Adhyaya 98
Ashvamedhika Parva · 99 verses
99 verses · free forever
English has not yet been added to this adhyaya. You can read the Ganesha passage or Vana Parva 312–315 with English.
Uses your saved HI voice · Narration settings
Narration reads the opening of this section. Longer passages are split to keep playback responsive.
Verse 1
कृष्णेन युधिष्ठिरंप्रति जन्मदानजीवितानां वैयर्थ्यापादकाधर्मकथनम्।। 1 ।। तथा दानानां सात्विकत्वादिकथनपूर्व तत्तत्फलानां त्रैविध्यादिप्रतिपादनम्।। 2 ।। तथा दानपात्रलक्षणनिरूपणम् ब्राह्मणमहिमानुवर्णनं च।। 3 ।। वैशंपायन उवाच। एवं श्रुत्वा वचस्तस्य धर्मपुत्रोऽच्युतस्य तु। पप्रच्छ पुनरप्यन्यं धर्मं धर्मात्मजो हरिम्।।
kṛṣṇena yudhiṣṭhiraṃprati janmadānajīvitānāṃ vaiyarthyāpādakādharmakathanam|| 1 || tathā dānānāṃ sātvikatvādikathanapūrva tattatphalānāṃ traividhyādipratipādanam|| 2 || tathā dānapātralakṣaṇanirūpaṇam brāhmaṇamahimānuvarṇanaṃ ca|| 3 || vaiśaṃpāyana uvāca| evaṃ śrutvā vacastasya dharmaputro'cyutasya tu| papraccha punarapyanyaṃ dharmaṃ dharmātmajo harim||
Verse 2
वृथा च कति जन्मानि वृथा दानानि कानि च। वृथा च जीवितं केषां नराणां पुरुषोत्तम।।
vṛthā ca kati janmāni vṛthā dānāni kāni ca| vṛthā ca jīvitaṃ keṣāṃ narāṇāṃ puruṣottama||
Verse 3
कीदृशासु ह्यवस्थासु दानं दत्तं जनार्दन। इह लोकेऽनुभवति पुरुषः पुरुषोत्तम।।
kīdṛśāsu hyavasthāsu dānaṃ dattaṃ janārdana| iha loke'nubhavati puruṣaḥ puruṣottama||
Verse 4
गर्भस्थः किं समश्नाति किं बाल्ये वाऽपि केशव। यौवनस्थेऽपि किं कृष्ण वार्धके वाऽपि किं भवेत्।।
garbhasthaḥ kiṃ samaśnāti kiṃ bālye vā'pi keśava| yauvanasthe'pi kiṃ kṛṣṇa vārdhake vā'pi kiṃ bhavet||
Verse 5
सात्विकं कीदृशं दानं राजसं कीदृशं भवेत्। तामसं कीदृशं देव तर्पयिष्यति किं प्रभो।।
sātvikaṃ kīdṛśaṃ dānaṃ rājasaṃ kīdṛśaṃ bhavet| tāmasaṃ kīdṛśaṃ deva tarpayiṣyati kiṃ prabho||
Verse 6
उत्तमं कीदृशं दानं तेषां वा किं फलं भवेत्। किं दानं नयति ह्यूर्ध्वं किं गतिं मध्यमां नयेत्। गतिं जघन्यामथवा देवदेव ब्रवीहि मे।।
uttamaṃ kīdṛśaṃ dānaṃ teṣāṃ vā kiṃ phalaṃ bhavet| kiṃ dānaṃ nayati hyūrdhvaṃ kiṃ gatiṃ madhyamāṃ nayet| gatiṃ jaghanyāmathavā devadeva bravīhi me||
Verse 7
एतदिच्छामि विज्ञातुं परं कौतूहलं हि मे। त्वदीयं वचनं सत्यं पुण्यं च मधुसूदन।।
etadicchāmi vijñātuṃ paraṃ kautūhalaṃ hi me| tvadīyaṃ vacanaṃ satyaṃ puṇyaṃ ca madhusūdana||
Verse 8
वैशंपायन उवाच। एवं धर्मं प्रयत्नेन पृष्टः पाण्डुसुतेन वै। उवाच वासुदेवोऽथ धर्मान्धर्मात्मजस्य तु।।
vaiśaṃpāyana uvāca| evaṃ dharmaṃ prayatnena pṛṣṭaḥ pāṇḍusutena vai| uvāca vāsudevo'tha dharmāndharmātmajasya tu||
Verse 9
भगवानुवाच। शृणु राजन्यथान्यायं वचनं तथ्यमुत्तमम्। कथ्यमानं मया पुण्यं सर्वपापव्यपोहनम्।।
