Adhyaya 250

Verse 1

पार्वत्या महेश्वरंप्रति स्त्रीधर्मकथनम्।। 1 ।। नारदेन कृष्णंप्रति उमामहेश्वरसंवादानुवादोपसम्हारः।। 2 ।। उमोवाच। पतिमत्या दिवारात्रं वृत्तान्तं श्रूयतां शुभम्। पत्युः पूर्वं समुत्थाय प्रातःक्रम समाचरेत्।।

pārvatyā maheśvaraṃprati strīdharmakathanam|| 1 || nāradena kṛṣṇaṃprati umāmaheśvarasaṃvādānuvādopasamhāraḥ|| 2 || umovāca| patimatyā divārātraṃ vṛttāntaṃ śrūyatāṃ śubham| patyuḥ pūrvaṃ samutthāya prātaḥkrama samācaret||

Verse 2

पत्युर्भावं विदित्वा तु पश्चात्सम्बोधयेत्तु तम्। नित्यं पौर्वाह्णिकं कार्यं स्वयं कुर्याद्यथाविधि।।

patyurbhāvaṃ viditvā tu paścātsambodhayettu tam| nityaṃ paurvāhṇikaṃ kāryaṃ svayaṃ kuryādyathāvidhi||

Verse 3

निवेद्य च तथाऽऽहारं यथा सम्पद्यतामिति। तथैव कुर्यात्तत्सर्वं यथा पत्युः प्रियं भवेत्।।

nivedya ca tathā''hāraṃ yathā sampadyatāmiti| tathaiva kuryāttatsarvaṃ yathā patyuḥ priyaṃ bhavet||

Verse 4

यथा भर्ता तथा नारी गुरूणां प्रतिपद्यते।।

yathā bhartā tathā nārī gurūṇāṃ pratipadyate||

Verse 5

शुश्रूषापोषणविधौ पतिप्रियचिकीर्षया। भर्तुर्निष्क्रमणे कार्यं संस्मरेदप्रमादतः।।

śuśrūṣāpoṣaṇavidhau patipriyacikīrṣayā| bharturniṣkramaṇe kāryaṃ saṃsmaredapramādataḥ||

Verse 6

आगतं तु पतिं दृष्ट्वा सहसा परिचारणम्। स्वयं कुर्वीत सम्प्रीत्या कायश्रमहरं परम्।।

āgataṃ tu patiṃ dṛṣṭvā sahasā paricāraṇam| svayaṃ kurvīta samprītyā kāyaśramaharaṃ param||

Verse 7

पाद्यसनाभ्यां शयनैर्वाक्यैश्च हृदयप्रियैः। अतिथीनामागमेन प्रीतियुक्ता सदा भवेत्।।

pādyasanābhyāṃ śayanairvākyaiśca hṛdayapriyaiḥ| atithīnāmāgamena prītiyuktā sadā bhavet||

Verse 8

कर्मणा वचनेनापि तोषयेदतिथीन्सदा। मङ्गलं गृहशौचं च सर्वोपकरणानि च।।

karmaṇā vacanenāpi toṣayedatithīnsadā| maṅgalaṃ gṛhaśaucaṃ ca sarvopakaraṇāni ca||

Verse 9

सर्वकालमवेक्षेत कारयन्ती च कुर्वती। धर्मकार्ये तु सम्प्राप्ते तद्वद्धर्मपरा भवेत्।।

sarvakālamavekṣeta kārayantī ca kurvatī| dharmakārye tu samprāpte tadvaddharmaparā bhavet||

Verse 10

अर्थकार्ये पुनर्भर्तुः प्रमादालस्यवर्जिता। सा यत्नं परमं कुर्यात्तस्यि साहाय्यकारणात्।।

arthakārye punarbhartuḥ pramādālasyavarjitā| sā yatnaṃ paramaṃ kuryāttasyi sāhāyyakāraṇāt||

