Lipi
Sign in
Classic reading room ↗

Adhyaya 283

Shanti Parva · 40 verses

40 verses · free forever

English has not yet been added to this adhyaya. You can read the Ganesha passage or Vana Parva 312–315 with English.

Show
Listen to this section

Uses your saved HI voice · Narration settings

Narration reads the opening of this section. Longer passages are split to keep playback responsive.

  1. Verse 1

    भीष्मेण युधिष्ठिरंप्रति कालस्य द्रुततरपातितया सद्यस्साधनस्य संपादनीयत्वे प्रमाणतया पितृपुत्रसंवादानुवादः।। 1।। * युधिष्ठिर उवाच। अतिक्रामति कालेऽस्मिन्सर्वभूतभयावहे। किं श्रेयः प्रतिपद्येत तन्मे ब्रूहि पितामह।।

    bhīṣmeṇa yudhiṣṭhiraṃprati kālasya drutatarapātitayā sadyassādhanasya saṃpādanīyatve pramāṇatayā pitṛputrasaṃvādānuvādaḥ|| 1|| * yudhiṣṭhira uvāca| atikrāmati kāle'sminsarvabhūtabhayāvahe| kiṃ śreyaḥ pratipadyeta tanme brūhi pitāmaha||

  2. Verse 2

    भीष्म उवाच। अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम्। पितुः पुत्रेण संवादं तं निबोध युधिष्ठिर।।

    bhīṣma uvāca| atrāpyudāharantīmamitihāsaṃ purātanam| pituḥ putreṇa saṃvādaṃ taṃ nibodha yudhiṣṭhira||

  3. Verse 3

    द्विजातेः कस्यजित्पार्थ स्वाध्यायनिरतस्य वै। पुत्रो बभूव मेधावी मेधावी नाम नामतः।।

    dvijāteḥ kasyajitpārtha svādhyāyaniratasya vai| putro babhūva medhāvī medhāvī nāma nāmataḥ||

  4. Verse 4

    सोऽब्रवीत्पितरं पुत्रः स्वाध्यायकरणे रतम्। मोक्षधर्मेष्वकुशलं मोक्षधर्मविचक्षणः।।

    so'bravītpitaraṃ putraḥ svādhyāyakaraṇe ratam| mokṣadharmeṣvakuśalaṃ mokṣadharmavicakṣaṇaḥ||

  5. Verse 5

    पुत्र उवाच। धीरः किंस्वित्तात कुर्यात्प्रजानन् क्षिप्रं ह्यायुर्भ्रश्यते मानवानाम्। पितस्तथाऽऽख्याहि यथार्थयोगं ममानुपूर्व्या येन धर्मं चरेयम्।।

    putra uvāca| dhīraḥ kiṃsvittāta kuryātprajānan kṣipraṃ hyāyurbhraśyate mānavānām| pitastathā''khyāhi yathārthayogaṃ mamānupūrvyā yena dharmaṃ careyam||

  6. Verse 6

    पितोवाच। अधीत्य वेदान्ब्रह्मचर्येषु पुत्र पुत्रानिच्छेत्पावनार्थं पितृणाम्। अग्नीनाधाय विधिवच्चेष्टयज्ञो वनं प्रविश्याथ मुनिर्बुभूषेत्।।

    pitovāca| adhītya vedānbrahmacaryeṣu putra putrānicchetpāvanārthaṃ pitṛṇām| agnīnādhāya vidhivacceṣṭayajño vanaṃ praviśyātha munirbubhūṣet||

  7. Verse 7

    पुत्र उवाच। एवमभ्याहते लोके सर्वतः परिवारिते। अमोधासु पतन्तीषु किं धीर इव भाषसे।।

    putra uvāca| evamabhyāhate loke sarvataḥ parivārite| amodhāsu patantīṣu kiṃ dhīra iva bhāṣase||

  8. Verse 8

    पितोवाच। कथमभ्याहतो लोकः केन वा परिवारितः। अमोघाः काः पतन्तीह किंनु भीषयसीव माम्।।

    pitovāca| kathamabhyāhato lokaḥ kena vā parivāritaḥ| amoghāḥ kāḥ patantīha kiṃnu bhīṣayasīva mām||

