Adhyaya 303
Shanti Parva · 42 verses
42 verses · free forever
English has not yet been added to this adhyaya. You can read the Ganesha passage or Vana Parva 312–315 with English.
Uses your saved HI voice · Narration settings
Narration reads the opening of this section. Longer passages are split to keep playback responsive.
Verse 1
भूष्मेण युधिष्ठिरंप्रति धर्मादिसाधनतया मानुष्यप्रशंसापूर्वकं नानाधर्मप्रतिपादकपराशारगीतानुवादः।। 1।। पराशर उवाच। पिता सखायो गुरवः स्त्रियश्च न निर्गुणानां प्रभवन्ति लोके। अनन्यभक्ताः प्रियवादिनश्च हिताश्च वश्याश्च तथैव राजन्।।
bhūṣmeṇa yudhiṣṭhiraṃprati dharmādisādhanatayā mānuṣyapraśaṃsāpūrvakaṃ nānādharmapratipādakaparāśāragītānuvādaḥ|| 1|| parāśara uvāca| pitā sakhāyo guravaḥ striyaśca na nirguṇānāṃ prabhavanti loke| ananyabhaktāḥ priyavādinaśca hitāśca vaśyāśca tathaiva rājan||
Verse 2
पिता परं दैवतं मानवानां मातुर्विशिष्टं पितरं वदन्ति। ज्ञानस्य लाभं परमं वदन्ति जितेन्द्रियार्थाः परमाप्नुवन्ति।। ।। इति श्रीमन्महाभारते शान्तिपर्वणि मोक्षधर्मपर्वणि त्र्यधिकत्रिशततमोऽध्यायः।। 303।।
pitā paraṃ daivataṃ mānavānāṃ māturviśiṣṭaṃ pitaraṃ vadanti| jñānasya lābhaṃ paramaṃ vadanti jitendriyārthāḥ paramāpnuvanti|| || iti śrīmanmahābhārate śāntiparvaṇi mokṣadharmaparvaṇi tryadhikatriśatatamo'dhyāyaḥ|| 303||
Verse 3
रणाजिरे यत्र शराग्निसंस्तरे नृपात्मजो घातमवाप्य दह्यते। प्रयाति लोकानमरैः सुदुर्लभा न्निषेवते स्वर्गफलं यथासुखम्।।
raṇājire yatra śarāgnisaṃstare nṛpātmajo ghātamavāpya dahyate| prayāti lokānamaraiḥ sudurlabhā nniṣevate svargaphalaṃ yathāsukham||
Verse 4
श्रान्तं भीतं भ्रष्टशस्त्रं रुदन्तं पराङ्भुखं पारिवर्हैश्च हीनम्। अनुद्यन्तं रोगिणं याचमानं न वै हिंस्याद्बालवृद्धौ च राजन्।। लाभं लाभहेतुम्।।
śrāntaṃ bhītaṃ bhraṣṭaśastraṃ rudantaṃ parāṅbhukhaṃ pārivarhaiśca hīnam| anudyantaṃ rogiṇaṃ yācamānaṃ na vai hiṃsyādbālavṛddhau ca rājan|| lābhaṃ lābhahetum||
Verse 5
पारिबर्हैः सुसंयुक्तमुद्यतं तुल्यतां गतम्। अतिक्रमेत्तं नृपतिः संग्रामे क्षत्रियात्मजम्।। पारिबर्है रथाश्वकवचादिभिः।।
pāribarhaiḥ susaṃyuktamudyataṃ tulyatāṃ gatam| atikramettaṃ nṛpatiḥ saṃgrāme kṣatriyātmajam|| pāribarhai rathāśvakavacādibhiḥ||
Verse 6
