Adhyaya 120
Anushasana Parva · 29 verses
29 verses · free forever
English has not yet been added to this adhyaya. You can read the Ganesha passage or Vana Parva 312–315 with English.
Uses your saved HI voice · Narration settings
Verse 1
भीष्मेण युधिष्ठिरम्प्रति पेनपोपाख्यानकथनारभ्यः।। 1 ।। त्रिशिखरगिर्याश्रमवासिने सुमित्रनाम्ने विप्रवराय आङ्गिरसेनैकस्या गोर्दानम्।। 2 ।। तस्या वंशेऽसङ्ख्येयानां गवां सम्भवः।। 3 ।। सुमित्रेण वत्समुखोद्गतक्षीरफेनपानात्फेनप इति नामाधिगमः।। 4 ।। युधिष्ठिर उवाच। कः फेनपेति नाम्नाऽसौ कथं वा भक्षितः पुरा। मृत उज्जीवितः कस्मात्कथं गोलोकमाश्रितः।।
bhīṣmeṇa yudhiṣṭhiramprati penapopākhyānakathanārabhyaḥ|| 1 || triśikharagiryāśramavāsine sumitranāmne vipravarāya āṅgirasenaikasyā gordānam|| 2 || tasyā vaṃśe'saṅkhyeyānāṃ gavāṃ sambhavaḥ|| 3 || sumitreṇa vatsamukhodgatakṣīraphenapānātphenapa iti nāmādhigamaḥ|| 4 || yudhiṣṭhira uvāca| kaḥ phenapeti nāmnā'sau kathaṃ vā bhakṣitaḥ purā| mṛta ujjīvitaḥ kasmātkathaṃ golokamāśritaḥ||
Verse 2
विरुद्वे मानुषे लोके तथा समयवर्त्मसु। क्रते दैवं हि दुष्प्रपं मानुषेषु विशेषतः। संशयो मे महानत्र तन्मे व्याख्यातुमर्हसि।।
virudve mānuṣe loke tathā samayavartmasu| krate daivaṃ hi duṣprapaṃ mānuṣeṣu viśeṣataḥ| saṃśayo me mahānatra tanme vyākhyātumarhasi||
Verse 3
भीष्म उवाच। श्रूयते भार्गवे वंशे सुमित्रो नाम भारत। वेदाध्ययनसम्पन्नो विपुले तपसि स्थितः।।
bhīṣma uvāca| śrūyate bhārgave vaṃśe sumitro nāma bhārata| vedādhyayanasampanno vipule tapasi sthitaḥ||
Verse 4
वानप्रस्थाश्रमे युक्तः स्वकर्मनिरतः सदा। विनयाचारतत्वज्ञः सर्वधर्मार्थकोविदः।।
vānaprasthāśrame yuktaḥ svakarmanirataḥ sadā| vinayācāratatvajñaḥ sarvadharmārthakovidaḥ||
Verse 5
यत्नात्त्रिषवणस्नायी संध्योपासनतत्परः। अग्निहोत्ररतः क्षान्तो जपञ्जुह्वच्च नित्यदाः।।
yatnāttriṣavaṇasnāyī saṃdhyopāsanatatparaḥ| agnihotrarataḥ kṣānto japañjuhvacca nityadāḥ||
Verse 6
पितृदेवांश्च नियतमतिर्थींश्च स पूजयन्। प्राणसन्धारणार्थं च यत्किंचिदुपहारयन्।।
pitṛdevāṃśca niyatamatirthīṃśca sa pūjayan| prāṇasandhāraṇārthaṃ ca yatkiṃcidupahārayan||
Verse 7
गिरिस्त्रिशिखरो नाम यतः प्रभवते नदी। कुलजेति पुराणेषु विश्रुता रुद्रनिर्मिता।। ।। इति श्रीमन्महाभारते अनुशासनपर्वणि दानधर्मपर्वणि विंशत्यधिकशततमोऽध्यायः।। 120 ।।
