Lipi
Sign in
Classic reading room ↗

Adhyaya 26

Ashramavasika Parva · 20 verses

20 verses · free forever

English has not yet been added to this adhyaya. You can read the Ganesha passage or Vana Parva 312–315 with English.

Show
Listen to this section

Uses your saved HI voice · Narration settings

  1. Verse 1

    युधिष्ठिरादिभिः शतयूपाश्रमे धृतराष्ट्रादीनुपेत्य स्वस्वनामकीर्तनपूर्वकं तत्पादाभिवादनम्।। 1 ।। धृतराष्ट्रेण स्वावा स्यादर्शनेन शोचतां तेषां समाश्वासनम्।। 2 ।। वैशम्पायन उवाच। ततस्ते पाण्डवा दूरादवतीर्य पदातयः। अभिजग्मुर्नरपतेराश्रमं विनयानताः।।

    yudhiṣṭhirādibhiḥ śatayūpāśrame dhṛtarāṣṭrādīnupetya svasvanāmakīrtanapūrvakaṃ tatpādābhivādanam|| 1 || dhṛtarāṣṭreṇa svāvā syādarśanena śocatāṃ teṣāṃ samāśvāsanam|| 2 || vaiśampāyana uvāca| tataste pāṇḍavā dūrādavatīrya padātayaḥ| abhijagmurnarapaterāśramaṃ vinayānatāḥ||

  2. Verse 2

    स च योधजनः सर्वो ये च राष्ट्रनिवासिनः। स्त्रियश्च कुरुमुख्यानां पद्भिरेवान्वयुस्तदा।।

    sa ca yodhajanaḥ sarvo ye ca rāṣṭranivāsinaḥ| striyaśca kurumukhyānāṃ padbhirevānvayustadā||

  3. Verse 3

    आश्रमं ते ततो जग्मुर्धृतराष्ट्रस्य पाण्डवाः। शून्यं मृगगणाकीर्णं कदलीवनशोभितम्।।

    āśramaṃ te tato jagmurdhṛtarāṣṭrasya pāṇḍavāḥ| śūnyaṃ mṛgagaṇākīrṇaṃ kadalīvanaśobhitam||

  4. Verse 4

    ततस्तत्र समाजग्मुस्तापसा नियतव्रताः। पाण्डवानागतान्द्रष्टुं कौतूहलसमन्विताः।।

    tatastatra samājagmustāpasā niyatavratāḥ| pāṇḍavānāgatāndraṣṭuṃ kautūhalasamanvitāḥ||

  5. Verse 5

    तानपृच्छत्ततो राजा क्वासौ कौरववंशभृत्। पिता ज्येष्ठो गतोऽस्माकमिति बाष्पपरिप्लुतः।।

    tānapṛcchattato rājā kvāsau kauravavaṃśabhṛt| pitā jyeṣṭho gato'smākamiti bāṣpapariplutaḥ||

  6. Verse 6

    ते तमूचुस्ततो वाक्यं यमुनामवगाहितुम्। पुष्पाणामुदकुंभस्य चार्थे गत इति प्रभो।।

    te tamūcustato vākyaṃ yamunāmavagāhitum| puṣpāṇāmudakuṃbhasya cārthe gata iti prabho||

  7. Verse 7

    तैराख्यातेन मार्गेण ततस्ते जग्मुरञ्जसा। ददृशुश्चाविदूरे तान्सर्वानथ पदातयः।।

    tairākhyātena mārgeṇa tataste jagmurañjasā| dadṛśuścāvidūre tānsarvānatha padātayaḥ||

  8. Verse 8

    ततस्ते सत्वरा जग्मुः वितुर्दर्शनकाङ्क्षिणः। सहदेवस्तु वेगेन प्राधावद्यत्र सा पृथा।।

    tataste satvarā jagmuḥ viturdarśanakāṅkṣiṇaḥ| sahadevastu vegena prādhāvadyatra sā pṛthā||

  9. Verse 9

    सुस्वरं रुरुदे धीमान्मातुः पादावुपस्पृशन्। सा च बाष्पाकुलमुखी ददर्शक दयितं सुतम्।।

    susvaraṃ rurude dhīmānmātuḥ pādāvupaspṛśan| sā ca bāṣpākulamukhī dadarśaka dayitaṃ sutam||

