṣu ||

  43. Verse 43

    लतावल्लीश्च वेगेन विकर्षन्पाण्डुनन्दनः। उपर्युपरि शैलाग्रमारुरुक्षुरिव द्विपः ।। पोथयन् मर्दयन् ।।

    latāvallīśca vegena vikarṣanpāṇḍunandanaḥ| uparyupari śailāgramārurukṣuriva dvipaḥ || pothayan mardayan ||

  44. Verse 44

    जलावलम्बोऽतिभृशं सविद्युदिव तोयदः। व्यनदत्स महानादं भीमसेनो महाबलः ।।

    jalāvalambo'tibhṛśaṃ savidyudiva toyadaḥ| vyanadatsa mahānādaṃ bhīmaseno mahābalaḥ ||

  45. Verse 45

    तेन शब्देन महता भीमस्य प्रतिबोधिताः। गुहां संतत्यजुर्व्याघ्रा निलिल्युर्वनवासिनः ।।

    tena śabdena mahatā bhīmasya pratibodhitāḥ| guhāṃ saṃtatyajurvyāghrā nililyurvanavāsinaḥ ||

  46. Verse 46

    समुत्पेतुः खगास्त्रस्ता मृगयूथानि दुद्रुवुः। ऋक्षाश्चोत्ससृजर्वृक्षांस्तत्यजुर्हरयो गुहाम्। व्यजृम्भन्त महासिंहा महिषाश्च वनेचराः ।।

    samutpetuḥ khagāstrastā mṛgayūthāni dudruvuḥ| ṛkṣāścotsasṛjarvṛkṣāṃstatyajurharayo guhām| vyajṛmbhanta mahāsiṃhā mahiṣāśca vanecarāḥ ||

  47. Verse 47

    तेन वित्रासिता नागाः करेणुपरिवारिताः। तद्वनं संपरित्यज्य जग्मुरन्यन्महावनम् ।।

    tena vitrāsitā nāgāḥ kareṇuparivāritāḥ| tadvanaṃ saṃparityajya jagmuranyanmahāvanam ||

  48. Verse 48

    वराहमृगसङ्घाश्च महिषाश्च वनेचराः। व्याघ्रगोमायुसङ्घाश्च प्रणेदुर्गवयैः सह ।।

    varāhamṛgasaṅghāśca mahiṣāśca vanecarāḥ| vyāghragomāyusaṅghāśca praṇedurgavayaiḥ saha ||

  49. Verse 49

    रथाङ्गसाह्वदात्यूहा हंसकारण्डवप्लवाः। शुकाः पारावताः कौञ्चा विसंज्ञा भेजिरे दिशः ।। लता भूचरा। बल्ली वृक्षचरेति भेदः ।।

    rathāṅgasāhvadātyūhā haṃsakāraṇḍavaplavāḥ| śukāḥ pārāvatāḥ kauñcā visaṃjñā bhejire diśaḥ || latā bhūcarā| ballī vṛkṣacareti bhedaḥ ||

  50. Verse 50

    तथाऽन्ये दर्पिता नागाः करेणुशरपीडिताः। सिंहव्याघ्राश्च संक्रुद्धा भीमसेनमथाद्रवन् ।। रथाङ्गसाह्वाः चक्रसमाननामानश्चक्रवाका इतियावत्। दात्यूहः मयूरश्चातको वा ।।

    tathā'nye darpitā nāgāḥ kareṇuśarapīḍitāḥ| siṃhavyāghrāśca saṃkruddhā bhīmasenamathādravan || rathāṅgasāhvāḥ cakrasamānanāmānaścakravākā itiyāvat| dātyūhaḥ mayūraścātako vā ||

  51. Verse 51

    शकृन्मूत्रं च मुञ्चाना भयविभ्रान्तमानसाः। व्यादितास्या महारौद्र व्यनदन्भीषणान्रवान् ।।

    śakṛnmūtraṃ ca muñcānā bhayavibhrāntamānasāḥ| vyāditāsyā mahāraudra vyanadanbhīṣaṇānravān ||