Verse 11

धुरन्धरा भवेद्भर्तुः साध्वी धर्मार्थयोः सदा। विहारकाले वै भर्तुर्ज्ञात्वा भावं हृदि स्थितम्।।

dhurandharā bhavedbhartuḥ sādhvī dharmārthayoḥ sadā| vihārakāle vai bharturjñātvā bhāvaṃ hṛdi sthitam||

Verse 12

अलङ्कृत्य यथायोगं मन्दहाससमन्वितम्। वाक्यैर्मधुरसंयुक्तैः स्मयन्ती तोषयेत्पतिम्।।

alaṅkṛtya yathāyogaṃ mandahāsasamanvitam| vākyairmadhurasaṃyuktaiḥ smayantī toṣayetpatim||

Verse 13

कठोराणि न वाच्यानि अन्यथा प्रमदान्तरे। यस्यां कामी भवेद्भर्ता तस्याः प्रीतिकरी भवेत्।।

kaṭhorāṇi na vācyāni anyathā pramadāntare| yasyāṃ kāmī bhavedbhartā tasyāḥ prītikarī bhavet||

Verse 14

अप्रमादं पुरस्कृत्य मनसा तोषयेत्पतिम्। अनन्तरमथान्येषां भोजनावेक्षणं चरेत्।।

apramādaṃ puraskṛtya manasā toṣayetpatim| anantaramathānyeṣāṃ bhojanāvekṣaṇaṃ caret||

Verse 15

दासीदासबलीवर्दांश्चण्डालं च शुनस्तथा। अनाथान्कृपणांश्चैव भिक्षुकांश्च तथैव च। पूजयेद्बलिभैक्षेण पत्युर्धर्मं विवर्धयेत्।।

dāsīdāsabalīvardāṃścaṇḍālaṃ ca śunastathā| anāthānkṛpaṇāṃścaiva bhikṣukāṃśca tathaiva ca| pūjayedbalibhaikṣeṇa patyurdharmaṃ vivardhayet||

Verse 16

कुपितं वाऽर्थहीनं वा श्रान्तं वोपचरेत्पतिम्। यता स तुष्टः स्वस्थश्च तथा सन्तोषयेत्पतिम्।।

kupitaṃ vā'rthahīnaṃ vā śrāntaṃ vopacaretpatim| yatā sa tuṣṭaḥ svasthaśca tathā santoṣayetpatim||

Verse 17

यथा कुटुम्बचिन्तायां विवादे वाऽर्थसञ्चये। आहूता तत्सहायार्थं तथा प्रियहितं वदेत्।।

yathā kuṭumbacintāyāṃ vivāde vā'rthasañcaye| āhūtā tatsahāyārthaṃ tathā priyahitaṃ vadet||

Verse 18

अप्रियं च हितं ब्रूयात्तस्य धर्मार्थकाङ्क्षया। एकान्तचर्याकथनं कलहं वर्जयेत्परैः।।

apriyaṃ ca hitaṃ brūyāttasya dharmārthakāṅkṣayā| ekāntacaryākathanaṃ kalahaṃ varjayetparaiḥ||

Verse 19

बहिरालोकनं चैव मोहं व्रीडां च पैशुनम्। बह्वाशित्वं दिवास्वप्नमेवमादि विवर्जयेत्।।

bahirālokanaṃ caiva mohaṃ vrīḍāṃ ca paiśunam| bahvāśitvaṃ divāsvapnamevamādi vivarjayet||

Verse 20

रहस्येकासनं साध्वी न कुर्यादात्मजैरपि। यद्यद्दद्यान्नियत्स्वेति न्यासवत्परिपालयेत्।।

rahasyekāsanaṃ sādhvī na kuryādātmajairapi| yadyaddadyānniyatsveti nyāsavatparipālayet||

Verse 21

विस्मृतं वाऽपि यद्द्रव्यं प्रतिपद्यात्स्वशौचतः। यत्किञ्चित्पतिना दत्तं लब्ध्वा तत्सा सुकी भवेत्।।

vismṛtaṃ vā'pi yaddravyaṃ pratipadyātsvaśaucataḥ| yatkiñcitpatinā dattaṃ labdhvā tatsā sukī bhavet||