तुल्यादिह वधः श्रेयान्विशिष्टाच्चेति निश्चयः। निहीनात्कातराच्चैव कृपणाद्गर्हितो वधः।।
tulyādiha vadhaḥ śreyānviśiṣṭācceti niścayaḥ| nihīnātkātarāccaiva kṛpaṇādgarhito vadhaḥ||
Verse 7
पापात्पापसमाचारान्निहीनाच्च नराधिप। पाप एष वधः प्रोक्तो नरकायेति निश्चयः।।
pāpātpāpasamācārānnihīnācca narādhipa| pāpa eṣa vadhaḥ prokto narakāyeti niścayaḥ||
Verse 8
न कश्चित्राति वै राजन्दिष्टान्तवशमागतम्। सावशेषायुषं चापि कश्चिन्नैवापकर्षति।। अतिक्रमेज्जयेत्।।
na kaścitrāti vai rājandiṣṭāntavaśamāgatam| sāvaśeṣāyuṣaṃ cāpi kaścinnaivāpakarṣati|| atikramejjayet||
Verse 9
स्निग्धैश्च क्रियमाणानि कर्माणीह निवर्तयेत्। हिंसात्मकानि सर्वाणि नायुरिच्छेत्परायुषा।। दिष्टान्तो मृत्युः।।
snigdhaiśca kriyamāṇāni karmāṇīha nivartayet| hiṃsātmakāni sarvāṇi nāyuricchetparāyuṣā|| diṣṭānto mṛtyuḥ||
Verse 10
गृहस्थानां तु सर्वेषां विनाशमभिकाङ्क्षताम्। निधनं शोभनं तात पुलिनेषु क्रियावताम्।। सन्नद्धैः क्रियमाणानीति थ. पाठः। हिंसात्मकानि कर्माणीति ध. पाठः।।
gṛhasthānāṃ tu sarveṣāṃ vināśamabhikāṅkṣatām| nidhanaṃ śobhanaṃ tāta pulineṣu kriyāvatām|| sannaddhaiḥ kriyamāṇānīti tha. pāṭhaḥ| hiṃsātmakāni karmāṇīti dha. pāṭhaḥ||
Verse 11
आयुषि क्षयमापन्ने पञ्चत्वमुपगच्छति। तथा ह्यकारणाद्भवति कारणैरुपपादितम्।।
āyuṣi kṣayamāpanne pañcatvamupagacchati| tathā hyakāraṇādbhavati kāraṇairupapāditam||
Verse 12
तथा शरीरं भवति देहाद्येनोपपादितम्। अध्वानं गतकश्चायं प्राप्तश्चायं गृहाद्गृहम्।।
tathā śarīraṃ bhavati dehādyenopapāditam| adhvānaṃ gatakaścāyaṃ prāptaścāyaṃ gṛhādgṛham||
Verse 13
द्वितीयं कारणं तत्र नान्यत्किंचन विद्यते। तद्देहं देहिनां युक्तं मोक्षभूतेषु वर्तते।।
dvitīyaṃ kāraṇaṃ tatra nānyatkiṃcana vidyate| taddehaṃ dehināṃ yuktaṃ mokṣabhūteṣu vartate||
Verse 14
शिरास्नाय्वस्थिसंघातं बीभत्सामेध्यसंकुलम्। भूतानामिन्द्रियाणां च गुणानां च समागमम्।।
śirāsnāyvasthisaṃghātaṃ bībhatsāmedhyasaṃkulam| bhūtānāmindriyāṇāṃ ca guṇānāṃ ca samāgamam||
Verse 15
त्वगन्तं देहमित्याहुर्विद्वांसोऽध्यात्मचिन्तकाः। गुणैरपि परिक्षीणं शरीरं मर्त्यतां गतम्।। पुलिनेषु पुलिनवत्सु तीर्थेषु निधनं मरणं श्रेयः।।
tvagantaṃ dehamityāhurvidvāṃso'dhyātmacintakāḥ| guṇairapi parikṣīṇaṃ śarīraṃ martyatāṃ gatam|| pulineṣu pulinavatsu tīrtheṣu nidhanaṃ maraṇaṃ śreyaḥ||