  52. Verse 52

    ततो वायुसुतः क्रोधात्स्वबाहुबलमाश्रितः। गजेनान्यान्गजान्श्रीमान्सिंहं सिंहेन वा विभुः। तलप्रहारैरन्यांश्च व्यहनत्पाण्डवो बली ।।

    tato vāyusutaḥ krodhātsvabāhubalamāśritaḥ| gajenānyāngajānśrīmānsiṃhaṃ siṃhena vā vibhuḥ| talaprahārairanyāṃśca vyahanatpāṇḍavo balī ||

  53. Verse 53

    ते वध्यमाना भीमेन सिंहव्याघ्रतरक्षवः। भयाद्विससृजुर्भीमं शकृन्मूत्रं च सुस्रुवुः ।।

    te vadhyamānā bhīmena siṃhavyāghratarakṣavaḥ| bhayādvisasṛjurbhīmaṃ śakṛnmūtraṃ ca susruvuḥ ||

  54. Verse 54

    प्रविवेश ततः क्षिप्रं तानपास्य महाबलः। वनं पाण्डुसुतः श्रीमाञ्शब्देनापूरयन्दिशः ।।

    praviveśa tataḥ kṣipraṃ tānapāsya mahābalaḥ| vanaṃ pāṇḍusutaḥ śrīmāñśabdenāpūrayandiśaḥ ||

  55. Verse 55

    अथापश्यन्महाबाहुर्गनधमादनसानुषु। सुरम्यं कदलीषणअडं बहुयोजनविस्तृतम् ।।

    athāpaśyanmahābāhurganadhamādanasānuṣu| suramyaṃ kadalīṣaṇaaḍaṃ bahuyojanavistṛtam ||

  56. Verse 56

    तमभ्यगच्छद्वेगेन क्षोभयिष्यन्महाबलः। महागज इवास्रावी प्रभञ्जन्विविधान्द्रुमान् ।। करेणुशरेण हस्तिनीकृतेवोत्तेजनेन पीजिताः। शरस्तूतेजने वाणे इतिभेदिनी ।।

    tamabhyagacchadvegena kṣobhayiṣyanmahābalaḥ| mahāgaja ivāsrāvī prabhañjanvividhāndrumān || kareṇuśareṇa hastinīkṛtevottejanena pījitāḥ| śarastūtejane vāṇe itibhedinī ||

  57. Verse 57

    उत्पाट्य कदलीस्तम्भान्बहुतालसमुच्छ्रयान्। चिक्षेप तरसा भीमः समन्ताद्बलिनां वरः। विमर्दन्सुमहातेजा नृसिंह इव दर्पितः ।।

    utpāṭya kadalīstambhānbahutālasamucchrayān| cikṣepa tarasā bhīmaḥ samantādbalināṃ varaḥ| vimardansumahātejā nṛsiṃha iva darpitaḥ ||

  58. Verse 58

    ततः संन्यपतंस्तत्रसुबहूनि महान्ति च। रुरुवारणयूथानि महिषाश्च जलाश्रयाः ।।

    tataḥ saṃnyapataṃstatrasubahūni mahānti ca| ruruvāraṇayūthāni mahiṣāśca jalāśrayāḥ ||

  59. Verse 59

    प्रविवेश ततः क्षिप्रं तानपास्य महाबलः। वनं पाण्डुसुतः श्रीमान्नादेनापूरयन्दिशः ।।

    praviveśa tataḥ kṣipraṃ tānapāsya mahābalaḥ| vanaṃ pāṇḍusutaḥ śrīmānnādenāpūrayandiśaḥ ||

  60. Verse 60

    तेन शब्देन चैवाथ भीमसेनरवेण च। वनान्तरगताश्चापि वित्रेसुर्मृहपक्षिः ।।

    tena śabdena caivātha bhīmasenaraveṇa ca| vanāntaragatāścāpi vitresurmṛhapakṣiḥ ||

  61. Verse 61

    तस्मिननथ प्रवृत्ते तु संक्षोभे मृगपक्षिणाम्। जलार्द्रपक्षा विहगाः समुत्पेतुः सहस्रशः ।।

    tasminanatha pravṛtte tu saṃkṣobhe mṛgapakṣiṇām| jalārdrapakṣā vihagāḥ samutpetuḥ sahasraśaḥ ||