Verse 22

अतीवाज्ञामतीर्ष्यां च दूरतः परिवर्जयेत्। बालवद्वृद्धवद्भार्या सदैवानुचरेत्पतिम्।।

atīvājñāmatīrṣyāṃ ca dūrataḥ parivarjayet| bālavadvṛddhavadbhāryā sadaivānucaretpatim||

Verse 23

भार्याया व्रतमित्येव कर्तव्यं सततं विभो। एतत्पतिव्रतावृत्तमुक्तं देव समासतः।।

bhāryāyā vratamityeva kartavyaṃ satataṃ vibho| etatpativratāvṛttamuktaṃ deva samāsataḥ||

Verse 24

न च भोगे न चैश्वर्ये न सुखे न धने तथा। स्पृहा यस्यास्तथा भर्तुः सा नारीणां पतिव्रता।।

na ca bhoge na caiśvarye na sukhe na dhane tathā| spṛhā yasyāstathā bhartuḥ sā nārīṇāṃ pativratā||

Verse 25

पतिर्हि दैवतं स्त्रीणां पतिर्बन्धुः पतिर्गतिः। नान्यं गतिमहं पश्ये प्रमदाया यथा पतिः।।

patirhi daivataṃ strīṇāṃ patirbandhuḥ patirgatiḥ| nānyaṃ gatimahaṃ paśye pramadāyā yathā patiḥ||

Verse 26

जातिष्वपि च वै स्त्रीत्वं विशिष्टं मे मतिः प्रभो। कायक्लेशेन महता पुरुषः प्राप्नुयात्फलम्। तत्सर्वं लभते नारी सुखेन पतिपूजया।।

jātiṣvapi ca vai strītvaṃ viśiṣṭaṃ me matiḥ prabho| kāyakleśena mahatā puruṣaḥ prāpnuyātphalam| tatsarvaṃ labhate nārī sukhena patipūjayā||

Verse 27

यथासुखं पतिमती सर्वं पत्यनुकूलतः। ईदृशं धर्मसाकल्यं पश्य त्वं प्रमदां प्रति। एतद्विसृज्य पच्यन्ते कुस्त्रियः पापमोहिताः।।

yathāsukhaṃ patimatī sarvaṃ patyanukūlataḥ| īdṛśaṃ dharmasākalyaṃ paśya tvaṃ pramadāṃ prati| etadvisṛjya pacyante kustriyaḥ pāpamohitāḥ||

Verse 28

तपश्चर्या च दानं च पतौ तस्याः समर्पितम्। रूपं कुलं यशस्तेजः सर्वं तस्मिन्प्रतिष्ठितम्।।

tapaścaryā ca dānaṃ ca patau tasyāḥ samarpitam| rūpaṃ kulaṃ yaśastejaḥ sarvaṃ tasminpratiṣṭhitam||

Verse 29

एवं व्रतसमाचाराः स्ववृत्तेनैव शोभनाः। स्वभर्त्रा च सम गच्छेत्पुण्यलोकान्सुकर्मणा।।

evaṃ vratasamācārāḥ svavṛttenaiva śobhanāḥ| svabhartrā ca sama gacchetpuṇyalokānsukarmaṇā||

Verse 30

वृद्धो विरुपो बीभत्सो धनवान्निर्धनोऽपि वा। एवंभूतोपि वै भर्ता स्त्रीणां भूषणमुत्तमम्।।

vṛddho virupo bībhatso dhanavānnirdhano'pi vā| evaṃbhūtopi vai bhartā strīṇāṃ bhūṣaṇamuttamam||

Verse 31

आढ्यं वा रूपयुक्तं वा विरूपं धनवर्जितम्। या पतिं तोषयेत्साध्वी सा पत्नीनां विशिष्यते।।

