Adhyaya 115

Verse 1

कृष्णेन युधिष्ठिरंप्रति विषुवाख्यपुण्यकालस्य महिमानुवर्णनपूर्वकं तत्र दानादिप्रशंसनम्।। 1 ।। तथा गायत्रीजपमाहात्म्यकथनम्, अश्वत्थमाहात्म्यकथनं च।। 2 ।। तथा नानाधर्मकथनपूर्वकं शिंशुमाराकृतिनिरूपणम्, पञ्चगव्यविधानकथनं च।। 3 ।। वैशम्पायन उवाच। केशवेनैवमाख्याते धर्मपुत्रः पुनःपुनः। पप्रच्छ दानकालस्य विशेषं च विधिं नृप।।

kṛṣṇena yudhiṣṭhiraṃprati viṣuvākhyapuṇyakālasya mahimānuvarṇanapūrvakaṃ tatra dānādipraśaṃsanam|| 1 || tathā gāyatrījapamāhātmyakathanam, aśvatthamāhātmyakathanaṃ ca|| 2 || tathā nānādharmakathanapūrvakaṃ śiṃśumārākṛtinirūpaṇam, pañcagavyavidhānakathanaṃ ca|| 3 || vaiśampāyana uvāca| keśavenaivamākhyāte dharmaputraḥ punaḥpunaḥ| papraccha dānakālasya viśeṣaṃ ca vidhiṃ nṛpa||

Verse 2

युधिष्ठिर उवाच। देव किं फलमाख्यातं विषुवेष्मवरेश्वर। सूर्येन्दूपप्लवे चैव वस्तुमर्हति तत्फलम्।।

yudhiṣṭhira uvāca| deva kiṃ phalamākhyātaṃ viṣuveṣmavareśvara| sūryendūpaplave caiva vastumarhati tatphalam||

Verse 3

भगवानुवाच। शृणुष्व राजन्विषुवे सोमार्कग्रहणेषु च। व्यतीपातेऽयने चैव दानं स्यादक्षयं फलम्।।

bhagavānuvāca| śṛṇuṣva rājanviṣuve somārkagrahaṇeṣu ca| vyatīpāte'yane caiva dānaṃ syādakṣayaṃ phalam||

Verse 4

राजन्नयनयोर्मध्ये विषुवं सम्प्रचक्षते। समे रात्रिदिने तत्र सन्ध्यायां विषुवे नृप।।

rājannayanayormadhye viṣuvaṃ sampracakṣate| same rātridine tatra sandhyāyāṃ viṣuve nṛpa||

Verse 5

ब्रह्माऽहं शङ्करश्चापि तिष्ठामः सहिताः सकृत्। क्रियाकरणकार्याणामेकीभावत्वकारणात्।।

brahmā'haṃ śaṅkaraścāpi tiṣṭhāmaḥ sahitāḥ sakṛt| kriyākaraṇakāryāṇāmekībhāvatvakāraṇāt||

Verse 6

अस्माकमेकीभूतानां निष्कलं परमं पदम्। तन्मुहूर्तं परं पुण्यं राजन्विषुवसंज्ञितम्।।

asmākamekībhūtānāṃ niṣkalaṃ paramaṃ padam| tanmuhūrtaṃ paraṃ puṇyaṃ rājanviṣuvasaṃjñitam||

Verse 7

तदेवाद्यक्षरं ब्रह्म परं ब्रह्मेति कीर्तितम्। तस्मिन्मुहूर्ते सर्वे तु चिन्तयन्ति परं पदम्।।

tadevādyakṣaraṃ brahma paraṃ brahmeti kīrtitam| tasminmuhūrte sarve tu cintayanti paraṃ padam||

Verse 8

देवाश्च वसवो रुद्राः पितरश्चाश्विनौ तथा। साध्याश्च विश्वे गन्धर्वाः सिद्धा ब्रह्मर्षयस्तथा।।

devāśca vasavo rudrāḥ pitaraścāśvinau tathā| sādhyāśca viśve gandharvāḥ siddhā brahmarṣayastathā||