  62. Verse 62

    तानौदकान्पक्षिगणान्निरीक्ष्य भरतर्षभः। तानेवानुसरन्रम्यं ददर्श सुमहत्सरः ।।

    tānaudakānpakṣigaṇānnirīkṣya bharatarṣabhaḥ| tānevānusaranramyaṃ dadarśa sumahatsaraḥ ||

  63. Verse 63

    काञ्चनैः कदलीषण्डैर्मन्दमारुतकम्पितैः। वीज्यमानमिवाक्षोभ्यं तीरात्तीरविसर्पिभिः ।।

    kāñcanaiḥ kadalīṣaṇḍairmandamārutakampitaiḥ| vījyamānamivākṣobhyaṃ tīrāttīravisarpibhiḥ ||

  64. Verse 64

    तत्सरोऽथावतीर्याशु प्रभूतनलिनोत्पलम्। महागज इवोद्दामश्चिक्रीड बलवद्बली ।। आस्त्रावी मत्तः ।।

    tatsaro'thāvatīryāśu prabhūtanalinotpalam| mahāgaja ivoddāmaścikrīḍa balavadbalī || āstrāvī mattaḥ ||

  65. Verse 65

    विक्रीड्यतस्मिन्रुचिरमुत्ततारामितद्युतिः। क्षोभयन्सलिलं भीमः प्रभिन्न इववारणः ।।

    vikrīḍyatasminruciramuttatārāmitadyutiḥ| kṣobhayansalilaṃ bhīmaḥ prabhinna ivavāraṇaḥ ||

  66. Verse 66

    ततो जगाहे वेगेन तद्वनं बहुपादपम्। दध्मौ च शङ्खं स्वनवत्सर्वप्राणेन पाण्डवः। [आस्फोटयच्च बलवान्भीमः संनादयन्दिशः ।।]

    tato jagāhe vegena tadvanaṃ bahupādapam| dadhmau ca śaṅkhaṃ svanavatsarvaprāṇena pāṇḍavaḥ| [āsphoṭayacca balavānbhīmaḥ saṃnādayandiśaḥ ||]

  67. Verse 67

    तस्य शङ्खस्य शब्दन भीमसेनरवेण च। बाहुशब्दन चोग्रेण नदन्तीव गिरेर्गुहाः ।।

    tasya śaṅkhasya śabdana bhīmasenaraveṇa ca| bāhuśabdana cogreṇa nadantīva girerguhāḥ ||

  68. Verse 68

    तं वज्रनिष्पेषसममास्फोटितमहारवम्। श्रुत्वा शैलगुहासुप्तैः सिंहैर्मुक्तो महास्वनः ।। नलिनोत्पलं पद्मपुष्पम् ।।

    taṃ vajraniṣpeṣasamamāsphoṭitamahāravam| śrutvā śailaguhāsuptaiḥ siṃhairmukto mahāsvanaḥ || nalinotpalaṃ padmapuṣpam ||

  69. Verse 69

    सिंहनादभयत्रस्तैः कुञ्जरैरपि भारत। मुक्तो विरावः सुमहान्पर्वतो येन पूरितः ।।

    siṃhanādabhayatrastaiḥ kuñjarairapi bhārata| mukto virāvaḥ sumahānparvato yena pūritaḥ ||

  70. Verse 70

    तं तु नादं ततः श्रुत्वा सुप्तो वानरपुङ्गवः। [भ्रातरं भीमसेनं तु विज्ञाय हनुमान्कपिः ।।

    taṃ tu nādaṃ tataḥ śrutvā supto vānarapuṅgavaḥ| [bhrātaraṃ bhīmasenaṃ tu vijñāya hanumānkapiḥ ||

  71. Verse 71

    दिवंगमं रुरोधाथ मार्गं भीमस्य कारणात्। अनेन हि पथा मा वै गच्छेदिति विचार्य सः ।। आस्फोटितं बाहुधातः ।।

    divaṃgamaṃ rurodhātha mārgaṃ bhīmasya kāraṇāt| anena hi pathā mā vai gacchediti vicārya saḥ || āsphoṭitaṃ bāhudhātaḥ ||

