Adhyaya 96

Verse 1

दुर्योधनेन धृतराष्ट्रसमीपे कार्तवीर्यार्जुनोपाख्यानकथनम्।। 1।। जनमेजय उवाच।। अनुज्ञातांस्तान्विदित्वा सरत्नधनसञ्जयान्। पाण्डवान्धार्तराष्ट्राणां कथमासीन्मनस्तदा।।

duryodhanena dhṛtarāṣṭrasamīpe kārtavīryārjunopākhyānakathanam|| 1|| janamejaya uvāca|| anujñātāṃstānviditvā saratnadhanasañjayān| pāṇḍavāndhārtarāṣṭrāṇāṃ kathamāsīnmanastadā||

Verse 2

वैशम्पायन उवाच।। अनुज्ञातांस्तान्विदित्वा धृतराष्ट्रेण धीमता। राजन्दुः शासनः क्षिप्रं जगाम भ्रातरं प्रति।।

vaiśampāyana uvāca|| anujñātāṃstānviditvā dhṛtarāṣṭreṇa dhīmatā| rājanduḥ śāsanaḥ kṣipraṃ jagāma bhrātaraṃ prati||

Verse 3

दुर्योधनं समासाद्य सामात्यं भरतर्षभ। दुःखार्तो भरतश्रेष्ठ इदं वचनमब्रवीत्।।

duryodhanaṃ samāsādya sāmātyaṃ bharatarṣabha| duḥkhārto bharataśreṣṭha idaṃ vacanamabravīt||

Verse 4

दुःशासन उवाच।। दुःखेनैतत्समानीतं स्थविरो नाशयत्यसौ। शत्रुसाद्गमयद्द्रव्यं तद्बुध्यध्वं महारथाः।। ।। इति श्रीमन्महाभारते सभापर्वणि अनुद्यूतपर्वणि षण्णवतितमोऽध्यायः।।96 ।।

duḥśāsana uvāca|| duḥkhenaitatsamānītaṃ sthaviro nāśayatyasau| śatrusādgamayaddravyaṃ tadbudhyadhvaṃ mahārathāḥ|| || iti śrīmanmahābhārate sabhāparvaṇi anudyūtaparvaṇi ṣaṇṇavatitamo'dhyāyaḥ||96 ||

Verse 5

अथ दुर्योधनः कर्णः शकुनिश्चापि सौबलः। मिथः सङ्गम्य सहिताः पाण्डवान्प्रति मानिनः।।

atha duryodhanaḥ karṇaḥ śakuniścāpi saubalaḥ| mithaḥ saṅgamya sahitāḥ pāṇḍavānprati māninaḥ||

Verse 6

वैचित्रवीर्यं राजानं धृतराष्ट्रं मनीषिणम्। अभिगम्य त्वरायुक्ताः श्लक्ष्णं वचनमब्रुवन्।।

vaicitravīryaṃ rājānaṃ dhṛtarāṣṭraṃ manīṣiṇam| abhigamya tvarāyuktāḥ ślakṣṇaṃ vacanamabruvan||

Verse 7

दुर्योधन उवाच।। न त्वयेदं श्रुतं राजन्यज्जगाद बृहस्पतिः। शक्रस्य नीतिं प्रवदन्विद्वान्देवपुरोहितः।।

duryodhana uvāca|| na tvayedaṃ śrutaṃ rājanyajjagāda bṛhaspatiḥ| śakrasya nītiṃ pravadanvidvāndevapurohitaḥ||

Verse 8

सर्वोपायैर्निहन्तव्याः शत्रवः शत्रुसूदन। पुरा युद्धाद्बलाद्वापि प्रकुर्वन्ति तवाहितम्।।

sarvopāyairnihantavyāḥ śatravaḥ śatrusūdana| purā yuddhādbalādvāpi prakurvanti tavāhitam||

Verse 9

ते वयं पाण्डवधनैः सर्वान्सम्पूज्य पार्थिवान्। यदि तान्योधयिष्यामः किं वै निः परिहास्यति।। गमयत् अगमयत्।।

te vayaṃ pāṇḍavadhanaiḥ sarvānsampūjya pārthivān| yadi tānyodhayiṣyāmaḥ kiṃ vai niḥ parihāsyati|| gamayat agamayat||

