Adhyaya 35

Verse 1

भीष्मेण युधिष्ठिरम्प्रति मनोवाक्कायरूपकरणैर्दुष्कर्मपरित्पागपूर्वकं शुभकर्मकरणस्य भगवत्प्रसादनहेतुत्वोक्तिः।। 1 ।। युधिष्ठिर उवाच। किं कर्तव्यं मनुष्येण लोकयात्राहितार्थिना। कथं वै लोकयात्रां तु किंशीलश्च समाचरेत्।। ।। इति श्रीमन्महाभारते अनुशासनपर्वणि दानधर्मपर्वणि पञ्चत्रिंशोऽध्यायः।। 35 ।।

bhīṣmeṇa yudhiṣṭhiramprati manovākkāyarūpakaraṇairduṣkarmaparitpāgapūrvakaṃ śubhakarmakaraṇasya bhagavatprasādanahetutvoktiḥ|| 1 || yudhiṣṭhira uvāca| kiṃ kartavyaṃ manuṣyeṇa lokayātrāhitārthinā| kathaṃ vai lokayātrāṃ tu kiṃśīlaśca samācaret|| || iti śrīmanmahābhārate anuśāsanaparvaṇi dānadharmaparvaṇi pañcatriṃśo'dhyāyaḥ|| 35 ||

Verse 2

भीष्म उवाच। देवे नारायणे भक्तिः शंकरे साधुपूजया। ध्यानेनाथ जपः कार्यः स्वधर्मैः शुचिचेतसा।।

bhīṣma uvāca| deve nārāyaṇe bhaktiḥ śaṃkare sādhupūjayā| dhyānenātha japaḥ kāryaḥ svadharmaiḥ śucicetasā||

Verse 3

कायेन त्रिविधं कर्म वाचा चापि चतुर्विधम्। मनसा त्रिविधं चैव दश कर्मपथांस्त्यजेत्।। लोकयात्रां लोकद्वयश्रेयःसाधनम्।।

kāyena trividhaṃ karma vācā cāpi caturvidham| manasā trividhaṃ caiva daśa karmapathāṃstyajet|| lokayātrāṃ lokadvayaśreyaḥsādhanam||

Verse 4

प्राणातिपातः स्तैन्यं च परदाराभिमर्शनम्। त्रीणि पापानि कायेन सर्वतः परिवर्जयेत्।। सुभं कर्मफलं चरेदिति ध.पाठः।।

prāṇātipātaḥ stainyaṃ ca paradārābhimarśanam| trīṇi pāpāni kāyena sarvataḥ parivarjayet|| subhaṃ karmaphalaṃ carediti dha.pāṭhaḥ||

Verse 5

असत्प्रलापं पारुष्यं पैशुन्यमनृतं तथा। चत्वारि वाचा राजेन्द्र न जल्पेन्नानुचिन्तयेत्।। प्राणातिपातो हिंसा।।

asatpralāpaṃ pāruṣyaṃ paiśunyamanṛtaṃ tathā| catvāri vācā rājendra na jalpennānucintayet|| prāṇātipāto hiṃsā||

Verse 6

अनभिध्या परस्वेषु सर्वसत्वेषु सौहृदम्। कर्मणां फलमस्तीति त्रिविधं मनसा चरेत्।। पारुष्यं निष्ठुरभाषणम्। पैशुन्यं राजद्वारादौ परदोषसूचनम्। अनतं मिथ्यावादः मनसाप्येवं वदिष्यामिति नानुचिन्तयेत्।।

anabhidhyā parasveṣu sarvasatveṣu sauhṛdam| karmaṇāṃ phalamastīti trividhaṃ manasā caret|| pāruṣyaṃ niṣṭhurabhāṣaṇam| paiśunyaṃ rājadvārādau paradoṣasūcanam| anataṃ mithyāvādaḥ manasāpyevaṃ vadiṣyāmiti nānucintayet||

Verse 7

तस्माद्वाक्वायमनसा नाचरेदशुभं नरः। शुभान्येवाचरँल्लोके भक्तो नारायणस्य हि। तस्यैव तु पदं सूक्ष्मं प्रसादादश्नुयात्परम्।।

tasmādvākvāyamanasā nācaredaśubhaṃ naraḥ| śubhānyevācara~lloke bhakto nārāyaṇasya hi| tasyaiva tu padaṃ sūkṣmaṃ prasādādaśnuyātparam||