Lipi
Sign in
Classic reading room ↗

Adhyaya 303

Shanti Parva · 42 verses

42 verses · free forever

English has not yet been added to this adhyaya. You can read the Ganesha passage or Vana Parva 312–315 with English.

Show
Listen to this section

Uses your saved HI voice · Narration settings

Narration reads the opening of this section. Longer passages are split to keep playback responsive.

  1. Verse 1

    भूष्मेण युधिष्ठिरंप्रति धर्मादिसाधनतया मानुष्यप्रशंसापूर्वकं नानाधर्मप्रतिपादकपराशारगीतानुवादः।। 1।। पराशर उवाच। पिता सखायो गुरवः स्त्रियश्च न निर्गुणानां प्रभवन्ति लोके। अनन्यभक्ताः प्रियवादिनश्च हिताश्च वश्याश्च तथैव राजन्।।

    bhūṣmeṇa yudhiṣṭhiraṃprati dharmādisādhanatayā mānuṣyapraśaṃsāpūrvakaṃ nānādharmapratipādakaparāśāragītānuvādaḥ|| 1|| parāśara uvāca| pitā sakhāyo guravaḥ striyaśca na nirguṇānāṃ prabhavanti loke| ananyabhaktāḥ priyavādinaśca hitāśca vaśyāśca tathaiva rājan||

  2. Verse 2

    पिता परं दैवतं मानवानां मातुर्विशिष्टं पितरं वदन्ति। ज्ञानस्य लाभं परमं वदन्ति जितेन्द्रियार्थाः परमाप्नुवन्ति।। ।। इति श्रीमन्महाभारते शान्तिपर्वणि मोक्षधर्मपर्वणि त्र्यधिकत्रिशततमोऽध्यायः।। 303।।

    pitā paraṃ daivataṃ mānavānāṃ māturviśiṣṭaṃ pitaraṃ vadanti| jñānasya lābhaṃ paramaṃ vadanti jitendriyārthāḥ paramāpnuvanti|| || iti śrīmanmahābhārate śāntiparvaṇi mokṣadharmaparvaṇi tryadhikatriśatatamo'dhyāyaḥ|| 303||

  3. Verse 3

    रणाजिरे यत्र शराग्निसंस्तरे नृपात्मजो घातमवाप्य दह्यते। प्रयाति लोकानमरैः सुदुर्लभा न्निषेवते स्वर्गफलं यथासुखम्।।

    raṇājire yatra śarāgnisaṃstare nṛpātmajo ghātamavāpya dahyate| prayāti lokānamaraiḥ sudurlabhā nniṣevate svargaphalaṃ yathāsukham||

  4. Verse 4

    श्रान्तं भीतं भ्रष्टशस्त्रं रुदन्तं पराङ्भुखं पारिवर्हैश्च हीनम्। अनुद्यन्तं रोगिणं याचमानं न वै हिंस्याद्बालवृद्धौ च राजन्।। लाभं लाभहेतुम्।।

    śrāntaṃ bhītaṃ bhraṣṭaśastraṃ rudantaṃ parāṅbhukhaṃ pārivarhaiśca hīnam| anudyantaṃ rogiṇaṃ yācamānaṃ na vai hiṃsyādbālavṛddhau ca rājan|| lābhaṃ lābhahetum||

  5. Verse 5

    पारिबर्हैः सुसंयुक्तमुद्यतं तुल्यतां गतम्। अतिक्रमेत्तं नृपतिः संग्रामे क्षत्रियात्मजम्।। पारिबर्है रथाश्वकवचादिभिः।।

    pāribarhaiḥ susaṃyuktamudyataṃ tulyatāṃ gatam| atikramettaṃ nṛpatiḥ saṃgrāme kṣatriyātmajam|| pāribarhai rathāśvakavacādibhiḥ||

  6. Verse 6

    तुल्यादिह वधः श्रेयान्विशिष्टाच्चेति निश्चयः। निहीनात्कातराच्चैव कृपणाद्गर्हितो वधः।।

    tulyādiha vadhaḥ śreyānviśiṣṭācceti niścayaḥ| nihīnātkātarāccaiva kṛpaṇādgarhito vadhaḥ||

