Adhyaya 195

Verse 1

भीष्मेण युधिष्ठिरंप्रति जापकोपाख्यानकथनम्।। 1।। युधिष्ठिर उवाच। गतीनामुत्तमा प्राप्तिः कथिता जापकेष्विह। एकैवैषा गतिस्तेषामुत यान्त्यपरामपि।। ।। इति श्रीमन्महाभारते शान्तिपर्वणि मोक्षधर्मपर्वणि पञ्चनवत्यधिकशततमोऽध्यायः।। 195।।

bhīṣmeṇa yudhiṣṭhiraṃprati jāpakopākhyānakathanam|| 1|| yudhiṣṭhira uvāca| gatīnāmuttamā prāptiḥ kathitā jāpakeṣviha| ekaivaiṣā gatisteṣāmuta yāntyaparāmapi|| || iti śrīmanmahābhārate śāntiparvaṇi mokṣadharmaparvaṇi pañcanavatyadhikaśatatamo'dhyāyaḥ|| 195||

Verse 2

भीष्म उवाच। शृणु वहितो राजञ्जापकानां गतिं विभो। यथा गच्छन्ति निरयमनेकं पुरुषर्षभ।। यतीनामिति ध. पाठः।।

bhīṣma uvāca| śṛṇu vahito rājañjāpakānāṃ gatiṃ vibho| yathā gacchanti nirayamanekaṃ puruṣarṣabha|| yatīnāmiti dha. pāṭhaḥ||

Verse 3

यथोक्तमेतत्पूर्वं यो नानुतिष्ठति जापकः।। एकदेशक्रियश्चात्र निरयं स निगच्छति।। एतत्सर्वं य इति ट. पाठः।।

yathoktametatpūrvaṃ yo nānutiṣṭhati jāpakaḥ|| ekadeśakriyaścātra nirayaṃ sa nigacchati|| etatsarvaṃ ya iti ṭa. pāṭhaḥ||

Verse 4

अवमानेन कुरुते न तुष्यति न शोचति। ईदृशो जापको याति निरयं नात्र संशयः।। अपूर्णाङ्गजपपर इत्यर्थः।।

avamānena kurute na tuṣyati na śocati| īdṛśo jāpako yāti nirayaṃ nātra saṃśayaḥ|| apūrṇāṅgajapapara ityarthaḥ||

Verse 5

अहंकारकृतश्चैव सर्वे निरयग्रामिनः। परावमानी पुरुषो भविता निरयोपगः।। अवमानेनाश्रद्धया। जपे प्रीत्यादिरहितः।।

ahaṃkārakṛtaścaiva sarve nirayagrāminaḥ| parāvamānī puruṣo bhavitā nirayopagaḥ|| avamānenāśraddhayā| jape prītyādirahitaḥ||

Verse 6

अभिध्यापूर्वकं जप्यं कुरुते यश्च मोहितः। यत्रास्य रागः पतति तत्रतत्रोपपद्यते।। अहंकारकृतो दर्पवन्तः। पुरुषो जापकः।।

abhidhyāpūrvakaṃ japyaṃ kurute yaśca mohitaḥ| yatrāsya rāgaḥ patati tatratatropapadyate|| ahaṃkārakṛto darpavantaḥ| puruṣo jāpakaḥ||

Verse 7

अथैश्वर्यप्रसक्तः सञ्जापको यत्र रज्यते। स एव निरयस्तस्य नासौ तस्मात्प्रमुच्यते।। अभिध्याफलाभिसन्धिः। यत्र फले रागः प्रीतिस्तत्र तत्फलभोगनिमित्तमुपपद्यते योग्यं देहं प्राप्नोति।।

athaiśvaryaprasaktaḥ sañjāpako yatra rajyate| sa eva nirayastasya nāsau tasmātpramucyate|| abhidhyāphalābhisandhiḥ| yatra phale rāgaḥ prītistatra tatphalabhoganimittamupapadyate yogyaṃ dehaṃ prāpnoti||

Verse 8

रागेण जापको जप्यं कुरुते यश्च मोहितः। यत्रास्य रागः पतति तत्र तत्रोपजायते।।

rāgeṇa jāpako japyaṃ kurute yaśca mohitaḥ| yatrāsya rāgaḥ patati tatra tatropajāyate||

Verse 9

दुर्बुद्धिरकृतप्रज्ञश्चले मनसि तिष्ठति। फलस्यापचितिं याति निरयं चाधिगच्छति।।

durbuddhirakṛtaprajñaścale manasi tiṣṭhati| phalasyāpacitiṃ yāti nirayaṃ cādhigacchati||

Verse 10

अकृतव्रज्ञको बालो मोहं गच्छति जापकः। स मोहान्निरयं याति यत्र गत्वाऽनुशोचति।।

akṛtavrajñako bālo mohaṃ gacchati jāpakaḥ| sa mohānnirayaṃ yāti yatra gatvā'nuśocati||

Verse 11

दृढग्राही करोमीति जाप्यं जपति जापकः। न संपूर्णो न वा युक्तो निरयं सोऽधिगच्छति।।

dṛḍhagrāhī karomīti jāpyaṃ japati jāpakaḥ| na saṃpūrṇo na vā yukto nirayaṃ so'dhigacchati||

Verse 12

अनिमित्तं परं यत्तदव्यक्तं ब्रह्मणि स्थितम्। तद्भूतो जापकः कस्मात्सशरीरमिहाविशेत्।।

animittaṃ paraṃ yattadavyaktaṃ brahmaṇi sthitam| tadbhūto jāpakaḥ kasmātsaśarīramihāviśet||

Verse 13

दुष्प्रज्ञानेन निरया बहवः समुदाहृताः। प्रशस्तं जापकत्वं च दोषाश्चैते तदात्मकाः।।

duṣprajñānena nirayā bahavaḥ samudāhṛtāḥ| praśastaṃ jāpakatvaṃ ca doṣāścaite tadātmakāḥ||