Adhyaya 8

Verse 1

भीष्मेणि युधिष्ठिरंप्रति वीतहव्यस्य ब्राह्मण्यप्राप्तिप्रकारकथनम्।। 1 ।। युधिष्ठिर उवाच। श्रुतं मे महदाख्यानमेतत्कुरुकुलोद्वह। सुदुष्प्रापं यद्ब्रवीषि ब्राह्मण्यं वदतांवर।।

bhīṣmeṇi yudhiṣṭhiraṃprati vītahavyasya brāhmaṇyaprāptiprakārakathanam|| 1 || yudhiṣṭhira uvāca| śrutaṃ me mahadākhyānametatkurukulodvaha| suduṣprāpaṃ yadbravīṣi brāhmaṇyaṃ vadatāṃvara||

Verse 2

विश्वामिइत्रो महाराज राजा ब्राह्मणतां गतः। कथितं भवता सर्वं विस्तरेण पितामह।।

viśvāmiitro mahārāja rājā brāhmaṇatāṃ gataḥ| kathitaṃ bhavatā sarvaṃ vistareṇa pitāmaha||

Verse 3

तच्च राजन्मया सर्वं श्रुतं बुद्धिमतांवर। आगमो हि परोऽस्माकं त्वत्तः कौरवनन्दन।।

tacca rājanmayā sarvaṃ śrutaṃ buddhimatāṃvara| āgamo hi paro'smākaṃ tvattaḥ kauravanandana||

Verse 4

वीतहव्यश्च नृपतिः श्रुतो मे विप्रतां गतः। तदेव तावद्गाङ्गेय श्रोतुमिच्छाम्यहं विभो।।

vītahavyaśca nṛpatiḥ śruto me vipratāṃ gataḥ| tadeva tāvadgāṅgeya śrotumicchāmyahaṃ vibho||

Verse 5

स केन कर्मणा प्राप्तो ब्राह्मण्यं राजसत्तमः। वरेण तपसा वाऽपि तन्मे व्याख्यातुमर्हसि।।

sa kena karmaṇā prāpto brāhmaṇyaṃ rājasattamaḥ| vareṇa tapasā vā'pi tanme vyākhyātumarhasi||

Verse 6

भीष्म उवाच। शृणु राजन्यथा राजा वीतहव्यो महायशाः। राजर्षिर्दुर्लभं प्राप्तो ब्राह्मण्यं लोकसत्कृतम्।।

bhīṣma uvāca| śṛṇu rājanyathā rājā vītahavyo mahāyaśāḥ| rājarṣirdurlabhaṃ prāpto brāhmaṇyaṃ lokasatkṛtam||

Verse 7

मनोर्महात्मनस्तात प्रजा धर्मेण शासतः। बभूव पुत्रो धर्मात्मा शर्यातिरिति विश्रुतः।। ।। इति श्रीमन्महाभारते अनुशासनपर्वणि दानधर्मपर्वणि अष्टमोऽध्यायः।। 8 ।।

manormahātmanastāta prajā dharmeṇa śāsataḥ| babhūva putro dharmātmā śaryātiriti viśrutaḥ|| || iti śrīmanmahābhārate anuśāsanaparvaṇi dānadharmaparvaṇi aṣṭamo'dhyāyaḥ|| 8 ||

Verse 8

तस्यान्ववाये द्वौ राजन्राजानौ सम्बभूवतुः। हैहयस्तालजङ्घश्च वत्सेषु जयतांवर।।

tasyānvavāye dvau rājanrājānau sambabhūvatuḥ| haihayastālajaṅghaśca vatseṣu jayatāṃvara||

Verse 9

हैहयस्य तु राजेन्द्र दशसु स्त्रीषु भारत। शतं बभूव पुत्राणां शूराणामनिवर्तिनाम्। तुल्यरूपप्रभावानां बलिनां युद्धशालिनाम्।।

haihayasya tu rājendra daśasu strīṣu bhārata| śataṃ babhūva putrāṇāṃ śūrāṇāmanivartinām| tulyarūpaprabhāvānāṃ balināṃ yuddhaśālinām||

Verse 10

धनुर्वेदे च वेदे च सर्वत्रैव कृतश्रमाः।। शय्यातिरिति विश्रुत इति ट.घ.पाठः।।

dhanurvede ca vede ca sarvatraiva kṛtaśramāḥ|| śayyātiriti viśruta iti ṭa.gha.pāṭhaḥ||

