Adhyaya 19

Verse 1

श्रीकृष्णेन भीष्मंप्रति युधिष्ठिराय गरुडोपाख्यानकथनचोदना।। 1 ।। युधिष्ठिर उवाच। गरुडः पक्षिणां श्रेष्ठ इति पूर्वं पितामह। उक्तस्त्वया महाबाहो श्वेतवाहं प्रशंसता।।

śrīkṛṣṇena bhīṣmaṃprati yudhiṣṭhirāya garuḍopākhyānakathanacodanā|| 1 || yudhiṣṭhira uvāca| garuḍaḥ pakṣiṇāṃ śreṣṭha iti pūrvaṃ pitāmaha| uktastvayā mahābāho śvetavāhaṃ praśaṃsatā||

Verse 2

अत्र कौतूहल इति श्रवणे जायते मतिः। कथं गरुत्मान्पक्षीणां श्रैष्ठ्यं प्राप परन्तप।।

atra kautūhala iti śravaṇe jāyate matiḥ| kathaṃ garutmānpakṣīṇāṃ śraiṣṭhyaṃ prāpa parantapa||

Verse 3

सुपर्णो वैनतेयश्च केन शत्रुश्च भोगिनाम्। किंवीर्यः किंबलश्चासौ वक्तुमर्हसि भारत।।

suparṇo vainateyaśca kena śatruśca bhoginām| kiṃvīryaḥ kiṃbalaścāsau vaktumarhasi bhārata||

Verse 4

भीष्म उवाच। वासुदेव महाबाहो देवकी सुप्रजास्त्वया। श्रुतं ते धर्मराजस्य मम हर्षविवर्धन।।

bhīṣma uvāca| vāsudeva mahābāho devakī suprajāstvayā| śrutaṃ te dharmarājasya mama harṣavivardhana||

Verse 5

सुपर्णं शंस इत्येव मामाह कुरुनन्दनः। अस्य प्रवक्तुमिच्छामि त्वयाऽज्ञप्तो महाद्युते।।

suparṇaṃ śaṃsa ityeva māmāha kurunandanaḥ| asya pravaktumicchāmi tvayā'jñapto mahādyute||

Verse 6

त्वं हि शौरे महाबाहो सुपर्णः प्रोच्यसे पुरा। अनादिनिधने काले गरुडश्चासि केशव।।

tvaṃ hi śaure mahābāho suparṇaḥ procyase purā| anādinidhane kāle garuḍaścāsi keśava||

Verse 7

तस्मात्पूर्वं प्रसाद्य त्वां धर्मपुत्राय धीमते। गरुडं पततांश्रेष्ठं वक्तुमिच्छामि माधव।।

tasmātpūrvaṃ prasādya tvāṃ dharmaputrāya dhīmate| garuḍaṃ patatāṃśreṣṭhaṃ vaktumicchāmi mādhava||

Verse 8

वासुदेव उवाच। यथैव मां भवान्वेद तथा वेद युधिष्ठिरः। यथा च गरुडो जातस्तथाऽस्मै ब्रूहि तत्वतः।।

vāsudeva uvāca| yathaiva māṃ bhavānveda tathā veda yudhiṣṭhiraḥ| yathā ca garuḍo jātastathā'smai brūhi tatvataḥ||