Verse 9

सोमादयो ग्रहाश्चैव सरितः सागरास्तथा। मरुतोत्सरसो नागा यक्षराक्षसगुह्यकाः।।

somādayo grahāścaiva saritaḥ sāgarāstathā| marutotsaraso nāgā yakṣarākṣasaguhyakāḥ||

Verse 10

एते चान्ये च राजेन्द्र विषुवे संयतेन्द्रियाः। सोपवासाः प्रयत्नेन भवन्ति ध्यानतत्पराः।।

ete cānye ca rājendra viṣuve saṃyatendriyāḥ| sopavāsāḥ prayatnena bhavanti dhyānatatparāḥ||

Verse 11

अन्नं गावस्तिलान्भूमिं कन्यादानं तथैव च। गृहमायतनं धान्यं वाहनं शयनं तथा।

annaṃ gāvastilānbhūmiṃ kanyādānaṃ tathaiva ca| gṛhamāyatanaṃ dhānyaṃ vāhanaṃ śayanaṃ tathā|

Verse 12

यच्चान्यच्च मया प्रोक्तं तत्प्रयच्छ युधिष्ठिर। दीयते विषुवेष्वेवं श्रोत्रियेभ्यो विशेषतः।।

yaccānyacca mayā proktaṃ tatprayaccha yudhiṣṭhira| dīyate viṣuveṣvevaṃ śrotriyebhyo viśeṣataḥ||

Verse 13

तस्य दानस्य कौन्तेय क्षयं नैवोपपद्यते। वर्धतेऽहरहः पुण्यं तद्दानं कोटिसंमितम्।।

tasya dānasya kaunteya kṣayaṃ naivopapadyate| vardhate'harahaḥ puṇyaṃ taddānaṃ koṭisaṃmitam||

Verse 14

विषुवे स्नपनं यस्तु मम कुर्याद्धरस्य वा। अर्चनां च यतान्यायं तस्य पुण्यफलं शृणु।।

viṣuve snapanaṃ yastu mama kuryāddharasya vā| arcanāṃ ca yatānyāyaṃ tasya puṇyaphalaṃ śṛṇu||

Verse 15

दशजन्मकृतं पापं तस्य सद्यो विनश्यति। दशानामश्वमेधानामिष्टानां लभते फलम्।।

daśajanmakṛtaṃ pāpaṃ tasya sadyo vinaśyati| daśānāmaśvamedhānāmiṣṭānāṃ labhate phalam||

Verse 16

विमानं दिव्यमारूढः कामरूपी यथासुखम्। स याति मामकं लोकं रुद्रलोकमथापि वा।।

vimānaṃ divyamārūḍhaḥ kāmarūpī yathāsukham| sa yāti māmakaṃ lokaṃ rudralokamathāpi vā||

Verse 17

तत्रस्थैर्देवगन्धर्वेर्गीयमानो यथासुखम्। दिव्यवर्षसहस्राणि कोटिमेकं तु मोदते।।

tatrasthairdevagandharvergīyamāno yathāsukham| divyavarṣasahasrāṇi koṭimekaṃ tu modate||

Verse 18

ततश्चापि च्युतः कालादिह लोके द्विजोत्तमः। चतुर्णामपि वेदानां पारगो ब्रह्मिविद्भवेत्।।

tataścāpi cyutaḥ kālādiha loke dvijottamaḥ| caturṇāmapi vedānāṃ pārago brahmividbhavet||

Verse 19

चन्द्रसूर्यग्रहे व्योम्नि मम वा शङ्करस्य वा। गायत्रीं मामिकां वाऽपि जपेद्यः शङ्करस्य वा।।

candrasūryagrahe vyomni mama vā śaṅkarasya vā| gāyatrīṃ māmikāṃ vā'pi japedyaḥ śaṅkarasya vā||