Verse 10

अहीनाशीविषान्क्रुद्धान्नाशाय समुपस्थितान्। कृत्वा कण्ठे च पृष्ठे च कः समुत्स्रष्टुमर्हति।।

ahīnāśīviṣānkruddhānnāśāya samupasthitān| kṛtvā kaṇṭhe ca pṛṣṭhe ca kaḥ samutsraṣṭumarhati||

Verse 11

आत्तशस्त्रा रथगताः कुपितास्तात पाण्डवाः। निःशेषान्नः करिष्यन्ति क्रुद्धा ह्याशीविषा इव।।

āttaśastrā rathagatāḥ kupitāstāta pāṇḍavāḥ| niḥśeṣānnaḥ kariṣyanti kruddhā hyāśīviṣā iva||

Verse 12

सन्नद्धो ह्यर्जुनो याति विधृत्य परमेषुधी। गाण्डीवं मुहुरादत्ते निःश्वसंश्च निरीक्षते।।

sannaddho hyarjuno yāti vidhṛtya parameṣudhī| gāṇḍīvaṃ muhurādatte niḥśvasaṃśca nirīkṣate||

Verse 13

गदां गुर्वी समुद्यम्य त्वरितश्च वृकोदरः। स्वरथं योजयित्वाऽशु निर्यात इति नः श्रुतम्।।

gadāṃ gurvī samudyamya tvaritaśca vṛkodaraḥ| svarathaṃ yojayitvā'śu niryāta iti naḥ śrutam||

Verse 14

नकुलः खह्गमादाय चर्म चाप्यर्धचन्द्रवत्। सहदेवश्च राजा च चक्रुराकारमिङ्गितैः।।

nakulaḥ khahgamādāya carma cāpyardhacandravat| sahadevaśca rājā ca cakrurākāramiṅgitaiḥ||

Verse 15

ते त्वास्थाय रथान्सर्वे बहुशस्त्रपरिच्छदान्। अभिघ्नान्तो रथव्रातान्सेनायोगाय निर्ययुः।।

te tvāsthāya rathānsarve bahuśastraparicchadān| abhighnānto rathavrātānsenāyogāya niryayuḥ||

Verse 16

न क्षंस्यन्ते तथाऽस्माभिर्जातु विप्रकृता हि ते। द्रौपद्याश्च परिक्लेशं कस्तेषां क्षन्तुमर्हति।।

na kṣaṃsyante tathā'smābhirjātu viprakṛtā hi te| draupadyāśca parikleśaṃ kasteṣāṃ kṣantumarhati||

Verse 17

न पश्यामि रणे क्रद्धुं बीभत्सुं प्रतिवारणम्। भीष्मो द्रोणश्च कर्णश्च द्रौणिश्च रथिनां वरः।।

na paśyāmi raṇe kraddhuṃ bībhatsuṃ prativāraṇam| bhīṣmo droṇaśca karṇaśca drauṇiśca rathināṃ varaḥ||

Verse 18

कृपश्च वृषसेनश्च विकर्णश्च जयद्रथः। वाह्लीकः सोमदत्तश्च भूरिर्भूरिश्रवाः शलः।।

kṛpaśca vṛṣasenaśca vikarṇaśca jayadrathaḥ| vāhlīkaḥ somadattaśca bhūrirbhūriśravāḥ śalaḥ||

Verse 19

शकुनिः ससुतश्चैव नृपाश्चान्ये च कौरवाः। नैते सर्वे रणोद्युक्ताः पार्थं सोढुमशक्नुवन्।।

śakuniḥ sasutaścaiva nṛpāścānye ca kauravāḥ| naite sarve raṇodyuktāḥ pārthaṃ soḍhumaśaknuvan||

Verse 20

अर्जुनेन समो लोके नास्ति वीर्ये धनुर्धरः। योऽर्जुनेनार्जुनस्तुल्यो द्विबाहुर्बहुबाहुना।।

arjunena samo loke nāsti vīrye dhanurdharaḥ| yo'rjunenārjunastulyo dvibāhurbahubāhunā||

Verse 21

धृतराष्ट्र उवाच।। कस्त्वयोक्तः पुमान्वीरो बीभत्सुसमविक्रमः। तं ये व्रूहि महावीर्यं श्रोतुमिच्छामि पुत्रक।।

dhṛtarāṣṭra uvāca|| kastvayoktaḥ pumānvīro bībhatsusamavikramaḥ| taṃ ye vrūhi mahāvīryaṃ śrotumicchāmi putraka||

