Adhyaya 208
Anushasana Parva · 56 verses
56 verses · free forever
English has not yet been added to this adhyaya. You can read the Ganesha passage or Vana Parva 312–315 with English.
Uses your saved HI voice · Narration settings
Narration reads the opening of this section. Longer passages are split to keep playback responsive.
Verse 1
ईश्वरेण पार्वतींप्रति वर्णाश्रमधर्मकथनम्।। 1 ।। महेश्वर उवाच। हन्त ते कथयिष्यामि यत्ते देवि मनःप्रियम्। शृणु तत्सर्वमखिलं धर्मं वर्णाश्रमाश्रितम्।।
īśvareṇa pārvatīṃprati varṇāśramadharmakathanam|| 1 || maheśvara uvāca| hanta te kathayiṣyāmi yatte devi manaḥpriyam| śṛṇu tatsarvamakhilaṃ dharmaṃ varṇāśramāśritam||
Verse 2
ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्याः शुद्राश्चेति चतुर्विधम्। ब्राह्मणा विहिताः पूर्वं लोकतन्त्रमभीप्सता। कर्माणि च तदर्हाणि शास्त्रेषु विहितानि वै।।
brāhmaṇāḥ kṣatriyā vaiśyāḥ śudrāśceti caturvidham| brāhmaṇā vihitāḥ pūrvaṃ lokatantramabhīpsatā| karmāṇi ca tadarhāṇi śāstreṣu vihitāni vai||
Verse 3
यदीदमेकवर्णं स्याज्जगत्सर्वं विनश्यति। सहैव देवि वर्णानि चत्वारि विहितान्यतः।।
yadīdamekavarṇaṃ syājjagatsarvaṃ vinaśyati| sahaiva devi varṇāni catvāri vihitānyataḥ||
Verse 4
मुखतो ब्राह्मणाः सृष्टस्तस्मात्ते वाग्विशारदाः। बाहुभ्यां क्षत्रियाः सृष्टास्तस्मात्ते बाहुगर्विताः।।
mukhato brāhmaṇāḥ sṛṣṭastasmātte vāgviśāradāḥ| bāhubhyāṃ kṣatriyāḥ sṛṣṭāstasmātte bāhugarvitāḥ||
Verse 5
ऊरुभ्यामुद्गता वैश्यास्तस्माद्वार्तोपजीविनः। शूद्राश्च पादतः सृष्टास्तस्मात्ते परिचाकाः।।
ūrubhyāmudgatā vaiśyāstasmādvārtopajīvinaḥ| śūdrāśca pādataḥ sṛṣṭāstasmātte paricākāḥ||
Verse 6
तेषां धर्मांश्च कर्माणि शृणु देवि समाहिता। विप्राः कृता भूमिदेवा लोकानां धारणे कृताः। ते कैश्चिन्नावमन्तव्या ब्राह्मणा हितमिच्छुभिः।।
teṣāṃ dharmāṃśca karmāṇi śṛṇu devi samāhitā| viprāḥ kṛtā bhūmidevā lokānāṃ dhāraṇe kṛtāḥ| te kaiścinnāvamantavyā brāhmaṇā hitamicchubhiḥ||
Verse 7
यदि ते ब्राह्मणा न स्युर्दानयोगवहाः सदा। उभयोर्लोकयोर्देवि स्थितिर्न स्यात्समासतः।।
yadi te brāhmaṇā na syurdānayogavahāḥ sadā| ubhayorlokayordevi sthitirna syātsamāsataḥ||
Verse 8
लोकेषु दुर्लभं किंतु ब्राह्मणत्वमिति स्मृतम्। अबुधो वा दरिद्रो वा पूजनीयः सदैव सः।।
lokeṣu durlabhaṃ kiṃtu brāhmaṇatvamiti smṛtam| abudho vā daridro vā pūjanīyaḥ sadaiva saḥ||
Verse 9
ब्राह्मणान्योऽवमन्येत निन्देच्च क्रोधयेच्च वा। प्रहरेत हरेद्वाऽपि धनं तेषां नराधमः।। ।। इति श्रीमन्महाभारते अनुशासनपर्वणि दानधर्मपर्वणि अष्टोत्तरद्विशततमोऽध्यायः।। 208 ।।