bhagavānuvāca| śṛṇu rājanyathānyāyaṃ vacanaṃ tathyamuttamam| kathyamānaṃ mayā puṇyaṃ sarvapāpavyapohanam||
Verse 10
वृथा च दश जन्मानि चत्वारि च नराधिप। वृथा दानानि पञ्चाशत्पञ्चैव च यथाक्रमम्।।
vṛthā ca daśa janmāni catvāri ca narādhipa| vṛthā dānāni pañcāśatpañcaiva ca yathākramam||
Verse 11
वृथा च जीवितं येषां ते च षट् परिकीर्तिताः। अनुक्रमेण वक्ष्यामि तानि सर्वाणि पार्थिव।।
vṛthā ca jīvitaṃ yeṣāṃ te ca ṣaṭ parikīrtitāḥ| anukrameṇa vakṣyāmi tāni sarvāṇi pārthiva||
Verse 12
धर्मघ्नानां वृथा जन्म लुब्धानां पापिनां तथा। वृथा पाकं च येऽश्नन्ति परदाररताश्च ये। पाकभेदकरा ये च ये च स्युः सत्यवर्जिताः।।
dharmaghnānāṃ vṛthā janma lubdhānāṃ pāpināṃ tathā| vṛthā pākaṃ ca ye'śnanti paradāraratāśca ye| pākabhedakarā ye ca ye ca syuḥ satyavarjitāḥ||
Verse 13
मृष्टमश्नाति यश्चैकः क्लिस्यमानैस्तु बान्धवैः। पितरं मातरं चैव उपाध्यायं गुरुं तथा। मातुलं मातुलानीं च यो निहन्याच्छपेत वा।।
mṛṣṭamaśnāti yaścaikaḥ klisyamānaistu bāndhavaiḥ| pitaraṃ mātaraṃ caiva upādhyāyaṃ guruṃ tathā| mātulaṃ mātulānīṃ ca yo nihanyācchapeta vā||
Verse 14
ब्राह्मणश्चैव यो भूत्वा सन्ध्योपासनवर्जितः। निस्स्वाहो निस्स्वधश्चैव शूद्राणामन्नभुग्द्विजः।।
brāhmaṇaścaiva yo bhūtvā sandhyopāsanavarjitaḥ| nissvāho nissvadhaścaiva śūdrāṇāmannabhugdvijaḥ||
Verse 15
मम वा शंकरस्याथ ब्रह्मणो वा युधिष्ठिर। अथवा ब्राह्मणानां तु ये न भक्ता नराधमाः। वृथाजन्मान्यथैतेषां पापिनां विद्धि डव।।
mama vā śaṃkarasyātha brahmaṇo vā yudhiṣṭhira| athavā brāhmaṇānāṃ tu ye na bhaktā narādhamāḥ| vṛthājanmānyathaiteṣāṃ pāpināṃ viddhi ḍava||
Verse 16
अश्रद्धयाऽपि यद्दत्तमवामानेन वाऽपि यत्। डंभार्थमपि यद्दत्तं यत्पाषण्डिहृतं नृप।।
aśraddhayā'pi yaddattamavāmānena vā'pi yat| ḍaṃbhārthamapi yaddattaṃ yatpāṣaṇḍihṛtaṃ nṛpa||
Verse 17
शूद्राचाराय यद्दत्तं यद्दत्त्वा चानुकीर्तितम्। रोषयुक्तं तु यद्दत्तं यद्दत्तमनुशोचितम्।।
śūdrācārāya yaddattaṃ yaddattvā cānukīrtitam| roṣayuktaṃ tu yaddattaṃ yaddattamanuśocitam||
Verse 18
डंभार्जितं च यद्दत्तं यच्च वाऽप्यनृतार्जितम्। ब्राह्मणस्वं च यद्दत्तं चौर्येणाप्यार्जितं च यत्।।
ḍaṃbhārjitaṃ ca yaddattaṃ yacca vā'pyanṛtārjitam| brāhmaṇasvaṃ ca yaddattaṃ cauryeṇāpyārjitaṃ ca yat||
Verse 19
अभिशास्ताहृतं यत्तु यद्दत्तं पतिते द्विजे। निर्ब्रह्माभिहृतं यत्तु यद्दत्तं सर्वयाचकैः।।
abhiśāstāhṛtaṃ yattu yaddattaṃ patite dvije| nirbrahmābhihṛtaṃ yattu yaddattaṃ sarvayācakaiḥ||
Verse 20
व्राप्यैस्तु यद्धृतं दानमारूढपतितैश्च यत्। यद्दत्तं स्वैरिणीभर्तुः श्वशुराननुवर्तिने।।
vrāpyaistu yaddhṛtaṃ dānamārūḍhapatitaiśca yat| yaddattaṃ svairiṇībhartuḥ śvaśurānanuvartine||
Verse 21
यद्ग्रामयाचकहृतं यत्कृतघ्नहृतं तथा। उपपातकिने दत्तं देवविक्रयिणे च यत्।।
