Adhyaya 18

Verse 1

राजानम्प्रति स्वस्वरूपमभिधाय जराया अन्तर्धानम्।। 1।। राक्षस्युवाच।। जरा नामास्मि भद्रं ते राक्षसी कामरूपिणी। तव वेश्मनि राजेन्द्र पूजिता न्यवसं सुखम्।।

rājānamprati svasvarūpamabhidhāya jarāyā antardhānam|| 1|| rākṣasyuvāca|| jarā nāmāsmi bhadraṃ te rākṣasī kāmarūpiṇī| tava veśmani rājendra pūjitā nyavasaṃ sukham||

Verse 2

गृहे गृहे मनुष्याणां नित्यं तिष्ठामि राक्षसी। गृहदेवीति नाम्ना वै पुरा सृष्टा स्वयंम्भुवा।।

gṛhe gṛhe manuṣyāṇāṃ nityaṃ tiṣṭhāmi rākṣasī| gṛhadevīti nāmnā vai purā sṛṣṭā svayaṃmbhuvā||

Verse 3

दानवानां विनाशाय स्थापिता दिव्यरूपिणी। यो मां भक्त्या लिखेत्कुड्ये सपुत्रां यौवनान्विताम्।।

dānavānāṃ vināśāya sthāpitā divyarūpiṇī| yo māṃ bhaktyā likhetkuḍye saputrāṃ yauvanānvitām||

Verse 4

गृहे तस्य भवेद्वृद्धिरन्यथा क्षयमाप्नुयात्। त्वद्गृहे तिष्ठमानाऽहं पूजिताऽहं सदा विभो।।

gṛhe tasya bhavedvṛddhiranyathā kṣayamāpnuyāt| tvadgṛhe tiṣṭhamānā'haṃ pūjitā'haṃ sadā vibho||

Verse 5

लिखिता चैव कुड्येषु पुत्रैर्बहुभिरावृता। गन्धपुष्पैस्तथा धूपैर्भक्ष्यभोज्यैः सुपूजिता।।

likhitā caiva kuḍyeṣu putrairbahubhirāvṛtā| gandhapuṣpaistathā dhūpairbhakṣyabhojyaiḥ supūjitā||

Verse 6

साऽहं प्रत्युपकारार्थं चिन्तयन्त्यनिशं नृप। तवेमे पुत्रशकले दृष्टवत्यस्मि धार्मिका।

sā'haṃ pratyupakārārthaṃ cintayantyaniśaṃ nṛpa| taveme putraśakale dṛṣṭavatyasmi dhārmikā|

Verse 7

संश्लिषिते मया दैवात्कुमारः समपद्यत। तव भाग्यान्महाराज हेतुमात्रमहं त्विह।।

saṃśliṣite mayā daivātkumāraḥ samapadyata| tava bhāgyānmahārāja hetumātramahaṃ tviha||

Verse 8

मेरुं वा खादितुं शक्ता किं पुनस्तव बालकम्। गृहसम्पूजनात्तुष्ट्या मया प्रत्यर्पितस्तव।।

meruṃ vā khādituṃ śaktā kiṃ punastava bālakam| gṛhasampūjanāttuṣṭyā mayā pratyarpitastava||

Verse 9

मम नाम्ना च लोकेऽस्मिन्ख्यात एव भविष्यति। कृष्ण उवाच। एवमुक्त्वा तु सा राजंस्तत्रैवान्तरधीयत। स सङ्गृह्य कुमारं तं प्रविवेश गृहं नृपः।।

mama nāmnā ca loke'sminkhyāta eva bhaviṣyati| kṛṣṇa uvāca| evamuktvā tu sā rājaṃstatraivāntaradhīyata| sa saṅgṛhya kumāraṃ taṃ praviveśa gṛhaṃ nṛpaḥ||

Verse 10

तस्य बालस्य यत्कृत्यं तच्चकार नृपस्तदा। आज्ञापयच्च राक्षस्या मगधेषु महोत्सवम्।।

tasya bālasya yatkṛtyaṃ taccakāra nṛpastadā| ājñāpayacca rākṣasyā magadheṣu mahotsavam||

Verse 11

तस्य नामाकरोच्चैव पितामहसमः पिता। जरया सन्धितो यस्माज्जरासन्धो भवत्वयम्।।

tasya nāmākaroccaiva pitāmahasamaḥ pitā| jarayā sandhito yasmājjarāsandho bhavatvayam||

Verse 12

सोऽवर्धत महातेजा मागधाधिपतेः सुतः। प्रमाणबलसम्पन्नो हुताहुतिरिवानलः।।

so'vardhata mahātejā māgadhādhipateḥ sutaḥ| pramāṇabalasampanno hutāhutirivānalaḥ||

Verse 13

एवं स ववृधे राजन्कुमारः पुष्करेक्षणः। लेन महता चापि यौवनस्थो बभूव ह।। मातापित्रोर्नन्दकरः शुक्लपक्षे यथा शशी।।

evaṃ sa vavṛdhe rājankumāraḥ puṣkarekṣaṇaḥ| lena mahatā cāpi yauvanastho babhūva ha|| mātāpitrornandakaraḥ śuklapakṣe yathā śaśī||