Verse 22

दुर्योधन उवाच।। कार्तवीर्यस्य चरितं शृणु राजन्महात्मनः। अव्यक्तप्रभवो ब्रह्मा सर्वलोकपितामहः।।

duryodhana uvāca|| kārtavīryasya caritaṃ śṛṇu rājanmahātmanaḥ| avyaktaprabhavo brahmā sarvalokapitāmahaḥ||

Verse 23

ब्रह्मणोऽत्रिः सुतो विद्वानत्रेः पुत्रो निशाकरः। सोमस्य तदु बुधः पुत्रो बुधस्य तु पुरूरवाः।।

brahmaṇo'triḥ suto vidvānatreḥ putro niśākaraḥ| somasya tadu budhaḥ putro budhasya tu purūravāḥ||

Verse 24

तस्याप्यध सुतोऽप्यायुरायोस्तु नहुषः सुतः। नहुशस्य ययातिस्तु ययातेस्तनुजो यदुः?

tasyāpyadha suto'pyāyurāyostu nahuṣaḥ sutaḥ| nahuśasya yayātistu yayātestanujo yaduḥ?

Verse 25

यदोः पुत्रो महाराज सहस्रैजेति विश्रुतः। सहसौजसुतो राजञ्छक्रदासेति विश्रुतः?

yadoḥ putro mahārāja sahasraijeti viśrutaḥ| sahasaujasuto rājañchakradāseti viśrutaḥ?

Verse 26

शक्रदानस्य दायादो हेहयो नाम पार्थिवः। हेहयस्याभवत्पुत्रो धर्मनेत्र इति श्रुतः?

śakradānasya dāyādo hehayo nāma pārthivaḥ| hehayasyābhavatputro dharmanetra iti śrutaḥ?

Verse 27

धर्मनेत्रस्य तु कृती कृतवीर्यस्तु कार्तिजः। कृतवीर्यस्य तनयो ह्यर्जुनो बलिनां वरः?

dharmanetrasya tu kṛtī kṛtavīryastu kārtijaḥ| kṛtavīryasya tanayo hyarjuno balināṃ varaḥ?

Verse 28

स चार्जुनो महाराज तपो घोरं चकार ह। साग्रं वर्षायुतं जज्ञ इत्येवं मे श्रुतं पुरा?

sa cārjuno mahārāja tapo ghoraṃ cakāra ha| sāgraṃ varṣāyutaṃ jajña ityevaṃ me śrutaṃ purā?

Verse 29

तथेयं पृथिवी राजन्सप्तद्वीपा सपत्तना। ससमुद्राकरा तात विधिनोग्रेण वै जिता?

tatheyaṃ pṛthivī rājansaptadvīpā sapattanā| sasamudrākarā tāta vidhinogreṇa vai jitā?

Verse 30

स चार्जुनोऽथ तेजस्वी तपः परमदुश्चरम्। दत्तमाराधयामास सोऽर्जुनोऽत्रिसुतं मुनिम्।।

sa cārjuno'tha tejasvī tapaḥ paramaduścaram| dattamārādhayāmāsa so'rjuno'trisutaṃ munim||

Verse 31

तस्य दत्तो वरान्प्रादाच्चतुरः पार्थिवस्य वै। पूर्वं बाहुसहस्रं तु प्रार्थितः परमो वरः।।

tasya datto varānprādāccaturaḥ pārthivasya vai| pūrvaṃ bāhusahasraṃ tu prārthitaḥ paramo varaḥ||

Verse 32

अधर्मे प्रीयमाणस्य सद्भिस्तत्र निवारणम्। धर्मेण पृथिवीं जित्वा धर्मेणैव हि रञ्जनम्।।

adharme prīyamāṇasya sadbhistatra nivāraṇam| dharmeṇa pṛthivīṃ jitvā dharmeṇaiva hi rañjanam||

Verse 33

सङ्ग्रामान्सुबहून्कृत्वा हत्वा चारीन्सहस्रशः। सङ्ग्रामे यतमानस्य वधश्चैवाधिकाद्रणै।।

saṅgrāmānsubahūnkṛtvā hatvā cārīnsahasraśaḥ| saṅgrāme yatamānasya vadhaścaivādhikādraṇai||

Verse 34

तस्य बाहुसहस्रं तु युध्यतः किल भारत। रथो ध्वजश्च सञ्जज्ञ इत्येवं मे श्रुतं परा।।

tasya bāhusahasraṃ tu yudhyataḥ kila bhārata| ratho dhvajaśca sañjajña ityevaṃ me śrutaṃ parā||