  10. Verse 10

    बाहुभ्यां सम्परिष्वज्य समुन्नाम्य च पुत्रकम्। गान्धार्याः कथयामास सहद्रेवमुपस्थितम्।।

    bāhubhyāṃ sampariṣvajya samunnāmya ca putrakam| gāndhāryāḥ kathayāmāsa sahadrevamupasthitam||

  11. Verse 11

    अनन्तरं च राजानं भीमसेनमथार्जुनम्। नकुलं च पृथा दृष्ट्वा त्वरमाणोपचक्रमे।।

    anantaraṃ ca rājānaṃ bhīmasenamathārjunam| nakulaṃ ca pṛthā dṛṣṭvā tvaramāṇopacakrame||

  12. Verse 12

    सा ह्यग्रे गच्छति तयोर्दपत्योर्हतपुत्रयोः। कर्षन्ती तौ ततस्ते तां दृष्ट्वा संन्यपतन्भुवि। तयोस्तु पादयो राजन्न्यपतन्हतपुत्रयोः।।

    sā hyagre gacchati tayordapatyorhataputrayoḥ| karṣantī tau tataste tāṃ dṛṣṭvā saṃnyapatanbhuvi| tayostu pādayo rājannyapatanhataputrayoḥ||

  13. Verse 13

    राजा तान्स्वरयोगेन स्पर्शेन च महामनाः। प्रत्यभिज्ञाय मेधावी समाश्वासयत प्रभुः।।

    rājā tānsvarayogena sparśena ca mahāmanāḥ| pratyabhijñāya medhāvī samāśvāsayata prabhuḥ||

  14. Verse 14

    ततस्ते बाष्पमुत्सृज्य गान्धारीसहितं नृपम्। उपतस्थुर्महात्मानो मातरं च यथाविधि।।

    tataste bāṣpamutsṛjya gāndhārīsahitaṃ nṛpam| upatasthurmahātmāno mātaraṃ ca yathāvidhi||

  15. Verse 15

    सर्वेषां तोयकलशाञ्जगृहुस्ते स्वयं तदा। पाण्डवा लब्धसंज्ञास्ते मात्रा चाश्वासिताः पुनः।।

    sarveṣāṃ toyakalaśāñjagṛhuste svayaṃ tadā| pāṇḍavā labdhasaṃjñāste mātrā cāśvāsitāḥ punaḥ||

  16. Verse 16

    तथा नार्यो नृसिंहानां सोऽवरोधजनस्तदा। पौरजानपदाश्चैव ददृशुस्तं जनाधिपम्।।

    tathā nāryo nṛsiṃhānāṃ so'varodhajanastadā| paurajānapadāścaiva dadṛśustaṃ janādhipam||

  17. Verse 17

    निवेदयामास तदा जनं तन्नामगोत्रतः। युधिष्ठिरो नरपतिः स चैनं प्रत्यपूजयत्।।

    nivedayāmāsa tadā janaṃ tannāmagotrataḥ| yudhiṣṭhiro narapatiḥ sa cainaṃ pratyapūjayat||

  18. Verse 18

    स तैः परिवृतो मेने हर्षबाष्पाविलेक्षणः। राजाऽऽत्मानं गृहगतं पुरेवि गजसाह्वये।।

    sa taiḥ parivṛto mene harṣabāṣpāvilekṣaṇaḥ| rājā''tmānaṃ gṛhagataṃ purevi gajasāhvaye||

  19. Verse 19

    अभिवादितो वधूभिश्च कृष्णाद्याभिः स पार्थिवः। गान्धार्या सहितो धीमान्कुन्त्या च प्रत्यनन्दत।।

    abhivādito vadhūbhiśca kṛṣṇādyābhiḥ sa pārthivaḥ| gāndhāryā sahito dhīmānkuntyā ca pratyanandata||

  20. Verse 20

    ततश्चाश्रममागच्छत्सिद्धचारणसेवितम्। दिदृक्षुभिः समाकीर्णं नभस्तारागणैरिव।।

    tataścāśramamāgacchatsiddhacāraṇasevitam| didṛkṣubhiḥ samākīrṇaṃ nabhastārāgaṇairiva||