  9. Verse 9

    पुत्र उवाच। मृत्युनाऽऽभ्याहतो लोको जस्या परिवारितः। अहोरात्राः पतन्तीमे तच्च कस्मान्न बुध्यसे।।

    putra uvāca| mṛtyunā''bhyāhato loko jasyā parivāritaḥ| ahorātrāḥ patantīme tacca kasmānna budhyase||

  10. Verse 10

    यदाहमेव जानामि न मृत्युस्तिष्ठतीति ह। सोहं कथं प्रतीक्षिप्ये ज्ञानेनापिहितश्चरन्।।

    yadāhameva jānāmi na mṛtyustiṣṭhatīti ha| sohaṃ kathaṃ pratīkṣipye jñānenāpihitaścaran||

  11. Verse 11

    रात्र्यांरात्र्यां व्यतीतायामायुरल्पतरं यदा। गाधोदके मत्स्य इव सुखं विन्देत कस्तदा।।

    rātryāṃrātryāṃ vyatītāyāmāyuralpataraṃ yadā| gādhodake matsya iva sukhaṃ vindeta kastadā||

  12. Verse 12

    यामेकरात्रिं प्रथमां गर्भो विशति मातरम्। तामेव रात्रिं प्रस्वाप्य मरणाय विवर्तकः।।

    yāmekarātriṃ prathamāṃ garbho viśati mātaram| tāmeva rātriṃ prasvāpya maraṇāya vivartakaḥ||

  13. Verse 13

    पुष्पाणीव विचिन्वन्तमन्यत्र गतमानसम्। अनवाप्तेषु कामेषु मृत्युरभ्येति गानवम्।।

    puṣpāṇīva vicinvantamanyatra gatamānasam| anavāpteṣu kāmeṣu mṛtyurabhyeti gānavam||

  14. Verse 14

    श्वः कार्यमद्य कुर्वीत पूर्वाङ्गे चापराहिकम्। न हि प्रतीक्षते मृत्युः कृतं वाऽस्य न वा कृतम्।।

    śvaḥ kāryamadya kurvīta pūrvāṅge cāparāhikam| na hi pratīkṣate mṛtyuḥ kṛtaṃ vā'sya na vā kṛtam||

  15. Verse 15

    अद्यैव कुरु यच्छ्रेयो मा त्वां कालोऽत्यगान्महान्। को हि जानाति कस्याद्य मृत्युकालो मविष्यति।।

    adyaiva kuru yacchreyo mā tvāṃ kālo'tyagānmahān| ko hi jānāti kasyādya mṛtyukālo maviṣyati||

  16. Verse 16

    अकृतेष्वेव कार्येषु मृत्युर्वै संप्रकर्षति। युवैव धर्मशीलः स्यादनिमित्तं हि जीवितम्।।

    akṛteṣveva kāryeṣu mṛtyurvai saṃprakarṣati| yuvaiva dharmaśīlaḥ syādanimittaṃ hi jīvitam||

  17. Verse 17

    कृते धर्म भवेत्प्रीतिरिह प्रेत्य च शाश्वती। मोहेन हि समाविष्टः पुत्रदारार्तमुद्यतः।।

    kṛte dharma bhavetprītiriha pretya ca śāśvatī| mohena hi samāviṣṭaḥ putradārārtamudyataḥ||

  18. Verse 18

    कृत्वा कार्यमकार्यं वा तुष्टिमेषां प्रयच्छति। तं पुत्रपशुसंपन्नं व्याभक्तमनसं नरम्।।

    kṛtvā kāryamakāryaṃ vā tuṣṭimeṣāṃ prayacchati| taṃ putrapaśusaṃpannaṃ vyābhaktamanasaṃ naram||

  19. Verse 19

    सप्तं व्यायं महौघो वा मृत्युरादाय गच्छति। संविन्वानकमेवैनं कामानामवितृप्तकम्।।

    saptaṃ vyāyaṃ mahaugho vā mṛtyurādāya gacchati| saṃvinvānakamevainaṃ kāmānāmavitṛptakam||