āḍhyaṃ vā rūpayuktaṃ vā virūpaṃ dhanavarjitam| yā patiṃ toṣayetsādhvī sā patnīnāṃ viśiṣyate||

Verse 32

दरिद्रांश्च विरूपाश्च प्रमूढान्कुष्टसंयुतान्। पतीनुपचरेल्लोकानक्षयान्प्रतिपद्यते।।

daridrāṃśca virūpāśca pramūḍhānkuṣṭasaṃyutān| patīnupacarellokānakṣayānpratipadyate||

Verse 33

एवं प्रवर्तमानायाः पतिः पूर्वं म्रियेत चेत्। तदाऽनुमरणं गच्छेत्पुनर्धर्मं चरेत वा।।

evaṃ pravartamānāyāḥ patiḥ pūrvaṃ mriyeta cet| tadā'numaraṇaṃ gacchetpunardharmaṃ careta vā||

Verse 34

एतदेवं मया प्रोक्तं स्त्रियस्तु बहुधा स्मृताः। देवदानवगन्धर्वा मनुष्या इति नैकधा।।

etadevaṃ mayā proktaṃ striyastu bahudhā smṛtāḥ| devadānavagandharvā manuṣyā iti naikadhā||

Verse 35

सौम्यशीलाः शुभाचाराः सर्वास्ताः सम्भवन्ति च। यथा शुभं प्रवक्ष्यामि स्त्रीणां धर्मं महेश्वर।।

saumyaśīlāḥ śubhācārāḥ sarvāstāḥ sambhavanti ca| yathā śubhaṃ pravakṣyāmi strīṇāṃ dharmaṃ maheśvara||

Verse 36

आसुर्यश्चैव पैशाच्यो राक्षस्यश्च भन्ति हि। तासां वृत्तमशेषेण श्रूयतां लोककारणात्।।

āsuryaścaiva paiśācyo rākṣasyaśca bhanti hi| tāsāṃ vṛttamaśeṣeṇa śrūyatāṃ lokakāraṇāt||

Verse 37

न्यायतो वाऽन्यथा प्रोक्ता भावदोषसमन्विताः। भर्तॄनुपचरन्त्येव रागद्वेषबलात्कृताः।।

nyāyato vā'nyathā proktā bhāvadoṣasamanvitāḥ| bhartṝnupacarantyeva rāgadveṣabalātkṛtāḥ||

Verse 38

स्वधर्मविमुखा भूत्वा प्रदूष्यन्ति यतस्ततः। प्रवृद्दविषया नित्यं प्रतिकूलं वदन्ति च।।

svadharmavimukhā bhūtvā pradūṣyanti yatastataḥ| pravṛddaviṣayā nityaṃ pratikūlaṃ vadanti ca||

Verse 39

अर्थान्विनाशयन्त्येवं न गृह्णन्ति हितं क्वचित्। स्वबुद्धिनिरता भूत्वा जीवन्ति च यथा तथा।।

arthānvināśayantyevaṃ na gṛhṇanti hitaṃ kvacit| svabuddhiniratā bhūtvā jīvanti ca yathā tathā||

Verse 40

गुणवत्यः क्वचिद्भूत्वा पतिधर्मपरा इव। पुनर्भवन्ति पापिष्ठा विषमं वृत्तमास्थिताः।।

guṇavatyaḥ kvacidbhūtvā patidharmaparā iva| punarbhavanti pāpiṣṭhā viṣamaṃ vṛttamāsthitāḥ||

Verse 41

अनवस्थितमर्यादा बहुवेषा व्यवस्थिताः। असन्तुष्टाश्च लुब्धाश्च ईर्ष्याक्रोधयुता भृशम्।।

anavasthitamaryādā bahuveṣā vyavasthitāḥ| asantuṣṭāśca lubdhāśca īrṣyākrodhayutā bhṛśam||

