Adhyaya 26
Ashramavasika Parva · 20 verses
20 verses · free forever
English has not yet been added to this adhyaya. You can read the Ganesha passage or Vana Parva 312–315 with English.
Uses your saved HI voice · Narration settings
Verse 1
युधिष्ठिरादिभिः शतयूपाश्रमे धृतराष्ट्रादीनुपेत्य स्वस्वनामकीर्तनपूर्वकं तत्पादाभिवादनम्।। 1 ।। धृतराष्ट्रेण स्वावा स्यादर्शनेन शोचतां तेषां समाश्वासनम्।। 2 ।। वैशम्पायन उवाच। ततस्ते पाण्डवा दूरादवतीर्य पदातयः। अभिजग्मुर्नरपतेराश्रमं विनयानताः।।
yudhiṣṭhirādibhiḥ śatayūpāśrame dhṛtarāṣṭrādīnupetya svasvanāmakīrtanapūrvakaṃ tatpādābhivādanam|| 1 || dhṛtarāṣṭreṇa svāvā syādarśanena śocatāṃ teṣāṃ samāśvāsanam|| 2 || vaiśampāyana uvāca| tataste pāṇḍavā dūrādavatīrya padātayaḥ| abhijagmurnarapaterāśramaṃ vinayānatāḥ||
Verse 2
स च योधजनः सर्वो ये च राष्ट्रनिवासिनः। स्त्रियश्च कुरुमुख्यानां पद्भिरेवान्वयुस्तदा।।
sa ca yodhajanaḥ sarvo ye ca rāṣṭranivāsinaḥ| striyaśca kurumukhyānāṃ padbhirevānvayustadā||
Verse 3
आश्रमं ते ततो जग्मुर्धृतराष्ट्रस्य पाण्डवाः। शून्यं मृगगणाकीर्णं कदलीवनशोभितम्।।
āśramaṃ te tato jagmurdhṛtarāṣṭrasya pāṇḍavāḥ| śūnyaṃ mṛgagaṇākīrṇaṃ kadalīvanaśobhitam||
Verse 4
ततस्तत्र समाजग्मुस्तापसा नियतव्रताः। पाण्डवानागतान्द्रष्टुं कौतूहलसमन्विताः।।
tatastatra samājagmustāpasā niyatavratāḥ| pāṇḍavānāgatāndraṣṭuṃ kautūhalasamanvitāḥ||
Verse 5
तानपृच्छत्ततो राजा क्वासौ कौरववंशभृत्। पिता ज्येष्ठो गतोऽस्माकमिति बाष्पपरिप्लुतः।।
tānapṛcchattato rājā kvāsau kauravavaṃśabhṛt| pitā jyeṣṭho gato'smākamiti bāṣpapariplutaḥ||
Verse 6
ते तमूचुस्ततो वाक्यं यमुनामवगाहितुम्। पुष्पाणामुदकुंभस्य चार्थे गत इति प्रभो।।
te tamūcustato vākyaṃ yamunāmavagāhitum| puṣpāṇāmudakuṃbhasya cārthe gata iti prabho||
Verse 7
तैराख्यातेन मार्गेण ततस्ते जग्मुरञ्जसा। ददृशुश्चाविदूरे तान्सर्वानथ पदातयः।।
tairākhyātena mārgeṇa tataste jagmurañjasā| dadṛśuścāvidūre tānsarvānatha padātayaḥ||
Verse 8
ततस्ते सत्वरा जग्मुः वितुर्दर्शनकाङ्क्षिणः। सहदेवस्तु वेगेन प्राधावद्यत्र सा पृथा।।
tataste satvarā jagmuḥ viturdarśanakāṅkṣiṇaḥ| sahadevastu vegena prādhāvadyatra sā pṛthā||
Verse 9
सुस्वरं रुरुदे धीमान्मातुः पादावुपस्पृशन्। सा च बाष्पाकुलमुखी ददर्शक दयितं सुतम्।।
