Adhyaya 88

Verse 1

पूर्वमन्तर्हितेन घ्यवनेन कुशिकम्प्रति पुनः शयने प्रस्वपत आत्मनः प्रदर्शनम्।। 1 ।। पुनरुत्थितेन मुनिना राजानम्प्रति आत्मनस्तैलाभ्यञ्जननियोजनेन स्नानशालायां पुनरन्तर्धानम्।। 2 ।। पुनराविष्कृतात्मना तेन सभार्यस्य राज्ञो रथधुरि संयोजनपूर्वकं याचकेभ्यस्तदीयवित्तादिवितरणेन वीथ्यां रथेन निर्गमनम्।। 3 ।। स्वीयप्रतोदताडनेऽप्यविकृतमानसे सभार्ये कुशिके प्रसीदता मुनिना वरदानेन तस्य स्वगृहप्रेषणम्।। 4 ।। युधिष्ठिर उवाच। तस्मिन्नन्तर्हिते विप्रे राजा किमकरोत्तदा। भार्या चास्य महाभागा तन्मे ब्रूहि पितामह।।

pūrvamantarhitena ghyavanena kuśikamprati punaḥ śayane prasvapata ātmanaḥ pradarśanam|| 1 || punarutthitena muninā rājānamprati ātmanastailābhyañjananiyojanena snānaśālāyāṃ punarantardhānam|| 2 || punarāviṣkṛtātmanā tena sabhāryasya rājño rathadhuri saṃyojanapūrvakaṃ yācakebhyastadīyavittādivitaraṇena vīthyāṃ rathena nirgamanam|| 3 || svīyapratodatāḍane'pyavikṛtamānase sabhārye kuśike prasīdatā muninā varadānena tasya svagṛhapreṣaṇam|| 4 || yudhiṣṭhira uvāca| tasminnantarhite vipre rājā kimakarottadā| bhāryā cāsya mahābhāgā tanme brūhi pitāmaha||

Verse 2

भीष्म उवाच। अदृष्ट्वा स महीपालस्तमृषिं सह भार्यया। परिश्रान्तो निववृते व्रीडितो नष्टचेतनः।।

bhīṣma uvāca| adṛṣṭvā sa mahīpālastamṛṣiṃ saha bhāryayā| pariśrānto nivavṛte vrīḍito naṣṭacetanaḥ||

Verse 3

स प्रविश्य पुरीं दीनो नाभ्यभाषत किञ्चन। तदेव चिन्तयामास च्यवनस्य विचेष्टितम्।।

sa praviśya purīṃ dīno nābhyabhāṣata kiñcana| tadeva cintayāmāsa cyavanasya viceṣṭitam||

Verse 4

अथ शून्येन मनसा प्रविवेश गृहं नृपः। ददर्श शयने तस्मिञ्शयानं भृगुनन्दनम्।।

atha śūnyena manasā praviveśa gṛhaṃ nṛpaḥ| dadarśa śayane tasmiñśayānaṃ bhṛgunandanam||

Verse 5

विस्मितौ तमृषिं दृष्ट्वा तदाश्चर्यं विचिन्त्य च। दर्शनात्तस्य तु तदा विश्रान्तौ सम्बभूवतुः।।

vismitau tamṛṣiṃ dṛṣṭvā tadāścaryaṃ vicintya ca| darśanāttasya tu tadā viśrāntau sambabhūvatuḥ||

Verse 6

यथास्थानं ततो गत्वा तत्पादौ संववाहतुः। अथापरेण पार्श्वेन सुष्वाप स महामुनिः।।

yathāsthānaṃ tato gatvā tatpādau saṃvavāhatuḥ| athāpareṇa pārśvena suṣvāpa sa mahāmuniḥ||

Verse 7

तेनैव च स कालेन प्रत्यबुद्ध्यत वीर्यवान्। न च तौ चक्रतुः किञ्चिद्विकारं भयशङ्कितौ।।

tenaiva ca sa kālena pratyabuddhyata vīryavān| na ca tau cakratuḥ kiñcidvikāraṃ bhayaśaṅkitau||

Verse 8

प्रतिबुद्धस्तु स मुनिस्तौ प्रोवाच विशाम्पते। तैलाभ्यङ्गो दीयतां मे स्नास्येऽहमिति भारत।।

pratibuddhastu sa munistau provāca viśāmpate| tailābhyaṅgo dīyatāṃ me snāsye'hamiti bhārata||