Verse 42

भोगप्रिया हितद्वेष्याः कामभोगपरायणाः। प्रायशोऽनृतभूयिष्ठा गुरूणां प्रतिलोमकाः।।

bhogapriyā hitadveṣyāḥ kāmabhogaparāyaṇāḥ| prāyaśo'nṛtabhūyiṣṭhā gurūṇāṃ pratilomakāḥ||

Verse 43

एवंवृत्तसमाचारा आसुरं भावमाश्रिताः। अपकारपरा नित्यं सततं कलहप्रिया।।

evaṃvṛttasamācārā āsuraṃ bhāvamāśritāḥ| apakāraparā nityaṃ satataṃ kalahapriyā||

Verse 44

परुषा रुक्षवचना निर्घृणा निरपत्रपाः। निःस्नेहाः क्रोधनाश्चैव भर्तृपुत्रस्वबन्धुषु।।

paruṣā rukṣavacanā nirghṛṇā nirapatrapāḥ| niḥsnehāḥ krodhanāścaiva bhartṛputrasvabandhuṣu||

Verse 45

घोरा मांसप्रिया नित्यं हसन्ति च रुदन्ति च। पतीन्व्यभिचरन्त्येव दुर्मार्गेण यथा तथा। बन्धुभिर्भर्त्सिता भूत्वा गृहकार्याणि कुर्वते।।

ghorā māṃsapriyā nityaṃ hasanti ca rudanti ca| patīnvyabhicarantyeva durmārgeṇa yathā tathā| bandhubhirbhartsitā bhūtvā gṛhakāryāṇi kurvate||

Verse 46

अथवा भर्त्सिता देव निवृत्ताः स्वेषु कर्मसु। तथैवात्मवधं घोरं व्यवस्येयुर्न संशयः।।

athavā bhartsitā deva nivṛttāḥ sveṣu karmasu| tathaivātmavadhaṃ ghoraṃ vyavasyeyurna saṃśayaḥ||

Verse 47

निर्दया निरनुक्रोशाः कुटुम्बार्थविलोपकाः। धर्मर्थरहिता घोराः सततं कुर्वते क्रियाः।।

nirdayā niranukrośāḥ kuṭumbārthavilopakāḥ| dharmartharahitā ghorāḥ satataṃ kurvate kriyāḥ||

Verse 48

अनर्थे निपुणाः पापाः परप्राणेषु निर्दयाः। एवंयुक्तसमाचाराः स्त्रियः पैशाचमाश्रिताः।।

anarthe nipuṇāḥ pāpāḥ paraprāṇeṣu nirdayāḥ| evaṃyuktasamācārāḥ striyaḥ paiśācamāśritāḥ||

Verse 49

अपरा मोहसंयुक्ता निर्लज्जा रोदनप्रियाः। अशुद्धा मलदिग्धाङ्ग्य पानमांसरता भृशम्। वदन्त्यनृतवाक्यानि हसन्ति विलपन्ति च।

aparā mohasaṃyuktā nirlajjā rodanapriyāḥ| aśuddhā maladigdhāṅgya pānamāṃsaratā bhṛśam| vadantyanṛtavākyāni hasanti vilapanti ca|

Verse 50

दुष्पसादा महाक्रोधाः स्वप्नशीला निरन्तरम्। तामस्यो नष्टतत्वार्था मन्दशीला महोदराः। भुञ्जते विविधं सिद्धं भोजनं तीव्रसम्भ्रमाः।।

duṣpasādā mahākrodhāḥ svapnaśīlā nirantaram| tāmasyo naṣṭatatvārthā mandaśīlā mahodarāḥ| bhuñjate vividhaṃ siddhaṃ bhojanaṃ tīvrasambhramāḥ||

Verse 51

गुणरूपवयोयुक्तं पतिं कामिनमुत्तमम्। हित्वाऽन्येनैव गच्छन्ति सर्वधा भृशतापिताः।।

guṇarūpavayoyuktaṃ patiṃ kāminamuttamam| hitvā'nyenaiva gacchanti sarvadhā bhṛśatāpitāḥ||