Verse 16
शरीरिणा परित्यक्तं निश्चेष्टं गतचेतनम्। भूतैः प्रकृतिमापन्नैस्ततो भूमौ निमज्जति।।
śarīriṇā parityaktaṃ niśceṣṭaṃ gatacetanam| bhūtaiḥ prakṛtimāpannaistato bhūmau nimajjati||
Verse 17
भावितं कर्मयोगेन जायते तत्रतत्र ह। इदं शरीरं वैदेह म्रियते यत्रयत्र ह। तत्प्रपाते परो दृष्टो विसर्गः कर्मणस्तथा।। शरीरं मन्दतां गतमिति ध. पाठः।।
bhāvitaṃ karmayogena jāyate tatratatra ha| idaṃ śarīraṃ vaideha mriyate yatrayatra ha| tatprapāte paro dṛṣṭo visargaḥ karmaṇastathā|| śarīraṃ mandatāṃ gatamiti dha. pāṭhaḥ||
Verse 18
न जायते तु नृपते कंचित्कालमयं पुनः। परिभ्रमति भूतात्मा द्यामिवाम्बुधरो महान्।।
na jāyate tu nṛpate kaṃcitkālamayaṃ punaḥ| paribhramati bhūtātmā dyāmivāmbudharo mahān||
Verse 19
स पुनर्जायते राजन्प्राप्येहायतनं नृपः। मनसः परमो ह्यात्मा इन्द्रियेभ्यः परं मनः।।
sa punarjāyate rājanprāpyehāyatanaṃ nṛpaḥ| manasaḥ paramo hyātmā indriyebhyaḥ paraṃ manaḥ||
Verse 20
विविधानां च भूतानां जङ्गमाः परमा नृप। जङ्गमानामपि तथा द्विपदाः परमा मताः। द्विपदानामपि तथा द्विजा वै परमाः स्मृताः।।
vividhānāṃ ca bhūtānāṃ jaṅgamāḥ paramā nṛpa| jaṅgamānāmapi tathā dvipadāḥ paramā matāḥ| dvipadānāmapi tathā dvijā vai paramāḥ smṛtāḥ||
Verse 21
द्विजानामपि राजेन्द्र प्रज्ञावन्तः परा मताः। प्राज्ञानामात्मसंबुद्धाः संबुद्धानाममानिनः।।
dvijānāmapi rājendra prajñāvantaḥ parā matāḥ| prājñānāmātmasaṃbuddhāḥ saṃbuddhānāmamāninaḥ||
Verse 22
जातमन्वेति मरणं नृणामिति विनिश्चयः। अन्तवन्ति हि कर्माणि सेवन्ते गुणतः प्रजाः।।
jātamanveti maraṇaṃ nṛṇāmiti viniścayaḥ| antavanti hi karmāṇi sevante guṇataḥ prajāḥ||
Verse 23
आपन्ने तूत्तरां काष्ठां सूर्ये यो निधनं व्रजेत्। नक्षत्रे च मुहूर्ते च पुण्ये राजन्स पुण्यकृत्।।
āpanne tūttarāṃ kāṣṭhāṃ sūrye yo nidhanaṃ vrajet| nakṣatre ca muhūrte ca puṇye rājansa puṇyakṛt||
Verse 24
अयोजयित्वा क्लेशेन जनं प्लाप्य च दुष्कृतम्। मृत्युनाऽऽत्मकृतेनेह कर्म कृत्वाऽऽत्मशक्तितः।।
ayojayitvā kleśena janaṃ plāpya ca duṣkṛtam| mṛtyunā''tmakṛteneha karma kṛtvā''tmaśaktitaḥ||
Verse 25
विषमुद्बन्धनं दाहो दस्युहस्तात्तथ वधः। दंष्ट्रिभ्यश्च पशुभ्यश्च प्राकृतो वध उच्यते।।
viṣamudbandhanaṃ dāho dasyuhastāttatha vadhaḥ| daṃṣṭribhyaśca paśubhyaśca prākṛto vadha ucyate||
