Adhyaya 231

Verse 1

भीष्मेण युधिष्ठिरंप्रति सर्यस्यापि कालनियामकेश्वरनियम्यत्वप्रतिपादकशक्रबलिसंवादानुवादः।। 1।। भीष्म उवाच। पुनेरव तु सं शक्रः अहसन्निदमब्रवीत्। निश्वसन्तं यथा गायं प्रत्याहाराय भारत।। ।। इति श्रीमन्महाभारते शान्तिपर्वणि मोक्षधर्मपर्वणि एकत्रिंशदधिकद्विशततमोऽध्यायः।। 231।।

bhīṣmeṇa yudhiṣṭhiraṃprati saryasyāpi kālaniyāmakeśvaraniyamyatvapratipādakaśakrabalisaṃvādānuvādaḥ|| 1|| bhīṣma uvāca| punerava tu saṃ śakraḥ ahasannidamabravīt| niśvasantaṃ yathā gāyaṃ pratyāhārāya bhārata|| || iti śrīmanmahābhārate śāntiparvaṇi mokṣadharmaparvaṇi ekatriṃśadadhikadviśatatamo'dhyāyaḥ|| 231||

Verse 2

यथज्ञानसहस्रेण ज्ञातिभिः परिवारितः। लोकान्यतापयन्तर्वान्यास्यस्मानवितर्कयन्।।

yathajñānasahasreṇa jñātibhiḥ parivāritaḥ| lokānyatāpayantarvānyāsyasmānavitarkayan||

Verse 3

दृष्ट्वा सुकृष्णां चेमागयस्थामात्मनो बले। ज्ञातिमित्रपरित्यक्तः शोचस्याहो न शोचसि।।

dṛṣṭvā sukṛṣṇāṃ cemāgayasthāmātmano bale| jñātimitraparityaktaḥ śocasyāho na śocasi||

Verse 4

प्रीतिं प्राप्यातुलां पूर्वं लोकांश्चात्मवशे स्थितान्। विनिपातमिमं चाद्य शोचस्याहो न शोचसि।।

prītiṃ prāpyātulāṃ pūrvaṃ lokāṃścātmavaśe sthitān| vinipātamimaṃ cādya śocasyāho na śocasi||

Verse 5

बलिरुवाच। गर्वं हित्वा तथा मानं देवराज शृणुष्व मे। मया च त्वाऽनुसद्भावं पूर्वमाचरितं महत्।।

baliruvāca| garvaṃ hitvā tathā mānaṃ devarāja śṛṇuṣva me| mayā ca tvā'nusadbhāvaṃ pūrvamācaritaṃ mahat||

Verse 6

अवश्यकालपर्यायमात्मनः परिवर्तनम्। अविदँल्लोकमाहात्म्यं-------।।

avaśyakālaparyāyamātmanaḥ parivartanam| avida~llokamāhātmyaṃ-------||

Verse 7

अनित्यमुपलक्ष्येह कालपर्यायमात्मनः। तस्माच्छक्र न शोचामि सर्वं ह्येवेदमन्तवत्।।

anityamupalakṣyeha kālaparyāyamātmanaḥ| tasmācchakra na śocāmi sarvaṃ hyevedamantavat||

Verse 8

अन्तवन्त इमे देहा भूतानां च सुराधिप। तेन शक्र न शोचामि नापराधादिदं मम।।

antavanta ime dehā bhūtānāṃ ca surādhipa| tena śakra na śocāmi nāparādhādidaṃ mama||

Verse 9

जीवितं च शरीरं च जात्या वै सह जायते। उभे सह विवर्धेते उभे सह विनश्यतः।।

jīvitaṃ ca śarīraṃ ca jātyā vai saha jāyate| ubhe saha vivardhete ubhe saha vinaśyataḥ||

Verse 10

न हीदृशमहंभावमवशः प्राप्य केवलम्। यदेवमभिजानामि का व्यथा मे विजानतः।।

na hīdṛśamahaṃbhāvamavaśaḥ prāpya kevalam| yadevamabhijānāmi kā vyathā me vijānataḥ||

Verse 11

भूतानां निधनं निष्ठा स्रोतसामिव सागरः। नैतत्सम्यग्विजानन्तो नरा मुह्यन्ति वज्रधृत्।। यथा नागं प्रव्याहाराय इति ध. पाठः।।

bhūtānāṃ nidhanaṃ niṣṭhā srotasāmiva sāgaraḥ| naitatsamyagvijānanto narā muhyanti vajradhṛt|| yathā nāgaṃ pravyāhārāya iti dha. pāṭhaḥ||

