Lipi
Sign in
Classic reading room ↗

Adhyaya 179

Anushasana Parva · 29 verses

29 verses · free forever

English has not yet been added to this adhyaya. You can read the Ganesha passage or Vana Parva 312–315 with English.

Show
Listen to this section

Uses your saved HI voice · Narration settings

  1. Verse 1

    भीष्मेण युधिष्ठिरंप्रति कीटोपाख्यानकथनम्।। 1 ।। कीटेन व्यासंप्रतति स्वपूर्वजन्मवृत्तान्तकथनम्।। 2 ।। युधिष्ठिर उवाच। अकामाश्च सकामाश्च ये हताः स्म महामृधे। कां योनिं प्रतिपन्नास्ते तन्मे ब्रूहि पितामह।।

    bhīṣmeṇa yudhiṣṭhiraṃprati kīṭopākhyānakathanam|| 1 || kīṭena vyāsaṃpratati svapūrvajanmavṛttāntakathanam|| 2 || yudhiṣṭhira uvāca| akāmāśca sakāmāśca ye hatāḥ sma mahāmṛdhe| kāṃ yoniṃ pratipannāste tanme brūhi pitāmaha||

  2. Verse 2

    दुःखं प्राणपरित्यागः पुरुषाणां महामृधे। जानामि चाहं धर्मज्ञ प्राणत्यागं सुदुष्करम्।।

    duḥkhaṃ prāṇaparityāgaḥ puruṣāṇāṃ mahāmṛdhe| jānāmi cāhaṃ dharmajña prāṇatyāgaṃ suduṣkaram||

  3. Verse 3

    समृद्दे वाऽसमृद्धे वा शुभे वा यदि वाऽशुभे। संसारेऽस्मिन्सदाजाताः प्राणिनोऽभिरताःकथम् कारणं तत्र मे ब्रूहि सर्वज्ञो ह्यसि मे मतः।।

    samṛdde vā'samṛddhe vā śubhe vā yadi vā'śubhe| saṃsāre'sminsadājātāḥ prāṇino'bhiratāḥkatham kāraṇaṃ tatra me brūhi sarvajño hyasi me mataḥ||

  4. Verse 4

    भीष्म उवाच। समृद्धे वाऽसमृद्धे वा शुभे वा यदि वाऽशुभे। संसारेऽस्मिन्समे जाताः प्राणिनः पृथिवीपते।।

    bhīṣma uvāca| samṛddhe vā'samṛddhe vā śubhe vā yadi vā'śubhe| saṃsāre'sminsame jātāḥ prāṇinaḥ pṛthivīpate||

  5. Verse 5

    निरता येन भावेन तत्र मे शृणु कारणम्। सम्यक्चायमनुप्रश्नस्त्वयोक्तस्तु युधिष्ठिर।।

    niratā yena bhāvena tatra me śṛṇu kāraṇam| samyakcāyamanupraśnastvayoktastu yudhiṣṭhira||

  6. Verse 6

    अत्र ते वर्तयिष्यामि पुरावृत्तमिदं नृप। द्वैपायनस्य संवादं कीटस्य च युधिष्ठिर।।

    atra te vartayiṣyāmi purāvṛttamidaṃ nṛpa| dvaipāyanasya saṃvādaṃ kīṭasya ca yudhiṣṭhira||

  7. Verse 7

    ब्रह्मिभूतश्चरन्विप्रः कृष्णद्वैपायनः पुरा। ददर्श कीटं धावन्तं शीघ्रं शकटवर्त्मनि।।

    brahmibhūtaścaranvipraḥ kṛṣṇadvaipāyanaḥ purā| dadarśa kīṭaṃ dhāvantaṃ śīghraṃ śakaṭavartmani||

  8. Verse 8

    गतिज्ञः सर्वभूतानां रुतज्ञश्च शरीरिणाम्। सर्वज्ञस्त्वरितं दृष्ट्वा कीटं वचनमब्रवीत्।।

    gatijñaḥ sarvabhūtānāṃ rutajñaśca śarīriṇām| sarvajñastvaritaṃ dṛṣṭvā kīṭaṃ vacanamabravīt||