yadgrāmayācakahṛtaṃ yatkṛtaghnahṛtaṃ tathā| upapātakine dattaṃ devavikrayiṇe ca yat||
Verse 22
स्त्रीजिताय च यद्दत्तं यद्दत्तं राजसेविने। गणकाय च यद्दत्तं यच्च कारणिकाय च।।
strījitāya ca yaddattaṃ yaddattaṃ rājasevine| gaṇakāya ca yaddattaṃ yacca kāraṇikāya ca||
Verse 23
वृषलीपतये दत्तं यद्दत्तं शस्त्रजीविने। भृतकाय च यद्दत्तं व्यालग्राहिहृतं च यत्।।
vṛṣalīpataye dattaṃ yaddattaṃ śastrajīvine| bhṛtakāya ca yaddattaṃ vyālagrāhihṛtaṃ ca yat||
Verse 24
पुरोहिताय यद्दत्तं चिकित्सकहृतं च यत्। यद्वणिंक्कर्मिणे दत्तं क्षुद्रमन्त्रोपजीविने।।
purohitāya yaddattaṃ cikitsakahṛtaṃ ca yat| yadvaṇiṃkkarmiṇe dattaṃ kṣudramantropajīvine||
Verse 25
यच्छूद्रजीविने दत्तं यच्च देवलकाय च। देवद्रव्याशिने यच्च यद्दत्तं चित्रकर्मिणे।।
yacchūdrajīvine dattaṃ yacca devalakāya ca| devadravyāśine yacca yaddattaṃ citrakarmiṇe||
Verse 26
रङ्गोपजीविने दत्तं यच्च मांसोपजीविने। सेवकाय च यद्दत्तं यद्दत्तं ब्राह्मणब्रुवे।।
raṅgopajīvine dattaṃ yacca māṃsopajīvine| sevakāya ca yaddattaṃ yaddattaṃ brāhmaṇabruve||
Verse 27
अदेशिने च यद्दत्तं दत्तं वार्धुषिकाय च। यदनाचारिणे दत्तं यत्तु दत्तमनग्रये।।
adeśine ca yaddattaṃ dattaṃ vārdhuṣikāya ca| yadanācāriṇe dattaṃ yattu dattamanagraye||
Verse 28
असन्ध्योपासिने दत्तं यच्छूद्रग्रामवासिने। यन्मिथ्यालिङ्गिने दत्तं दत्तं सर्वाशिने च यत्।।
asandhyopāsine dattaṃ yacchūdragrāmavāsine| yanmithyāliṅgine dattaṃ dattaṃ sarvāśine ca yat||
Verse 29
नास्तिकाया च यद्दत्तं धर्मविक्रयिणे च यत्। वराकाय च यद्दत्तं यद्दत्तं कूटसाक्षिणे।।
nāstikāyā ca yaddattaṃ dharmavikrayiṇe ca yat| varākāya ca yaddattaṃ yaddattaṃ kūṭasākṣiṇe||
Verse 30
ग्रामकूटाय यद्दत्तं दानं पार्तिवपुङ्गव। वृथा भवति तत्सर्वं नात्र कार्या विचारणा।।
grāmakūṭāya yaddattaṃ dānaṃ pārtivapuṅgava| vṛthā bhavati tatsarvaṃ nātra kāryā vicāraṇā||
Verse 31
विप्राणामधरा एते लोलुपा ब्राह्मणाधमाः। नात्मानं तारयन्त्येते न दातारं युधिष्ठिर।।
viprāṇāmadharā ete lolupā brāhmaṇādhamāḥ| nātmānaṃ tārayantyete na dātāraṃ yudhiṣṭhira||
Verse 32
एतेभ्यो दत्तमात्राणि दानानि सुबहून्यपि। वृथा भवन्ति राजेन्द्र भस्मन्याज्याहुतिर्यथा।।
etebhyo dattamātrāṇi dānāni subahūnyapi| vṛthā bhavanti rājendra bhasmanyājyāhutiryathā||
Verse 33
एतेषु यत्फलं किंचिद्भविष्यति कथंचन। राक्षसाश्च पिशाचाश्च तद्विलुंपन्ति हर्षिताः।।
eteṣu yatphalaṃ kiṃcidbhaviṣyati kathaṃcana| rākṣasāśca piśācāśca tadviluṃpanti harṣitāḥ||
Verse 34
वृथा ह्येतानि दत्तानि कथितानि समासतः। जीवितं तु वृथा येषां चच्छृणुष्व युधिष्ठिर।।
vṛthā hyetāni dattāni kathitāni samāsataḥ| jīvitaṃ tu vṛthā yeṣāṃ cacchṛṇuṣva yudhiṣṭhira||
Verse 35
ये मां न प्रतिपद्यन्ते शङ्करं वा नराधमाः। ब्रैह्मणान्वा महीदेवान्वृथा जीवन्ति ते नराः।।