Verse 9

तौ तथेति प्रतिश्रुत्य क्षुधितौ श्रमकर्शितौ। शतपाकेन तैलेन महार्हेणोपतस्थतुः।।

tau tatheti pratiśrutya kṣudhitau śramakarśitau| śatapākena tailena mahārheṇopatasthatuḥ||

Verse 10

ततः सुखासीनमृषिं वाग्यतौ संववाहतुः। न च पर्याप्तमित्याह भार्गवः सुमहातपाः।।

tataḥ sukhāsīnamṛṣiṃ vāgyatau saṃvavāhatuḥ| na ca paryāptamityāha bhārgavaḥ sumahātapāḥ||

Verse 11

यदा तौ निर्विकारौ तु लक्षमायास भार्गवः। तत उत्थाय सहसा स्नानशालां विवेश ह।।

yadā tau nirvikārau tu lakṣamāyāsa bhārgavaḥ| tata utthāya sahasā snānaśālāṃ viveśa ha||

Verse 12

क्लृप्तमेव तु तत्रासीत्स्नानीयं पार्थिवोचितम्। असत्कृत्य च तत्सर्वं तत्रैवान्तरधीयत।।

klṛptameva tu tatrāsītsnānīyaṃ pārthivocitam| asatkṛtya ca tatsarvaṃ tatraivāntaradhīyata||

Verse 13

स मुनिः पुनरेवाथ नृपतेः पश्यतस्तदा। नासूयां चक्रतुस्तौ च दम्पती भरतर्षभ।।

sa muniḥ punarevātha nṛpateḥ paśyatastadā| nāsūyāṃ cakratustau ca dampatī bharatarṣabha||

Verse 14

अथ स्नातः स भगवान्सिंहासनगतः प्रभुः। दर्शयामास कुशिकं सभार्यं कुरुनन्दन।।

atha snātaḥ sa bhagavānsiṃhāsanagataḥ prabhuḥ| darśayāmāsa kuśikaṃ sabhāryaṃ kurunandana||

Verse 15

संहृष्टवदनो राजा सभार्यः कुशिको मुनिम्। सिद्धमन्नमिति प्रह्वो निर्विकारो न्यवेदयत्।।

saṃhṛṣṭavadano rājā sabhāryaḥ kuśiko munim| siddhamannamiti prahvo nirvikāro nyavedayat||

Verse 16

आनीयतामिति मुनिस्तं चोवाच नराधिपम्। स राजा समुपाजह्रे तदन्नं सह भार्यया।।

ānīyatāmiti munistaṃ covāca narādhipam| sa rājā samupājahre tadannaṃ saha bhāryayā||

Verse 17

मांसप्रकारान्विविधाञ्शाकानि विविधानि च। लेह्यपिष्टविकारांश्च पानकानि लघूनि च।।

māṃsaprakārānvividhāñśākāni vividhāni ca| lehyapiṣṭavikārāṃśca pānakāni laghūni ca||

Verse 18

रसालापूपकांश्चित्रान्मोदकानथ षड्रसान्। रसान्नानाप्रकारांश्च वन्यं च मुनिभोजनम्।।

rasālāpūpakāṃścitrānmodakānatha ṣaḍrasān| rasānnānāprakārāṃśca vanyaṃ ca munibhojanam||

Verse 19

फलानि च विचित्राणि राजभोज्यानि भूरिशः। बदरेङ्गुदकाश्मर्यभल्लातकफलानि च।।

phalāni ca vicitrāṇi rājabhojyāni bhūriśaḥ| badareṅgudakāśmaryabhallātakaphalāni ca||

Verse 20

गृहस्थानां च यद्भोज्यं यच्चापि वनवासिनाम्। सर्वमाहारयामास राजा शापभयान्मुनेः।।

gṛhasthānāṃ ca yadbhojyaṃ yaccāpi vanavāsinām| sarvamāhārayāmāsa rājā śāpabhayānmuneḥ||

Verse 21

अथ सर्वमुपन्यस्तमग्रतश्च्यवनस्य तत्। ततः सर्वं समानीय तच्च शय्यासनं मुनिः।।

atha sarvamupanyastamagrataścyavanasya tat| tataḥ sarvaṃ samānīya tacca śayyāsanaṃ muniḥ||