  9. Verse 9

    कीट संत्रस्तरूपोऽसि त्वरितश्चैव लक्ष्यसे। क्व च वासस्तदाचक्ष्व कुतस्ते भयमागतम्।।

    kīṭa saṃtrastarūpo'si tvaritaścaiva lakṣyase| kva ca vāsastadācakṣva kutaste bhayamāgatam||

  10. Verse 10

    कीट उवाच। शकटव्रजस्य महतो घोषं श्रुत्वा भयं मम। आगतं वै महाबुद्धे स्वन एष हि दारुणः।।

    kīṭa uvāca| śakaṭavrajasya mahato ghoṣaṃ śrutvā bhayaṃ mama| āgataṃ vai mahābuddhe svana eṣa hi dāruṇaḥ||

  11. Verse 11

    श्रूयते तु स मा हन्यादिति ह्यस्मादपक्रमे। श्वसतां च शृणोम्येनं गोवृषाणां प्रतोद्यताम्।।

    śrūyate tu sa mā hanyāditi hyasmādapakrame| śvasatāṃ ca śṛṇomyenaṃ govṛṣāṇāṃ pratodyatām||

  12. Verse 12

    वहतां सुमहाभारं सन्निकर्षे स्वनं प्रभो। नृणां च संवाहयतां श्रूयन्ते विविधाः स्वनाः।।

    vahatāṃ sumahābhāraṃ sannikarṣe svanaṃ prabho| nṛṇāṃ ca saṃvāhayatāṃ śrūyante vividhāḥ svanāḥ||

  13. Verse 13

    वोढुमस्मद्विधेनैव न शक्यः कीटयोनिना। तस्मादतिक्रमाम्येष भयादस्मात्सुदारुणात्।।

    voḍhumasmadvidhenaiva na śakyaḥ kīṭayoninā| tasmādatikramāmyeṣa bhayādasmātsudāruṇāt||

  14. Verse 14

    दुःखं हि मृत्युर्भूतानां जीवितं च सुदुर्लभम्। अतो भीतः पलायामि गच्छेयं नापदं यथा।।

    duḥkhaṃ hi mṛtyurbhūtānāṃ jīvitaṃ ca sudurlabham| ato bhītaḥ palāyāmi gaccheyaṃ nāpadaṃ yathā||

  15. Verse 15

    भीष्म उवाच। इत्युक्तः स तु सं प्राह कुतः कीट सुखं तव। मरणं ते सुखं मन्ये तिर्यग्योनौ हि वर्तसे।।

    bhīṣma uvāca| ityuktaḥ sa tu saṃ prāha kutaḥ kīṭa sukhaṃ tava| maraṇaṃ te sukhaṃ manye tiryagyonau hi vartase||

  16. Verse 16

    शब्दं स्पर्शं रसं गन्धं भोगांश्चोच्चावचान्बहून्। नाभिजानासि कीट त्वं श्रेयो मरणमेव ते।।

    śabdaṃ sparśaṃ rasaṃ gandhaṃ bhogāṃścoccāvacānbahūn| nābhijānāsi kīṭa tvaṃ śreyo maraṇameva te||

  17. Verse 17

    कीट उवाच। सर्वत्र निरतो जीव इहापि च सुखं मम। चेतयामि महाप्राज्ञ तस्मादिच्छामि जीवितुम्।।

    kīṭa uvāca| sarvatra nirato jīva ihāpi ca sukhaṃ mama| cetayāmi mahāprājña tasmādicchāmi jīvitum||

  18. Verse 18

    इहापि विषयः सर्वो यथादेहं प्रवर्तितः। मनुष्यास्तिर्यगाश्चैव पृथग्भोगा विशेषतः।।

    ihāpi viṣayaḥ sarvo yathādehaṃ pravartitaḥ| manuṣyāstiryagāścaiva pṛthagbhogā viśeṣataḥ||

  19. Verse 19

    अहमासं मनुष्यो वै शूद्रो बहुधनः प्रभो। अब्रह्मण्यो नृशंसश्च कदर्यो बुद्धिजीवनः।। ।। इति श्रीमन्महाभारते अनुशासनपर्वणि दानधर्मपर्वणि एकोनाशीत्यधिकशततमोऽध्यायः।। 179 ।।

    ahamāsaṃ manuṣyo vai śūdro bahudhanaḥ prabho| abrahmaṇyo nṛśaṃsaśca kadaryo buddhijīvanaḥ|| || iti śrīmanmahābhārate anuśāsanaparvaṇi dānadharmaparvaṇi ekonāśītyadhikaśatatamo'dhyāyaḥ|| 179 ||