Verse 20

शङ्खर्तूर्यस्वनैश्चैव कांस्यघण्टास्वनैरपि। कारयेत्तु ध्वनिं भक्त्या तस्य पुण्यफलं शृणु।।

śaṅkhartūryasvanaiścaiva kāṃsyaghaṇṭāsvanairapi| kārayettu dhvaniṃ bhaktyā tasya puṇyaphalaṃ śṛṇu||

Verse 21

गान्धर्वैर्होमजप्यैश्च जप्तैरुत्कृष्टनामभिः। दुर्बलोपि भवेद्राहुः सोमश्च बलवान्भवेत्।।

gāndharvairhomajapyaiśca japtairutkṛṣṭanāmabhiḥ| durbalopi bhavedrāhuḥ somaśca balavānbhavet||

Verse 22

सूर्येन्दूपप्लवे चैव श्रोत्रियेभ्यः प्रदीयते। तत्सहस्रगुणं भूत्वा दांतारमुपतिष्ठति।।

sūryendūpaplave caiva śrotriyebhyaḥ pradīyate| tatsahasraguṇaṃ bhūtvā dāṃtāramupatiṣṭhati||

Verse 23

महापातकयुक्तोपि यद्यपि स्यान्नरोत्तम। निष्पापस्तत्क्षणादेव तेन दानेन जायते।।

mahāpātakayuktopi yadyapi syānnarottama| niṣpāpastatkṣaṇādeva tena dānena jāyate||

Verse 24

चन्द्रसूर्यप्रकाशेन विमानेन विराजता। याति सोमपुरं रम्यं सेव्यमानोप्सरोगणैः।।

candrasūryaprakāśena vimānena virājatā| yāti somapuraṃ ramyaṃ sevyamānopsarogaṇaiḥ||

Verse 25

यावदृक्षाणि तिष्ठन्ति गगने शशिना सह। तावत्कालं स रजेन्द्र सोमलोके महीयते।।

yāvadṛkṣāṇi tiṣṭhanti gagane śaśinā saha| tāvatkālaṃ sa rajendra somaloke mahīyate||

Verse 26

ततश्चापि च्युतः कालादिह लोके युधिष्ठिर। वेदवेदाङ्गविद्विप्रः कोटीधनपतिर्भवेत्।।

tataścāpi cyutaḥ kālādiha loke yudhiṣṭhira| vedavedāṅgavidvipraḥ koṭīdhanapatirbhavet||

Verse 27

युधिष्ठिर उवाच। भगवंस्तव गायत्री जप्यते च कथं विभो। किं वा तस्य फळं देव ममाचक्ष्व सुरेश्वर।।

yudhiṣṭhira uvāca| bhagavaṃstava gāyatrī japyate ca kathaṃ vibho| kiṃ vā tasya phaḻaṃ deva mamācakṣva sureśvara||

Verse 28

भगवानुवाच। द्वादश्यां विषुवे चैव चन्द्रसूर्यग्रहे तथा। अयने श्रवणे चैव व्यतीपाते तथैव च।।

bhagavānuvāca| dvādaśyāṃ viṣuve caiva candrasūryagrahe tathā| ayane śravaṇe caiva vyatīpāte tathaiva ca||

Verse 29

अश्वत्तदर्शने चैव तथा मद्दर्शनेऽपि च। जप्या तु मम गायत्री चाथवाऽष्टाक्षरं नृप। आर्जितं दुष्कृतं तस्य नाशयेन्नात्र संशयः।।

aśvattadarśane caiva tathā maddarśane'pi ca| japyā tu mama gāyatrī cāthavā'ṣṭākṣaraṃ nṛpa| ārjitaṃ duṣkṛtaṃ tasya nāśayennātra saṃśayaḥ||

Verse 30

युधिष्ठिर उवाच। अश्वत्थदर्शनं चैव किं त्वद्दर्शनसंमितम्। एतत्कथय मे देव परं कौतूहलं हि मे।।

yudhiṣṭhira uvāca| aśvatthadarśanaṃ caiva kiṃ tvaddarśanasaṃmitam| etatkathaya me deva paraṃ kautūhalaṃ hi me||