ye māṃ na pratipadyante śaṅkaraṃ vā narādhamāḥ| braihmaṇānvā mahīdevānvṛthā jīvanti te narāḥ||
Verse 36
हेतुशास्त्रेषु ये सक्ताः कुदृष्टिपथमाश्रिताः। देवान्निन्दन्त्यनाचारा वृथा जीवन्ति ते नराः।।
hetuśāstreṣu ye saktāḥ kudṛṣṭipathamāśritāḥ| devānnindantyanācārā vṛthā jīvanti te narāḥ||
Verse 37
कुशलैः कृतशास्त्राणि पठित्वा ये नराधमाः। विप्रान्निन्दन्ति यज्ञांश्च वृथा जीवन्ति ते नराः।।
kuśalaiḥ kṛtaśāstrāṇi paṭhitvā ye narādhamāḥ| viprānnindanti yajñāṃśca vṛthā jīvanti te narāḥ||
Verse 38
ये दुर्गां वा कुमारं वा वायुमग्निं जलं रविम्। पितरं मातरं चैव गुरुमिन्द्रं निशाकरम्। मूढा निन्दन्त्यनाचारा वृथा जीवन्ति ते नराः।।
ye durgāṃ vā kumāraṃ vā vāyumagniṃ jalaṃ ravim| pitaraṃ mātaraṃ caiva gurumindraṃ niśākaram| mūḍhā nindantyanācārā vṛthā jīvanti te narāḥ||
Verse 39
विद्यमाने धने यस्तु दानधर्मविवर्जितः। मृष्टमश्नाति यश्चैको वृथा जीवति सोपि च।।
vidyamāne dhane yastu dānadharmavivarjitaḥ| mṛṣṭamaśnāti yaścaiko vṛthā jīvati sopi ca||
Verse 40
वृथा जीवितमाख्यातं दानकालं ब्रवीमि ते।।
vṛthā jīvitamākhyātaṃ dānakālaṃ bravīmi te||
Verse 41
तमोनिविष्टचित्तेन दत्तं दानं तु यद्भवेत्। तदस्य फलमश्नाति नरो गर्भगतो नृप।।
tamoniviṣṭacittena dattaṃ dānaṃ tu yadbhavet| tadasya phalamaśnāti naro garbhagato nṛpa||
Verse 42
ईर्ष्यामत्सरसंयुक्तो डंभार्थं चार्थकारणात्। ददाति दानं यो मर्त्यो बालभावे तदश्नुते।।
īrṣyāmatsarasaṃyukto ḍaṃbhārthaṃ cārthakāraṇāt| dadāti dānaṃ yo martyo bālabhāve tadaśnute||
Verse 43
भोक्तं भोगमशक्तस्तु व्याधिभिः पीडितो भृशम्। ददाति दानं यो मर्त्यो वृद्धभावे तदश्नुते।।
bhoktaṃ bhogamaśaktastu vyādhibhiḥ pīḍito bhṛśam| dadāti dānaṃ yo martyo vṛddhabhāve tadaśnute||
Verse 44
श्रद्धायुक्तः शुचिः स्नातः प्रसन्नेन्द्रियमानसः। ददाति दानं यो मर्त्यो यौवने स तदश्नुते।।
śraddhāyuktaḥ śuciḥ snātaḥ prasannendriyamānasaḥ| dadāti dānaṃ yo martyo yauvane sa tadaśnute||
Verse 45
स्वयं नीत्वा तु यद्दानं भक्त्या पात्रे प्रदीयते। तत्सार्वकालिकं विद्धि दानमामरणान्तिकम्।।
svayaṃ nītvā tu yaddānaṃ bhaktyā pātre pradīyate| tatsārvakālikaṃ viddhi dānamāmaraṇāntikam||
Verse 46
राजसं सात्विकं चापि तामसं च युधिष्ठिर। दानं दानफलं चैव गतिं च त्रिविधां शृणु।।
rājasaṃ sātvikaṃ cāpi tāmasaṃ ca yudhiṣṭhira| dānaṃ dānaphalaṃ caiva gatiṃ ca trividhāṃ śṛṇu||
Verse 47
दानं दातव्यमित्येव मतिं कृत्वा द्विजाय वै। उपकारवियुक्ताय यद्दत्तं तद्धि सात्विकम्।।
dānaṃ dātavyamityeva matiṃ kṛtvā dvijāya vai| upakāraviyuktāya yaddattaṃ taddhi sātvikam||
Verse 48
श्रोत्रियाय दरिद्राय बहुभृत्याय पाण्डव। दीयते यत्प्रहृष्टेन तत्सात्विकमुदाहृतम्।।
śrotriyāya daridrāya bahubhṛtyāya pāṇḍava| dīyate yatprahṛṣṭena tatsātvikamudāhṛtam||
