Adhyaya 367

Verse 1

पुलिनवासिना ब्राह्मणेन स्वस्य फलाद्याहारं प्रार्थयतां नागीयानामवधिनिर्देशपूर्वकं प्रतिनिवर्तनम्।। 1।। भीष्म उवाच। स वनानि विचित्राणि तीर्थानि च सरांसि च। अभिगच्छन्क्रमेण स्म कंचिन्मुनिमुपस्थितः।।

pulinavāsinā brāhmaṇena svasya phalādyāhāraṃ prārthayatāṃ nāgīyānāmavadhinirdeśapūrvakaṃ pratinivartanam|| 1|| bhīṣma uvāca| sa vanāni vicitrāṇi tīrthāni ca sarāṃsi ca| abhigacchankrameṇa sma kaṃcinmunimupasthitaḥ||

Verse 2

तं स तेन यथोद्दिष्टं नागं विप्रेण ब्राह्मणः। पर्यपृच्छद्यथान्यायं श्रुत्वैव च जगाम सः।।

taṃ sa tena yathoddiṣṭaṃ nāgaṃ vipreṇa brāhmaṇaḥ| paryapṛcchadyathānyāyaṃ śrutvaiva ca jagāma saḥ||

Verse 3

सोऽभिगम्य यथान्यायं नागायतनमर्थवित्। प्रोक्तवानहमस्मीति भोःशब्दालंकृतं वचः।।

so'bhigamya yathānyāyaṃ nāgāyatanamarthavit| proktavānahamasmīti bhoḥśabdālaṃkṛtaṃ vacaḥ||

Verse 4

तत्तस्य वचनं श्रुत्वा रूपिणी धर्मवत्सला। दर्शयामास तं विप्रं नागपत्नी पतिव्रता।

tattasya vacanaṃ śrutvā rūpiṇī dharmavatsalā| darśayāmāsa taṃ vipraṃ nāgapatnī pativratā|

Verse 5

सा तस्मै विधिवत्पूजां चक्रे धर्मपरायणा। स्वागतेनागतं कृत्वा किं करोमीति चाब्रवीत्।।

sā tasmai vidhivatpūjāṃ cakre dharmaparāyaṇā| svāgatenāgataṃ kṛtvā kiṃ karomīti cābravīt||

Verse 6

ब्राह्मण उवाच। विश्रान्तोऽभ्यर्चिंतश्चास्मि भवत्या श्लक्ष्णया गिरा। द्रष्टुमिच्छामि भवति देवं नागमनुत्तमम्।।

brāhmaṇa uvāca| viśrānto'bhyarciṃtaścāsmi bhavatyā ślakṣṇayā girā| draṣṭumicchāmi bhavati devaṃ nāgamanuttamam||

Verse 7

एतद्धि परमं कार्यमेतन्मे परमप्सितम्। अनेन चार्थेनास्म्यद्य संप्राप्तः पन्नगाश्रमम्।।

etaddhi paramaṃ kāryametanme paramapsitam| anena cārthenāsmyadya saṃprāptaḥ pannagāśramam||

Verse 8

नागभार्योवाच। आर्यः सूर्यरथं वोढुं गतोऽसौ मासचारिकः। सप्ताष्टभिर्दिनैर्विप्र दर्शयिष्यत्यसंशयम्।।

nāgabhāryovāca| āryaḥ sūryarathaṃ voḍhuṃ gato'sau māsacārikaḥ| saptāṣṭabhirdinairvipra darśayiṣyatyasaṃśayam||

Verse 9

एतद्विदितमार्यस्य विवासकरणं तव। भर्तुर्भवतु किंचान्यत्क्रियतां तद्वदस्व मे।। ।। इति श्रीमन्महाभारते शान्तिपर्वणि मोक्षधर्मपर्वणि सप्तषष्ट्यधिकत्रिशततमोऽध्यायः।। 367।।

etadviditamāryasya vivāsakaraṇaṃ tava| bharturbhavatu kiṃcānyatkriyatāṃ tadvadasva me|| || iti śrīmanmahābhārate śāntiparvaṇi mokṣadharmaparvaṇi saptaṣaṣṭyadhikatriśatatamo'dhyāyaḥ|| 367||

Verse 10

ब्राह्मण उवाच। अनेन निश्चयेनाहं साध्वि संप्राप्तवानिह। प्रतीक्षन्नागमं देवि वत्स्याम्यस्मिन्प्रहावने।।

brāhmaṇa uvāca| anena niścayenāhaṃ sādhvi saṃprāptavāniha| pratīkṣannāgamaṃ devi vatsyāmyasminprahāvane||

Verse 11

संप्राप्तस्यैव चाव्यग्रमावेद्योऽहमिहागतः। मयाभिगमनं प्राप्तो वाच्यश्च वचनं त्वया।।

saṃprāptasyaiva cāvyagramāvedyo'hamihāgataḥ| mayābhigamanaṃ prāpto vācyaśca vacanaṃ tvayā||

Verse 12

अहमप्यत्र वत्स्यामि गोमत्याः पुलिने शुभे। कालं परिमिताहारो यथोक्तं परिपालयन्।।

ahamapyatra vatsyāmi gomatyāḥ puline śubhe| kālaṃ parimitāhāro yathoktaṃ paripālayan||

Verse 13

ततः स विप्रस्तां नागीं समाधाय पुनःपुनः। वेदवित्पुलिनं नद्याः प्रययौ ब्राह्मणर्भषः।।

tataḥ sa viprastāṃ nāgīṃ samādhāya punaḥpunaḥ| vedavitpulinaṃ nadyāḥ prayayau brāhmaṇarbhaṣaḥ||