Verse 31

भगवानुवाच। अहमश्वत्थरूपेण पालयामि जगत्त्रयम्। अस्वत्थो न स्थितो यत्र नाहं तत्र प्रतिष्ठितः।।

bhagavānuvāca| ahamaśvattharūpeṇa pālayāmi jagattrayam| asvattho na sthito yatra nāhaṃ tatra pratiṣṭhitaḥ||

Verse 32

यत्राहं संस्थितो राजन्नस्वत्थश्चापि तिष्ठति। यस्त्वेनमर्चयेद्भक्त्या स मां साक्षात्समर्चति।।

yatrāhaṃ saṃsthito rājannasvatthaścāpi tiṣṭhati| yastvenamarcayedbhaktyā sa māṃ sākṣātsamarcati||

Verse 33

यस्त्वेनं प्रहरेत्कोपान्मामेव प्रहरेत्तु सः। तस्मात्प्रदक्षिणं कुर्यान्न चिन्द्यादेनमन्वहम्।।

yastvenaṃ praharetkopānmāmeva praharettu saḥ| tasmātpradakṣiṇaṃ kuryānna cindyādenamanvaham||

Verse 34

व्रतस्य पारणं तीर्थमार्जवं तीर्थमुच्यते। देवशुश्रूषणं तीर्तचं गुरुशुश्रूषणं तथा।।

vratasya pāraṇaṃ tīrthamārjavaṃ tīrthamucyate| devaśuśrūṣaṇaṃ tīrtacaṃ guruśuśrūṣaṇaṃ tathā||

Verse 35

पितृशुश्रूषणं तीर्थं मातृशुश्रूषणं तथा। दाराणां तोषणं तीर्तं गार्हस्थ्यं तीर्थमुच्यते।।

pitṛśuśrūṣaṇaṃ tīrthaṃ mātṛśuśrūṣaṇaṃ tathā| dārāṇāṃ toṣaṇaṃ tīrtaṃ gārhasthyaṃ tīrthamucyate||

Verse 36

आतिथेयः परं तीर्थं ब्रह्मतीर्थं सनातनम्। ब्रह्मिचर्यं परं तीर्तं त्रेताग्निस्तीर्थमुच्यते।।

ātitheyaḥ paraṃ tīrthaṃ brahmatīrthaṃ sanātanam| brahmicaryaṃ paraṃ tīrtaṃ tretāgnistīrthamucyate||

Verse 37

मूलं धर्मं तु विज्ञाय मनस्तत्रावधार्यताम्।। गच्छ तीर्थानि कौन्तेय धर्मो धर्मेण वर्धते।।

mūlaṃ dharmaṃ tu vijñāya manastatrāvadhāryatām|| gaccha tīrthāni kaunteya dharmo dharmeṇa vardhate||

Verse 38

द्विविधं तीर्थमित्याहुः स्थावरं जङ्गमं तथा। स्तावराज्जङ्गमं तीर्थं ततो ज्ञानपरिग्रहः।।

dvividhaṃ tīrthamityāhuḥ sthāvaraṃ jaṅgamaṃ tathā| stāvarājjaṅgamaṃ tīrthaṃ tato jñānaparigrahaḥ||

Verse 39

कर्म्णाऽपि विशुद्धस्य पुरुषस्येह भारत। हृदये सर्वतीर्थानि तीर्थभूतः स उच्यते।।

karmṇā'pi viśuddhasya puruṣasyeha bhārata| hṛdaye sarvatīrthāni tīrthabhūtaḥ sa ucyate||

Verse 40

गुरुतीर्थं परं ज्ञानमतस्तीर्तं न विद्यते। ज्ञानतीर्तं परं तीर्तं ब्रह्मतीर्तं सनातनम्।।

gurutīrthaṃ paraṃ jñānamatastīrtaṃ na vidyate| jñānatīrtaṃ paraṃ tīrtaṃ brahmatīrtaṃ sanātanam||