Verse 22

वस्त्रैः शुभैरवच्छाद्य भोजनोपस्करैः सह। सर्वमादीपयामास च्यवनो भृगुनन्दनः।।

vastraiḥ śubhairavacchādya bhojanopaskaraiḥ saha| sarvamādīpayāmāsa cyavano bhṛgunandanaḥ||

Verse 23

न च तौ चक्रतुः क्रोधं दम्पती सुमहाव्रतौ। तयोः सम्प्रेक्षतोरेव पुनरन्तर्हितोऽभवत्।।

na ca tau cakratuḥ krodhaṃ dampatī sumahāvratau| tayoḥ samprekṣatoreva punarantarhito'bhavat||

Verse 24

तथैव च स राजर्षिस्तस्थौ तां रजनीं तदा। सभार्यो वाग्यतः श्रीमान्न चकोपं समाविशत्।।

tathaiva ca sa rājarṣistasthau tāṃ rajanīṃ tadā| sabhāryo vāgyataḥ śrīmānna cakopaṃ samāviśat||

Verse 25

नित्यसंस्कृतमन्नं तु विविधं राजवेश्मनि।। शयनानि च मुख्यानि परिषेकाश्च पुष्कलाः।।

nityasaṃskṛtamannaṃ tu vividhaṃ rājaveśmani|| śayanāni ca mukhyāni pariṣekāśca puṣkalāḥ||

Verse 26

वस्त्रं च विविधाकारमभवत्समुपार्जितम्। न शशाक ततो द्रष्टमन्तरं च्यवनस्तदा।।

vastraṃ ca vividhākāramabhavatsamupārjitam| na śaśāka tato draṣṭamantaraṃ cyavanastadā||

Verse 27

पुनरेव च विप्रर्षिः प्रोवाच कुशिकं नृपम्। सभार्यो मां रथेनाशु वह यत्र ब्रवीम्यहम्।।

punareva ca viprarṣiḥ provāca kuśikaṃ nṛpam| sabhāryo māṃ rathenāśu vaha yatra bravīmyaham||

Verse 28

तथेति च प्राह नृपो निर्विशङ्कस्तपोधनम्। क्रीडारथोस्तु भगवन्नुत साङ्ग्रामिको रथः।।

tatheti ca prāha nṛpo nirviśaṅkastapodhanam| krīḍārathostu bhagavannuta sāṅgrāmiko rathaḥ||

Verse 29

इत्युक्तः स मुनी राज्ञा तेन हृष्टेन तद्वचः। च्यवनः प्रत्युवाचेदं हृष्टः परपुरंजयम्।।

ityuktaḥ sa munī rājñā tena hṛṣṭena tadvacaḥ| cyavanaḥ pratyuvācedaṃ hṛṣṭaḥ parapuraṃjayam||

Verse 30

सज्जीकुरु रथं क्षिप्रं यस्ते साङ्ग्रामिको मतः। सायुधः सपताकश्च शक्तीकनकयष्टिमान्।।

sajjīkuru rathaṃ kṣipraṃ yaste sāṅgrāmiko mataḥ| sāyudhaḥ sapatākaśca śaktīkanakayaṣṭimān||

Verse 31

किंकिणीस्वननिर्घोषो युक्तस्तोरणकल्पनैः। गदास्वङ्गनिबद्धश्च परमेषुशतान्वितः।।

kiṃkiṇīsvananirghoṣo yuktastoraṇakalpanaiḥ| gadāsvaṅganibaddhaśca parameṣuśatānvitaḥ||

Verse 32

ततः स तं तथेत्युक्त्वा कल्पयित्वा महारथम्। भार्यां वामे धुरि तदा चात्मानं दक्षिणे तथा।।

tataḥ sa taṃ tathetyuktvā kalpayitvā mahāratham| bhāryāṃ vāme dhuri tadā cātmānaṃ dakṣiṇe tathā||

Verse 33

त्रिदण्डं वज्रसूच्यग्रं प्रतोदं तत्र चादधत्। सर्वमेतत्तथा दत्त्वा नृपो वाक्यमऽथाब्रवीत्।।

tridaṇḍaṃ vajrasūcyagraṃ pratodaṃ tatra cādadhat| sarvametattathā dattvā nṛpo vākyama'thābravīt||

Verse 34

भगवन्क्व रथो यातु ब्रवीतु भृगुनन्दन। यत्र वक्ष्यसि विप्रर्षे तत्र यास्यति ते रथः।।

bhagavankva ratho yātu bravītu bhṛgunandana| yatra vakṣyasi viprarṣe tatra yāsyati te rathaḥ||