susvaraṃ rurude dhīmānmātuḥ pādāvupaspṛśan| sā ca bāṣpākulamukhī dadarśaka dayitaṃ sutam||
Verse 10
बाहुभ्यां सम्परिष्वज्य समुन्नाम्य च पुत्रकम्। गान्धार्याः कथयामास सहद्रेवमुपस्थितम्।।
bāhubhyāṃ sampariṣvajya samunnāmya ca putrakam| gāndhāryāḥ kathayāmāsa sahadrevamupasthitam||
Verse 11
अनन्तरं च राजानं भीमसेनमथार्जुनम्। नकुलं च पृथा दृष्ट्वा त्वरमाणोपचक्रमे।।
anantaraṃ ca rājānaṃ bhīmasenamathārjunam| nakulaṃ ca pṛthā dṛṣṭvā tvaramāṇopacakrame||
Verse 12
सा ह्यग्रे गच्छति तयोर्दपत्योर्हतपुत्रयोः। कर्षन्ती तौ ततस्ते तां दृष्ट्वा संन्यपतन्भुवि। तयोस्तु पादयो राजन्न्यपतन्हतपुत्रयोः।।
sā hyagre gacchati tayordapatyorhataputrayoḥ| karṣantī tau tataste tāṃ dṛṣṭvā saṃnyapatanbhuvi| tayostu pādayo rājannyapatanhataputrayoḥ||
Verse 13
राजा तान्स्वरयोगेन स्पर्शेन च महामनाः। प्रत्यभिज्ञाय मेधावी समाश्वासयत प्रभुः।।
rājā tānsvarayogena sparśena ca mahāmanāḥ| pratyabhijñāya medhāvī samāśvāsayata prabhuḥ||
Verse 14
ततस्ते बाष्पमुत्सृज्य गान्धारीसहितं नृपम्। उपतस्थुर्महात्मानो मातरं च यथाविधि।।
tataste bāṣpamutsṛjya gāndhārīsahitaṃ nṛpam| upatasthurmahātmāno mātaraṃ ca yathāvidhi||
Verse 15
सर्वेषां तोयकलशाञ्जगृहुस्ते स्वयं तदा। पाण्डवा लब्धसंज्ञास्ते मात्रा चाश्वासिताः पुनः।।
sarveṣāṃ toyakalaśāñjagṛhuste svayaṃ tadā| pāṇḍavā labdhasaṃjñāste mātrā cāśvāsitāḥ punaḥ||
Verse 16
तथा नार्यो नृसिंहानां सोऽवरोधजनस्तदा। पौरजानपदाश्चैव ददृशुस्तं जनाधिपम्।।
tathā nāryo nṛsiṃhānāṃ so'varodhajanastadā| paurajānapadāścaiva dadṛśustaṃ janādhipam||
Verse 17
निवेदयामास तदा जनं तन्नामगोत्रतः। युधिष्ठिरो नरपतिः स चैनं प्रत्यपूजयत्।।
nivedayāmāsa tadā janaṃ tannāmagotrataḥ| yudhiṣṭhiro narapatiḥ sa cainaṃ pratyapūjayat||
Verse 18
स तैः परिवृतो मेने हर्षबाष्पाविलेक्षणः। राजाऽऽत्मानं गृहगतं पुरेवि गजसाह्वये।।
sa taiḥ parivṛto mene harṣabāṣpāvilekṣaṇaḥ| rājā''tmānaṃ gṛhagataṃ purevi gajasāhvaye||
Verse 19
अभिवादितो वधूभिश्च कृष्णाद्याभिः स पार्थिवः। गान्धार्या सहितो धीमान्कुन्त्या च प्रत्यनन्दत।।
abhivādito vadhūbhiśca kṛṣṇādyābhiḥ sa pārthivaḥ| gāndhāryā sahito dhīmānkuntyā ca pratyanandata||
Verse 20
ततश्चाश्रममागच्छत्सिद्धचारणसेवितम्। दिदृक्षुभिः समाकीर्णं नभस्तारागणैरिव।।
tataścāśramamāgacchatsiddhacāraṇasevitam| didṛkṣubhiḥ samākīrṇaṃ nabhastārāgaṇairiva||