Verse 49
वेदाक्षरविहीनाय यत्तु पूर्वोपकारिणे। समृद्धाय च यद्दत्तं तद्दानं राजसं स्मृतम्।।
vedākṣaravihīnāya yattu pūrvopakāriṇe| samṛddhāya ca yaddattaṃ taddānaṃ rājasaṃ smṛtam||
Verse 50
संबन्धिने च यद्दत्तं प्रमत्ताय च पाण्डव। फलार्थिभिरपात्राय तद्दानं राजसं स्मृतम्।।
saṃbandhine ca yaddattaṃ pramattāya ca pāṇḍava| phalārthibhirapātrāya taddānaṃ rājasaṃ smṛtam||
Verse 51
वैश्वदेवविहीनाय दानमश्रोत्रियाय च। दीयते तस्करायापि तद्दानं तामसं स्मृतम्।।
vaiśvadevavihīnāya dānamaśrotriyāya ca| dīyate taskarāyāpi taddānaṃ tāmasaṃ smṛtam||
Verse 52
सरोषमवधूतं च क्लेशयुक्तमवज्ञया। सेवकाय च यद्दतं तत्तामसमुदाहृतम्।।
saroṣamavadhūtaṃ ca kleśayuktamavajñayā| sevakāya ca yaddataṃ tattāmasamudāhṛtam||
Verse 53
देवाः पितृगणाश्चैव मुनयश्चाग्नयस्तथा। सात्विकं दानमश्नन्ति तुष्यन्ति च नरेश्वर।।
devāḥ pitṛgaṇāścaiva munayaścāgnayastathā| sātvikaṃ dānamaśnanti tuṣyanti ca nareśvara||
Verse 54
दानवा दैत्यसङ्गाश्च ग्रहा यक्षाः सराक्षसाः। राजसं दानमश्नन्ति वर्जितं पितृदैवतैः।।
dānavā daityasaṅgāśca grahā yakṣāḥ sarākṣasāḥ| rājasaṃ dānamaśnanti varjitaṃ pitṛdaivataiḥ||
Verse 55
पिशाचाः प्रेतसङ्घाश्च कश्मला ये मलीमसाः। तामसं दानमश्नन्ति गतिं च त्रिविधां शृणु।।
piśācāḥ pretasaṅghāśca kaśmalā ye malīmasāḥ| tāmasaṃ dānamaśnanti gatiṃ ca trividhāṃ śṛṇu||
Verse 56
सात्विकानां तु दानानामुत्तमं फलमश्नुते। मध्यमं राजसानां तु तामसानां तु पश्चिमम्।।
sātvikānāṃ tu dānānāmuttamaṃ phalamaśnute| madhyamaṃ rājasānāṃ tu tāmasānāṃ tu paścimam||
Verse 57
अभिगम्योपनीतानां दानानामुत्तमं फलम्। मध्यमं तु समाहूय जघन्यं याचते फलम्।।
abhigamyopanītānāṃ dānānāmuttamaṃ phalam| madhyamaṃ tu samāhūya jaghanyaṃ yācate phalam||
Verse 58
अयाचितप्रदाता यः स याति गतिमुत्तमाम्। समाहूय तु यो दद्यान्मध्यमां स गतिं व्रजेत्। याचितो यश्च वै दद्याज्जघन्यां स गतिं व्रजेत्।।
ayācitapradātā yaḥ sa yāti gatimuttamām| samāhūya tu yo dadyānmadhyamāṃ sa gatiṃ vrajet| yācito yaśca vai dadyājjaghanyāṃ sa gatiṃ vrajet||
Verse 59
उत्तमा दैविकी ज्ञेया मध्यमा मानुषी गतिः। गतिर्जघन्या तिर्यक्षु गतिरेषा त्रिधा स्मृता।।
uttamā daivikī jñeyā madhyamā mānuṣī gatiḥ| gatirjaghanyā tiryakṣu gatireṣā tridhā smṛtā||
Verse 60
पात्रभूतेषु विप्रेषु संस्थितेष्वाहिताग्निषु। यत्तु निक्षिप्यते दानमक्षयं संप्रकीर्तितम्।।
pātrabhūteṣu vipreṣu saṃsthiteṣvāhitāgniṣu| yattu nikṣipyate dānamakṣayaṃ saṃprakīrtitam||
Verse 61
श्रोत्रियाणां दरिद्राणां भरणं कुरु पार्थिव। समृद्धानां द्विजातीनां कुर्यास्तेषां तु रक्षणम्।।
śrotriyāṇāṃ daridrāṇāṃ bharaṇaṃ kuru pārthiva| samṛddhānāṃ dvijātīnāṃ kuryāsteṣāṃ tu rakṣaṇam||
Verse 62