Verse 26
न चैभिः पुण्यकर्माणो युज्यन्ते चाभिसंधिजैः। एवंविधैश्च बहुभिरपरैः प्राकृतैरपि।।
na caibhiḥ puṇyakarmāṇo yujyante cābhisaṃdhijaiḥ| evaṃvidhaiśca bahubhiraparaiḥ prākṛtairapi||
Verse 27
ऊर्ध्वं भित्त्वा प्रतिष्ठन्ते प्राणाः पुण्यवतां नृप। मध्यतो मध्यपुण्यानामधो दुष्कृतकर्मणाम्।।
ūrdhvaṃ bhittvā pratiṣṭhante prāṇāḥ puṇyavatāṃ nṛpa| madhyato madhyapuṇyānāmadho duṣkṛtakarmaṇām||
Verse 28
एकः शत्रुर्न द्वितीयोस्ति शत्रु रज्ञानतुल्यः पुरुषस्य राजन्। येनावृतः कुरुते संप्रयुक्तो घोराणि कर्माणि सुदारुणानि।।
ekaḥ śatrurna dvitīyosti śatru rajñānatulyaḥ puruṣasya rājan| yenāvṛtaḥ kurute saṃprayukto ghorāṇi karmāṇi sudāruṇāni||
Verse 29
प्रबोधनार्थं श्रुतिधर्मयुक्तं वृद्धानुपास्य प्रभवेत यस्य। प्रयत्नसाध्यो हि स राजपुत्र प्रज्ञाशरेणोन्मथितः परैति।।
prabodhanārthaṃ śrutidharmayuktaṃ vṛddhānupāsya prabhaveta yasya| prayatnasādhyo hi sa rājaputra prajñāśareṇonmathitaḥ paraiti||
Verse 30
अधीत्य वेदं तपसा ब्रह्मचारी यज्ञाञ्शक्त्या सन्निसृज्येह पञ्च। वनं गच्छेत्पुरुषो धर्मकामः श्रेयः कृत्वा स्थापयित्वा स्ववंशम्।।
adhītya vedaṃ tapasā brahmacārī yajñāñśaktyā sannisṛjyeha pañca| vanaṃ gacchetpuruṣo dharmakāmaḥ śreyaḥ kṛtvā sthāpayitvā svavaṃśam||
Verse 31
उपभोगैरपि त्यक्तं नात्मानं सादयेन्नरः। चण्डालत्वेऽपि मानुष्यं सर्वथा तात शोभनम्।।
upabhogairapi tyaktaṃ nātmānaṃ sādayennaraḥ| caṇḍālatve'pi mānuṣyaṃ sarvathā tāta śobhanam||
Verse 32
इयं हि योनिः प्रथमा यां प्राप्य जगतीयते। आत्मा वै शक्यते त्रातुं कर्मभिः शुभलक्षणैः।। तत्स्वभावो परो दृष्ट इति झ. पाठः।।
iyaṃ hi yoniḥ prathamā yāṃ prāpya jagatīyate| ātmā vai śakyate trātuṃ karmabhiḥ śubhalakṣaṇaiḥ|| tatsvabhāvo paro dṛṣṭa iti jha. pāṭhaḥ||
Verse 33
कथं न विप्रणश्येम योनितोस्या इति प्रभो। कुर्वन्ति धर्मं मनुजाः श्रुतिप्रामाण्यदर्शनात्।।
kathaṃ na vipraṇaśyema yonitosyā iti prabho| kurvanti dharmaṃ manujāḥ śrutiprāmāṇyadarśanāt||
Verse 34
यो दुर्लभतरं प्राप्य मानुष्यं द्विषते नरः। धर्मावमन्ता कामात्मा भवेत्स खलु वञ्च्यते।।
yo durlabhataraṃ prāpya mānuṣyaṃ dviṣate naraḥ| dharmāvamantā kāmātmā bhavetsa khalu vañcyate||
Verse 35
यस्तु प्रीतिपुराणेन चक्षुषा तात पश्यति। दीपोपमानि भूतानि यावदर्थान्न पश्यति।। सांत्वेनान्नप्रदानेनेति झ. पाठः।।