Verse 41

क्षमा तु परमं तीर्तं सर्वतीर्थेषु पाण्डव। क्षमावतामयं लोकः परश्चैव क्षमावताम्।।

kṣamā tu paramaṃ tīrtaṃ sarvatīrtheṣu pāṇḍava| kṣamāvatāmayaṃ lokaḥ paraścaiva kṣamāvatām||

Verse 42

मानितोऽमानितो वाऽपि पूजितोऽपूजितोपि वा। आक्रुष्टस्तर्जितो वाऽपि क्षमावांस्तीर्थमुच्यते।।

mānito'mānito vā'pi pūjito'pūjitopi vā| ākruṣṭastarjito vā'pi kṣamāvāṃstīrthamucyate||

Verse 43

क्षमा यशः क्षमा दानं क्षमा यज्ञः क्षमा दमः। क्षमाऽहिंसा क्षमा धर्मः क्षमा चेन्द्रियनिग्रहः।।

kṣamā yaśaḥ kṣamā dānaṃ kṣamā yajñaḥ kṣamā damaḥ| kṣamā'hiṃsā kṣamā dharmaḥ kṣamā cendriyanigrahaḥ||

Verse 44

क्षमा दया क्षमा यज्ञः क्षमयैव धृतं जगत्। क्षमावान्ब्राह्मणो देवः क्षमावान्ब्राह्मणो वरः।।

kṣamā dayā kṣamā yajñaḥ kṣamayaiva dhṛtaṃ jagat| kṣamāvānbrāhmaṇo devaḥ kṣamāvānbrāhmaṇo varaḥ||

Verse 45

क्षमावानाप्नुयात्स्वर्गं क्षमावानाप्नुयाद्यशः। क्षमावान्प्राप्नुयान्मोक्षं तस्मात्साद्युः स उच्यते।।

kṣamāvānāpnuyātsvargaṃ kṣamāvānāpnuyādyaśaḥ| kṣamāvānprāpnuyānmokṣaṃ tasmātsādyuḥ sa ucyate||

Verse 46

आत्मा नदी भारतपुण्यतीर्थ- मात्मा तीर्थं सर्वतीर्थप्रधानम्। आत्मा यज्ञः सततं मन्यते वै स्वर्गो मोक्षः सर्वमात्मन्यधीनम्।।

ātmā nadī bhāratapuṇyatīrtha- mātmā tīrthaṃ sarvatīrthapradhānam| ātmā yajñaḥ satataṃ manyate vai svargo mokṣaḥ sarvamātmanyadhīnam||

Verse 47

आचारनैर्मल्यमुपागतेन सत्यक्षमानिस्तुलशीतलेन। ज्ञानांबुना स्नाति हि नित्यमेवं किं तस्य भूयः सलिलेन तीर्थम्।।

ācāranairmalyamupāgatena satyakṣamānistulaśītalena| jñānāṃbunā snāti hi nityamevaṃ kiṃ tasya bhūyaḥ salilena tīrtham||

Verse 48

युधिष्ठिर उवाच। भगवन्सर्वपापघ्नं प्रायश्चित्तमदुष्करम्। त्वद्भक्तस्य सुरश्रेष्ठ मम त्वं वक्तुमर्हसि।।

yudhiṣṭhira uvāca| bhagavansarvapāpaghnaṃ prāyaścittamaduṣkaram| tvadbhaktasya suraśreṣṭha mama tvaṃ vaktumarhasi||

Verse 49

भगवानुवाच। रहलस्यमिदमत्यर्थमश्राव्यं पापकर्मणाम्। अधार्मिकाणामश्राव्यं प्रायश्चित्तं ब्रवीमि ते।।

bhagavānuvāca| rahalasyamidamatyarthamaśrāvyaṃ pāpakarmaṇām| adhārmikāṇāmaśrāvyaṃ prāyaścittaṃ bravīmi te||