Verse 52

निर्लज्जा धर्मसन्दिग्धाः प्रतिकूलाः समन्ततः। एवंरूपसमाचाराः स्त्रियो राक्षसमाश्रिताः।।

nirlajjā dharmasandigdhāḥ pratikūlāḥ samantataḥ| evaṃrūpasamācārāḥ striyo rākṣasamāśritāḥ||

Verse 53

एवंविधानां सर्वासां न परत्र महासुखम्। नरकाद्विप्रमुक्तानां मानुष्यं दुर्लभं भवेत्।।

evaṃvidhānāṃ sarvāsāṃ na paratra mahāsukham| narakādvipramuktānāṃ mānuṣyaṃ durlabhaṃ bhavet||

Verse 54

कष्टं तत्रापि भुञ्जन्ते स्वकृतं दुःखजं बहु। दरिद्राः क्लेशभूयिष्ठा विरूपाः कुत्सिताः परैः। विधवा दुर्भगा वाऽपि लभन्ते दुःखमीदृशम्।।

kaṣṭaṃ tatrāpi bhuñjante svakṛtaṃ duḥkhajaṃ bahu| daridrāḥ kleśabhūyiṣṭhā virūpāḥ kutsitāḥ paraiḥ| vidhavā durbhagā vā'pi labhante duḥkhamīdṛśam||

Verse 55

शतवर्षसहस्राणि निरयं व्यभिचारिणी। व्रजेत्पतिं च पापेन संयोज्य स्वकुलं तथा।।

śatavarṣasahasrāṇi nirayaṃ vyabhicāriṇī| vrajetpatiṃ ca pāpena saṃyojya svakulaṃ tathā||

Verse 56

एतद्विज्ञाय पतितं पुनश्चेद्धितमात्मनः। कुर्याद्भर्तारमाश्रित्य तथा धर्मवमाप्नुयात्।।

etadvijñāya patitaṃ punaśceddhitamātmanaḥ| kuryādbhartāramāśritya tathā dharmavamāpnuyāt||

Verse 57

अतिसंयान्ति ताँल्लोकान्पुण्यान्परमशोभनान्। अवमत्य च याः पूर्वं पतिं दुष्टेन चेतसा।।

atisaṃyānti tā~llokānpuṇyānparamaśobhanān| avamatya ca yāḥ pūrvaṃ patiṃ duṣṭena cetasā||

Verse 58

वर्तमानास्च सततं भर्तॄणां प्रतिकूलतः। भर्त्रानुमरणं काले याः कुर्वन्ति तथाविधाः।।

vartamānāsca satataṃ bhartṝṇāṃ pratikūlataḥ| bhartrānumaraṇaṃ kāle yāḥ kurvanti tathāvidhāḥ||

Verse 59

कामात्क्रोधाद्भयाल्लोभादपहास्या भवन्ति ताः। आदिप्रभृति कुस्त्रीणां तथाऽनुमरणं वृथा।।

kāmātkrodhādbhayāllobhādapahāsyā bhavanti tāḥ| ādiprabhṛti kustrīṇāṃ tathā'numaraṇaṃ vṛthā||

Verse 60

आदिप्रभृति या साध्वी पत्युः प्रियपरायणा। ऊर्ध्वं गच्छति सा पूता भर्त्राऽनुमरणं गता।।

ādiprabhṛti yā sādhvī patyuḥ priyaparāyaṇā| ūrdhvaṃ gacchati sā pūtā bhartrā'numaraṇaṃ gatā||

Verse 61

एवं मृताया वै लोकानहं पश्यामि चक्षुषा। स्पृहणीयान्सुरगणैर्यान्गच्छन्ति पतिव्रताः।।

evaṃ mṛtāyā vai lokānahaṃ paśyāmi cakṣuṣā| spṛhaṇīyānsuragaṇairyāngacchanti pativratāḥ||

