Adhyaya 218
Shanti Parva · 28 verses
28 verses · free forever
English has not yet been added to this adhyaya. You can read the Ganesha passage or Vana Parva 312–315 with English.
Uses your saved HI voice · Narration settings
Verse 1
भीष्मेण युधिष्ठिरंप्रति शिष्याय गुरूक्तवार्ष्णेयाध्यात्मानुवादः।। 1।। गुरुरुवाच। निष्कल्मषं ब्रह्मचर्यमिच्छताचरितुं सदा। निद्रा सर्वात्मना त्याज्या स्वप्नदोषमवेक्षता।।
bhīṣmeṇa yudhiṣṭhiraṃprati śiṣyāya gurūktavārṣṇeyādhyātmānuvādaḥ|| 1|| gururuvāca| niṣkalmaṣaṃ brahmacaryamicchatācarituṃ sadā| nidrā sarvātmanā tyājyā svapnadoṣamavekṣatā||
Verse 2
स्वप्ने हि रजसा देही तमसा चाभिभूयते। देहान्तरमिवापन्नश्चरत्यपगतस्मृतिः।। ।। इति श्रीमन्महाभारते शान्तिपर्वणि मोक्षधर्मपर्वणि अष्टादशाधिकद्विशततमोऽध्यायः।। 218।।
svapne hi rajasā dehī tamasā cābhibhūyate| dehāntaramivāpannaścaratyapagatasmṛtiḥ|| || iti śrīmanmahābhārate śāntiparvaṇi mokṣadharmaparvaṇi aṣṭādaśādhikadviśatatamo'dhyāyaḥ|| 218||
Verse 3
ज्ञानाभ्यासाज्जागरिता जिज्ञासार्थमनन्तरम्। विज्ञानाभिनिवेशात्तु स जागर्त्यनिशं सदा।।
jñānābhyāsājjāgaritā jijñāsārthamanantaram| vijñānābhiniveśāttu sa jāgartyaniśaṃ sadā||
Verse 4
अत्राह कोन्वयं भावः स्वप्ने विषयवानिव। प्रलीनैरिन्द्रियैर्देही वर्तते देहवानिव।।
atrāha konvayaṃ bhāvaḥ svapne viṣayavāniva| pralīnairindriyairdehī vartate dehavāniva||
Verse 5
अत्रोच्यते यथा ह्येतद्वेद योगेश्वरो हरिः। तथैतदुपपन्नार्थं वर्णयन्ति महर्षयः।।
atrocyate yathā hyetadveda yogeśvaro hariḥ| tathaitadupapannārthaṃ varṇayanti maharṣayaḥ||
Verse 6
इन्द्रियाणां श्रमात्स्वप्नमाहुः सर्वगतं मनः। तन्मयानीन्द्रियाण्याहुस्तावद्गच्छन्ति तानि वै।।
indriyāṇāṃ śramātsvapnamāhuḥ sarvagataṃ manaḥ| tanmayānīndriyāṇyāhustāvadgacchanti tāni vai||
Verse 7
अत्राहुस्त्रितयं नित्यमतथ्यमिति चेच्च न। प्रथमे वर्तमानोऽसौ त्रितयं चेति सर्वदा।।
atrāhustritayaṃ nityamatathyamiti cecca na| prathame vartamāno'sau tritayaṃ ceti sarvadā||
Verse 8
नेतरावुपसंगम्य विजानाति कथंचन। स्वप्नावस्थागतो ह्येष स्वप्न इत्येव वेत्ति च।।
netarāvupasaṃgamya vijānāti kathaṃcana| svapnāvasthāgato hyeṣa svapna ityeva vetti ca||
Verse 9
तदप्यसदृशं युक्त्या त्रितयं मोहलक्षणम्। यदात्मत्रितयान्मुक्तस्तदा जानात्यसत्कृतः।।