brāhmaṇānyo'vamanyeta nindecca krodhayecca vā| prahareta haredvā'pi dhanaṃ teṣāṃ narādhamaḥ|| || iti śrīmanmahābhārate anuśāsanaparvaṇi dānadharmaparvaṇi aṣṭottaradviśatatamo'dhyāyaḥ|| 208 ||
Verse 10
कारयेद्धीनकर्मणि कामलोभविमोहनात्। स च मामवमन्येत मां क्रोधयति निन्दति।।
kārayeddhīnakarmaṇi kāmalobhavimohanāt| sa ca māmavamanyeta māṃ krodhayati nindati||
Verse 11
मामेव प्रहरेन्मूढो मद्धनस्यापहारकः। मामेव प्रेषणं कृत्वा निदन्ते मूढचेतनः।।
māmeva praharenmūḍho maddhanasyāpahārakaḥ| māmeva preṣaṇaṃ kṛtvā nidante mūḍhacetanaḥ||
Verse 12
स्वाध्यायो यजनं दानं तस्य धर्म इति स्थितिः। कर्मण्यध्यापनं चैव याजनं च प्रतिग्रहः। सत्यं शान्तिस्तपः शौचं तस्य धर्मः सनातनः।।
svādhyāyo yajanaṃ dānaṃ tasya dharma iti sthitiḥ| karmaṇyadhyāpanaṃ caiva yājanaṃ ca pratigrahaḥ| satyaṃ śāntistapaḥ śaucaṃ tasya dharmaḥ sanātanaḥ||
Verse 13
विक्रयो रसधान्यानां ब्राह्मणस्य विगर्हितः। अनापदि च शूद्रान्नं वृषलीसङ्ग्रहस्तथा।।
vikrayo rasadhānyānāṃ brāhmaṇasya vigarhitaḥ| anāpadi ca śūdrānnaṃ vṛṣalīsaṅgrahastathā||
Verse 14
तप एव सदा धर्मो ब्राह्मणस्य न संशयः। स तु धर्मार्थमुत्पन्नः पूर्वं धात्रा तपोबलात्।।
tapa eva sadā dharmo brāhmaṇasya na saṃśayaḥ| sa tu dharmārthamutpannaḥ pūrvaṃ dhātrā tapobalāt||
Verse 15
तस्योपनयनं धर्मो नित्यं चोदकधारणम्। शास्त्रस्य श्रवणं धर्मो देवव्रतनिषेवणम्।।
tasyopanayanaṃ dharmo nityaṃ codakadhāraṇam| śāstrasya śravaṇaṃ dharmo devavrataniṣevaṇam||
Verse 16
अग्निकार्यं परो धर्मो नित्ययज्ञोपवीतिता। शूद्रान्नवर्जनं धर्मो धर्मः सत्पथसेवनम्। धर्मो नित्योपवासित्वं ब्रह्मचर्यं परं तथा।।
agnikāryaṃ paro dharmo nityayajñopavītitā| śūdrānnavarjanaṃ dharmo dharmaḥ satpathasevanam| dharmo nityopavāsitvaṃ brahmacaryaṃ paraṃ tathā||
Verse 17
गृहस्थस्य परो धर्मो गृहस्थाश्रमिणस्तथा। गृहसम्मार्जनं धर्म आलेपनविधिस्तथा।।
gṛhasthasya paro dharmo gṛhasthāśramiṇastathā| gṛhasammārjanaṃ dharma ālepanavidhistathā||
Verse 18
अतिथिप्रियता धर्मो धर्मस्त्रेताग्निधारणम्। इष्टिर्वा पशुबन्धाश्च विधिपूर्वं परंतप।।
atithipriyatā dharmo dharmastretāgnidhāraṇam| iṣṭirvā paśubandhāśca vidhipūrvaṃ paraṃtapa||
Verse 19
दम्पत्योः समशीलत्वं धर्मो वै गृहमेधिनाम्। एवं द्विजन्मनो धर्मो गार्हस्थ्ये धर्मधारणम्।।
dampatyoḥ samaśīlatvaṃ dharmo vai gṛhamedhinām| evaṃ dvijanmano dharmo gārhasthye dharmadhāraṇam||
Verse 20
यस्तु क्षत्रगतो धर्मस्त्वया देवि प्रयोदितः। तमहं ते प्रवक्ष्यामि शृणु देवि समाहिता।।