  72. Verse 72

    आस्त एकायने मार्गे कदलीषण्डमण्डिते। भ्रातुर्भीमस्य रक्षार्थं तं मार्गमवरुध्य वै ।। दिवंरामं मार्गं स्वर्गमार्गम् ।।

    āsta ekāyane mārge kadalīṣaṇḍamaṇḍite| bhrāturbhīmasya rakṣārthaṃ taṃ mārgamavarudhya vai || divaṃrāmaṃ mārgaṃ svargamārgam ||

  73. Verse 73

    माऽत्र प्राप्स्यति शापं वा धर्षणां वेति पाण्डवः। कदलीषण्डमध्यस्थो ह्येवं संचिन्त्य वानरः ।।

    mā'tra prāpsyati śāpaṃ vā dharṣaṇāṃ veti pāṇḍavaḥ| kadalīṣaṇḍamadhyastho hyevaṃ saṃcintya vānaraḥ ||

  74. Verse 74

    प्राजृम्भत महाकायो हनूमान्नाम वानरः। कदलीषण्डमध्यस्थो निद्रावशगतस्तदा ।।

    prājṛmbhata mahākāyo hanūmānnāma vānaraḥ| kadalīṣaṇḍamadhyastho nidrāvaśagatastadā ||

  75. Verse 75

    तेन शब्देन महता व्यबुध्यत महाकपिः। जृम्भमाणः सुविपुलं शक्रध्वजमिवोच्छ्रितम्। आस्फोटयच्चलाङ्गूलमिन्द्राशनिसमस्वनम् ।।

    tena śabdena mahatā vyabudhyata mahākapiḥ| jṛmbhamāṇaḥ suvipulaṃ śakradhvajamivocchritam| āsphoṭayaccalāṅgūlamindrāśanisamasvanam ||

  76. Verse 76

    तस्य लाङ्गूलनिनदं पर्वतः सुगुहामुखैः। उद्गारमिव गौर्नर्दन्नुत्ससर्ज समन्ततः ।। एकायने अतिसंकुचिते ।।

    tasya lāṅgūlaninadaṃ parvataḥ suguhāmukhaiḥ| udgāramiva gaurnardannutsasarja samantataḥ || ekāyane atisaṃkucite ||

  77. Verse 77

    लाङ्गूलास्फोटशब्दाच्च चलितः स महागिरिः। विघूर्णमानशिखरः समन्तात्पर्यशीर्यत ।।

    lāṅgūlāsphoṭaśabdācca calitaḥ sa mahāgiriḥ| vighūrṇamānaśikharaḥ samantātparyaśīryata ||

  78. Verse 78

    स लाङ्गूलरवस्तस्य मत्तवारणनिस्वनम्। अन्तर्धायविचित्रेषु चचार गिरिसानुषु ।।

    sa lāṅgūlaravastasya mattavāraṇanisvanam| antardhāyavicitreṣu cacāra girisānuṣu ||

  79. Verse 79

    स भीमसेनस्तच्छ्रुत्वा संप्रहृष्टतनूरुहः। शब्दप्रभवमन्विच्छंश्चचार कदलीवनम् ।।

    sa bhīmasenastacchrutvā saṃprahṛṣṭatanūruhaḥ| śabdaprabhavamanvicchaṃścacāra kadalīvanam ||

  80. Verse 80

    कदलीवनमध्यस्थमथ पीने शिलातले। ददर्श सुमहाबाहुर्वानराधिपतिं तदा ।।

    kadalīvanamadhyasthamatha pīne śilātale| dadarśa sumahābāhurvānarādhipatiṃ tadā ||

  81. Verse 81

    विद्युत्संपातदुष्प्रेक्षं विद्युत्संपातपिङ्गलम्। विद्युत्संपातनिनदं विद्युत्संपातचञ्चलम् ।।

    vidyutsaṃpātaduṣprekṣaṃ vidyutsaṃpātapiṅgalam| vidyutsaṃpātaninadaṃ vidyutsaṃpātacañcalam ||