Verse 35

तथेयं पृथिवी राजन्त्सप्तद्वीपा सपत्तना। ससमुद्राकरा तात विधिनोग्रेण वै जिता।।

tatheyaṃ pṛthivī rājantsaptadvīpā sapattanā| sasamudrākarā tāta vidhinogreṇa vai jitā||

Verse 36

चार्जुनोऽथ तेजस्वी सप्तद्वीपेश्वरो।़भवत्। च राजा महायज्ञानाजहार महाबलः। प्रशशास महाबाहुर्महीं स च समा बहूः।।

cārjuno'tha tejasvī saptadvīpeśvaro|़bhavat| ca rājā mahāyajñānājahāra mahābalaḥ| praśaśāsa mahābāhurmahīṃ sa ca samā bahūḥ||

Verse 37

ततोऽर्जुनः कदाचिद्वै राजन्माहिष्मतीपतिः। नर्मदां भरतश्रेष्ठं तां तु दारैर्ययौ सह।।

tato'rjunaḥ kadācidvai rājanmāhiṣmatīpatiḥ| narmadāṃ bharataśreṣṭhaṃ tāṃ tu dārairyayau saha||

Verse 38

ततस्तां स नदीं गत्वा प्रविश्यन्तर्जले तदा। कर्तुं राजञ्जलक्रीडां ततो राजोपचक्रमे।।

tatastāṃ sa nadīṃ gatvā praviśyantarjale tadā| kartuṃ rājañjalakrīḍāṃ tato rājopacakrame||

Verse 39

तस्मिन्नेव ततः काले रावमो राक्षसैः सह। लङ्काया ईश्वरस्तात तं देशं प्रययौ बली।।

tasminneva tataḥ kāle rāvamo rākṣasaiḥ saha| laṅkāyā īśvarastāta taṃ deśaṃ prayayau balī||

Verse 40

ततस्तमर्जुनं दृष्ट्वा नर्मदायां दशाननः। नित्यं क्रोधपरो धीरो वरदानेन मोहितः।।

tatastamarjunaṃ dṛṣṭvā narmadāyāṃ daśānanaḥ| nityaṃ krodhaparo dhīro varadānena mohitaḥ||

Verse 41

अभ्यघावत्सुसङ्क्रुद्धो महेन्द्रं शम्बरो यथा। अर्जुनोऽप्यथ तं दृष्ट्वा रावणं प्रत्यवारयत्।।

abhyaghāvatsusaṅkruddho mahendraṃ śambaro yathā| arjuno'pyatha taṃ dṛṣṭvā rāvaṇaṃ pratyavārayat||

Verse 42

ततस्तौ चक्रतुर्युद्धं रावणश्चार्जुनश्च वै। ततस्तु दुर्जयं वीरं वरदानेन दर्पितम्।।

tatastau cakraturyuddhaṃ rāvaṇaścārjunaśca vai| tatastu durjayaṃ vīraṃ varadānena darpitam||

Verse 43

राक्षसेन्द्रं मनुष्येन्द्रो जित्वा बध्वा रणे बलात्। बध्वा धनुर्ज्यया राजन्विवेशाथ पुरीं स्वकाम्।।

rākṣasendraṃ manuṣyendro jitvā badhvā raṇe balāt| badhvā dhanurjyayā rājanviveśātha purīṃ svakām||

Verse 44

स तु तं बन्धितं श्रुत्वा पुलस्त्यो रावणं तदा। मोक्षयाणास बन्धाद्वै पुरे दृष्ट्वाऽर्जुनं तदा।।

sa tu taṃ bandhitaṃ śrutvā pulastyo rāvaṇaṃ tadā| mokṣayāṇāsa bandhādvai pure dṛṣṭvā'rjunaṃ tadā||

Verse 45

ततः कदाचित्तेजस्वी कार्तवीर्योर्जुनो बली। समुद्रतीरं गत्वाथ विरचन्दर्पमोहितः।।

tataḥ kadācittejasvī kārtavīryorjuno balī| samudratīraṃ gatvātha viracandarpamohitaḥ||

Verse 46

अवाकिरच्छितशरैः समुद्रं स तु भारत। तं समुद्रो नमस्कृत्य कृताञ्जलिरभाषत।।

avākiracchitaśaraiḥ samudraṃ sa tu bhārata| taṃ samudro namaskṛtya kṛtāñjalirabhāṣata||