yastu kṣatragato dharmastvayā devi prayoditaḥ| tamahaṃ te pravakṣyāmi śṛṇu devi samāhitā||
Verse 21
क्षत्रियास्तु ततो देवि द्विजानां पालने स्मृताः। यदि निःक्षत्रियो लोको जगत्स्यादधरोत्तरम्।।
kṣatriyāstu tato devi dvijānāṃ pālane smṛtāḥ| yadi niḥkṣatriyo loko jagatsyādadharottaram||
Verse 22
रक्षणात्क्षत्रियैरेव जगद्भवति शाश्वतम्। तस्याप्यध्ययनं दानं यजनं धर्मतः स्मृतम्।।
rakṣaṇātkṣatriyaireva jagadbhavati śāśvatam| tasyāpyadhyayanaṃ dānaṃ yajanaṃ dharmataḥ smṛtam||
Verse 23
दीनानां रक्षणं चैव पापनामनुशासनम्। सतां सम्पोषणं चैव कर्मषण्मार्गजीवनम्।।
dīnānāṃ rakṣaṇaṃ caiva pāpanāmanuśāsanam| satāṃ sampoṣaṇaṃ caiva karmaṣaṇmārgajīvanam||
Verse 24
उत्साहः शस्त्रजीवित्वं तस्य धर्मः सनातनः। भृत्यानां भरणं धर्मः कृते कर्मण्यमोघता।।
utsāhaḥ śastrajīvitvaṃ tasya dharmaḥ sanātanaḥ| bhṛtyānāṃ bharaṇaṃ dharmaḥ kṛte karmaṇyamoghatā||
Verse 25
सम्यग्गुणयुतो धर्मो धर्मः पौरहितक्रिया। व्यवहारस्थितिर्नित्यं गुणयुक्तो महीपतिः।।
samyagguṇayuto dharmo dharmaḥ paurahitakriyā| vyavahārasthitirnityaṃ guṇayukto mahīpatiḥ||
Verse 26
आर्तवित्तप्रदो राजा धर्मं प्राप्नोत्यनुत्तमम्। एवं तैर्विहितः पूर्वैर्धर्मः कर्मविधानतः।।
ārtavittaprado rājā dharmaṃ prāpnotyanuttamam| evaṃ tairvihitaḥ pūrvairdharmaḥ karmavidhānataḥ||
Verse 27
तथैव देवि वैश्याश्च लोकयात्राहिताः स्मृताः। अन्ये तानुपजीवन्ति प्रत्यक्षफलदा हि ते।।
tathaiva devi vaiśyāśca lokayātrāhitāḥ smṛtāḥ| anye tānupajīvanti pratyakṣaphaladā hi te||
Verse 28
यदि न स्युस्तथा वैश्या न भवेयुस्तथा परे। तेषामध्ययनं दानं गजनं धर्म उच्यते।।
yadi na syustathā vaiśyā na bhaveyustathā pare| teṣāmadhyayanaṃ dānaṃ gajanaṃ dharma ucyate||
Verse 29
वैश्यस्य सततं धर्मः पाशुपाल्यं कृषिस्तथा। अग्निहोत्रपरिस्पन्दास्त्रयो वर्णा द्विजातयः।।
vaiśyasya satataṃ dharmaḥ pāśupālyaṃ kṛṣistathā| agnihotraparispandāstrayo varṇā dvijātayaḥ||
Verse 30
वाणिज्यं सत्पथे स्थानमातिथेयत्वमेव च। विप्राणां स्वागतन्यायो वैश्यधर्मः सनातनः।।
vāṇijyaṃ satpathe sthānamātitheyatvameva ca| viprāṇāṃ svāgatanyāyo vaiśyadharmaḥ sanātanaḥ||
Verse 31
तिलगन्धरसाश्चैव न विक्रेयाः कथञ्चन। वणिक्पथमुपासद्भिर्वैश्यैर्वैश्यपथि स्थितैः।।
tilagandharasāścaiva na vikreyāḥ kathañcana| vaṇikpathamupāsadbhirvaiśyairvaiśyapathi sthitaiḥ||
Verse 32
सर्वातिथ्यं त्रिवर्गस्य यथाशक्ति दिवानिशम्। एवं ते विहिता देवि लोकयात्रा स्वयंभुवा।।
sarvātithyaṃ trivargasya yathāśakti divāniśam| evaṃ te vihitā devi lokayātrā svayaṃbhuvā||