  82. Verse 82

    बाहुस्वस्तिकविन्यस्तपीनवृत्तशिरोधरम्। स्कन्धभूयिष्ठकायत्वात्तनुमध्यकटीतटम् ।। उद्गारं रप्रतिशब्दं गौरिव उत्ससर्ज ।।

    bāhusvastikavinyastapīnavṛttaśirodharam| skandhabhūyiṣṭhakāyatvāttanumadhyakaṭītaṭam || udgāraṃ rapratiśabdaṃ gauriva utsasarja ||

  83. Verse 83

    किंचिच्चाभुग्नशीर्षेण दीर्घरोमाञ्चितेन च। लाङ्गूलेनोर्ध्वगतिना ध्वजेनेव विराजितम् ।।

    kiṃciccābhugnaśīrṣeṇa dīrgharomāñcitena ca| lāṅgūlenordhvagatinā dhvajeneva virājitam ||

  84. Verse 84

    ह्रस्वौष्ठं ताम्रजिह्वास्यं रक्तकर्णं चलद्धुवम्। अपश्यद्वदनं तस्य रश्मिवन्तमिवोडुपम् ।। बाहोः स्वस्तिकं चतुरश्रं मूलं अंस इति यावत् तत्र न्यस्तकधरमित्यर्थः। तत्र हेतुः स्कन्धेति। विपुलांसत्वादित्यर्थः ।।

    hrasvauṣṭhaṃ tāmrajihvāsyaṃ raktakarṇaṃ caladdhuvam| apaśyadvadanaṃ tasya raśmivantamivoḍupam || bāhoḥ svastikaṃ caturaśraṃ mūlaṃ aṃsa iti yāvat tatra nyastakadharamityarthaḥ| tatra hetuḥ skandheti| vipulāṃsatvādityarthaḥ ||

  85. Verse 85

    वदनाभ्यन्तरगतैः शुक्लैर्दन्तैरलंकृतम्। केसरोत्करसंमिश्रमशोकानामिवोत्करम् ।। उडुपं चन्द्रम् ।।

    vadanābhyantaragataiḥ śuklairdantairalaṃkṛtam| kesarotkarasaṃmiśramaśokānāmivotkaram || uḍupaṃ candram ||

  86. Verse 86

    हिरण्मयीनां मध्यस्थं कदलीनां महाद्युतिम्। दीप्यमानेन वपुषा स्वर्चिष्मन्तमिवानलम्। निरीक्षन्तमपत्रस्तं लोचनैर्मधुपिङ्गलैः ।।

    hiraṇmayīnāṃ madhyasthaṃ kadalīnāṃ mahādyutim| dīpyamānena vapuṣā svarciṣmantamivānalam| nirīkṣantamapatrastaṃ locanairmadhupiṅgalaiḥ ||

  87. Verse 87

    तं वानरवरं धीमानतिकायं महाबलम्। स्वर्गपन्थानमावृत्य हिमवन्तमिव स्तितम् ।।

    taṃ vānaravaraṃ dhīmānatikāyaṃ mahābalam| svargapanthānamāvṛtya himavantamiva stitam ||

  88. Verse 88

    दृष्ट्वा चैनं महाबाहुरेकं तस्मिन्महावने। अथोपसृत्यतरसा भीमो भीमपराक्रमः ।।

    dṛṣṭvā cainaṃ mahābāhurekaṃ tasminmahāvane| athopasṛtyatarasā bhīmo bhīmaparākramaḥ ||

  89. Verse 89

    सिंहनादं चकारोग्रं वज्राशनिसमं बली। तेन शब्देन भीमस्य वित्रेसुर्मृगपक्षिणः ।।

    siṃhanādaṃ cakārograṃ vajrāśanisamaṃ balī| tena śabdena bhīmasya vitresurmṛgapakṣiṇaḥ ||

  90. Verse 90

    हनूमांश्च महासत्व ईषदुन्मील्य लोचने। दृष्ट्वा तमथ सावज्ञं लोचनैर्मधुपिङ्गलैः ।।

    hanūmāṃśca mahāsatva īṣadunmīlya locane| dṛṣṭvā tamatha sāvajñaṃ locanairmadhupiṅgalaiḥ ||