  7. Verse 7

    पापात्पापसमाचारान्निहीनाच्च नराधिप। पाप एष वधः प्रोक्तो नरकायेति निश्चयः।।

    pāpātpāpasamācārānnihīnācca narādhipa| pāpa eṣa vadhaḥ prokto narakāyeti niścayaḥ||

  8. Verse 8

    न कश्चित्राति वै राजन्दिष्टान्तवशमागतम्। सावशेषायुषं चापि कश्चिन्नैवापकर्षति।। अतिक्रमेज्जयेत्।।

    na kaścitrāti vai rājandiṣṭāntavaśamāgatam| sāvaśeṣāyuṣaṃ cāpi kaścinnaivāpakarṣati|| atikramejjayet||

  9. Verse 9

    स्निग्धैश्च क्रियमाणानि कर्माणीह निवर्तयेत्। हिंसात्मकानि सर्वाणि नायुरिच्छेत्परायुषा।। दिष्टान्तो मृत्युः।।

    snigdhaiśca kriyamāṇāni karmāṇīha nivartayet| hiṃsātmakāni sarvāṇi nāyuricchetparāyuṣā|| diṣṭānto mṛtyuḥ||

  10. Verse 10

    गृहस्थानां तु सर्वेषां विनाशमभिकाङ्क्षताम्। निधनं शोभनं तात पुलिनेषु क्रियावताम्।। सन्नद्धैः क्रियमाणानीति थ. पाठः। हिंसात्मकानि कर्माणीति ध. पाठः।।

    gṛhasthānāṃ tu sarveṣāṃ vināśamabhikāṅkṣatām| nidhanaṃ śobhanaṃ tāta pulineṣu kriyāvatām|| sannaddhaiḥ kriyamāṇānīti tha. pāṭhaḥ| hiṃsātmakāni karmāṇīti dha. pāṭhaḥ||

  11. Verse 11

    आयुषि क्षयमापन्ने पञ्चत्वमुपगच्छति। तथा ह्यकारणाद्भवति कारणैरुपपादितम्।।

    āyuṣi kṣayamāpanne pañcatvamupagacchati| tathā hyakāraṇādbhavati kāraṇairupapāditam||

  12. Verse 12

    तथा शरीरं भवति देहाद्येनोपपादितम्। अध्वानं गतकश्चायं प्राप्तश्चायं गृहाद्गृहम्।।

    tathā śarīraṃ bhavati dehādyenopapāditam| adhvānaṃ gatakaścāyaṃ prāptaścāyaṃ gṛhādgṛham||

  13. Verse 13

    द्वितीयं कारणं तत्र नान्यत्किंचन विद्यते। तद्देहं देहिनां युक्तं मोक्षभूतेषु वर्तते।।

    dvitīyaṃ kāraṇaṃ tatra nānyatkiṃcana vidyate| taddehaṃ dehināṃ yuktaṃ mokṣabhūteṣu vartate||

  14. Verse 14

    शिरास्नाय्वस्थिसंघातं बीभत्सामेध्यसंकुलम्। भूतानामिन्द्रियाणां च गुणानां च समागमम्।।

    śirāsnāyvasthisaṃghātaṃ bībhatsāmedhyasaṃkulam| bhūtānāmindriyāṇāṃ ca guṇānāṃ ca samāgamam||

  15. Verse 15

    त्वगन्तं देहमित्याहुर्विद्वांसोऽध्यात्मचिन्तकाः। गुणैरपि परिक्षीणं शरीरं मर्त्यतां गतम्।। पुलिनेषु पुलिनवत्सु तीर्थेषु निधनं मरणं श्रेयः।।

    tvagantaṃ dehamityāhurvidvāṃso'dhyātmacintakāḥ| guṇairapi parikṣīṇaṃ śarīraṃ martyatāṃ gatam|| pulineṣu pulinavatsu tīrtheṣu nidhanaṃ maraṇaṃ śreyaḥ||

  16. Verse 16

    शरीरिणा परित्यक्तं निश्चेष्टं गतचेतनम्। भूतैः प्रकृतिमापन्नैस्ततो भूमौ निमज्जति।।