giristriśikharo nāma yataḥ prabhavate nadī| kulajeti purāṇeṣu viśrutā rudranirmitā|| || iti śrīmanmahābhārate anuśāsanaparvaṇi dānadharmaparvaṇi viṃśatyadhikaśatatamo'dhyāyaḥ|| 120 ||
Verse 8
तस्यास्तीरे समे देशे पुष्पमालासमाकुले। वन्यौषधिद्रुमोपेते नानापक्षिमृगायुते।।
tasyāstīre same deśe puṣpamālāsamākule| vanyauṣadhidrumopete nānāpakṣimṛgāyute||
Verse 9
व्यपेतदंशमशके ध्वाङ्क्षगृध्रैरसेविते। कृष्णदर्भतृणप्राये सुरम्ये ज्योतिरश्मिनि।।
vyapetadaṃśamaśake dhvāṅkṣagṛdhrairasevite| kṛṣṇadarbhatṛṇaprāye suramye jyotiraśmini||
Verse 10
सर्वोन्नतैः समैः श्यामैर्याज्ञीयैस्तरुभिर्वृते। तत्राश्रमपदं पुण्यं भृगूणामभवत्पुरा।
sarvonnataiḥ samaiḥ śyāmairyājñīyaistarubhirvṛte| tatrāśramapadaṃ puṇyaṃ bhṛgūṇāmabhavatpurā|
Verse 11
उवास तत्र नियतः सुमित्रो नाम भार्गवः। यथोद्दिष्टेन पूर्वेषां भृगूणां साधुवर्त्मना।।
uvāsa tatra niyataḥ sumitro nāma bhārgavaḥ| yathoddiṣṭena pūrveṣāṃ bhṛgūṇāṃ sādhuvartmanā||
Verse 12
तस्मा आङ्गिरसः कश्चिद्ददौ गां शर्करीं शुभाम्। वर्षासु पश्चिमे मासि पौर्णमास्यां शुचिव्रतः।।
tasmā āṅgirasaḥ kaściddadau gāṃ śarkarīṃ śubhām| varṣāsu paścime māsi paurṇamāsyāṃ śucivrataḥ||
Verse 13
स तां लब्ध्वा धर्मशीलश्चिन्तयामास तत्परः। सुमित्रः परया भक्त्या जननीमिव मातरम्।।
sa tāṃ labdhvā dharmaśīlaścintayāmāsa tatparaḥ| sumitraḥ parayā bhaktyā jananīmiva mātaram||
Verse 14
तेन सन्धुक्ष्यमाणा सा रोहिणी कामरूपिणी। प्रवृद्धिमगमच्छ्रेष्ठा प्राणतश्च सुदर्शना।।
tena sandhukṣyamāṇā sā rohiṇī kāmarūpiṇī| pravṛddhimagamacchreṣṭhā prāṇataśca sudarśanā||
Verse 15
सिराविमुक्तपार्श्वान्ता विपुलां कान्तिमुद्वहत्। श्यामपार्श्वान्तपृष्ठा सा सुरभिर्मधुपिङ्गला।।
sirāvimuktapārśvāntā vipulāṃ kāntimudvahat| śyāmapārśvāntapṛṣṭhā sā surabhirmadhupiṅgalā||
Verse 16
बृहती सूक्ष्मरोमान्ता रूपोदग्रा तनुत्वचा। कृष्णपुच्छा श्वेतवक्त्रा समवृत्तपयोधरा।।
bṛhatī sūkṣmaromāntā rūpodagrā tanutvacā| kṛṣṇapucchā śvetavaktrā samavṛttapayodharā||
Verse 17
पृष्ठोन्नता पूर्वनता शङ्कुकर्णी सुलोचना। दीर्घजिह्वा ह्रस्वशृङ्गी सम्पूर्णदशनान्तरा।।
pṛṣṭhonnatā pūrvanatā śaṅkukarṇī sulocanā| dīrghajihvā hrasvaśṛṅgī sampūrṇadaśanāntarā||
Verse 18
मांसाधिकगलान्ता सा प्रसन्ना शुभदर्शना। नित्यं शमयुता स्निग्धा सम्पूर्णोदात्तनिस्वना।।