Verse 50

पावनं ब्राह्ममं दृष्ट्वा मद्गतेनान्तरात्मना। नमो ब्रह्मण्यदेवायेत्यभिवादनमाचरेत्।।

pāvanaṃ brāhmamaṃ dṛṣṭvā madgatenāntarātmanā| namo brahmaṇyadevāyetyabhivādanamācaret||

Verse 51

प्रदक्षिणं च यः कुर्यात्पुनरष्टाक्षरेण तु। तेन तुष्टेन विप्रेणि तत्पापं क्षपयाम्यहम्।।

pradakṣiṇaṃ ca yaḥ kuryātpunaraṣṭākṣareṇa tu| tena tuṣṭena vipreṇi tatpāpaṃ kṣapayāmyaham||

Verse 52

पोत्रकृष्टां वराहस्य मृत्तिकां शिरसा वहन्। प्राणायामशतं कृत्वा नरः पापैः प्रमुच्यते।।

potrakṛṣṭāṃ varāhasya mṛttikāṃ śirasā vahan| prāṇāyāmaśataṃ kṛtvā naraḥ pāpaiḥ pramucyate||

Verse 53

दक्षिणावर्तशङ्खाद्वा कपिलाशृङ्गतोपि वा। प्राक्स्रोतसं नदीं गत्वा ममायतनसंनिधौ।।

dakṣiṇāvartaśaṅkhādvā kapilāśṛṅgatopi vā| prāksrotasaṃ nadīṃ gatvā mamāyatanasaṃnidhau||

Verse 54

सलिलेन तु यः स्नायात्सकृदेव रविग्रहे। तस्य यत्संचितं पापं तत्क्षणादेव नश्यति।।

salilena tu yaḥ snāyātsakṛdeva ravigrahe| tasya yatsaṃcitaṃ pāpaṃ tatkṣaṇādeva naśyati||

Verse 55

मस्तकान्निस्सृतैस्तोयैः कपिलाया युधिष्ठिर। गोमूत्रेणापि यः स्नायाद्रोहिण्यां मम वा दिने। विप्रपादच्युतैर्वाऽपि तोयैः पापं प्रणश्यति।।

mastakānnissṛtaistoyaiḥ kapilāyā yudhiṣṭhira| gomūtreṇāpi yaḥ snāyādrohiṇyāṃ mama vā dine| viprapādacyutairvā'pi toyaiḥ pāpaṃ praṇaśyati||

Verse 56

नमस्येद्यस्तु मद्भक्त्या शिंशुमारं प्रजापतिम्। चतुर्दशाङ्गसंयुक्तं तस्य पापं प्रणस्यति।।

namasyedyastu madbhaktyā śiṃśumāraṃ prajāpatim| caturdaśāṅgasaṃyuktaṃ tasya pāpaṃ praṇasyati||

Verse 57

ततश्चतुर्दशाङ्गानि शृणु तस्य युधिष्ठिर। शिरो धर्मो हनुर्ब्रह्मा वृषावुत्तरदक्षिणौ।।

tataścaturdaśāṅgāni śṛṇu tasya yudhiṣṭhira| śiro dharmo hanurbrahmā vṛṣāvuttaradakṣiṇau||

Verse 58

हृदयं तु भवेद्विष्णुरंसौ स्यातां तथाऽश्विनौ। अत्रिर्मध्यं भवेद्राजँल्लिङ्गं संवत्सरं भवेत्।।

hṛdayaṃ tu bhavedviṣṇuraṃsau syātāṃ tathā'śvinau| atrirmadhyaṃ bhavedrāja~lliṅgaṃ saṃvatsaraṃ bhavet||

Verse 59

मित्रावरुणकौ पादावूरुद्वन्द्वं हुताशनः। ततः पश्चाद्भवेदिन्द्रस्ततः पश्चात्प्रजापतिः।।

mitrāvaruṇakau pādāvūrudvandvaṃ hutāśanaḥ| tataḥ paścādbhavedindrastataḥ paścātprajāpatiḥ||