दरिद्रान्वित्तहीनांश्च प्रदानैः सुष्ठु पूजय। आतुरस्यैषधैः कार्यं नीरुजस्य किमौषधैः।।
daridrānvittahīnāṃśca pradānaiḥ suṣṭhu pūjaya| āturasyaiṣadhaiḥ kāryaṃ nīrujasya kimauṣadhaiḥ||
Verse 63
पापं प्रतिग्रहीतारं प्रदातुरपगच्छति। प्रतिग्रहीतुर्यत्पुण्यं प्रदातारमुपैति तत्। तस्माद्दानं सदा कार्यं परत्र हितमिच्छता।।
pāpaṃ pratigrahītāraṃ pradāturapagacchati| pratigrahīturyatpuṇyaṃ pradātāramupaiti tat| tasmāddānaṃ sadā kāryaṃ paratra hitamicchatā||
Verse 64
वेदविद्यावदातेषु सदा शूद्रान्नवर्जिषु। प्रयत्नेन विधातव्यो महादानमयो निधिः।।
vedavidyāvadāteṣu sadā śūdrānnavarjiṣu| prayatnena vidhātavyo mahādānamayo nidhiḥ||
Verse 65
येषां दाराः प्रतीक्षन्ते सहस्रस्येव लम्भनम्। भुक्तशेषस्य भक्तस्य तान्निमन्त्रय पाण्डव।।
yeṣāṃ dārāḥ pratīkṣante sahasrasyeva lambhanam| bhuktaśeṣasya bhaktasya tānnimantraya pāṇḍava||
Verse 66
आमन्त्र्य तु निराशानि न कर्तव्यानि भारत। कुलानि सुदरिद्राणि तेषामाशा हता भवेत्।।
āmantrya tu nirāśāni na kartavyāni bhārata| kulāni sudaridrāṇi teṣāmāśā hatā bhavet||
Verse 67
मद्भक्ता ये नरश्रेष्ठ मद्गता मत्परायणाः। मद्याजिनो मन्नियमास्तान्प्रयत्नेन पूजयेत्।।
madbhaktā ye naraśreṣṭha madgatā matparāyaṇāḥ| madyājino manniyamāstānprayatnena pūjayet||
Verse 68
तेषां तु पावनायाहं नित्यमेव युधिष्ठिर। उभे सन्ध्येऽधितिष्ठामि ह्यस्कन्नं तद्व्रतं मम।।
teṣāṃ tu pāvanāyāhaṃ nityameva yudhiṣṭhira| ubhe sandhye'dhitiṣṭhāmi hyaskannaṃ tadvrataṃ mama||
Verse 69
तस्मादष्टाक्षरं मन्त्रं मद्भक्तैर्वीतकल्मषैः। सन्ध्याकाले तु जप्तव्यं सततं चात्मशुद्धये।।
tasmādaṣṭākṣaraṃ mantraṃ madbhaktairvītakalmaṣaiḥ| sandhyākāle tu japtavyaṃ satataṃ cātmaśuddhaye||
Verse 70
अन्येषामपि विप्राणां किल्बिषं हि विनश्यति। उभे सन्ध्येप्युपासीत तस्माद्विप्रो विशुद्धये।
anyeṣāmapi viprāṇāṃ kilbiṣaṃ hi vinaśyati| ubhe sandhyepyupāsīta tasmādvipro viśuddhaye|
Verse 71
दैवे श्राद्धेपि विप्रः स नियोक्तव्योऽजुगुप्सया। जुगुप्सितस्तु यः श्राद्धं दहत्यग्निरिवेन्धनम्।।
daive śrāddhepi vipraḥ sa niyoktavyo'jugupsayā| jugupsitastu yaḥ śrāddhaṃ dahatyagnirivendhanam||
Verse 72
भारतं मानवो धर्मो वेदाः साङ्गाश्चिकित्सितम्। आज्ञासिद्धानि चत्वारि न हन्तव्यानि हेतुभिः।।
bhārataṃ mānavo dharmo vedāḥ sāṅgāścikitsitam| ājñāsiddhāni catvāri na hantavyāni hetubhiḥ||
Verse 73
न ब्राह्मणान्परीक्षेत दैवे कर्मणि धर्मवित्। महान्भवेत्परीवादो ब्राह्मणानां परीक्षणे।।
na brāhmaṇānparīkṣeta daive karmaṇi dharmavit| mahānbhavetparīvādo brāhmaṇānāṃ parīkṣaṇe||
Verse 74
ब्राह्मणानां परीवादं यः कुर्यात्स नराधमः। रासभानां शुनां योनिं गच्छेत्पुरुषदूषकः।।
brāhmaṇānāṃ parīvādaṃ yaḥ kuryātsa narādhamaḥ| rāsabhānāṃ śunāṃ yoniṃ gacchetpuruṣadūṣakaḥ||
Verse 75