Verse 35

एवमुक्तस्तु भगवान्प्रत्युवाचाथ तं नृपम्। इतः प्रभृति यातव्यं पदकम्पदकं शनैः।।

evamuktastu bhagavānpratyuvācātha taṃ nṛpam| itaḥ prabhṛti yātavyaṃ padakampadakaṃ śanaiḥ||

Verse 36

श्रमो मम यथा न स्यात्तथा मच्छन्दचारिणौ। सुसुखं चैव वोढव्यो जनः सर्वश्च पश्यतु।।

śramo mama yathā na syāttathā macchandacāriṇau| susukhaṃ caiva voḍhavyo janaḥ sarvaśca paśyatu||

Verse 37

नोत्सार्याः पथिकाः केचित्तेभ्योदास्ये वसु ह्यहम्। ब्राह्मणेभ्यश्च ये कामानर्थयिष्यन्तिमां पथि।।

notsāryāḥ pathikāḥ kecittebhyodāsye vasu hyaham| brāhmaṇebhyaśca ye kāmānarthayiṣyantimāṃ pathi||

Verse 38

सर्वान्दास्याम्यशेषेण धनं रत्नानि चैव हि। क्रियतां निखिलेनैतन्मा विचारय पार्थिव।।

sarvāndāsyāmyaśeṣeṇa dhanaṃ ratnāni caiva hi| kriyatāṃ nikhilenaitanmā vicāraya pārthiva||

Verse 39

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा राजा भृत्यांस्तथाऽब्रवीत्। यद्यद्ब्रूयान्मुनिस्तत्तत्सर्वं देयमशङ्कितैः।।

tasya tadvacanaṃ śrutvā rājā bhṛtyāṃstathā'bravīt| yadyadbrūyānmunistattatsarvaṃ deyamaśaṅkitaiḥ||

Verse 40

ततो रत्नान्यनेकानि स्त्रियो युग्यमजाविकम्। कृताकृतं च कनकं गजेन्द्राश्चाचलोपमाः।।

tato ratnānyanekāni striyo yugyamajāvikam| kṛtākṛtaṃ ca kanakaṃ gajendrāścācalopamāḥ||

Verse 41

अन्वगच्छन्त तमृषिं राजामात्याश्च सर्वशः। हाहाभूतं च तत्सर्वमासीन्नगरमार्तवत्।।

anvagacchanta tamṛṣiṃ rājāmātyāśca sarvaśaḥ| hāhābhūtaṃ ca tatsarvamāsīnnagaramārtavat||

Verse 42

तौ तीक्ष्णाग्रेण सहसा प्रतोदेन प्रतोदितौ। पृष्ठे विद्धौ कटे चैव निर्विकारौ तमूहतुः।।

tau tīkṣṇāgreṇa sahasā pratodena pratoditau| pṛṣṭhe viddhau kaṭe caiva nirvikārau tamūhatuḥ||

Verse 43

वेपमानौ निराहारौ पञ्चाशद्रात्रकर्शितौ। कथंचिदूहतुर्धैर्याद्दम्पती तं रथोत्तमम्।।

vepamānau nirāhārau pañcāśadrātrakarśitau| kathaṃcidūhaturdhairyāddampatī taṃ rathottamam||

Verse 44

बहुशो भृशविद्धौ तौ क्षरमाणौ क्षतोद्भवम्। ददृशाते महाराज पुष्पिताविव किंशुकौ।।

bahuśo bhṛśaviddhau tau kṣaramāṇau kṣatodbhavam| dadṛśāte mahārāja puṣpitāviva kiṃśukau||

Verse 45

तौ दृष्ट्वा पौरवर्गस्तु भृशं शोकसमाकुलः। अभिशापभयत्रस्तो न तं किञ्चिदुवाच ह।।

tau dṛṣṭvā pauravargastu bhṛśaṃ śokasamākulaḥ| abhiśāpabhayatrasto na taṃ kiñciduvāca ha||

Verse 46

द्वन्द्वशश्चाब्रुवन्सर्वे पश्यध्वं तपसो बलम्। क्रुद्धा अपि मुनिश्रेष्ठं वीक्षितुं नेह शुक्नुमः।।

dvandvaśaścābruvansarve paśyadhvaṃ tapaso balam| kruddhā api muniśreṣṭhaṃ vīkṣituṃ neha śuknumaḥ||

