Adhyaya 46

Verse 1

कृष्णेन युधिष्ठिरम्प्रति पार्वतीपरमेश्वराभ्यां स्यस्मै वरप्रदानकथनम्।। 1 ।। कृष्ण उवाच। मूर्ध्ना निपत्य नियतस्तेजःसन्निचये ततः। परमं हर्षमागत्य भगवन्तमथाब्रवम्।।

kṛṣṇena yudhiṣṭhiramprati pārvatīparameśvarābhyāṃ syasmai varapradānakathanam|| 1 || kṛṣṇa uvāca| mūrdhnā nipatya niyatastejaḥsannicaye tataḥ| paramaṃ harṣamāgatya bhagavantamathābravam||

Verse 2

धर्मे दृढत्वं युधि शत्रुघातं यशस्तथाऽग्र्यं परमं बलं च योगप्रियत्वं तव सन्निकर्षं वृणे सुतानां च शतं शतानि।।

dharme dṛḍhatvaṃ yudhi śatrughātaṃ yaśastathā'gryaṃ paramaṃ balaṃ ca yogapriyatvaṃ tava sannikarṣaṃ vṛṇe sutānāṃ ca śataṃ śatāni||

Verse 3

एवमस्त्विति तद्वाक्यं मयोक्तः प्राह शङ्करः।।

evamastviti tadvākyaṃ mayoktaḥ prāha śaṅkaraḥ||

Verse 4

ततो मां जगतो माता धारिणी सर्वपावनी। उवाचोमा प्रणिहिता शर्वाणी तपसां निधिः। दत्तो भगवता पुत्रः साम्बो नाम तवानघ।।

tato māṃ jagato mātā dhāriṇī sarvapāvanī| uvācomā praṇihitā śarvāṇī tapasāṃ nidhiḥ| datto bhagavatā putraḥ sāmbo nāma tavānagha||

Verse 5

मत्तोप्यष्टौ वरानिष्टान्गृहण त्वं ददामि ते। प्रणम्य शिरसा सा च मयोक्ता पाण्डुनन्दन।।

mattopyaṣṭau varāniṣṭāngṛhaṇa tvaṃ dadāmi te| praṇamya śirasā sā ca mayoktā pāṇḍunandana||

Verse 6

द्विजेष्वकोपं पितृतः प्रसादं शतं सुतानां परमं च भोगम्। कुले प्रीतिं मातृतश्च प्रसादं- शमप्राप्तिं प्रवृणे चापि दाक्ष्यम्।।

dvijeṣvakopaṃ pitṛtaḥ prasādaṃ śataṃ sutānāṃ paramaṃ ca bhogam| kule prītiṃ mātṛtaśca prasādaṃ- śamaprāptiṃ pravṛṇe cāpi dākṣyam||

Verse 7

उमोवाच। एवं भविष्यत्यमरप्रभाव नाहं मृषा जातु वदे कदाचित्। भार्यासहस्राणि च षोडशैव तासु प्रियत्वं च तथाऽक्षयं

umovāca| evaṃ bhaviṣyatyamaraprabhāva nāhaṃ mṛṣā jātu vade kadācit| bhāryāsahasrāṇi ca ṣoḍaśaiva tāsu priyatvaṃ ca tathā'kṣayaṃ

Verse 8

प्रीतिं चाग्र्यां बान्धवानां सकाशा- द्ददामि तेऽहं वपुषः काम्यतां च। भोक्ष्यन्ते वै सप्ततिं वै शतानि गृहे तुभ्यमतिथीनां च नित्यम्।।

prītiṃ cāgryāṃ bāndhavānāṃ sakāśā- ddadāmi te'haṃ vapuṣaḥ kāmyatāṃ ca| bhokṣyante vai saptatiṃ vai śatāni gṛhe tubhyamatithīnāṃ ca nityam||

Verse 9

वासुदेव उवाच। एवं दत्त्वा वरान्देवो मम देवी च भारत। अन्तर्हितः क्षणे तस्मिन्सगणो भीमपूर्वज।।

vāsudeva uvāca| evaṃ dattvā varāndevo mama devī ca bhārata| antarhitaḥ kṣaṇe tasminsagaṇo bhīmapūrvaja||

Verse 10

एतदत्यद्भुतं पूर्वं ब्राह्मणायातितेजसे। उपमन्यवे मया कृत्स्नं व्याख्यातं पार्थिवोत्तम। नमस्कृत्वा तु स प्राह देवदेवाय सुव्रत।।

etadatyadbhutaṃ pūrvaṃ brāhmaṇāyātitejase| upamanyave mayā kṛtsnaṃ vyākhyātaṃ pārthivottama| namaskṛtvā tu sa prāha devadevāya suvrata||

Verse 11

नास्ति शर्वसमो देवो नास्ति शर्वसमा गतिः। नास्ति शर्वसमो दाने नास्ति शर्वसमो रणे।।

nāsti śarvasamo devo nāsti śarvasamā gatiḥ| nāsti śarvasamo dāne nāsti śarvasamo raṇe||