  20. Verse 20

    वृकीवोरपमासाद्य मुत्युरादाय गच्छति। इदं कृतमिदं कार्यमिदमन्यत्कृताकृतम्।।

    vṛkīvorapamāsādya mutyurādāya gacchati| idaṃ kṛtamidaṃ kāryamidamanyatkṛtākṛtam||

  21. Verse 21

    एवमीहासमायुक्तं मृत्युरादाय गच्छति। कृतानां फलमप्राप्तं कार्याणां कर्मसङ्गिनाम्।।

    evamīhāsamāyuktaṃ mṛtyurādāya gacchati| kṛtānāṃ phalamaprāptaṃ kāryāṇāṃ karmasaṅginām||

  22. Verse 22

    क्षेत्रापणगृहासक्तं मृत्युरादाय गच्छति। दुर्बलं बलवन्तं च प्राज्ञं शूरं जडं कविम्।।

    kṣetrāpaṇagṛhāsaktaṃ mṛtyurādāya gacchati| durbalaṃ balavantaṃ ca prājñaṃ śūraṃ jaḍaṃ kavim||

  23. Verse 23

    अप्राप्तसर्वकामार्थं मृत्युरादाय गच्छति। मृत्युर्जरा च व्याधिश्चदुःखं चानेककारणम्।।

    aprāptasarvakāmārthaṃ mṛtyurādāya gacchati| mṛtyurjarā ca vyādhiścaduḥkhaṃ cānekakāraṇam||

  24. Verse 24

    असंत्याज्यं यदा मर्त्यैः किं स्वस्थ इव तिष्ठति। जातमेवान्तकोऽन्ताय जरा चाभ्येति देहिनम्।।

    asaṃtyājyaṃ yadā martyaiḥ kiṃ svastha iva tiṣṭhati| jātamevāntako'ntāya jarā cābhyeti dehinam||

  25. Verse 25

    अनुषक्ता द्वयेनैते भावाः स्थावरजङ्गमाः। न मृत्युसेनामायान्तीं जातु कश्चित्प्रबाधते।।

    anuṣaktā dvayenaite bhāvāḥ sthāvarajaṅgamāḥ| na mṛtyusenāmāyāntīṃ jātu kaścitprabādhate||

  26. Verse 26

    बलात्सत्यमृते त्वेकं सत्ये ह्यमृतमाश्रितम्। मृत्योर्वा गृहमेतद्वै या ग्रामे वसतो रतिः।।

    balātsatyamṛte tvekaṃ satye hyamṛtamāśritam| mṛtyorvā gṛhametadvai yā grāme vasato ratiḥ||

  27. Verse 27

    देवानामेषु वै गोष्ठो यदरण्यमिति श्रुतिः। निबन्धनी रज्जुरेषा या ग्रामे वसतो रतिः।।

    devānāmeṣu vai goṣṭho yadaraṇyamiti śrutiḥ| nibandhanī rajjureṣā yā grāme vasato ratiḥ||

  28. Verse 28

    छित्त्वैनां सुकृतो यान्ति नैनां छिन्दन्ति दुष्कृतः। यो न हिंसति सत्वानि मनोवाक्कर्महेतुभिः।।

    chittvaināṃ sukṛto yānti naināṃ chindanti duṣkṛtaḥ| yo na hiṃsati satvāni manovākkarmahetubhiḥ||

  29. Verse 29

    जीवितार्थापनयनैः प्राणिभिर्न स बध्यते। तस्मात्सत्यव्रताचारः सत्यव्रतपरायणः।।

    jīvitārthāpanayanaiḥ prāṇibhirna sa badhyate| tasmātsatyavratācāraḥ satyavrataparāyaṇaḥ||

  30. Verse 30

    सत्यकामः समो दान्ताः सत्येनैवान्तकं जयेत्। अमृतं चैव मृत्युश्च द्वयं देहे प्रतिष्ठितम्।।

    satyakāmaḥ samo dāntāḥ satyenaivāntakaṃ jayet| amṛtaṃ caiva mṛtyuśca dvayaṃ dehe pratiṣṭhitam||