श्वत्वं प्राप्नोति निन्दित्वा परीवादात्खरो भवेत्। कृमिर्भवत्यभिभवात्कीटो भवति मत्सरात्।।
śvatvaṃ prāpnoti ninditvā parīvādātkharo bhavet| kṛmirbhavatyabhibhavātkīṭo bhavati matsarāt||
Verse 76
दुर्वृत्ता वा सुवृत्ता वा प्राकृता वा सुसंस्कृताः। ब्राह्मणा नावमन्तव्या भस्मच्छन्ना इवाग्नयः।।
durvṛttā vā suvṛttā vā prākṛtā vā susaṃskṛtāḥ| brāhmaṇā nāvamantavyā bhasmacchannā ivāgnayaḥ||
Verse 77
क्षत्रियं चैव सर्पं च ब्राह्मणं च बहुश्रुतम्। नावमन्येत मेधावी कृशानपि कदाचन।।
kṣatriyaṃ caiva sarpaṃ ca brāhmaṇaṃ ca bahuśrutam| nāvamanyeta medhāvī kṛśānapi kadācana||
Verse 78
एतत्त्रयं हि पुरुषं निर्दहेदवमानितम्। तस्मादेतत्प्रयत्नेन नावमन्येत बुद्धिमान्।।
etattrayaṃ hi puruṣaṃ nirdahedavamānitam| tasmādetatprayatnena nāvamanyeta buddhimān||
Verse 79
यथा सर्वास्ववस्थासु पावको दैवतं महत्। तथा सर्वास्ववस्थासु ब्राह्मणो दैवतं महत्।।
yathā sarvāsvavasthāsu pāvako daivataṃ mahat| tathā sarvāsvavasthāsu brāhmaṇo daivataṃ mahat||
Verse 80
व्यङ्गाः काणाश्च कुब्जाश्च वामनाङ्गास्तथैव च। सर्वे दैवे नियोक्तव्या व्यामिश्रा वेदपारगैः।।
vyaṅgāḥ kāṇāśca kubjāśca vāmanāṅgāstathaiva ca| sarve daive niyoktavyā vyāmiśrā vedapāragaiḥ||
Verse 81
मन्युं नोत्पादयेत्तेषां न चारिष्टं समाचरेत्। मन्युप्रहरणा विप्रा न विप्राः शश्त्रपाणयः।।
manyuṃ notpādayetteṣāṃ na cāriṣṭaṃ samācaret| manyupraharaṇā viprā na viprāḥ śaśtrapāṇayaḥ||
Verse 82
मन्युना घ्नन्ति ते शत्रून्वज्रेणेन्द्र इवासुरान्। ब्राह्मणो हि महद्दैवं जातिमात्रेण जायते।।
manyunā ghnanti te śatrūnvajreṇendra ivāsurān| brāhmaṇo hi mahaddaivaṃ jātimātreṇa jāyate||
Verse 83
ब्राह्मणः सर्वभूतानां धर्मकोशस्य गुप्तये। किं पुनर्ये च कौन्तेय सन्ध्यां नित्यमुपासते।।
brāhmaṇaḥ sarvabhūtānāṃ dharmakośasya guptaye| kiṃ punarye ca kaunteya sandhyāṃ nityamupāsate||
Verse 84
यस्यास्येन समश्नन्ति हव्यानि त्रिदिवौकसः। कव्यानि चैव पितरः किं भूतमधिकं ततः।।
yasyāsyena samaśnanti havyāni tridivaukasaḥ| kavyāni caiva pitaraḥ kiṃ bhūtamadhikaṃ tataḥ||
Verse 85
उत्पत्तिरेव विप्रस्य मूर्तिधर्मस्य शाश्वती। स हि धर्मार्थमुत्पन्नो ब्रह्मभूयाय कल्पते।।
utpattireva viprasya mūrtidharmasya śāśvatī| sa hi dharmārthamutpanno brahmabhūyāya kalpate||
Verse 86
स्वमेव ब्राह्मणो भुङ्क्ते स्वं वस्ते स्वं ददाति च। आनृशंस्याद्ब्राह्मणस्य भुञ्जते हीतरे जनाः। तस्मात्ते नावमन्तव्या मद्भक्ता हि द्विजाः सदा।।
svameva brāhmaṇo bhuṅkte svaṃ vaste svaṃ dadāti ca| ānṛśaṃsyādbrāhmaṇasya bhuñjate hītare janāḥ| tasmātte nāvamantavyā madbhaktā hi dvijāḥ sadā||
Verse 87
आरण्यकोपनिषदि ये तु पश्यन्ति मां द्विजाः। निगूढं निष्कलावस्थं तान्प्रयत्नेन पूजय।।
āraṇyakopaniṣadi ye tu paśyanti māṃ dvijāḥ| nigūḍhaṃ niṣkalāvasthaṃ tānprayatnena pūjaya||