Verse 47

आशुगान्वीर मा मुञ्च ब्रूहि किं करवाणि ते। मदाश्रयाणि सत्वानि त्वद्विसृष्टैर्महेषुभिः। बाध्यन्ते राजशार्दूल तेभ्यो देह्यभयं विभो।।

āśugānvīra mā muñca brūhi kiṃ karavāṇi te| madāśrayāṇi satvāni tvadvisṛṣṭairmaheṣubhiḥ| bādhyante rājaśārdūla tebhyo dehyabhayaṃ vibho||

Verse 48

अर्जुन उवाच।। देहि सिन्धुपते युद्धमद्यैव त्वरया मम। अथवा पीडयामि त्वां तस्मात्त्वं कुरु माचिरम्।।

arjuna uvāca|| dehi sindhupate yuddhamadyaiva tvarayā mama| athavā pīḍayāmi tvāṃ tasmāttvaṃ kuru māciram||

Verse 49

समुद्र उवाच।। लोके राजन्महावीर्या बहवो निवसन्ति ये। तेषामेकेन राजेन्द्र कुरु युद्धं महाबल।।

samudra uvāca|| loke rājanmahāvīryā bahavo nivasanti ye| teṣāmekena rājendra kuru yuddhaṃ mahābala||

Verse 50

अर्जुन उवाच।। मत्समो यदि सङ्ग्रामे वरायुधधरः क्वचित्। विद्यते तं ममाचक्ष्व यः समासेत मा मृधे।।

arjuna uvāca|| matsamo yadi saṅgrāme varāyudhadharaḥ kvacit| vidyate taṃ mamācakṣva yaḥ samāseta mā mṛdhe||

Verse 51

समुद्र उवाच।। महर्षिर्जमदग्निस्तु यदि राजन्परिश्रुतः। तस्य पुत्रो रणं दातुं यथावद्वै तवार्हति।।

samudra uvāca|| maharṣirjamadagnistu yadi rājanpariśrutaḥ| tasya putro raṇaṃ dātuṃ yathāvadvai tavārhati||

Verse 52

दुर्योधन उवाच।। समुद्रस्य वचः श्रुत्वा राजा माहिष्मतीपतिः। नारदस्य च वै पूर्वं क्रोधेन महता वृतः।।

duryodhana uvāca|| samudrasya vacaḥ śrutvā rājā māhiṣmatīpatiḥ| nāradasya ca vai pūrvaṃ krodhena mahatā vṛtaḥ||

Verse 53

ततः प्रतिययौ शीघ्रं क्रोधेन सह भारत। स तमाश्रममागत्य काममेवान्वपद्यत।।

tataḥ pratiyayau śīghraṃ krodhena saha bhārata| sa tamāśramamāgatya kāmamevānvapadyata||

Verse 54

स कामं प्रतिकूलानि चकार सह बन्धुभिः। आयासं जनयामास रामस्य स महात्मनः।।

sa kāmaṃ pratikūlāni cakāra saha bandhubhiḥ| āyāsaṃ janayāmāsa rāmasya sa mahātmanaḥ||

Verse 55

ततस्तेजः प्रजज्वाल रामस्यामिततेजसः। प्रदहन्निव सैन्यानि रश्मिमानिव तेजसा।।

tatastejaḥ prajajvāla rāmasyāmitatejasaḥ| pradahanniva sainyāni raśmimāniva tejasā||

Verse 56

अथ तौ चक्रतुर्युद्धं वृत्रवासवयोरिव।।

atha tau cakraturyuddhaṃ vṛtravāsavayoriva||

Verse 57

ततः परशुमादाय नृपं बाहुसहस्रिणम्। चिच्छेद सहसा रामो बहुशाखमिव द्रुमम्।।

tataḥ paraśumādāya nṛpaṃ bāhusahasriṇam| ciccheda sahasā rāmo bahuśākhamiva drumam||

Verse 58

तं हतं पतितं दृष्ट्वा समेतास्तस्य बान्धवाः। असीनादाय शक्तीश्च रामं ते प्रत्यवारयन्।।

taṃ hataṃ patitaṃ dṛṣṭvā sametāstasya bāndhavāḥ| asīnādāya śaktīśca rāmaṃ te pratyavārayan||

Verse 59

रामोऽपि रथमास्थाय धनुरायम्य सत्वरः। विसृजन्परमास्त्राणि व्यधमत्पार्थिवान्बली।।

rāmo'pi rathamāsthāya dhanurāyamya satvaraḥ| visṛjanparamāstrāṇi vyadhamatpārthivānbalī||