Verse 47

अहो भगवतो वीर्यं महर्षेर्भावितात्मनः। राज्ञश्चापि सभार्यस्य धैर्यं पश्यत यादृशम्।।

aho bhagavato vīryaṃ maharṣerbhāvitātmanaḥ| rājñaścāpi sabhāryasya dhairyaṃ paśyata yādṛśam||

Verse 48

श्रान्तावपि हि कच्छ्रेण रथमेनं समूहतुः। न चैतयोर्विकारं वै ददर्शं भृगुनन्दनः।।

śrāntāvapi hi kacchreṇa rathamenaṃ samūhatuḥ| na caitayorvikāraṃ vai dadarśaṃ bhṛgunandanaḥ||

Verse 49

भीष्म उवाच। ततः स निर्विकारौ तु दृष्ट्वा भृगुकुलोद्वहः। वसु विश्राणयामास यथा वैश्रवणस्तथा।।

bhīṣma uvāca| tataḥ sa nirvikārau tu dṛṣṭvā bhṛgukulodvahaḥ| vasu viśrāṇayāmāsa yathā vaiśravaṇastathā||

Verse 50

तत्रापि राजा प्रीतात्मा यथादिष्टमथाकरोत्। ततोऽस्य भगवान्प्रीतो बभूव मुनिसत्तमः।।

tatrāpi rājā prītātmā yathādiṣṭamathākarot| tato'sya bhagavānprīto babhūva munisattamaḥ||

Verse 51

अवतीर्य रथश्रेष्ठाद्दम्पती तौ मुमोच ह। विमोच्य चैतौ विधिवत्ततो वाक्यमुवाच ह।।

avatīrya rathaśreṣṭhāddampatī tau mumoca ha| vimocya caitau vidhivattato vākyamuvāca ha||

Verse 52

स्निग्धगम्भीरया वाचा भार्गवः सुप्रसन्नया। ददामि वां वरं श्रेष्ठं तं ब्रूतामिति भारत।।

snigdhagambhīrayā vācā bhārgavaḥ suprasannayā| dadāmi vāṃ varaṃ śreṣṭhaṃ taṃ brūtāmiti bhārata||

Verse 53

सुकुमारौ च तौ विद्धौ कराभ्यां मुनिसत्तमः। पस्पर्शामृतकल्पाभ्यां स्नेहाद्भरतसतम।।

sukumārau ca tau viddhau karābhyāṃ munisattamaḥ| pasparśāmṛtakalpābhyāṃ snehādbharatasatama||

Verse 54

अथाब्रवीन्नृपो वाक्यं श्रमो नास्त्यावयोरिह। विश्रान्तौ स्वः प्रभावात्ते ध्यानेनैवेह भार्गव।।

athābravīnnṛpo vākyaṃ śramo nāstyāvayoriha| viśrāntau svaḥ prabhāvātte dhyānenaiveha bhārgava||

Verse 55

अथ तौ भगवान्प्राह प्रहृष्टश्च्यनस्तदा। न वृथा व्याहृतं पूर्वं यन्मया तद्भविष्यति।।

atha tau bhagavānprāha prahṛṣṭaścyanastadā| na vṛthā vyāhṛtaṃ pūrvaṃ yanmayā tadbhaviṣyati||

Verse 56

रमणीयः समुद्देशो गङ्गातीरमिदं शुभम्। किञ्चित्कालं व्रतपरो निवत्स्यामीह पार्थिव।।

ramaṇīyaḥ samuddeśo gaṅgātīramidaṃ śubham| kiñcitkālaṃ vrataparo nivatsyāmīha pārthiva||

Verse 57

गम्यतां स्वपुरं पुत्र विश्रान्तः पुनरेष्यसि। इहस्थं मां सभार्यस्त्वं द्रष्टासि श्वो नराधिप।।

gamyatāṃ svapuraṃ putra viśrāntaḥ punareṣyasi| ihasthaṃ māṃ sabhāryastvaṃ draṣṭāsi śvo narādhipa||

Verse 58

न च मन्युस्त्वया कार्यः श्रेयस्त्वां समुपस्थितम्। यत्काङ्क्षितं हृदिस्थं ते तत्सर्वं हि भविष्यति।।

na ca manyustvayā kāryaḥ śreyastvāṃ samupasthitam| yatkāṅkṣitaṃ hṛdisthaṃ te tatsarvaṃ hi bhaviṣyati||