Verse 12

ये त्वेवं नाभिजानन्ति रजोमोहपरायणाः। ते कृच्छ्रं प्राप्य सीदन्ति बुद्धिर्येषां प्रणश्यति।।

ye tvevaṃ nābhijānanti rajomohaparāyaṇāḥ| te kṛcchraṃ prāpya sīdanti buddhiryeṣāṃ praṇaśyati||

Verse 13

बुद्धिलाभात्तु पुरुषः सर्वं तुदति किल्विषम्। विपाप्मा लभते सत्वं सत्वस्थः संप्रसीदति।।

buddhilābhāttu puruṣaḥ sarvaṃ tudati kilviṣam| vipāpmā labhate satvaṃ satvasthaḥ saṃprasīdati||

Verse 14

ततस्तु ये निवर्तन्ते जायन्ते वा पुनः पुनः। कृपणाः परितप्यन्ते तैरर्थैरभिचोदिताः।।

tatastu ye nivartante jāyante vā punaḥ punaḥ| kṛpaṇāḥ paritapyante tairarthairabhicoditāḥ||

Verse 15

अर्थसिद्धिमनर्थं च जीवितं मरणं तथा। सुखं दुःखं फलं चैव न द्वेष्मि न च कामये।।

arthasiddhimanarthaṃ ca jīvitaṃ maraṇaṃ tathā| sukhaṃ duḥkhaṃ phalaṃ caiva na dveṣmi na ca kāmaye||

Verse 16

हतं हन्ति हतो ह्येव यो नरो हन्ति कंचन। उभौ तौ न विजानीतो यश्च हन्ति हतश्च यः।।

hataṃ hanti hato hyeva yo naro hanti kaṃcana| ubhau tau na vijānīto yaśca hanti hataśca yaḥ||

Verse 17

हत्वा जित्वा च मघवन्यः कश्चित्पुरुषायते। अकर्ता ह्येव भवति कर्ता ह्येव करोति तत्।।

hatvā jitvā ca maghavanyaḥ kaścitpuruṣāyate| akartā hyeva bhavati kartā hyeva karoti tat||

Verse 18

को हि लोकस्य कुरुते विनाशप्रभवावुभौ। कृतं हि तत्कृतेनैव कर्ता तस्यापि चापरः।।

ko hi lokasya kurute vināśaprabhavāvubhau| kṛtaṃ hi tatkṛtenaiva kartā tasyāpi cāparaḥ||

Verse 19

पृथिवी ज्योतिराकाशमापो वायुश्च पञ्चमः। एतद्योनीनि भूतानि तत्र का परिदेवना।। निष्ठा परागतिः।।

pṛthivī jyotirākāśamāpo vāyuśca pañcamaḥ| etadyonīni bhūtāni tatra kā paridevanā|| niṣṭhā parāgatiḥ||

Verse 20

महाविद्योऽल्पविद्यश्च बलवान्दुर्बलश्च यः। दर्शनीयो विरूपश्च सुभगो दुर्भगश्च यः।।

mahāvidyo'lpavidyaśca balavāndurbalaśca yaḥ| darśanīyo virūpaśca subhago durbhagaśca yaḥ||

Verse 21

सर्वं कालः समादत्ते गम्भीरः स्वेन तेजसा। तस्मिन्कालवशं प्राप्ते का व्यथा मे विजानतः।।

sarvaṃ kālaḥ samādatte gambhīraḥ svena tejasā| tasminkālavaśaṃ prāpte kā vyathā me vijānataḥ||

Verse 22

दग्धमेवानुदहते हतमेवानुहन्यते। नश्यते नष्टमेवाग्रे लब्धव्यं लभते नरः।। मनोऽपि पाञ्चभौतिकमित्यर्थः। भूतानि स्थूलसूक्ष्मशरीराणि।।

dagdhamevānudahate hatamevānuhanyate| naśyate naṣṭamevāgre labdhavyaṃ labhate naraḥ|| mano'pi pāñcabhautikamityarthaḥ| bhūtāni sthūlasūkṣmaśarīrāṇi||