  20. Verse 20

    वाक्‌श्लक्ष्णो ह्यकृतप्रज्ञो द्वेष्टा विश्वस्य कर्मणः। मिथोगुप्तनिधिर्नित्यं परस्वहरणे रतः।।

    vāk‌ślakṣṇo hyakṛtaprajño dveṣṭā viśvasya karmaṇaḥ| mithoguptanidhirnityaṃ parasvaharaṇe rataḥ||

  21. Verse 21

    भृत्यातिथिजनश्चापि गृहेऽपर्यशितो मया। मात्सर्यात्स्वादुकामेन नृशंसेन बुभुक्षता।।

    bhṛtyātithijanaścāpi gṛhe'paryaśito mayā| mātsaryātsvādukāmena nṛśaṃsena bubhukṣatā||

  22. Verse 22

    देवार्थं पितृयज्ञार्थं न च श्राद्धं कृतं मया। न दत्तमन्नकामेषु दत्तमन्नं लुनामि च।।

    devārthaṃ pitṛyajñārthaṃ na ca śrāddhaṃ kṛtaṃ mayā| na dattamannakāmeṣu dattamannaṃ lunāmi ca||

  23. Verse 23

    गुप्तं शरणमाश्रित्य भयेषु शरणागतान्। त्यक्त्वाऽकस्मान्निशायां च न दत्तमभयं मया।।

    guptaṃ śaraṇamāśritya bhayeṣu śaraṇāgatān| tyaktvā'kasmānniśāyāṃ ca na dattamabhayaṃ mayā||

  24. Verse 24

    धनं धान्यं प्रियान्दारान्यानं वासस्तथाऽद्भुतम्। श्रियं दृष्ट्वा मनुष्याणामसूयामि निरर्थकम्।।

    dhanaṃ dhānyaṃ priyāndārānyānaṃ vāsastathā'dbhutam| śriyaṃ dṛṣṭvā manuṣyāṇāmasūyāmi nirarthakam||

  25. Verse 25

    ईर्ष्युः परसुखं दृष्ट्वा अन्यस्य न बुभूषकः। त्रिवर्गहन्ता चान्येषामात्मकामानुवर्तकः।। कदर्यो वृद्धिजीवनः इति झ.पाठः।।

    īrṣyuḥ parasukhaṃ dṛṣṭvā anyasya na bubhūṣakaḥ| trivargahantā cānyeṣāmātmakāmānuvartakaḥ|| kadaryo vṛddhijīvanaḥ iti jha.pāṭhaḥ||

  26. Verse 26

    नृशंसगुणभूयिष्ठं पुरा कर्म कृतं मया। स्मृत्वा तदनुतप्येऽहं हित्वा प्रियमिवात्मजम्।।

    nṛśaṃsaguṇabhūyiṣṭhaṃ purā karma kṛtaṃ mayā| smṛtvā tadanutapye'haṃ hitvā priyamivātmajam||

  27. Verse 27

    शुभानां नाभिजानामि कृतानां कर्मणां फलम्। माता च पूजिता वृद्धा ब्राह्मणश्चार्चितो मया।।

    śubhānāṃ nābhijānāmi kṛtānāṃ karmaṇāṃ phalam| mātā ca pūjitā vṛddhā brāhmaṇaścārcito mayā||

  28. Verse 28

    सकृज्जातिगुणोपेतः सङ्गत्या गृहमागतः। अतिथिः पूजितो ब्रह्मंस्तेन मां नाजहात्स्मृतिः।।

    sakṛjjātiguṇopetaḥ saṅgatyā gṛhamāgataḥ| atithiḥ pūjito brahmaṃstena māṃ nājahātsmṛtiḥ||

  29. Verse 29

    कर्मणामेव चैवाहं सुखाशामिव लक्षये। तच्छ्रोतुमहमिच्छामि त्वत्तः श्रेयस्तपोधन।।

    karmaṇāmeva caivāhaṃ sukhāśāmiva lakṣaye| tacchrotumahamicchāmi tvattaḥ śreyastapodhana||