Verse 60

ततस्तु क्षत्रिया राजञ्जामदग्न्यभयार्दिताः। विविशुर्गिरिदुर्गाणि मृगाः सिंहभयादिव।।

tatastu kṣatriyā rājañjāmadagnyabhayārditāḥ| viviśurgiridurgāṇi mṛgāḥ siṃhabhayādiva||

Verse 61

तेषां स्वविहितं कर्म तद्भयान्नानुतिष्ठति। प्रजा वृषलतां प्राप्ता ब्राह्मणानामदर्शनात्।।

teṣāṃ svavihitaṃ karma tadbhayānnānutiṣṭhati| prajā vṛṣalatāṃ prāptā brāhmaṇānāmadarśanāt||

Verse 62

तथा च द्रविडाः काचाः पुण्डाश्च शबरैः सह। वृषलत्वं परिगता विच्छिन्नाः क्षत्रधर्मिणः।।

tathā ca draviḍāḥ kācāḥ puṇḍāśca śabaraiḥ saha| vṛṣalatvaṃ parigatā vicchinnāḥ kṣatradharmiṇaḥ||

Verse 63

ततस्तु हतवीरासु क्षत्रियासु पुनः पुनः। द्विजैरभ्युदितं क्षत्रं तानि रामो निहत्य च।।

tatastu hatavīrāsu kṣatriyāsu punaḥ punaḥ| dvijairabhyuditaṃ kṣatraṃ tāni rāmo nihatya ca||

Verse 64

ततस्त्रिस्मप्तमे याते रामं वागशरीरिणी। दिव्या प्रोवाच मधुरा सर्वलोकपरिश्रुता।।

tatastrismaptame yāte rāmaṃ vāgaśarīriṇī| divyā provāca madhurā sarvalokapariśrutā||

Verse 65

रामराम निवर्तस्व स्वगुणं नात्र पश्यसि। क्षत्रबन्धूनिमान्प्रामैर्विप्रयुज्य पुनः पुनः।।

rāmarāma nivartasva svaguṇaṃ nātra paśyasi| kṣatrabandhūnimānprāmairviprayujya punaḥ punaḥ||

Verse 66

तथैव तं महात्मानमृचीकप्रमुखास्तथा। रामराम महावीर्य निवर्तस्वेत्यथाब्रुवन्।।

tathaiva taṃ mahātmānamṛcīkapramukhāstathā| rāmarāma mahāvīrya nivartasvetyathābruvan||

Verse 67

पितुर्वधमसमृष्यंस्तु रामः प्रोवाच तानृषीन्। नार्हा हन्त भवन्तो मां निवारयितुमित्युत।।

piturvadhamasamṛṣyaṃstu rāmaḥ provāca tānṛṣīn| nārhā hanta bhavanto māṃ nivārayitumityuta||

Verse 68

पितर ऊचुः। नार्हसि क्षत्रबन्धूंस्त्वं निहन्तुं जयतां वर। न हि युक्तं त्वया तात ब्राह्मणेनसता नृपान्।।

pitara ūcuḥ| nārhasi kṣatrabandhūṃstvaṃ nihantuṃ jayatāṃ vara| na hi yuktaṃ tvayā tāta brāhmaṇenasatā nṛpān||

Verse 69

दुर्योधन उवाच।। पितॄणां वचनं श्रुत्वा क्रोधं त्यक्त्वा स भार्गवः। अश्वमेधसहस्राणि नरमेधशतानि च।।

duryodhana uvāca|| pitṝṇāṃ vacanaṃ śrutvā krodhaṃ tyaktvā sa bhārgavaḥ| aśvamedhasahasrāṇi naramedhaśatāni ca||

Verse 70

इष्ट्वा सागरपर्यन्तां काश्यपाय ददौ महीम्। तेन रामेण सङ्‌ग्रामे तुल्यस्तात दयञ्जयः।।

iṣṭvā sāgaraparyantāṃ kāśyapāya dadau mahīm| tena rāmeṇa saṅ‌grāme tulyastāta dayañjayaḥ||

Verse 71

कार्तवीर्येण च रणे तुल्यः पार्थो न संशयः। रणे विक्रम्य राजेन्द्र पार्थं जेतुं न शक्यते।।

kārtavīryeṇa ca raṇe tulyaḥ pārtho na saṃśayaḥ| raṇe vikramya rājendra pārthaṃ jetuṃ na śakyate||