Verse 23

नास्य द्वीपः कुतः पारो नावारः संप्रदृश्यते। नान्तमस्य प्रपश्यामि विधेर्दिव्यस्य चिन्तयन्।।

nāsya dvīpaḥ kutaḥ pāro nāvāraḥ saṃpradṛśyate| nāntamasya prapaśyāmi vidherdivyasya cintayan||

Verse 24

यदि मे पश्यतः कालो भूतानि न विनाशयेत्। स्यान्मे हर्षश्च दर्पश्च क्रोधश्चैव शचीपते।।

yadi me paśyataḥ kālo bhūtāni na vināśayet| syānme harṣaśca darpaśca krodhaścaiva śacīpate||

Verse 25

तुषभक्षं तु मां ज्ञात्वा प्रविविक्तजने गृहे। बिभ्रतं गार्दभं रूपमागत्य परिगर्हसे।।

tuṣabhakṣaṃ tu māṃ jñātvā praviviktajane gṛhe| bibhrataṃ gārdabhaṃ rūpamāgatya parigarhase||

Verse 26

इच्छन्नहं विकुर्यां हि रूपाणि बहृधाऽऽत्मनः। विभीषणानि यानीक्ष्य पलायेथास्त्वमेव मे।। दग्धं कालात्मनेश्वरेणाऽनुदहते वह्नयादिः। एवमग्रेऽपि।।

icchannahaṃ vikuryāṃ hi rūpāṇi bahṛdhā''tmanaḥ| vibhīṣaṇāni yānīkṣya palāyethāstvameva me|| dagdhaṃ kālātmaneśvareṇā'nudahate vahnayādiḥ| evamagre'pi||

Verse 27

कालः सर्वं समादत्ते कालः सर्वं प्रयच्छति। कालेन विहितं सर्वं मा कृथाः शक्र पौरुषम्।।

kālaḥ sarvaṃ samādatte kālaḥ sarvaṃ prayacchati| kālena vihitaṃ sarvaṃ mā kṛthāḥ śakra pauruṣam||

Verse 28

पुरा सर्वं प्रव्यथितं मयि क्रुद्धे पुरंदर। विद्रवन्ति त्वया सार्धं सर्व एव दिबौकसः।।

purā sarvaṃ pravyathitaṃ mayi kruddhe puraṃdara| vidravanti tvayā sārdhaṃ sarva eva dibaukasaḥ||

Verse 29

अवैमि त्वस्य लोकस्य कर्मं शक्र सनातनम्। त्वमप्येवमवेक्षस्व माऽऽत्मना विस्मगं गमः।। ईक्ष्य दृष्ट्वा।।

avaimi tvasya lokasya karmaṃ śakra sanātanam| tvamapyevamavekṣasva mā''tmanā vismagaṃ gamaḥ|| īkṣya dṛṣṭvā||

Verse 30

प्रभवश्च प्रभावश्च नात्मसंस्थः कदाचन। कौमारमेव ते चित्तं तथैवाद्य यथा पुरा। समवेक्षस्व मघवन्बुद्धिं विन्दस्व नैष्ठिकीम्।। धर्मं वृद्धिहासवत्त्वम्।।

prabhavaśca prabhāvaśca nātmasaṃsthaḥ kadācana| kaumārameva te cittaṃ tathaivādya yathā purā| samavekṣasva maghavanbuddhiṃ vindasva naiṣṭhikīm|| dharmaṃ vṛddhihāsavattvam||

Verse 31

देवा मनुष्याः पितरो गन्धर्वोरगराक्षसाः। आसन्सर्वे मम वशे तत्सर्वं वेत्थ वासव।।

devā manuṣyāḥ pitaro gandharvoragarākṣasāḥ| āsansarve mama vaśe tatsarvaṃ vettha vāsava||

Verse 32

नमस्तस्यै दिशेऽप्यस्तु यस्यां वैरोचनो बलिः। इति मामभ्यपद्यन्त बुद्धिमात्सर्यमोहिताः।।

namastasyai diśe'pyastu yasyāṃ vairocano baliḥ| iti māmabhyapadyanta buddhimātsaryamohitāḥ||