Verse 33
तथैव शूद्रा विहिताः सर्वधर्मप्रसाधकाः। शूद्राश्च यदि ते न स्युः कर्मकर्ता न विद्यते।।
tathaiva śūdrā vihitāḥ sarvadharmaprasādhakāḥ| śūdrāśca yadi te na syuḥ karmakartā na vidyate||
Verse 34
त्रयः पूर्वे शूद्रमूलाः सर्वे कर्मकराः स्मृताः। ब्राह्मणादिषु शुश्रूषा दासधर्म इति स्मृतः।।
trayaḥ pūrve śūdramūlāḥ sarve karmakarāḥ smṛtāḥ| brāhmaṇādiṣu śuśrūṣā dāsadharma iti smṛtaḥ||
Verse 35
वार्ता च कारुकर्माणि शिल्यं नाट्यं तथैव च। अहिंसकः शुभाचारो देवतद्विजवन्दकः।।
vārtā ca kārukarmāṇi śilyaṃ nāṭyaṃ tathaiva ca| ahiṃsakaḥ śubhācāro devatadvijavandakaḥ||
Verse 36
शूद्रो धर्मफलैरिष्टैः स्वधर्मेणोपपद्यते। एवमादि तथाऽन्यच्च शूद्रधर्म इति स्मृतः।।
śūdro dharmaphalairiṣṭaiḥ svadharmeṇopapadyate| evamādi tathā'nyacca śūdradharma iti smṛtaḥ||
Verse 37
तेऽप्येवं विहिता लोके कर्मयोग्याः शुभानने।।
te'pyevaṃ vihitā loke karmayogyāḥ śubhānane||
Verse 38
एवं चतुर्णां वर्णानां वर्णलोकाः परत्र च। विहिताश्च तथा दृष्टा यथावद्धर्मचारिणि।।
evaṃ caturṇāṃ varṇānāṃ varṇalokāḥ paratra ca| vihitāśca tathā dṛṣṭā yathāvaddharmacāriṇi||
Verse 39
एष वर्णाश्रयो धर्मः कर्म चैव तदर्पणम्। कथितं श्रोतुकामायाः किं भूयः श्रोतुमिच्छसि।।
eṣa varṇāśrayo dharmaḥ karma caiva tadarpaṇam| kathitaṃ śrotukāmāyāḥ kiṃ bhūyaḥ śrotumicchasi||
Verse 40
उमोवाच। भगवन्देवदेवेश नमस्ते वृषभध्वज। श्रोतुमिच्छाम्यहं देव धर्ममाश्रमिणां विभो।।
umovāca| bhagavandevadeveśa namaste vṛṣabhadhvaja| śrotumicchāmyahaṃ deva dharmamāśramiṇāṃ vibho||
Verse 41
महेश्वर उवाच। तथाऽऽश्रमगतं धर्मं शृणु देवि समाहिता। आश्रमाणां तु यो धर्मः क्रियते ब्रह्मवादिभिः।।
maheśvara uvāca| tathā''śramagataṃ dharmaṃ śṛṇu devi samāhitā| āśramāṇāṃ tu yo dharmaḥ kriyate brahmavādibhiḥ||
Verse 42
गृहस्थः प्रवरस्तेषां गार्हस्थ्यं धर्ममाश्रितः। पञ्चयज्ञक्रियाशौचं दारतुष्टिरतन्द्रिता।।
gṛhasthaḥ pravarasteṣāṃ gārhasthyaṃ dharmamāśritaḥ| pañcayajñakriyāśaucaṃ dāratuṣṭiratandritā||
Verse 43
ऋतुकालाभिगमनं दानयज्ञतपांसि च। अविप्रवासस्तस्येष्टः स्वाध्यायश्वाग्निपूर्वकम्।।
ṛtukālābhigamanaṃ dānayajñatapāṃsi ca| avipravāsastasyeṣṭaḥ svādhyāyaśvāgnipūrvakam||
Verse 44
अतिथीनामाभिमुख्यं शक्त्या चेष्टनिमन्त्रणम्। अनुग्रहश्च सर्वेषां मनोवाक्कायकर्मभिः।।
atithīnāmābhimukhyaṃ śaktyā ceṣṭanimantraṇam| anugrahaśca sarveṣāṃ manovākkāyakarmabhiḥ||
Verse 45
एवमादि शुभं चान्यत्कुर्यात्तद्वृत्तिमान्गृही। एवं सञ्चरतस्तस्य पुण्यलोका न संशयः।