    śarīriṇā parityaktaṃ niśceṣṭaṃ gatacetanam| bhūtaiḥ prakṛtimāpannaistato bhūmau nimajjati||

  17. Verse 17

    भावितं कर्मयोगेन जायते तत्रतत्र ह। इदं शरीरं वैदेह म्रियते यत्रयत्र ह। तत्प्रपाते परो दृष्टो विसर्गः कर्मणस्तथा।। शरीरं मन्दतां गतमिति ध. पाठः।।

    bhāvitaṃ karmayogena jāyate tatratatra ha| idaṃ śarīraṃ vaideha mriyate yatrayatra ha| tatprapāte paro dṛṣṭo visargaḥ karmaṇastathā|| śarīraṃ mandatāṃ gatamiti dha. pāṭhaḥ||

  18. Verse 18

    न जायते तु नृपते कंचित्कालमयं पुनः। परिभ्रमति भूतात्मा द्यामिवाम्बुधरो महान्।।

    na jāyate tu nṛpate kaṃcitkālamayaṃ punaḥ| paribhramati bhūtātmā dyāmivāmbudharo mahān||

  19. Verse 19

    स पुनर्जायते राजन्प्राप्येहायतनं नृपः। मनसः परमो ह्यात्मा इन्द्रियेभ्यः परं मनः।।

    sa punarjāyate rājanprāpyehāyatanaṃ nṛpaḥ| manasaḥ paramo hyātmā indriyebhyaḥ paraṃ manaḥ||

  20. Verse 20

    विविधानां च भूतानां जङ्गमाः परमा नृप। जङ्गमानामपि तथा द्विपदाः परमा मताः। द्विपदानामपि तथा द्विजा वै परमाः स्मृताः।।

    vividhānāṃ ca bhūtānāṃ jaṅgamāḥ paramā nṛpa| jaṅgamānāmapi tathā dvipadāḥ paramā matāḥ| dvipadānāmapi tathā dvijā vai paramāḥ smṛtāḥ||

  21. Verse 21

    द्विजानामपि राजेन्द्र प्रज्ञावन्तः परा मताः। प्राज्ञानामात्मसंबुद्धाः संबुद्धानाममानिनः।।

    dvijānāmapi rājendra prajñāvantaḥ parā matāḥ| prājñānāmātmasaṃbuddhāḥ saṃbuddhānāmamāninaḥ||

  22. Verse 22

    जातमन्वेति मरणं नृणामिति विनिश्चयः। अन्तवन्ति हि कर्माणि सेवन्ते गुणतः प्रजाः।।

    jātamanveti maraṇaṃ nṛṇāmiti viniścayaḥ| antavanti hi karmāṇi sevante guṇataḥ prajāḥ||

  23. Verse 23

    आपन्ने तूत्तरां काष्ठां सूर्ये यो निधनं व्रजेत्। नक्षत्रे च मुहूर्ते च पुण्ये राजन्स पुण्यकृत्।।

    āpanne tūttarāṃ kāṣṭhāṃ sūrye yo nidhanaṃ vrajet| nakṣatre ca muhūrte ca puṇye rājansa puṇyakṛt||

  24. Verse 24

    अयोजयित्वा क्लेशेन जनं प्लाप्य च दुष्कृतम्। मृत्युनाऽऽत्मकृतेनेह कर्म कृत्वाऽऽत्मशक्तितः।।

    ayojayitvā kleśena janaṃ plāpya ca duṣkṛtam| mṛtyunā''tmakṛteneha karma kṛtvā''tmaśaktitaḥ||

  25. Verse 25

    विषमुद्बन्धनं दाहो दस्युहस्तात्तथ वधः। दंष्ट्रिभ्यश्च पशुभ्यश्च प्राकृतो वध उच्यते।।

    viṣamudbandhanaṃ dāho dasyuhastāttatha vadhaḥ| daṃṣṭribhyaśca paśubhyaśca prākṛto vadha ucyate||