Verse 33

नाहं तदनुशोचामि नात्मभ्रंशं शचीपते। एवं मे निश्चिता बुद्धिः शास्तुस्तिष्ठाम्यहं वशे।। प्रभव ऐश्वर्यम्। प्रभावस्तदाविष्करणाम्। नात्मसंस्थो नात्माधीनः। कौमारं बालस्येवाज्ञं तव चित्तम्।।

nāhaṃ tadanuśocāmi nātmabhraṃśaṃ śacīpate| evaṃ me niścitā buddhiḥ śāstustiṣṭhāmyahaṃ vaśe|| prabhava aiśvaryam| prabhāvastadāviṣkaraṇām| nātmasaṃstho nātmādhīnaḥ| kaumāraṃ bālasyevājñaṃ tava cittam||

Verse 34

दृश्यते हि कुले जातो दर्शनीयः प्रतापवान्। दुःखं जीवन्सहामात्यो भवितव्यं हि तत्तथा।।

dṛśyate hi kule jāto darśanīyaḥ pratāpavān| duḥkhaṃ jīvansahāmātyo bhavitavyaṃ hi tattathā||

Verse 35

दौष्कुलेयस्तथा मूढो दुर्जातः शक्र दृश्यते। सुखं जीवन्सहामात्यो भवितव्यं हि तत्तथा।।

dauṣkuleyastathā mūḍho durjātaḥ śakra dṛśyate| sukhaṃ jīvansahāmātyo bhavitavyaṃ hi tattathā||

Verse 36

कल्याणी रूपसंपन्ना दुर्भगा शक्र दृश्यते। अलक्षणा विरूपा च सुभगा दृश्यते परा।। शास्तुरीश्वरस्य।।

kalyāṇī rūpasaṃpannā durbhagā śakra dṛśyate| alakṣaṇā virūpā ca subhagā dṛśyate parā|| śāsturīśvarasya||

Verse 37

नैतदस्मत्कृतं शक्र नैतच्छक्र त्वया कृतम्। यत्तमेवं गतो वज्रिन्यच्चाप्येवं गता वयम्।।

naitadasmatkṛtaṃ śakra naitacchakra tvayā kṛtam| yattamevaṃ gato vajrinyaccāpyevaṃ gatā vayam||

Verse 38

न कर्म तव नान्येषां कुतो मम शतक्रतो। ऋद्धिर्वाऽप्यथवा नर्द्धिः पर्यायकृतमेव तत्।। सुभगा भाग्यवती।।

na karma tava nānyeṣāṃ kuto mama śatakrato| ṛddhirvā'pyathavā narddhiḥ paryāyakṛtameva tat|| subhagā bhāgyavatī||

Verse 39

पश्यामि त्वां विराजन्तं देवराजमवस्थितम्। श्रीमन्तं द्युतिमन्तं च गर्जमानं ममोपरि।।

paśyāmi tvāṃ virājantaṃ devarājamavasthitam| śrīmantaṃ dyutimantaṃ ca garjamānaṃ mamopari||

Verse 40

एवं नैव न चेत्कालो मामाक्रम्य स्थितो भवेत्। पातयेयमहं त्वाऽद्य सवज्रमपि मुष्टिना।। नर्द्धिः ऋद्ध्यभावः। पर्यायः कालक्रमस्तेन कृतम्।।

evaṃ naiva na cetkālo māmākramya sthito bhavet| pātayeyamahaṃ tvā'dya savajramapi muṣṭinā|| narddhiḥ ṛddhyabhāvaḥ| paryāyaḥ kālakramastena kṛtam||

Verse 41

न तु विक्रमकालोऽयं शान्तिकालोऽयमागतः। कालः स्थापयते सर्वं कालः पचति वै तथा।।

na tu vikramakālo'yaṃ śāntikālo'yamāgataḥ| kālaḥ sthāpayate sarvaṃ kālaḥ pacati vai tathā||

Verse 42

मां चेदभ्यागतः कालो दानवेश्वरमूर्जितम्। गर्जन्तं प्रतपन्तं च कमन्यं नागमिष्यति।।

māṃ cedabhyāgataḥ kālo dānaveśvaramūrjitam| garjantaṃ pratapantaṃ ca kamanyaṃ nāgamiṣyati||

Verse 43

द्वादशानां तु भवतामादित्यानां महात्मनाम्। तेजांस्येकेन सर्वेषां देवराज धृतानि मे।।

dvādaśānāṃ tu bhavatāmādityānāṃ mahātmanām| tejāṃsyekena sarveṣāṃ devarāja dhṛtāni me||