Verse 11

काशिष्वपि नृपो राजन्दिवोदासपितामहः। हर्यश्व इति विख्यातो बभूव जयतांवरः।।

kāśiṣvapi nṛpo rājandivodāsapitāmahaḥ| haryaśva iti vikhyāto babhūva jayatāṃvaraḥ||

Verse 12

स वीतहव्यदायादैरागत्य पुरुषर्षभ। गङ्गायमुनयोर्मध्ये सङ्ग्रामे विनिपातितः।। ते चेति शेषः।।

sa vītahavyadāyādairāgatya puruṣarṣabha| gaṅgāyamunayormadhye saṅgrāme vinipātitaḥ|| te ceti śeṣaḥ||

Verse 13

तं तु हत्वा नरपतिं हैहयास्ते महारथाः। प्रतिजग्मुः पुरीं रम्यां वत्सानामकुतोभयाः।। वीतहव्यदायादैः। हैहयस्यैव नामान्तरं वीतहव्य इति तत्पुत्रैः।।

taṃ tu hatvā narapatiṃ haihayāste mahārathāḥ| pratijagmuḥ purīṃ ramyāṃ vatsānāmakutobhayāḥ|| vītahavyadāyādaiḥ| haihayasyaiva nāmāntaraṃ vītahavya iti tatputraiḥ||

Verse 14

हर्यश्वस्य च दायादः काशिराजोऽभ्यषिच्यत। सुदेवो देवसंकाशः साक्षाद्धर्म इवापरः।।

haryaśvasya ca dāyādaḥ kāśirājo'bhyaṣicyata| sudevo devasaṃkāśaḥ sākṣāddharma ivāparaḥ||

Verse 15

स पालयामास महीं धर्मात्मा काशिनन्दनः। तैर्वीतहव्यैरागत्य युधि सर्वैर्विनिर्जितः।।

sa pālayāmāsa mahīṃ dharmātmā kāśinandanaḥ| tairvītahavyairāgatya yudhi sarvairvinirjitaḥ||

Verse 16

तमथाजौ विनिर्जित्य प्रतिजग्मुर्यथागतम्। सौदेविस्त्वथ काशीशोदिवोदासोऽभ्यषिच्यत।।

tamathājau vinirjitya pratijagmuryathāgatam| saudevistvatha kāśīśodivodāso'bhyaṣicyata||

Verse 17

दिवोदासस्तु विज्ञाय वीर्य तेषां यतात्मनाम्। वाराणसीं महातेजा निर्ममे शक्रशासनात्।।

divodāsastu vijñāya vīrya teṣāṃ yatātmanām| vārāṇasīṃ mahātejā nirmame śakraśāsanāt||

Verse 18

विप्रक्षत्रियसम्बाधां वैश्यशूद्रसमाकुलाम्। नैकद्रव्योच्चयवतीं समृद्धविपणापणाम्।।

viprakṣatriyasambādhāṃ vaiśyaśūdrasamākulām| naikadravyoccayavatīṃ samṛddhavipaṇāpaṇām||

Verse 19

गङ्गाया उत्तरे कूले वप्रान्ते राजसत्तम्।। गोमत्या दक्षिणे कूले शक्रस्येवामरावतीम्। वत्सानां वत्सवंश्यानां राज्ञाम्।।

gaṅgāyā uttare kūle vaprānte rājasattam|| gomatyā dakṣiṇe kūle śakrasyevāmarāvatīm| vatsānāṃ vatsavaṃśyānāṃ rājñām||

Verse 20

तत्र तं राजशार्दूलं निवसन्तं महीपतिम्। आगत्य हैहया भूयः पर्यधावन्त भारत।।

tatra taṃ rājaśārdūlaṃ nivasantaṃ mahīpatim| āgatya haihayā bhūyaḥ paryadhāvanta bhārata||

Verse 21

स निष्क्रम्य ददौ युद्धं तेभ्यो राजा महाबलः। देवासुरसमं घोरं दिवोदासो महाद्युतिः।।

sa niṣkramya dadau yuddhaṃ tebhyo rājā mahābalaḥ| devāsurasamaṃ ghoraṃ divodāso mahādyutiḥ||

Verse 22

स तु युद्धे महाराज दिनानां दशतीर्दश। हतवाहनभूयिष्ठस्ततो दैन्यमुपागमत्।। वप्रान्ते तटसमीपे।।

sa tu yuddhe mahārāja dinānāṃ daśatīrdaśa| hatavāhanabhūyiṣṭhastato dainyamupāgamat|| vaprānte taṭasamīpe||

