Adhyaya 373

Verse 1

नागेव ब्राह्मणंप्रति सूर्येण स्वंप्रति तद्विम्बप्रविष्टतेजस उञ्छवृत्तिमुनिस्वरूपत्वकथनकथनम्।। 1।। सूर्य उवाच। नैष देवोऽनिलसखो नासुरो न च यन्नगः। उञ्छवृत्तिव्रते सिद्धो मुनिरेष दिवं गतः।। ।। इति श्रीमन्महाभारते शान्तिपर्वणि मोक्षधर्मपर्वणि त्रिसप्तत्यधिकत्रिशततमोऽध्यायः।। 373।।

nāgeva brāhmaṇaṃprati sūryeṇa svaṃprati tadvimbapraviṣṭatejasa uñchavṛttimunisvarūpatvakathanakathanam|| 1|| sūrya uvāca| naiṣa devo'nilasakho nāsuro na ca yannagaḥ| uñchavṛttivrate siddho munireṣa divaṃ gataḥ|| || iti śrīmanmahābhārate śāntiparvaṇi mokṣadharmaparvaṇi trisaptatyadhikatriśatatamo'dhyāyaḥ|| 373||

Verse 2

एष मूलफलाहारः शीर्णपर्णाशनस्तथा। अब्भक्षो वायुभक्षश्च आसीद्विप्रः समाहितः।।

eṣa mūlaphalāhāraḥ śīrṇaparṇāśanastathā| abbhakṣo vāyubhakṣaśca āsīdvipraḥ samāhitaḥ||

Verse 3

भवश्चानेन विप्रेण संहिताभिरभिष्टुतः। स्वर्गद्वारे कृतोद्योगो येनासौ त्रिविदं गतः।।

bhavaścānena vipreṇa saṃhitābhirabhiṣṭutaḥ| svargadvāre kṛtodyogo yenāsau trividaṃ gataḥ||

Verse 4

असंगतिरनाकाङ्क्षी नित्यमुञ्छशिलाशनः। सर्वभूतहिते युक्त एष विप्रो भुजंगमाः।।

asaṃgatiranākāṅkṣī nityamuñchaśilāśanaḥ| sarvabhūtahite yukta eṣa vipro bhujaṃgamāḥ||

Verse 5

न हि देवा न गन्धर्वा नासुरा न च पन्नगाः। प्रभवन्तीह भूतानां प्राप्तानामुत्तमां गतिम्।।

na hi devā na gandharvā nāsurā na ca pannagāḥ| prabhavantīha bhūtānāṃ prāptānāmuttamāṃ gatim||

Verse 6

एतदेवंविधं दृष्टमाश्चर्यं तत्र मे द्विज। संसिद्धो मानुषः कामं योसौ सिद्धगतिं गतः। सूर्येण सहितो ब्रह्मन्पृथिवीं परिवर्तते।।

etadevaṃvidhaṃ dṛṣṭamāścaryaṃ tatra me dvija| saṃsiddho mānuṣaḥ kāmaṃ yosau siddhagatiṃ gataḥ| sūryeṇa sahito brahmanpṛthivīṃ parivartate||