Verse 44

अहमेवोद्वहाम्यापो विसृजामि च वासव। तपामि चैव त्रैलोक्यं विद्योताम्यहमेव च।। एवं मम गर्दभत्वादिकं नैव स्यादिति शेषः। नचेदित्यादि तत्रोपपत्तिः।।

ahamevodvahāmyāpo visṛjāmi ca vāsava| tapāmi caiva trailokyaṃ vidyotāmyahameva ca|| evaṃ mama gardabhatvādikaṃ naiva syāditi śeṣaḥ| nacedityādi tatropapattiḥ||

Verse 45

संरक्षामि विलुम्पामि ददाम्यहमथाददे। संयच्छामि नियच्छामि लोकेषु प्रभुरीश्वरः।।

saṃrakṣāmi vilumpāmi dadāmyahamathādade| saṃyacchāmi niyacchāmi lokeṣu prabhurīśvaraḥ||

Verse 46

तदद्य विनिवृत्तं मे प्रभुत्वममराधिप। कालसैन्यावगाढस्य सर्वं न प्रतिभाति मे।। उद्वहासि मेधो भूत्वा सूर्यो भूत्वा शोषयामीति वार्थः। आपः अपः।।

tadadya vinivṛttaṃ me prabhutvamamarādhipa| kālasainyāvagāḍhasya sarvaṃ na pratibhāti me|| udvahāsi medho bhūtvā sūryo bhūtvā śoṣayāmīti vārthaḥ| āpaḥ apaḥ||

Verse 47

नाहं कर्ता न चैव त्वं नान्यः कर्ता शचीपते। पर्यायेण हि भुज्यन्ते लोकाः शक्र यदृच्छया।। कालसैन्यं मासार्धमासादि।।

nāhaṃ kartā na caiva tvaṃ nānyaḥ kartā śacīpate| paryāyeṇa hi bhujyante lokāḥ śakra yadṛcchayā|| kālasainyaṃ māsārdhamāsādi||

Verse 48

मासमासार्धवेश्मानमहोरात्राभिसंवृतम्। ऋतुद्वारं वायुमुखमायुर्वेदविदो जनाः।।

māsamāsārdhaveśmānamahorātrābhisaṃvṛtam| ṛtudvāraṃ vāyumukhamāyurvedavido janāḥ||

Verse 49

आहुः सर्वमिदं चिन्त्यं जनाः केचिन्मनीषया। अनित्यपञ्चवर्षाणि षष्ठो दृश्यति देहिनाम्।।

āhuḥ sarvamidaṃ cintyaṃ janāḥ kecinmanīṣayā| anityapañcavarṣāṇi ṣaṣṭho dṛśyati dehinām||

Verse 50

अस्याः पञ्चैव चिन्तायाः पर्येष्यामि च पञ्चधा। ततस्तानि न पश्यामि काले तमपि वृत्रहन्।।

asyāḥ pañcaiva cintāyāḥ paryeṣyāmi ca pañcadhā| tatastāni na paśyāmi kāle tamapi vṛtrahan||

Verse 51

गम्भीरं गहनं ब्रह्म महत्तोयार्णवं यथा। अनादिनिधनं चाहुरक्षरं क्षरमेव च।।

gambhīraṃ gahanaṃ brahma mahattoyārṇavaṃ yathā| anādinidhanaṃ cāhurakṣaraṃ kṣarameva ca||

Verse 52

सत्त्वेषु लिङ्गमाविश्य निर्लिङ्गमपि तत्स्वयम्। मन्यन्ते ध्रुवमेवैनं ये जनास्तत्त्वदर्शिनः।।

sattveṣu liṅgamāviśya nirliṅgamapi tatsvayam| manyante dhruvamevainaṃ ye janāstattvadarśinaḥ||

Verse 53

यमिन्द्रियाणि सर्वाणि नानुपश्यन्ति पञ्चधा। तं कालमिति जानीहि यस्य सर्वमिदं वशे।।

yamindriyāṇi sarvāṇi nānupaśyanti pañcadhā| taṃ kālamiti jānīhi yasya sarvamidaṃ vaśe||

Verse 54

भूतानां तु विषर्यासं कुरुते भगवानिति। न ह्येतावद्भवेद्ग्राम्यं न यस्मात्प्रभवेत्पुनः।।

bhūtānāṃ tu viṣaryāsaṃ kurute bhagavāniti| na hyetāvadbhavedgrāmyaṃ na yasmātprabhavetpunaḥ||