  91. Verse 91

    ततः पवनजः श्रीमानन्तिकस्थं महौजसम्। स्मितेन चैनमासाद्यहनूमानिदमब्रवीत् ।।

    tataḥ pavanajaḥ śrīmānantikasthaṃ mahaujasam| smitena cainamāsādyahanūmānidamabravīt ||

  92. Verse 92

    किमर्थं सरुजस्तेऽहं सुखसुप्तः प्रबोधितः। ननु नाम त्वया कार्या दया भूतेषु जानता ।। अशोकानामशोकपुष्पाणाम् ।।

    kimarthaṃ sarujaste'haṃ sukhasuptaḥ prabodhitaḥ| nanu nāma tvayā kāryā dayā bhūteṣu jānatā || aśokānāmaśokapuṣpāṇām ||

  93. Verse 93

    वयं धर्मं न जानीमस्तिर्यग्योनिमुपाश्रिताः। नरास्तु बुद्धिसंपन्ना दयां कुर्वन्ति जन्तुषु ।।

    vayaṃ dharmaṃ na jānīmastiryagyonimupāśritāḥ| narāstu buddhisaṃpannā dayāṃ kurvanti jantuṣu ||

  94. Verse 94

    क्रूरेषु कर्मसु कथं देहवाक्चित्तदूषिषु। धर्मघातिषु सज्जन्ते बुद्दिमन्तो भवद्विधाः ।।

    krūreṣu karmasu kathaṃ dehavākcittadūṣiṣu| dharmaghātiṣu sajjante buddimanto bhavadvidhāḥ ||

  95. Verse 95

    न त्वं धर्मं विजानासि वृद्धा नोपासितास्त्वया। अल्पबुद्धितया बाल्यादुत्सादयसि यन्मृगान् ।।

    na tvaṃ dharmaṃ vijānāsi vṛddhā nopāsitāstvayā| alpabuddhitayā bālyādutsādayasi yanmṛgān ||

  96. Verse 96

    ब्रूहि कस्त्वं किमर्थं वा किमिदं वनमागतः। वर्जितं मानुषैर्भावैस्तथैव पुरुषैरपि ।।

    brūhi kastvaṃ kimarthaṃ vā kimidaṃ vanamāgataḥ| varjitaṃ mānuṣairbhāvaistathaiva puruṣairapi ||

  97. Verse 97

    क्व च त्वयाऽद्यगन्तव्यं प्रब्रूहि पुरुषर्षभ। अतः परमगम्योऽयं पर्वतः सुदुरारुहः ।।

    kva ca tvayā'dyagantavyaṃ prabrūhi puruṣarṣabha| ataḥ paramagamyo'yaṃ parvataḥ sudurāruhaḥ ||

  98. Verse 98

    विना सिद्धगतिं वीर गतिरत्र न विद्यते। [देवलोकस्य मार्गोऽयमगम्यो मानुषैः सदा] ।।

    vinā siddhagatiṃ vīra gatiratra na vidyate| [devalokasya mārgo'yamagamyo mānuṣaiḥ sadā] ||

  99. Verse 99

    कारुण्यात्त्वामहं वीर वारयामि निबोध मे। नातः परं त्वया शक्यं गन्तुमाश्वसिहि प्रभो ।। सरुजः सपीडः। ते स्वया ।।

    kāruṇyāttvāmahaṃ vīra vārayāmi nibodha me| nātaḥ paraṃ tvayā śakyaṃ gantumāśvasihi prabho || sarujaḥ sapīḍaḥ| te svayā ||

  100. Verse 100

    स्वागतं सर्वथैवेह तवाद्य मनुजर्षभ। इमान्यमृतकल्पानि मूलानि च फलानि च ।।

    svāgataṃ sarvathaiveha tavādya manujarṣabha| imānyamṛtakalpāni mūlāni ca phalāni ca ||

  101. Verse 101

    भक्षयित्वा निवर्तस्व मा वृथा प्राप्स्यसे वधम्। ग्राह्यं यदि वचो मह्यं हितं मनुजपुङ्गव ।। आश्वसिहि विश्वासं कुरु ।।

    bhakṣayitvā nivartasva mā vṛthā prāpsyase vadham| grāhyaṃ yadi vaco mahyaṃ hitaṃ manujapuṅgava || āśvasihi viśvāsaṃ kuru ||