yastu prītipurāṇena cakṣuṣā tāta paśyati| dīpopamāni bhūtāni yāvadarthānna paśyati|| sāṃtvenānnapradāneneti jha. pāṭhaḥ||
Verse 36
सान्त्वेनानुप्रदानेन प्रियवादेन चाप्युत। समदुःखसुखो भूत्वा स परत्र महीयते।। आत्मा वै शक्यते ज्ञातुमिति ध. पाठः।।
sāntvenānupradānena priyavādena cāpyuta| samaduḥkhasukho bhūtvā sa paratra mahīyate|| ātmā vai śakyate jñātumiti dha. pāṭhaḥ||
Verse 37
दानं त्यागः शोभना मुर्तिमद्भ्यो भूयः प्लाव्यं तपसा वै शरीरम्। सरस्वतीनैमिषपुष्करेषु ये चाप्यन्ये पुण्यदेशाः पृथिव्याम्।।
dānaṃ tyāgaḥ śobhanā murtimadbhyo bhūyaḥ plāvyaṃ tapasā vai śarīram| sarasvatīnaimiṣapuṣkareṣu ye cāpyanye puṇyadeśāḥ pṛthivyām||
Verse 38
गृहेषु येषामसवः पतन्ति तेषामथो निर्हरणं प्रशस्तम्। यानेन वै प्रापणं च श्मशाने शुचौ देशे विधिना चैव दाहः।। प्रीतिपुराणेन प्रीत्या चिरंतनेन दीपोपमानि स्नेहेन संवर्धनीयानि। याक्दर्थान् सर्वान्विषयान् दयावान् भूतानि पश्यति विरक्तोऽर्थान्न पश्यति यः स महीयते इत्युत्तरेण संबन्धः।।
gṛheṣu yeṣāmasavaḥ patanti teṣāmatho nirharaṇaṃ praśastam| yānena vai prāpaṇaṃ ca śmaśāne śucau deśe vidhinā caiva dāhaḥ|| prītipurāṇena prītyā ciraṃtanena dīpopamāni snehena saṃvardhanīyāni| yākdarthān sarvānviṣayān dayāvān bhūtāni paśyati virakto'rthānna paśyati yaḥ sa mahīyate ityuttareṇa saṃbandhaḥ||
Verse 39
इष्टिः पुष्टिर्यजनं याजनं च दार्ग पुण्यानां कर्मणां च प्रयोगः। शक्त्या पित्र्यं यच्च किंचित्प्रशस्तं सर्वाण्यात्मार्थे मानवोऽयं करोति।।
iṣṭiḥ puṣṭiryajanaṃ yājanaṃ ca dārga puṇyānāṃ karmaṇāṃ ca prayogaḥ| śaktyā pitryaṃ yacca kiṃcitpraśastaṃ sarvāṇyātmārthe mānavo'yaṃ karoti||
Verse 40
गृहस्थानां च सर्वेषां विनाशमभिकाङ्क्षताम्। निधनं शोभनं तात पुलिनेषु क्रियावताम्।।
gṛhasthānāṃ ca sarveṣāṃ vināśamabhikāṅkṣatām| nidhanaṃ śobhanaṃ tāta pulineṣu kriyāvatām||
Verse 41
धर्मशास्त्राणि वेदाश्च ष़डङ्गानि नराधिप। श्रेयसोर्थे विधीयन्ते नरस्याक्लिष्टकर्मणः।।
dharmaśāstrāṇi vedāśca ṣa़ḍaṅgāni narādhipa| śreyasorthe vidhīyante narasyākliṣṭakarmaṇaḥ||
Verse 42
भीष्म उवाच। एतद्वै सर्वमाख्यातं मुनिना सुमहात्मना। विदेहराजाय पुरा श्रयेसोर्थे नराधिप।।
bhīṣma uvāca| etadvai sarvamākhyātaṃ muninā sumahātmanā| videharājāya purā śrayesorthe narādhipa||