Verse 60

अभयं च ततः पश्चात्स एव ध्रुवसंज्ञिकः। एतान्यङ्गानि सर्वाणि शिंशुमारप्रजापतेः।।

abhayaṃ ca tataḥ paścātsa eva dhruvasaṃjñikaḥ| etānyaṅgāni sarvāṇi śiṃśumāraprajāpateḥ||

Verse 61

विबेत्तु पञ्चगव्यं यः पौर्णमास्यामुपोष्य तु। तस्य नश्यति यत्पापं तत्पापं पूर्वसंचितम्।। तथैव ब्रह्मकूर्च तु समन्त्रं तु पृथक्पृथक्।

vibettu pañcagavyaṃ yaḥ paurṇamāsyāmupoṣya tu| tasya naśyati yatpāpaṃ tatpāpaṃ pūrvasaṃcitam|| tathaiva brahmakūrca tu samantraṃ tu pṛthakpṛthak|

Verse 62

मासिमासि विबेद्यस्तु तस्य पापं प्रणश्यति।। पात्रं च ब्रह्मकूर्चं च शृणु तत्र च भारत।

māsimāsi vibedyastu tasya pāpaṃ praṇaśyati|| pātraṃ ca brahmakūrcaṃ ca śṛṇu tatra ca bhārata|

Verse 63

पालाशं पद्मपत्रं च ताम्रं वाऽथ हिरण्ययम्। सादयित्वा तु गृह्णीयात्तत्तु पात्रमुदाहृतम्।।

pālāśaṃ padmapatraṃ ca tāmraṃ vā'tha hiraṇyayam| sādayitvā tu gṛhṇīyāttattu pātramudāhṛtam||

Verse 64

गायत्र्या गृह्णते मूत्रं गन्धद्वारेति गोमयम्। आप्यायस्वेति च क्षीरं दधिक्राण्वेति वै दधि।।

gāyatryā gṛhṇate mūtraṃ gandhadvāreti gomayam| āpyāyasveti ca kṣīraṃ dadhikrāṇveti vai dadhi||

Verse 65

तेजोसिशुक्लमित्याज्यं देवस्यत्वेति कुशोदकम्। आपोहिष्ठेत्यृचा गृह्यि यवचूर्णं यथाविधि।।

tejosiśuklamityājyaṃ devasyatveti kuśodakam| āpohiṣṭhetyṛcā gṛhyi yavacūrṇaṃ yathāvidhi||

Verse 66

ब्रह्मणे च यथा हुत्वा समिद्धे च हुताशने। आलोड्य प्रणवेनैव निर्मथ्य प्रणवेन तु।।

brahmaṇe ca yathā hutvā samiddhe ca hutāśane| āloḍya praṇavenaiva nirmathya praṇavena tu||

Verse 67

उद्धृत्य प्रणवेनैव पिबेतु प्रणवेन तु। महताऽपि स पापेन त्वचेवाहिर्विमुच्यते।।

uddhṛtya praṇavenaiva pibetu praṇavena tu| mahatā'pi sa pāpena tvacevāhirvimucyate||

Verse 68

भद्रं न हति यः पादं पठन्नृक्सहितां तदा। अन्तर्जले वाऽभ्यादित्ये तस्य पापं प्रणश्यति।।

bhadraṃ na hati yaḥ pādaṃ paṭhannṛksahitāṃ tadā| antarjale vā'bhyāditye tasya pāpaṃ praṇaśyati||

Verse 69

मम सूक्तं जपेद्यस्तु नित्यं मद्गतमानसः। न पापेन स लिप्येत पद्मपत्रमिवांभसा।।

mama sūktaṃ japedyastu nityaṃ madgatamānasaḥ| na pāpena sa lipyeta padmapatramivāṃbhasā||