evamādi śubhaṃ cānyatkuryāttadvṛttimāngṛhī| evaṃ sañcaratastasya puṇyalokā na saṃśayaḥ|
Verse 46
तथैव वानप्रस्थस्य धर्माः प्रोक्ताः सनातनाः।।
tathaiva vānaprasthasya dharmāḥ proktāḥ sanātanāḥ||
Verse 47
गृहवासं समुत्सृकज्य निश्चित्यैकमनाः शुभैः। वन्यैरेव तदाहारैः वर्तयेदिति च स्थितिः।।
gṛhavāsaṃ samutsṛkajya niścityaikamanāḥ śubhaiḥ| vanyaireva tadāhāraiḥ vartayediti ca sthitiḥ||
Verse 48
भूमिशय्या जटाश्मश्रुचर्मवल्कलधारणम्। देवतातिथिसत्कारो महाकृच्छ्राभिपूजनम्।।
bhūmiśayyā jaṭāśmaśrucarmavalkaladhāraṇam| devatātithisatkāro mahākṛcchrābhipūjanam||
Verse 49
अग्निहोत्रं त्रिषवणं नित्यं तस्य विधीयते। ब्रह्मचर्यं क्षमा शौचं तस्य धर्मः सनातनः। एवं स विगते प्राणे देवलोके महीयते।।
agnihotraṃ triṣavaṇaṃ nityaṃ tasya vidhīyate| brahmacaryaṃ kṣamā śaucaṃ tasya dharmaḥ sanātanaḥ| evaṃ sa vigate prāṇe devaloke mahīyate||
Verse 50
यतिधर्मास्तथा देवि गृहांस्त्यक्त्वा यतस्ततः। आकिञ्चन्यमनारम्भः सर्वतः शौचमार्जवम्।।
yatidharmāstathā devi gṛhāṃstyaktvā yatastataḥ| ākiñcanyamanārambhaḥ sarvataḥ śaucamārjavam||
Verse 51
सर्वत्र भैक्षचर्या च सर्वत्रैव विवासनम्। सदा ध्यानपरत्वं च देहशुद्धिः क्षमा दया। तत्वानुगतबुद्धित्वं तस्य धर्मविधिर्भवेत्।।
sarvatra bhaikṣacaryā ca sarvatraiva vivāsanam| sadā dhyānaparatvaṃ ca dehaśuddhiḥ kṣamā dayā| tatvānugatabuddhitvaṃ tasya dharmavidhirbhavet||
Verse 52
ब्रह्मचारी च यो देवि जन्मप्रभृति भिक्षितः। ब्रह्मचर्यपरो भूत्वा साधयेद्गुरुमात्मनः। सर्वकालेषु सर्वत्र गुरुपूजां समाचरेत्।।
brahmacārī ca yo devi janmaprabhṛti bhikṣitaḥ| brahmacaryaparo bhūtvā sādhayedgurumātmanaḥ| sarvakāleṣu sarvatra gurupūjāṃ samācaret||
Verse 53
भैक्षचर्याग्निकार्यं च सदा जलनिषेवणम्। स्वाध्यायः सततं तस्य एष धर्मः सनातनः।।
bhaikṣacaryāgnikāryaṃ ca sadā jalaniṣevaṇam| svādhyāyaḥ satataṃ tasya eṣa dharmaḥ sanātanaḥ||
Verse 54
तस्य चेष्टा तु गुर्वर्थमाप्राणान्तमिति स्थितिः। गुरोरभावे तत्पुत्रे गुरुवद्वृत्तिमाचरेत्।।
tasya ceṣṭā tu gurvarthamāprāṇāntamiti sthitiḥ| gurorabhāve tatputre guruvadvṛttimācaret||
Verse 55
एवं सोप्यमलाँल्लोकान्ब्राह्मणः प्रतिपद्यते। एष ते कथितो देवि धर्मश्चाश्रमवासिनाम्।। ब्राह्मणोऽभिहिता शुचिः इति क.पाठः।।
evaṃ sopyamalā~llokānbrāhmaṇaḥ pratipadyate| eṣa te kathito devi dharmaścāśramavāsinām|| brāhmaṇo'bhihitā śuciḥ iti ka.pāṭhaḥ||
Verse 56
चतुर्णामाश्रमो युक्तो लोक इत्येव विद्यते। कथितं ते समासेन किं भूयः श्रोतुमिच्छसि।।
caturṇāmāśramo yukto loka ityeva vidyate| kathitaṃ te samāsena kiṃ bhūyaḥ śrotumicchasi||