  26. Verse 26

    न चैभिः पुण्यकर्माणो युज्यन्ते चाभिसंधिजैः। एवंविधैश्च बहुभिरपरैः प्राकृतैरपि।।

    na caibhiḥ puṇyakarmāṇo yujyante cābhisaṃdhijaiḥ| evaṃvidhaiśca bahubhiraparaiḥ prākṛtairapi||

  27. Verse 27

    ऊर्ध्वं भित्त्वा प्रतिष्ठन्ते प्राणाः पुण्यवतां नृप। मध्यतो मध्यपुण्यानामधो दुष्कृतकर्मणाम्।।

    ūrdhvaṃ bhittvā pratiṣṭhante prāṇāḥ puṇyavatāṃ nṛpa| madhyato madhyapuṇyānāmadho duṣkṛtakarmaṇām||

  28. Verse 28

    एकः शत्रुर्न द्वितीयोस्ति शत्रु रज्ञानतुल्यः पुरुषस्य राजन्। येनावृतः कुरुते संप्रयुक्तो घोराणि कर्माणि सुदारुणानि।।

    ekaḥ śatrurna dvitīyosti śatru rajñānatulyaḥ puruṣasya rājan| yenāvṛtaḥ kurute saṃprayukto ghorāṇi karmāṇi sudāruṇāni||

  29. Verse 29

    प्रबोधनार्थं श्रुतिधर्मयुक्तं वृद्धानुपास्य प्रभवेत यस्य। प्रयत्नसाध्यो हि स राजपुत्र प्रज्ञाशरेणोन्मथितः परैति।।

    prabodhanārthaṃ śrutidharmayuktaṃ vṛddhānupāsya prabhaveta yasya| prayatnasādhyo hi sa rājaputra prajñāśareṇonmathitaḥ paraiti||

  30. Verse 30

    अधीत्य वेदं तपसा ब्रह्मचारी यज्ञाञ्शक्त्या सन्निसृज्येह पञ्च। वनं गच्छेत्पुरुषो धर्मकामः श्रेयः कृत्वा स्थापयित्वा स्ववंशम्।।

    adhītya vedaṃ tapasā brahmacārī yajñāñśaktyā sannisṛjyeha pañca| vanaṃ gacchetpuruṣo dharmakāmaḥ śreyaḥ kṛtvā sthāpayitvā svavaṃśam||

  31. Verse 31

    उपभोगैरपि त्यक्तं नात्मानं सादयेन्नरः। चण्डालत्वेऽपि मानुष्यं सर्वथा तात शोभनम्।।

    upabhogairapi tyaktaṃ nātmānaṃ sādayennaraḥ| caṇḍālatve'pi mānuṣyaṃ sarvathā tāta śobhanam||

  32. Verse 32

    इयं हि योनिः प्रथमा यां प्राप्य जगतीयते। आत्मा वै शक्यते त्रातुं कर्मभिः शुभलक्षणैः।। तत्स्वभावो परो दृष्ट इति झ. पाठः।।

    iyaṃ hi yoniḥ prathamā yāṃ prāpya jagatīyate| ātmā vai śakyate trātuṃ karmabhiḥ śubhalakṣaṇaiḥ|| tatsvabhāvo paro dṛṣṭa iti jha. pāṭhaḥ||

  33. Verse 33

    कथं न विप्रणश्येम योनितोस्या इति प्रभो। कुर्वन्ति धर्मं मनुजाः श्रुतिप्रामाण्यदर्शनात्।।

    kathaṃ na vipraṇaśyema yonitosyā iti prabho| kurvanti dharmaṃ manujāḥ śrutiprāmāṇyadarśanāt||

  34. Verse 34

    यो दुर्लभतरं प्राप्य मानुष्यं द्विषते नरः। धर्मावमन्ता कामात्मा भवेत्स खलु वञ्च्यते।।

    yo durlabhataraṃ prāpya mānuṣyaṃ dviṣate naraḥ| dharmāvamantā kāmātmā bhavetsa khalu vañcyate||