Verse 59

इत्येवमुक्तः कुशिकः प्रहृष्टेनान्तरात्मना। प्रोवाच मुनिशार्दूलमिदं वचनमर्थवत्।।

ityevamuktaḥ kuśikaḥ prahṛṣṭenāntarātmanā| provāca muniśārdūlamidaṃ vacanamarthavat||

Verse 60

न मे मन्युर्महाभाग पूतौ स्वो भगवंस्त्वया। संवृतौ यौवनस्थौ स्वो वपुष्मन्तौ बलान्वितौ।।

na me manyurmahābhāga pūtau svo bhagavaṃstvayā| saṃvṛtau yauvanasthau svo vapuṣmantau balānvitau||

Verse 61

प्रतोदेन व्रणा ये मे सभार्यस्य त्वया कृताः। तान्न पश्यामि गात्रेषु स्वस्थोस्मि सह भार्यया।।

pratodena vraṇā ye me sabhāryasya tvayā kṛtāḥ| tānna paśyāmi gātreṣu svasthosmi saha bhāryayā||

Verse 62

इमां च देवीं पश्यामि वपुषाऽप्सरसोपमाम्। श्रिया परमया युक्ता तथा दृष्टा पुरा मया।।

imāṃ ca devīṃ paśyāmi vapuṣā'psarasopamām| śriyā paramayā yuktā tathā dṛṣṭā purā mayā||

Verse 63

तव प्रसादसंवृत्तमिदं सर्वं महामुने। नैतच्चित्रं तु भगवंस्त्वयि सत्यपराक्रम।।

tava prasādasaṃvṛttamidaṃ sarvaṃ mahāmune| naitaccitraṃ tu bhagavaṃstvayi satyaparākrama||

Verse 64

इत्युक्तः प्रत्युवाचैनं कुशिकं च्यवनस्तदा। आगच्छेथाः सभार्यश्च त्वमिहेति नराधिप।।

ityuktaḥ pratyuvācainaṃ kuśikaṃ cyavanastadā| āgacchethāḥ sabhāryaśca tvamiheti narādhipa||

Verse 65

इत्युक्तः समनुज्ञातो राजर्षिरभिवाद्य तम्। प्रययौ वपुषा युक्तो नगरं देवराजवत्।।

ityuktaḥ samanujñāto rājarṣirabhivādya tam| prayayau vapuṣā yukto nagaraṃ devarājavat||

Verse 66

तत एनमुपाजग्मुरमात्याः सपुरोहिताः। बलस्था गणिकायुक्ताः सर्वाः प्रकृतयस्तथा।।

tata enamupājagmuramātyāḥ sapurohitāḥ| balasthā gaṇikāyuktāḥ sarvāḥ prakṛtayastathā||

Verse 67

तैर्वृतः कुशिको राजा श्रिया परमया ज्वलन्। प्रविवेश पुरं हृष्टः पूज्यमानोऽथ बन्दिभिः।।

tairvṛtaḥ kuśiko rājā śriyā paramayā jvalan| praviveśa puraṃ hṛṣṭaḥ pūjyamāno'tha bandibhiḥ||

Verse 68

ततः प्रविश्य नगरं कृत्वा पौर्वाह्णिकीः क्रियाः। भुक्त्वा सभार्यो रजनीमुवास स महाद्युतिः।।

tataḥ praviśya nagaraṃ kṛtvā paurvāhṇikīḥ kriyāḥ| bhuktvā sabhāryo rajanīmuvāsa sa mahādyutiḥ||

Verse 69

ततस्तु तौ नवमभिवीक्ष्य यौवनं परस्परं विगतजराविवामरौ। ननन्दतुः शयनगतौ वपुर्धरौ श्रिया युतौ द्विजवरदत्तया तदा।।

tatastu tau navamabhivīkṣya yauvanaṃ parasparaṃ vigatajarāvivāmarau| nanandatuḥ śayanagatau vapurdharau śriyā yutau dvijavaradattayā tadā||

Verse 70

अथाप्युषिर्भृगुकुलकीर्तिवर्धन- स्तपोधनो वनमभिराममृद्धिमत्। मनीषया बहुविधरत्नभूषितं ससर्ज यन्न पुरि शतक्रतोरपि।।

athāpyuṣirbhṛgukulakīrtivardhana- stapodhano vanamabhirāmamṛddhimat| manīṣayā bahuvidharatnabhūṣitaṃ sasarja yanna puri śatakratorapi||