Verse 62

अथवा भर्तरि मृते वैधव्यं धर्ममाश्रिताः। तूष्णीं भौमं जले नित्यमञ्जलिस्नानमुत्तमम्। व्रतं च पतिमुद्दिश्य कुर्यश्चैव विधिं ततः।।

athavā bhartari mṛte vaidhavyaṃ dharmamāśritāḥ| tūṣṇīṃ bhaumaṃ jale nityamañjalisnānamuttamam| vrataṃ ca patimuddiśya kuryaścaiva vidhiṃ tataḥ||

Verse 63

एवं गच्छति सा नारी पतिलोकमनुत्तमम्। रमणीयमनिर्देश्यं दुष्प्रापं देवमानुषैः।।

evaṃ gacchati sā nārī patilokamanuttamam| ramaṇīyamanirdeśyaṃ duṣprāpaṃ devamānuṣaiḥ||

Verse 64

प्राप्नुयात्तादृशं लोकं केवलं या पतिव्रता। इति ते कथितं देव स्त्रीणां धर्मिमनुत्तमम्।।

prāpnuyāttādṛśaṃ lokaṃ kevalaṃ yā pativratā| iti te kathitaṃ deva strīṇāṃ dharmimanuttamam||

Verse 65

भवतः प्रियकामिन्या यन्मयोक्तं तवाग्रतः। चापल्यान्मम देवेश तद्भवान्क्षन्तुमर्हति।।

bhavataḥ priyakāminyā yanmayoktaṃ tavāgrataḥ| cāpalyānmama deveśa tadbhavānkṣantumarhati||

Verse 66

नारद उवाच। एवं वदन्तीं रुद्राणीं लज्जाभावसमन्विताम्। प्रशशंस च देवेशो वाचा सञ्जनयन्प्रियम्।।

nārada uvāca| evaṃ vadantīṃ rudrāṇīṃ lajjābhāvasamanvitām| praśaśaṃsa ca deveśo vācā sañjanayanpriyam||

Verse 67

ऋषयो देवगन्धर्वाः प्रमदाश्च सहस्रशः। प्रणम्य शिरसा देवीं स्तुतिभिश्चाभितुष्टुवुः।।

ṛṣayo devagandharvāḥ pramadāśca sahasraśaḥ| praṇamya śirasā devīṃ stutibhiścābhituṣṭuvuḥ||

Verse 68

पूजयामासुरपरे देवदेव मुदा युताः। संवादं चिन्तयन्त्यन्ते श्रद्दधानाः सुचेतसः।।

pūjayāmāsurapare devadeva mudā yutāḥ| saṃvādaṃ cintayantyante śraddadhānāḥ sucetasaḥ||

Verse 69

ततस्तु देवदेवेशो देवीं वचनमब्रवीत्। शृणु कल्याणि मद्वाक्यं संवादोऽयं मया तव। पुण्यं पवित्रं ख्यातं च भविता नात्र संशयः।।

tatastu devadeveśo devīṃ vacanamabravīt| śṛṇu kalyāṇi madvākyaṃ saṃvādo'yaṃ mayā tava| puṇyaṃ pavitraṃ khyātaṃ ca bhavitā nātra saṃśayaḥ||

Verse 70

य इमं श्रावयेद्विद्वान्संवादं चावयोः प्रिये। शुचिर्भूत्वा नरान्युक्तान्स तैः स्वर्गं व्रजेत्सुखम्।।

ya imaṃ śrāvayedvidvānsaṃvādaṃ cāvayoḥ priye| śucirbhūtvā narānyuktānsa taiḥ svargaṃ vrajetsukham||

Verse 71

यस्त्वेनं शृणुयान्नित्यं संवादं चावयोः शुभम्। कीर्तिमायुष्यमारोग्यं लभते स गतिं पराम्।।

yastvenaṃ śṛṇuyānnityaṃ saṃvādaṃ cāvayoḥ śubham| kīrtimāyuṣyamārogyaṃ labhate sa gatiṃ parām||