  31. Verse 31

    मृत्युरापद्यते मोहात्सत्येनापद्यतेऽमृतम्। सोहं सत्यमहिंसाथीं कामक्रोधबहिष्कृतः।।

    mṛtyurāpadyate mohātsatyenāpadyate'mṛtam| sohaṃ satyamahiṃsāthīṃ kāmakrodhabahiṣkṛtaḥ||

  32. Verse 32

    समाश्रित्य सुखं क्षेमी मृत्युं हास्याम्यमृत्युवत्। शान्तियज्ञरतो दान्तो ब्रह्मयज्ञे स्थितो मुनिः।।

    samāśritya sukhaṃ kṣemī mṛtyuṃ hāsyāmyamṛtyuvat| śāntiyajñarato dānto brahmayajñe sthito muniḥ||

  33. Verse 33

    वाङ्भनः कर्मयज्ञश्च भविष्याम्युदगायने। पशुयज्ञैः कथं हिंस्रैर्मादृशो यष्टुमर्हति।।

    vāṅbhanaḥ karmayajñaśca bhaviṣyāmyudagāyane| paśuyajñaiḥ kathaṃ hiṃsrairmādṛśo yaṣṭumarhati||

  34. Verse 34

    अन्तवद्भिरुत प्राज्ञः क्षत्रयज्ञैः पिशाचवत्। आत्मन्येवात्मना जात आत्मनिष्ठोऽप्रजः पितः।।

    antavadbhiruta prājñaḥ kṣatrayajñaiḥ piśācavat| ātmanyevātmanā jāta ātmaniṣṭho'prajaḥ pitaḥ||

  35. Verse 35

    आत्मयज्ञो भविष्यामि न मां तारयति प्रजा। यस्य वाङ्भनसी स्यातां सम्यक्प्रणिहिते सदा।।

    ātmayajño bhaviṣyāmi na māṃ tārayati prajā| yasya vāṅbhanasī syātāṃ samyakpraṇihite sadā||

  36. Verse 36

    तपस्त्यागश्च योगश्च स तैः सर्वमवाप्नुयात्। नास्ति विद्यासमं चक्षुर्नास्ति विद्यासमं फलम्।।

    tapastyāgaśca yogaśca sa taiḥ sarvamavāpnuyāt| nāsti vidyāsamaṃ cakṣurnāsti vidyāsamaṃ phalam||

  37. Verse 37

    नास्ति रागसमं दुःखं नास्ति त्यागसमं सुखम्।।

    nāsti rāgasamaṃ duḥkhaṃ nāsti tyāgasamaṃ sukham||

  38. Verse 38

    नैतादृशं ब्राह्मणस्यास्ति वित्तं यथैकता समता सत्यता च। शीले स्थितिर्दण्डविधानमार्जवं ततस्ततश्चोपरमः क्रियाभ्यः।।

    naitādṛśaṃ brāhmaṇasyāsti vittaṃ yathaikatā samatā satyatā ca| śīle sthitirdaṇḍavidhānamārjavaṃ tatastataścoparamaḥ kriyābhyaḥ||

  39. Verse 39

    किं ते धनैर्बान्धवैर्वाऽपि किं ते किं ते दारैब्राह्मण यो मरिष्यसि। आत्मानमन्विच्छ गृहा प्रविष्टं पितामहास्ते क्व गताः पिता च।।

    kiṃ te dhanairbāndhavairvā'pi kiṃ te kiṃ te dāraibrāhmaṇa yo mariṣyasi| ātmānamanviccha gṛhā praviṣṭaṃ pitāmahāste kva gatāḥ pitā ca||

  40. Verse 40

    भीष्म उवाच। पुत्रस्यैतद्वचः श्रुत्वा तथाकार्षीत्पिता नृप। तथा त्वमपि राजेन्द्र सत्यधर्मपरो भव।।

    bhīṣma uvāca| putrasyaitadvacaḥ śrutvā tathākārṣītpitā nṛpa| tathā tvamapi rājendra satyadharmaparo bhava||