Verse 23

हतयोधस्ततो राजन्क्षीणकोशश्चक भूमिपः। दिवोदासः पुरीं त्यक्त्वा पलायनपरोऽभवत्।।

hatayodhastato rājankṣīṇakośaścaka bhūmipaḥ| divodāsaḥ purīṃ tyaktvā palāyanaparo'bhavat||

Verse 24

गत्वाऽऽश्रमपदं रम्यं भरद्वाजस्य धीमतः। जगाम शरणं राजा कृताञ्जलिररिंदम्।।

gatvā''śramapadaṃ ramyaṃ bharadvājasya dhīmataḥ| jagāma śaraṇaṃ rājā kṛtāñjalirariṃdam||

Verse 25

तमुवाच भरद्वाजो ज्येष्ठः पुत्रो बृहस्पतेः। पुरोधाः शीलसम्पन्नो दिवोदासं महीपतिम्।।

tamuvāca bharadvājo jyeṣṭhaḥ putro bṛhaspateḥ| purodhāḥ śīlasampanno divodāsaṃ mahīpatim||

Verse 26

किमागमनकृत्यं ते सर्वं प्रबूहि मे नृप। यत्ते प्रियं तत्करिष्ये न मेऽत्रास्ति विचारणा।।

kimāgamanakṛtyaṃ te sarvaṃ prabūhi me nṛpa| yatte priyaṃ tatkariṣye na me'trāsti vicāraṇā||

Verse 27

राजोवाच। भगवन्वैतहव्यैर्मे युद्धे वंशः प्रणाशितः। अहमेकः परिद्यूनो भवन्तं शरणं गतः।। दशतीर्दश सहस्रमित्यर्थः।।

rājovāca| bhagavanvaitahavyairme yuddhe vaṃśaḥ praṇāśitaḥ| ahamekaḥ paridyūno bhavantaṃ śaraṇaṃ gataḥ|| daśatīrdaśa sahasramityarthaḥ||

Verse 28

शिष्यस्नेहेन भगवंस्त्वं मां रक्षितुमर्हसि। एकशेषः कृतो वंशो मम तैः पापकर्मभिः।।

śiṣyasnehena bhagavaṃstvaṃ māṃ rakṣitumarhasi| ekaśeṣaḥ kṛto vaṃśo mama taiḥ pāpakarmabhiḥ||

Verse 29

तमुवाच महाभागो भरद्वाजः प्रतापवान्। न भेतव्यं न भेतव्यं सौदेव व्येतु ते भयम्।।

tamuvāca mahābhāgo bharadvājaḥ pratāpavān| na bhetavyaṃ na bhetavyaṃ saudeva vyetu te bhayam||

Verse 30

अहमिष्टिं करिष्यामि पुत्रार्थं ते विशाम्पते। वीतहव्यसहस्राणि येन त्वं प्रहरिष्यसि।।

ahamiṣṭiṃ kariṣyāmi putrārthaṃ te viśāmpate| vītahavyasahasrāṇi yena tvaṃ prahariṣyasi||

Verse 31

तत इष्टिं चकारर्षिस्तस्य वै पुत्रकामिकीम्। अथास्य तनयो जज्ञे दैवोदासः प्रतर्दनः।।

tata iṣṭiṃ cakārarṣistasya vai putrakāmikīm| athāsya tanayo jajñe daivodāsaḥ pratardanaḥ||

Verse 32

स जातमात्रो ववृधे समाः सद्यस्त्रयोदश। वेदं चापि जगौ कृत्स्नं धनुर्वेदं च भारत।। परिद्यूनः सर्वतोनिरस्तः।।

sa jātamātro vavṛdhe samāḥ sadyastrayodaśa| vedaṃ cāpi jagau kṛtsnaṃ dhanurvedaṃ ca bhārata|| paridyūnaḥ sarvatonirastaḥ||

Verse 33

योगेन च समाविष्टो भरद्वाजेन धीमता। कृत्स्नं हि तेजो यल्लोके तदेतद्देहमाविशत्।। सद्यो ववृधे त्रयोदशवार्षिकोऽभूत् सद्यश्च वेदान् जगौ।।

yogena ca samāviṣṭo bharadvājena dhīmatā| kṛtsnaṃ hi tejo yalloke tadetaddehamāviśat|| sadyo vavṛdhe trayodaśavārṣiko'bhūt sadyaśca vedān jagau||