Verse 55

गतिं हि सर्वभूतानामगत्वा क्व गमिष्यति। यो धावता न हातव्यस्तिष्ठन्नपि न हीयते।।

gatiṃ hi sarvabhūtānāmagatvā kva gamiṣyati| yo dhāvatā na hātavyastiṣṭhannapi na hīyate||

Verse 56

तमिन्द्रियाणि सर्वाणि नानुपश्यन्ति पञ्चधा। आहुश्चैनं केचिदग्निं केचिदाहुः प्रजापतिम्।।

tamindriyāṇi sarvāṇi nānupaśyanti pañcadhā| āhuścainaṃ kecidagniṃ kecidāhuḥ prajāpatim||

Verse 57

ऋतून्मासार्धमासांश्च दिवसांश्च क्षणांस्तथा। पूर्वाह्णमपराह्णं च मध्याह्नमपि चापरे।।

ṛtūnmāsārdhamāsāṃśca divasāṃśca kṣaṇāṃstathā| pūrvāhṇamaparāhṇaṃ ca madhyāhnamapi cāpare||

Verse 58

मुहूर्तमपि चैवाहुरेकं सन्तमनेकधा। तं कालमिति जानीहि यस्य सर्वमिदं वशे।।

muhūrtamapi caivāhurekaṃ santamanekadhā| taṃ kālamiti jānīhi yasya sarvamidaṃ vaśe||

Verse 59

बहूनीन्द्रसहस्राणि समतीतानि वासव। बलवीर्योपपन्नानि यथैव त्वं शचीपते।।

bahūnīndrasahasrāṇi samatītāni vāsava| balavīryopapannāni yathaiva tvaṃ śacīpate||

Verse 60

त्वामप्यतिबलं शक्र देवराजं बलोत्कटम्। प्राप्ते काले महावीर्यः कालः संशमयिष्यति।।

tvāmapyatibalaṃ śakra devarājaṃ balotkaṭam| prāpte kāle mahāvīryaḥ kālaḥ saṃśamayiṣyati||

Verse 61

य इदं सर्वमादत्ते तस्माच्छक्र स्थिरो भव। मया त्वया च पूर्वैश्च न स शक्योऽतिवर्तितुम्।।

ya idaṃ sarvamādatte tasmācchakra sthiro bhava| mayā tvayā ca pūrvaiśca na sa śakyo'tivartitum||

Verse 62

यामेतां प्राप्य जानीषे राज्यश्रियमनुत्तमाम्। स्थिता मयीति तन्मिथ्या नैषा ह्येकत्र तिष्ठति।।

yāmetāṃ prāpya jānīṣe rājyaśriyamanuttamām| sthitā mayīti tanmithyā naiṣā hyekatra tiṣṭhati||

Verse 63

स्थिता हीन्द्रसहस्रेषु त्वद्विशिष्टतमेष्वियम्। मां च लोला परित्यज्य त्वामगाद्विबुधाधिप।।

sthitā hīndrasahasreṣu tvadviśiṣṭatameṣviyam| māṃ ca lolā parityajya tvāmagādvibudhādhipa||

Verse 64

मैवं शक्र पुनः कार्षीः शान्तो भवितुमर्हसि। त्वामप्येवंविधं ज्ञात्वा क्षिप्रमन्यं गमिष्यति। कालेन चोदिता शक्र मा ते गर्वः शतक्रतो।।

maivaṃ śakra punaḥ kārṣīḥ śānto bhavitumarhasi| tvāmapyevaṃvidhaṃ jñātvā kṣipramanyaṃ gamiṣyati| kālena coditā śakra mā te garvaḥ śatakrato||

Verse 65

क्षमस्व कालयोगं तमागतं विद्धि देवप। निर्लज्जश्चैव कस्मात्त्वं देवराज विकत्थसे।।

kṣamasva kālayogaṃ tamāgataṃ viddhi devapa| nirlajjaścaiva kasmāttvaṃ devarāja vikatthase||

Verse 66

सर्वासुराणामधिपः सर्वदेवभयंकरः। जितवान्ब्रह्मणो लोकं को विद्यादागतं गतिम्।।

sarvāsurāṇāmadhipaḥ sarvadevabhayaṃkaraḥ| jitavānbrahmaṇo lokaṃ ko vidyādāgataṃ gatim||