  35. Verse 35

    यस्तु प्रीतिपुराणेन चक्षुषा तात पश्यति। दीपोपमानि भूतानि यावदर्थान्न पश्यति।। सांत्वेनान्नप्रदानेनेति झ. पाठः।।

    yastu prītipurāṇena cakṣuṣā tāta paśyati| dīpopamāni bhūtāni yāvadarthānna paśyati|| sāṃtvenānnapradāneneti jha. pāṭhaḥ||

  36. Verse 36

    सान्त्वेनानुप्रदानेन प्रियवादेन चाप्युत। समदुःखसुखो भूत्वा स परत्र महीयते।। आत्मा वै शक्यते ज्ञातुमिति ध. पाठः।।

    sāntvenānupradānena priyavādena cāpyuta| samaduḥkhasukho bhūtvā sa paratra mahīyate|| ātmā vai śakyate jñātumiti dha. pāṭhaḥ||

  37. Verse 37

    दानं त्यागः शोभना मुर्तिमद्भ्यो भूयः प्लाव्यं तपसा वै शरीरम्। सरस्वतीनैमिषपुष्करेषु ये चाप्यन्ये पुण्यदेशाः पृथिव्याम्।।

    dānaṃ tyāgaḥ śobhanā murtimadbhyo bhūyaḥ plāvyaṃ tapasā vai śarīram| sarasvatīnaimiṣapuṣkareṣu ye cāpyanye puṇyadeśāḥ pṛthivyām||

  38. Verse 38

    गृहेषु येषामसवः पतन्ति तेषामथो निर्हरणं प्रशस्तम्। यानेन वै प्रापणं च श्मशाने शुचौ देशे विधिना चैव दाहः।। प्रीतिपुराणेन प्रीत्या चिरंतनेन दीपोपमानि स्नेहेन संवर्धनीयानि। याक्दर्थान् सर्वान्विषयान् दयावान् भूतानि पश्यति विरक्तोऽर्थान्न पश्यति यः स महीयते इत्युत्तरेण संबन्धः।।

    gṛheṣu yeṣāmasavaḥ patanti teṣāmatho nirharaṇaṃ praśastam| yānena vai prāpaṇaṃ ca śmaśāne śucau deśe vidhinā caiva dāhaḥ|| prītipurāṇena prītyā ciraṃtanena dīpopamāni snehena saṃvardhanīyāni| yākdarthān sarvānviṣayān dayāvān bhūtāni paśyati virakto'rthānna paśyati yaḥ sa mahīyate ityuttareṇa saṃbandhaḥ||

  39. Verse 39

    इष्टिः पुष्टिर्यजनं याजनं च दार्ग पुण्यानां कर्मणां च प्रयोगः। शक्त्या पित्र्यं यच्च किंचित्प्रशस्तं सर्वाण्यात्मार्थे मानवोऽयं करोति।।

    iṣṭiḥ puṣṭiryajanaṃ yājanaṃ ca dārga puṇyānāṃ karmaṇāṃ ca prayogaḥ| śaktyā pitryaṃ yacca kiṃcitpraśastaṃ sarvāṇyātmārthe mānavo'yaṃ karoti||

  40. Verse 40

    गृहस्थानां च सर्वेषां विनाशमभिकाङ्क्षताम्। निधनं शोभनं तात पुलिनेषु क्रियावताम्।।

    gṛhasthānāṃ ca sarveṣāṃ vināśamabhikāṅkṣatām| nidhanaṃ śobhanaṃ tāta pulineṣu kriyāvatām||

  41. Verse 41

    धर्मशास्त्राणि वेदाश्च ष़डङ्गानि नराधिप। श्रेयसोर्थे विधीयन्ते नरस्याक्लिष्टकर्मणः।।

    dharmaśāstrāṇi vedāśca ṣa़ḍaṅgāni narādhipa| śreyasorthe vidhīyante narasyākliṣṭakarmaṇaḥ||

  42. Verse 42

    भीष्म उवाच। एतद्वै सर्वमाख्यातं मुनिना सुमहात्मना। विदेहराजाय पुरा श्रयेसोर्थे नराधिप।।

    bhīṣma uvāca| etadvai sarvamākhyātaṃ muninā sumahātmanā| videharājāya purā śrayesorthe narādhipa||