Verse 34

ततः स कवची धन्वी स्तूयमानः सुरर्षिभिः। बन्दिभिर्वन्द्यमानश्च बभौ सूर्य इवोदितः।।

tataḥ sa kavacī dhanvī stūyamānaḥ surarṣibhiḥ| bandibhirvandyamānaśca babhau sūrya ivoditaḥ||

Verse 35

स रथी बद्धनिस्त्रिंशो बभौ दीप्त इवानलः। प्रययौ स धनुर्धुन्वन्विवर्षिषुरिवाम्बुदः।।

sa rathī baddhanistriṃśo babhau dīpta ivānalaḥ| prayayau sa dhanurdhunvanvivarṣiṣurivāmbudaḥ||

Verse 36

तं दृष्ट्वा परमं हर्षं सुदेवतनयो ययौ। मेने च मनसा दग्धान्वैतहव्यान्स पार्थिवः।।

taṃ dṛṣṭvā paramaṃ harṣaṃ sudevatanayo yayau| mene ca manasā dagdhānvaitahavyānsa pārthivaḥ||

Verse 37

ततोसौ यौवराज्ये च स्थापयित्वा प्रतर्दनम्। कृतकृत्यं तदाऽऽत्मानं स राजा प्रत्यपद्यत।।

tatosau yauvarājye ca sthāpayitvā pratardanam| kṛtakṛtyaṃ tadā''tmānaṃ sa rājā pratyapadyata||

Verse 38

ततस्तु वैतहव्यानां वधाय स महीपतिः। पुत्रं प्रस्थापयासास प्रतर्दनमरिंदमम्।।

tatastu vaitahavyānāṃ vadhāya sa mahīpatiḥ| putraṃ prasthāpayāsāsa pratardanamariṃdamam||

Verse 39

सरथः स तु संतीर्य गङ्गामाशु पराक्रमी। प्रययौ वीतहव्यानां पुरीं परपुरंजयः।।

sarathaḥ sa tu saṃtīrya gaṅgāmāśu parākramī| prayayau vītahavyānāṃ purīṃ parapuraṃjayaḥ||

Verse 40

वैतहव्यास्तु संश्रुत्य रथघोषं समुद्धतम्। निर्ययुर्नगराकारै रथैः पररथारुजैः।।

vaitahavyāstu saṃśrutya rathaghoṣaṃ samuddhatam| niryayurnagarākārai rathaiḥ pararathārujaiḥ||

Verse 41

निष्क्रम्य ते नरव्याघ्रा दंशिताश्चित्रयोधिनः। प्रतर्दनं समाजग्मुः शरवर्षैरुदायुधाः।।

niṣkramya te naravyāghrā daṃśitāścitrayodhinaḥ| pratardanaṃ samājagmuḥ śaravarṣairudāyudhāḥ||

Verse 42

शस्त्रैश्च विविधाकारै रथौघैश्च युधिष्ठिर। अभ्यवर्षन्त राजानं हिमवन्तमिवाम्बुदाः।।

śastraiśca vividhākārai rathaughaiśca yudhiṣṭhira| abhyavarṣanta rājānaṃ himavantamivāmbudāḥ||

Verse 43

अस्त्रैरस्त्राणि संवार्य तेषां राजा प्रतर्दनः। जघान तान्महातेजा वज्रानलसमैः शरैः।।

astrairastrāṇi saṃvārya teṣāṃ rājā pratardanaḥ| jaghāna tānmahātejā vajrānalasamaiḥ śaraiḥ||

Verse 44

कृत्तोत्तमाङ्गास्ते राजन्भल्लैः शतसहस्रशः। अपतन्रुधिरार्द्राङ्गा निकृत्ता इव किंशुकाः।।

kṛttottamāṅgāste rājanbhallaiḥ śatasahasraśaḥ| apatanrudhirārdrāṅgā nikṛttā iva kiṃśukāḥ||

Verse 45

हतेषु तेषु सर्वेषु वीतहव्यः सुतेष्वथ। प्राद्रवन्नगरं हित्वा भृगोराश्रममप्युत।।

hateṣu teṣu sarveṣu vītahavyaḥ suteṣvatha| prādravannagaraṃ hitvā bhṛgorāśramamapyuta||