māṃsādhikagalāntā sā prasannā śubhadarśanā| nityaṃ śamayutā snigdhā sampūrṇodāttanisvanā||
Verse 19
प्राजापत्यैर्गवां नित्यं प्रशस्तैर्लक्षणैर्युता। यौवनस्थेव वनिता शुशुभे रूपशोभया।।
prājāpatyairgavāṃ nityaṃ praśastairlakṣaṇairyutā| yauvanastheva vanitā śuśubhe rūpaśobhayā||
Verse 20
वृषेणोपगता सा तु कल्या मधुरदर्शना। मिथुनं जनयामास तुल्यरूपमिवात्मनः।।
vṛṣeṇopagatā sā tu kalyā madhuradarśanā| mithunaṃ janayāmāsa tulyarūpamivātmanaḥ||
Verse 21
संवर्धयामास स तां सवत्सां भार्गवो मुनिः। तयोः प्रजाधिसंसर्गात्सहस्रं च गवामभूत्।।
saṃvardhayāmāsa sa tāṃ savatsāṃ bhārgavo muniḥ| tayoḥ prajādhisaṃsargātsahasraṃ ca gavāmabhūt||
Verse 22
गवां जातिसहस्राणि सम्भूतानि परस्परम्। ऋषभाणां च राजेन्द्र नैवान्तः प्रतिदृश्यते।।
gavāṃ jātisahasrāṇi sambhūtāni parasparam| ṛṣabhāṇāṃ ca rājendra naivāntaḥ pratidṛśyate||
Verse 23
तैराश्रमपदं रम्यमरण्यं चैव सर्वशः। समाकुलं समभवन्मेघैरिव नभस्थलम्।।
tairāśramapadaṃ ramyamaraṇyaṃ caiva sarvaśaḥ| samākulaṃ samabhavanmeghairiva nabhasthalam||
Verse 24
कानि चित्पद्मवर्णानि किंशुकाभानि कानिचित्। रुक्मवर्णानि चान्यानि चन्द्रांशुसदृशानि च।।
kāni citpadmavarṇāni kiṃśukābhāni kānicit| rukmavarṇāni cānyāni candrāṃśusadṛśāni ca||
Verse 25
तथा राजतवर्णानि कानिचिल्लोहितानि वै। नीललोहितताम्राणि कृष्णानि कपिलानि च। नानारागविचित्राणि यूथानि कुलयूथप।।
tathā rājatavarṇāni kānicillohitāni vai| nīlalohitatāmrāṇi kṛṣṇāni kapilāni ca| nānārāgavicitrāṇi yūthāni kulayūthapa||
Verse 26
न च क्षीरं सुतस्नेहाद्वत्सानामुपजीवति। भार्गवः केवलं चासीद्गवां प्राणायने रतः।।
na ca kṣīraṃ sutasnehādvatsānāmupajīvati| bhārgavaḥ kevalaṃ cāsīdgavāṃ prāṇāyane rataḥ||
Verse 27
तथा शुश्रूषतस्तस्य गवां हितमवेक्षतः। व्यतीयात्सुमाहान्कालो वत्सोच्छिष्टेन वर्ततः।।
tathā śuśrūṣatastasya gavāṃ hitamavekṣataḥ| vyatīyātsumāhānkālo vatsocchiṣṭena vartataḥ||
Verse 28
क्षुत्पिपासापरिश्रान्तः सततं प्रस्रवं गवाम्। वत्सैरुच्छिष्टमुदितं बहुक्षीरतया बहु।।
kṣutpipāsāpariśrāntaḥ satataṃ prasravaṃ gavām| vatsairucchiṣṭamuditaṃ bahukṣīratayā bahu||
Verse 29
पीतवांस्तेन नामास्य फेनपेत्यभिविश्रुतम्। गौतमस्याभिनिष्पन्नमेवं नाम युधिष्ठिर।।
pītavāṃstena nāmāsya phenapetyabhiviśrutam| gautamasyābhiniṣpannamevaṃ nāma yudhiṣṭhira||