Adhyaya 374

Verse 1

ब्राह्मणेन नागामन्त्रणपूर्वकमिष्टदेशंप्रति प्रस्थानम्।। 1।। ब्राह्मण उवाच। आश्चर्यं नात्र संदेहः सुप्रीतोस्मि भुजङ्गम। अन्वर्थोपगतैर्वाक्यैः पन्थानं चास्मि दर्शितः।।

brāhmaṇena nāgāmantraṇapūrvakamiṣṭadeśaṃprati prasthānam|| 1|| brāhmaṇa uvāca| āścaryaṃ nātra saṃdehaḥ suprītosmi bhujaṅgama| anvarthopagatairvākyaiḥ panthānaṃ cāsmi darśitaḥ||

Verse 2

स्वस्ति तेऽस्तु गमिष्यामि साधो भुजगसत्तम। स्मरणीयोस्मि भवता संप्रेषणनियोजनैः।।

svasti te'stu gamiṣyāmi sādho bhujagasattama| smaraṇīyosmi bhavatā saṃpreṣaṇaniyojanaiḥ||

Verse 3

नाग उवाच। अनुक्त्वा हृद्गतं कार्यं क्वेदानीं प्रस्थितो भवान्। उच्यतां द्विज यत्कार्यं यदर्थं त्वमिहागतः।।

nāga uvāca| anuktvā hṛdgataṃ kāryaṃ kvedānīṃ prasthito bhavān| ucyatāṃ dvija yatkāryaṃ yadarthaṃ tvamihāgataḥ||

Verse 4

उक्तानुक्ते कृते कार्ये मामामन्त्र्य द्विजर्षभ। मया प्रत्यभ्यनुज्ञातस्ततो यास्यसि सुव्रत।। ।। इति श्रीमन्महाभारते शान्तिपर्वणि मोक्षधर्मपर्वणि चतुःसप्तत्यधिकत्रिशततमोऽध्यायः।। 374।।

uktānukte kṛte kārye māmāmantrya dvijarṣabha| mayā pratyabhyanujñātastato yāsyasi suvrata|| || iti śrīmanmahābhārate śāntiparvaṇi mokṣadharmaparvaṇi catuḥsaptatyadhikatriśatatamo'dhyāyaḥ|| 374||

Verse 5

न हि मां केवलं दृष्ट्वा त्यक्त्वा प्रणयवानिह। गन्तुमर्हसि विप्रर्षे वृक्षमूलगतो यथा।।

na hi māṃ kevalaṃ dṛṣṭvā tyaktvā praṇayavāniha| gantumarhasi viprarṣe vṛkṣamūlagato yathā||

Verse 6

त्वयि चाहं द्विजश्रेष्ठ भवान्मयि न संशयः। लोकोऽयं भवतः सर्वः का चिन्ता मयि तेऽनघ।। उक्तानुक्ते पृष्टे अपृष्टेपि मयैव वात्सल्यात्कृते सति।।

tvayi cāhaṃ dvijaśreṣṭha bhavānmayi na saṃśayaḥ| loko'yaṃ bhavataḥ sarvaḥ kā cintā mayi te'nagha|| uktānukte pṛṣṭe apṛṣṭepi mayaiva vātsalyātkṛte sati||

Verse 7

ब्राह्मण उवाच। एवमेतन्महाप्राज्ञ विदितात्मन्भुजङ्गम। नातिरिक्तास्त्वया देवाः सर्वथैव यथातथम्।।

brāhmaṇa uvāca| evametanmahāprājña viditātmanbhujaṅgama| nātiriktāstvayā devāḥ sarvathaiva yathātatham||

Verse 8

स एव त्वं स एवाहं योऽहं स तु भवानपि। अहं भवांश्च भूतानि सर्वे यत्र गताः सदा।। अहं त्वयि भक्तिमानिति शेषः।।

sa eva tvaṃ sa evāhaṃ yo'haṃ sa tu bhavānapi| ahaṃ bhavāṃśca bhūtāni sarve yatra gatāḥ sadā|| ahaṃ tvayi bhaktimāniti śeṣaḥ||

Verse 9

आसीत्तु मे भोगिपते संशयः पुण्यरसंचये। सोहमुञ्छव्रतं साधो चरिष्याम्यर्थसाधनम्।। a एष मे निश्चयः साधो कृतं कारणमुत्तमम्। b आमन्त्रयामि भद्रं ते कृतार्थोऽस्मि भुजङ्गम।।

āsīttu me bhogipate saṃśayaḥ puṇyarasaṃcaye| sohamuñchavrataṃ sādho cariṣyāmyarthasādhanam|| a eṣa me niścayaḥ sādho kṛtaṃ kāraṇamuttamam| b āmantrayāmi bhadraṃ te kṛtārtho'smi bhujaṅgama||