Verse 46

ययौ भृगुं च शरणं वीतहव्यो नराधिपः। अभयं च ददौ तस्मै वीतहव्याय भार्गवः। आसनं शिष्यमध्ये च भृगुरन्यत्समादिशत्।।

yayau bhṛguṃ ca śaraṇaṃ vītahavyo narādhipaḥ| abhayaṃ ca dadau tasmai vītahavyāya bhārgavaḥ| āsanaṃ śiṣyamadhye ca bhṛguranyatsamādiśat||

Verse 47

अथानुपदमेवाशु तत्रागच्छत्प्रतर्दनः। स प्राप्य चाश्रमपदं दिवोदासात्मजोऽब्रवीत्।।

athānupadamevāśu tatrāgacchatpratardanaḥ| sa prāpya cāśramapadaṃ divodāsātmajo'bravīt||

Verse 48

भोभो केऽत्राश्रमे सन्ति भृगोः शिष्या महात्मनः। द्रष्टुमिच्छे मुनिमहं तस्याचक्षत मामिति।। योगेन योगबलेन।।

bhobho ke'trāśrame santi bhṛgoḥ śiṣyā mahātmanaḥ| draṣṭumicche munimahaṃ tasyācakṣata māmiti|| yogena yogabalena||

Verse 49

स तं विदित्वा तु भृगुर्निश्चक्रामाश्रमात्तदा। पूजयामास च ततो विधिना नृपसत्तमम्।।

sa taṃ viditvā tu bhṛgurniścakrāmāśramāttadā| pūjayāmāsa ca tato vidhinā nṛpasattamam||

Verse 50

उवाच चैनं राजेन्द्र किं कार्यं ब्रूहि पार्थिव। स चोवाच नृपस्तस्मै यदागमनकारणम्।।

uvāca cainaṃ rājendra kiṃ kāryaṃ brūhi pārthiva| sa covāca nṛpastasmai yadāgamanakāraṇam||

Verse 51

राजोवाच। अयं ब्रह्मन्नितो राजा वीतहव्यो विसर्ज्यताम्। अस्य पुत्रैर्हि मे कृत्स्नो ब्रह्मन्वंशः प्रणाशितः।।

rājovāca| ayaṃ brahmannito rājā vītahavyo visarjyatām| asya putrairhi me kṛtsno brahmanvaṃśaḥ praṇāśitaḥ||

Verse 52

उत्सादितश्च विषयः काशीनां रत्नसञ्चयः। एतस्य वीर्यदृप्तस्य हतं पुत्रशतं मया। अस्येदानीं वधादद्य भविष्याम्यनृणः पितुः।।

utsāditaśca viṣayaḥ kāśīnāṃ ratnasañcayaḥ| etasya vīryadṛptasya hataṃ putraśataṃ mayā| asyedānīṃ vadhādadya bhaviṣyāmyanṛṇaḥ pituḥ||

Verse 53

तमुवाच कृपाविष्टो भृगुर्धर्मभृतांवरः। नेहास्ति क्षत्रियः कश्चित्सर्वे हीमे द्विजातयः।।

tamuvāca kṛpāviṣṭo bhṛgurdharmabhṛtāṃvaraḥ| nehāsti kṣatriyaḥ kaścitsarve hīme dvijātayaḥ||

Verse 54

एतत्तु वचनं श्रुत्वा भृगोस्तथ्यं प्रतर्दनः। पादावुपस्पृश्य शनैः प्रहृष्टो वाक्यमब्रवीत्।।

etattu vacanaṃ śrutvā bhṛgostathyaṃ pratardanaḥ| pādāvupaspṛśya śanaiḥ prahṛṣṭo vākyamabravīt||

Verse 55

एवमप्यस्मि भगवन्कृतकृत्यो न संशयः। य एष राजा वीर्येण स्वजातिं त्याजितो मया।।

evamapyasmi bhagavankṛtakṛtyo na saṃśayaḥ| ya eṣa rājā vīryeṇa svajātiṃ tyājito mayā||

Verse 56

अनुजानीहि मां ब्रह्मन्ध्यायस्व च शिवेन माम्। त्याजितो हि मया जातिमेव राजा भृगूद्वह।।

anujānīhi māṃ brahmandhyāyasva ca śivena mām| tyājito hi mayā jātimeva rājā bhṛgūdvaha||

