Adhyaya 44

Verse 1

भीष्मेण युधिष्ठिरम्प्रति ब्रह्मणा देवान्प्रत्यनूदितसुपर्णोपाख्यानकथनसमापनम्।। 1 ।। ऋषय ऊचुः। अहो श्रावितमाख्यानं भवताऽत्यद्भुतं महत्। पुण्यं यशस्यमायुष्यं स्वर्ग्यं स्वस्त्ययनं महत्।।

bhīṣmeṇa yudhiṣṭhiramprati brahmaṇā devānpratyanūditasuparṇopākhyānakathanasamāpanam|| 1 || ṛṣaya ūcuḥ| aho śrāvitamākhyānaṃ bhavatā'tyadbhutaṃ mahat| puṇyaṃ yaśasyamāyuṣyaṃ svargyaṃ svastyayanaṃ mahat||

Verse 2

एतत्पवित्रं देवानामेतद्गुह्यं परंतप। एतज्ज्ञानवता ज्ञेयमेषा गतिरनुत्तमा।।

etatpavitraṃ devānāmetadguhyaṃ paraṃtapa| etajjñānavatā jñeyameṣā gatiranuttamā||

Verse 3

य इमां श्रावयेद्विद्वान्कथां पर्वसुपर्वसु स लोकान्प्राप्नुयात्पुण्यान्देवर्षिभिरभिष्टुतान्।।

ya imāṃ śrāvayedvidvānkathāṃ parvasuparvasu sa lokānprāpnuyātpuṇyāndevarṣibhirabhiṣṭutān||

Verse 4

श्राद्धकाले च विप्राणां य इमां श्रावयेच्छुचिः। न तत्र रक्षसां भागो नासुराणां च विद्यते।।

śrāddhakāle ca viprāṇāṃ ya imāṃ śrāvayecchuciḥ| na tatra rakṣasāṃ bhāgo nāsurāṇāṃ ca vidyate||

Verse 5

अनसूयुर्जितक्रोधः सर्वसत्वहिते रतः। यः पठेत्सततं युक्तः स व्रजेत्तत्सलोकताम्।।

anasūyurjitakrodhaḥ sarvasatvahite rataḥ| yaḥ paṭhetsatataṃ yuktaḥ sa vrajettatsalokatām||

Verse 6

वेदान्पारयते विप्रो राजा विजयवान्भवेत्। वैश्यस्तु धनधान्याढ्यः शूद्रः सुखमवाप्नुयात्।।

vedānpārayate vipro rājā vijayavānbhavet| vaiśyastu dhanadhānyāḍhyaḥ śūdraḥ sukhamavāpnuyāt||

Verse 7

भीष्म उवाच। ततस्ते मुनयः सर्वे सम्पूज्य विनतासुतम्। स्वानेव चाश्रमाञ्जग्मुर्बभूवुः शान्तितत्पराः।।

bhīṣma uvāca| tataste munayaḥ sarve sampūjya vinatāsutam| svāneva cāśramāñjagmurbabhūvuḥ śāntitatparāḥ||

Verse 8

स्थूलदर्शिभिराकृष्टो दुर्ज्ञेयो ह्यकृतात्मभिः। एषा धुतिर्महाराज धर्म्या धर्मभृतांवर।।

sthūladarśibhirākṛṣṭo durjñeyo hyakṛtātmabhiḥ| eṣā dhutirmahārāja dharmyā dharmabhṛtāṃvara||

Verse 9

सुराणां ब्रह्मणा प्रोक्ता विस्मितानां परंतप। मयाप्येषा कथा तात कथिता मातुरन्तिके। वसुभिः सत्त्वसम्पन्नैस्तवाप्येषा मयोच्यते।।

surāṇāṃ brahmaṇā proktā vismitānāṃ paraṃtapa| mayāpyeṣā kathā tāta kathitā māturantike| vasubhiḥ sattvasampannaistavāpyeṣā mayocyate||

Verse 10

तदग्निहोत्रपरमा जपयज्ञपरायणाः। निराशीर्बन्धनाः सन्तः प्रयान्त्यक्षरसात्मतां।।

tadagnihotraparamā japayajñaparāyaṇāḥ| nirāśīrbandhanāḥ santaḥ prayāntyakṣarasātmatāṃ||

Verse 11

आरम्भयज्ञानुत्सृज्य जपहोमपरायणाः। ध्यायन्तो मनसा विष्णुं गच्छन्ति परमां गतिम्।।

ārambhayajñānutsṛjya japahomaparāyaṇāḥ| dhyāyanto manasā viṣṇuṃ gacchanti paramāṃ gatim||

Verse 12

तदेष परमो मोक्षो मोक्षद्वारं च भारत। यथा विनिश्चितात्मानो गच्छन्ति परमां गतिम्।।

tadeṣa paramo mokṣo mokṣadvāraṃ ca bhārata| yathā viniścitātmāno gacchanti paramāṃ gatim||