Verse 88
स्वगृहे वा प्रवासे वा दिवारात्रमथापि वा। श्रद्धया ब्राह्मणाः पूज्या मद्भक्ता ये च पाण्डव।।
svagṛhe vā pravāse vā divārātramathāpi vā| śraddhayā brāhmaṇāḥ pūjyā madbhaktā ye ca pāṇḍava||
Verse 89
नास्ति विप्रसमं दैवं नास्ति विप्रसमो गुरुः। नास्ति विप्रात्परो बन्धुर्नास्ति विप्रात्परो निधिः। नास्ति विप्रात्परं तीर्थं न पुण्यं ब्राह्मणात्परम्।
nāsti viprasamaṃ daivaṃ nāsti viprasamo guruḥ| nāsti viprātparo bandhurnāsti viprātparo nidhiḥ| nāsti viprātparaṃ tīrthaṃ na puṇyaṃ brāhmaṇātparam|
Verse 90
न पवित्रं परं विप्रान्न द्विजात्पावनं परम्। नास्ति विप्राप्तरो धर्मो नास्ति विप्रात्परा गतिः।।
na pavitraṃ paraṃ viprānna dvijātpāvanaṃ param| nāsti viprāptaro dharmo nāsti viprātparā gatiḥ||
Verse 91
पापकर्मसमाक्षिप्तं पतन्तं नरके नरम्। त्रायते पात्रमप्येकं पात्रभूते तु तद्द्विजे।।
pāpakarmasamākṣiptaṃ patantaṃ narake naram| trāyate pātramapyekaṃ pātrabhūte tu taddvije||
Verse 92
बालाहिताग्नयो ये च शान्ताः शूद्रान्नवर्जिताः। मामर्चयन्ति तद्भक्तास्तेभ्यो दत्तमिहाक्षयम्।।
bālāhitāgnayo ye ca śāntāḥ śūdrānnavarjitāḥ| māmarcayanti tadbhaktāstebhyo dattamihākṣayam||
Verse 93
प्रदानैः पूजितो विप्रो वन्दितो वापि संस्कृतः। सम्भाषितो वा दृष्टो वा मद्भक्तो दिवमुन्नयेत्।।
pradānaiḥ pūjito vipro vandito vāpi saṃskṛtaḥ| sambhāṣito vā dṛṣṭo vā madbhakto divamunnayet||
Verse 94
ये पठन्ति नमस्यन्ति ध्यायन्ति पुरुषास्तु माम्। स तान्स्पृष्ट्वा च दृष्ट्वा च नरः पापैः प्रमुच्यते।।
ye paṭhanti namasyanti dhyāyanti puruṣāstu mām| sa tānspṛṣṭvā ca dṛṣṭvā ca naraḥ pāpaiḥ pramucyate||
Verse 95
मद्भक्ता मद्गतप्राणा मद्गीता मत्परायणाः। बीजयोनिविशुद्धा यै श्रोत्रियाः संयतेन्द्रियाः। शूद्रान्नविरता नित्यं ते पुनन्तीह दर्शनात्।।
madbhaktā madgataprāṇā madgītā matparāyaṇāḥ| bījayoniviśuddhā yai śrotriyāḥ saṃyatendriyāḥ| śūdrānnaviratā nityaṃ te punantīha darśanāt||
Verse 96
स्वंय नीत्वा विशेषेण दानं तेषां गृहेष्वथ। निवापयेत्तु यद्भक्त्या तद्दानं कोटिसंमितम्।।
svaṃya nītvā viśeṣeṇa dānaṃ teṣāṃ gṛheṣvatha| nivāpayettu yadbhaktyā taddānaṃ koṭisaṃmitam||
Verse 97
जाग्रतः स्वपतो वापि प्रवासेषु गृहेष्वथ। हृदये न प्रणश्यामि यस्य विप्रस्य भावतः।।
jāgrataḥ svapato vāpi pravāseṣu gṛheṣvatha| hṛdaye na praṇaśyāmi yasya viprasya bhāvataḥ||
Verse 98
स पूजितो वा दृष्टो वा स्पृष्टो वापि द्विजोत्तमः। सम्भाषितो वा राजेन्द्र पुनात्येव नरं सदा।।
sa pūjito vā dṛṣṭo vā spṛṣṭo vāpi dvijottamaḥ| sambhāṣito vā rājendra punātyeva naraṃ sadā||
Verse 99
एवं सर्वास्ववस्थासु सर्वदानानि पाण्डव। मद्भक्तेभ्यः प्रदत्तानि स्वर्गमार्गप्रदानि वै।।
evaṃ sarvāsvavasthāsu sarvadānāni pāṇḍava| madbhaktebhyaḥ pradattāni svargamārgapradāni vai||