tadapyasadṛśaṃ yuktyā tritayaṃ mohalakṣaṇam| yadātmatritayānmuktastadā jānātyasatkṛtaḥ||
Verse 10
मनसस्त्वप्रलीनत्वात्तत्तदाहुर्निदर्शनम्। कार्ये चासक्तमनसः संकल्पो जाग्रतो ह्यपि। यद्वन्मनोरथैश्चर्यं स्वप्ने तद्वन्मनोगतम्।।
manasastvapralīnatvāttattadāhurnidarśanam| kārye cāsaktamanasaḥ saṃkalpo jāgrato hyapi| yadvanmanorathaiścaryaṃ svapne tadvanmanogatam||
Verse 11
संसाराणामसंख्यानां कामात्मा तदवाप्नुयात्। मनस्यन्तर्हितं सर्वं वेद सोत्तमपूरुषः।। अपगतस्पृहः इति झ. पाठः।।
saṃsārāṇāmasaṃkhyānāṃ kāmātmā tadavāpnuyāt| manasyantarhitaṃ sarvaṃ veda sottamapūruṣaḥ|| apagataspṛhaḥ iti jha. pāṭhaḥ||
Verse 12
गुणानामपि यद्येतत्कर्मणा चाप्युपस्थितम्। तत्तच्छंसन्ति भूतानि मनो यद्भावितं यथा।।
guṇānāmapi yadyetatkarmaṇā cāpyupasthitam| tattacchaṃsanti bhūtāni mano yadbhāvitaṃ yathā||
Verse 13
ततस्तमुपसर्पन्ति गुणा राजसतामसाः। सात्विका वा यथायोगमानन्तर्यफलोदयम्।।
tatastamupasarpanti guṇā rājasatāmasāḥ| sātvikā vā yathāyogamānantaryaphalodayam||
Verse 14
ततः पश्यन्त्यसंबन्धान्वातपित्तकफोत्तरान्। रजस्तमोभवैर्भावैस्तदप्याहुर्दुरत्ययम्।।
tataḥ paśyantyasaṃbandhānvātapittakaphottarān| rajastamobhavairbhāvaistadapyāhurduratyayam||
Verse 15
प्रसन्नैरिन्द्रियैर्यद्यत्संकल्पयति मानसम्। तत्तत्स्वप्नेप्युपरते मनो बुद्धिर्निरीक्षते।।
prasannairindriyairyadyatsaṃkalpayati mānasam| tattatsvapnepyuparate mano buddhirnirīkṣate||
Verse 16
व्यापकं सर्वभूतेषु वर्तते दीपवन्मनः। आत्मप्रभावात्तं विद्यात्सर्वा ह्यात्मनि देवताः।। वेद सोऽन्तरपूरुषः इति ट. पाठः।।
vyāpakaṃ sarvabhūteṣu vartate dīpavanmanaḥ| ātmaprabhāvāttaṃ vidyātsarvā hyātmani devatāḥ|| veda so'ntarapūruṣaḥ iti ṭa. pāṭhaḥ||
Verse 17
मनस्यन्तर्हितं द्वारं देहमास्थाय मानुषम्। यत्तत्सदसदव्यक्तं स्वपित्यस्मिन्निदर्शनम्।।
manasyantarhitaṃ dvāraṃ dehamāsthāya mānuṣam| yattatsadasadavyaktaṃ svapityasminnidarśanam||
Verse 18
व्यक्तभेदमतीतोऽसौ चिन्मात्रं परिदृश्यते। सर्वभूतात्मभूतस्थं तमध्यात्मगुणं विदुः।।
vyaktabhedamatīto'sau cinmātraṃ paridṛśyate| sarvabhūtātmabhūtasthaṃ tamadhyātmaguṇaṃ viduḥ||
Verse 19
लिप्सेन मनसा यश्च संकल्पादैश्वरं गुणम्। आत्मप्रसादात्तं विद्यात्सर्वा ह्यात्मनि देवताः।।