Verse 57

ततस्तेनाभ्यनुज्ञातो ययौ राजा प्रतर्दनः। यथागतं महाराज मुक्त्वा विषमिवोरगः।।

tatastenābhyanujñāto yayau rājā pratardanaḥ| yathāgataṃ mahārāja muktvā viṣamivoragaḥ||

Verse 58

भृगोर्वचनमात्रेण स च ब्रह्मर्षितां गतः। वीतहव्यो महाराज ब्रह्मवादित्वमेव च।। तस्य तंप्रति मां आगतं आचक्षत कथयत।।

bhṛgorvacanamātreṇa sa ca brahmarṣitāṃ gataḥ| vītahavyo mahārāja brahmavāditvameva ca|| tasya taṃprati māṃ āgataṃ ācakṣata kathayata||

Verse 59

तस्य गृत्समदः पुत्रो रूपेणेन्द्र इवापरः। शक्रस्त्वमिति यो दैत्यैर्निगृहीतः किलाभवत्।।

tasya gṛtsamadaḥ putro rūpeṇendra ivāparaḥ| śakrastvamiti yo daityairnigṛhītaḥ kilābhavat||

Verse 60

ऋग्वेदे वर्तते चाग्र्या श्रुतिर्यस्य महात्मनः। यत्र गृत्समदो राजन्ब्राह्मणैः स महीयते।। आख्यायिकातात्पर्थमाह भृगोरिति।।

ṛgvede vartate cāgryā śrutiryasya mahātmanaḥ| yatra gṛtsamado rājanbrāhmaṇaiḥ sa mahīyate|| ākhyāyikātātparthamāha bhṛgoriti||

Verse 61

स ब्रह्मचारी विप्रर्षिः श्रीमान्गृत्समदोऽभवत्। पुत्रो गृत्समदस्यापि विप्रः सावैनसोऽभवत्।। यत्र गार्त्समदं ब्रह्म ब्राह्मणैः समुदाहृतम्। इति ध.पाठः।।

sa brahmacārī viprarṣiḥ śrīmāngṛtsamado'bhavat| putro gṛtsamadasyāpi vipraḥ sāvainaso'bhavat|| yatra gārtsamadaṃ brahma brāhmaṇaiḥ samudāhṛtam| iti dha.pāṭhaḥ||

Verse 62

सावैनसस्य पुत्रो वै वितस्त्यस्तस्य चात्मजः। वितस्त्यस्य सुतस्तस्य शिवस्तश्चात्मजोऽभवत्।।

sāvainasasya putro vai vitastyastasya cātmajaḥ| vitastyasya sutastasya śivastaścātmajo'bhavat||

Verse 63

श्रवास्तस्य सुतश्चर्षिः श्रवसश्चाभवत्तमः। तमसश्च प्रकाशोऽभूत्तनयो द्विजसत्तमः।।

śravāstasya sutaścarṣiḥ śravasaścābhavattamaḥ| tamasaśca prakāśo'bhūttanayo dvijasattamaḥ||

Verse 64

प्रकाशस्य च वागिन्द्रो बभूव जयतांवरः। तस्यात्मजश्च प्रमितिर्वेदवेदाङ्गपारगः।।

prakāśasya ca vāgindro babhūva jayatāṃvaraḥ| tasyātmajaśca pramitirvedavedāṅgapāragaḥ||

Verse 65

घृताच्यां तस्य पुत्रस्तु रुरुर्नामोदपद्यत। प्रमद्वरायां तु रुरोः पुत्रः समुदपद्यत। शुनको नाम विप्रर्षिर्यस्य पुत्रोऽथ शौनकः।।

ghṛtācyāṃ tasya putrastu rururnāmodapadyata| pramadvarāyāṃ tu ruroḥ putraḥ samudapadyata| śunako nāma viprarṣiryasya putro'tha śaunakaḥ||

Verse 66

एवं विप्रत्वमगमद्वीतहव्यो नराधिपः। भृगोः प्रसादाद्राजेन्द्र क्षत्रियः क्षत्रियर्षभ।।

evaṃ vipratvamagamadvītahavyo narādhipaḥ| bhṛgoḥ prasādādrājendra kṣatriyaḥ kṣatriyarṣabha||

Verse 67

एष ते कथितो वंशो राजन्गार्त्समदो मया। विस्तरेण महाराज किमन्यदनुपृच्छसि।।

eṣa te kathito vaṃśo rājangārtsamado mayā| vistareṇa mahārāja kimanyadanupṛcchasi||