lipsena manasā yaśca saṃkalpādaiśvaraṃ guṇam| ātmaprasādāttaṃ vidyātsarvā hyātmani devatāḥ||
Verse 20
एवं हि तपसा युञ्ज्यादर्कवत्तमसः परम्। त्रैलोक्यप्रकृतिर्देही तमसोन्ते महेश्वरम्।।
evaṃ hi tapasā yuñjyādarkavattamasaḥ param| trailokyaprakṛtirdehī tamasonte maheśvaram||
Verse 21
तपो ह्यधिष्ठितं देवैस्तपोघ्नमसुरैस्तमः। एतद्देवासुरैर्गुप्तं तदाहुर्ज्ञानलक्षणम्।। अप्रतिमं मनः इति ध. पाठः। अप्रतिधं मनः इति झ. पाठः।।
tapo hyadhiṣṭhitaṃ devaistapoghnamasuraistamaḥ| etaddevāsurairguptaṃ tadāhurjñānalakṣaṇam|| apratimaṃ manaḥ iti dha. pāṭhaḥ| apratidhaṃ manaḥ iti jha. pāṭhaḥ||
Verse 22
सत्त्वं रजस्तमश्चेति देवासुरगुणान्विदुः। सत्त्वं देवगुणं विद्यादितरावासुरौ गुणौ।।
sattvaṃ rajastamaśceti devāsuraguṇānviduḥ| sattvaṃ devaguṇaṃ vidyāditarāvāsurau guṇau||
Verse 23
सत्त्वं मनस्तथा बुद्धिर्देवा इत्यभिशंब्दिताः। तैरेव हि वृतस्तस्माज्ज्ञात्वैवं परमं-----।।
sattvaṃ manastathā buddhirdevā ityabhiśaṃbditāḥ| taireva hi vṛtastasmājjñātvaivaṃ paramaṃ-----||
Verse 24
निद्राविकल्पेन सतां---- विशति लोकवत्। स्वस्थो भवति गूढात्मा कलुषैः परिवर्जितः।।
nidrāvikalpena satāṃ---- viśati lokavat| svastho bhavati gūḍhātmā kaluṣaiḥ parivarjitaḥ||
Verse 25
निशादिका ये कथिता लोकानां कलुषा मताः। तैर्हीनं यत्पुरं शुद्धं बाह्याभ्यन्तरवर्तिनम्। सदानन्दमयं नित्यं भूत्वा तत्परमन्वियात्।।
niśādikā ye kathitā lokānāṃ kaluṣā matāḥ| tairhīnaṃ yatpuraṃ śuddhaṃ bāhyābhyantaravartinam| sadānandamayaṃ nityaṃ bhūtvā tatparamanviyāt||
Verse 26
एवमाख्यातमत्यर्थं ब्रह्मचर्यमकल्मषम्। सर्वसंयोगहीनं तद्विष्ण्वाख्यं परमं पदम्। अचिन्त्यमद्भुतं लोके ज्ञानेन परिवर्तते।।
evamākhyātamatyarthaṃ brahmacaryamakalmaṣam| sarvasaṃyogahīnaṃ tadviṣṇvākhyaṃ paramaṃ padam| acintyamadbhutaṃ loke jñānena parivartate||
Verse 27
ब्रह्म तत्परमं ज्ञानममृतं ज्योतिरक्षरम्। ये विदुर्भावितात्मानस्ते यान्ति परमां गतिम्।। गुप्तं ज्ञानाज्ञानस्य लक्षणमिति थ. ध. पाठः।।
brahma tatparamaṃ jñānamamṛtaṃ jyotirakṣaram| ye vidurbhāvitātmānaste yānti paramāṃ gatim|| guptaṃ jñānājñānasya lakṣaṇamiti tha. dha. pāṭhaḥ||
Verse 28
हेतुमच्छक्यमाख्यातुमेतावज्ज्ञानचक्षुषा। प्रत्याहारेण वा शक्यमव्यक्तं ब्रह्म वेदितुम्।।
hetumacchakyamākhyātumetāvajjñānacakṣuṣā| pratyāhāreṇa vā śakyamavyaktaṃ brahma veditum||