Adhyaya 22

Verse 1

सर्पौर्मातृवचनादुच्चैःश्रवःपुच्छवेष्टनम्।। 1 ।। सौतिरुवाच। नागाश्च संविदं कृत्वा कर्तव्यमिति तद्वचः। निःस्नेहा वै दहेन्माता असंप्राप्तमनोरथा।। ।। इति श्रीमन्महाभारते आदिपर्वणि आस्तीकपर्वणि द्वाविंशोऽध्यायः।। 22 ।।

sarpaurmātṛvacanāduccaiḥśravaḥpucchaveṣṭanam|| 1 || sautiruvāca| nāgāśca saṃvidaṃ kṛtvā kartavyamiti tadvacaḥ| niḥsnehā vai dahenmātā asaṃprāptamanorathā|| || iti śrīmanmahābhārate ādiparvaṇi āstīkaparvaṇi dvāviṃśo'dhyāyaḥ|| 22 ||

Verse 2

प्रसन्ना मोक्षयेदस्मांस्तस्माच्छापाच्च भामिनी। कृष्णं पुच्छं करिष्यामस्तुरगस्य न संशयः।।

prasannā mokṣayedasmāṃstasmācchāpācca bhāminī| kṛṣṇaṃ pucchaṃ kariṣyāmasturagasya na saṃśayaḥ||

Verse 3

इति निश्चित्य ते तस्य कृष्णा वाला इव स्थिताः। एतस्मिन्नन्तरे ते तु सपत्न्यौ पणिते तदा।। संविदं मिथ आलोचनम्।।

iti niścitya te tasya kṛṣṇā vālā iva sthitāḥ| etasminnantare te tu sapatnyau paṇite tadā|| saṃvidaṃ mitha ālocanam||

Verse 4

ततस्ते पणितं कृत्वा भगिन्यौ द्विजसत्तम। जग्मतुः परया प्रीत्या परं पारं महोदधेः।।

tataste paṇitaṃ kṛtvā bhaginyau dvijasattama| jagmatuḥ parayā prītyā paraṃ pāraṃ mahodadheḥ||

Verse 5

कद्रूश्च विनता चैव दाक्षायण्यौ विहायसा। आलोकयन्त्यावक्षोभ्यं समुद्रं निधिमम्भसाम्।।

kadrūśca vinatā caiva dākṣāyaṇyau vihāyasā| ālokayantyāvakṣobhyaṃ samudraṃ nidhimambhasām||

Verse 6

वायुनाऽतीव सहसा क्षोभ्यमाणं महास्वनम्। तिमिंगिलसमाकीर्णं मकरैरावृतं तथा।।

vāyunā'tīva sahasā kṣobhyamāṇaṃ mahāsvanam| timiṃgilasamākīrṇaṃ makarairāvṛtaṃ tathā||

Verse 7

संयुतं बहुसाहस्रैः सत्वैर्नानाविधैरपि। घोरर्घोरमनाधृष्यं गम्भीरमतिभैरवम्।।

saṃyutaṃ bahusāhasraiḥ satvairnānāvidhairapi| ghorarghoramanādhṛṣyaṃ gambhīramatibhairavam||

Verse 8

आकरं सर्वरत्नानामालयं वरुणस्य च। नागानामालयं चापि सुरम्यं सरितां पतिम्।।

ākaraṃ sarvaratnānāmālayaṃ varuṇasya ca| nāgānāmālayaṃ cāpi suramyaṃ saritāṃ patim||

Verse 9

पातालज्वलनावासमसुराणां तथालयम्। भयंकराणां सत्त्वानां पयसो निधिमव्ययम्।।

pātālajvalanāvāsamasurāṇāṃ tathālayam| bhayaṃkarāṇāṃ sattvānāṃ payaso nidhimavyayam||

Verse 10

शुभ्रं दिव्यममर्त्यानाममृतस्याकरं परम्। अप्रमेयमचिन्त्यं च सुपुम्यजलसंमितम्।।

śubhraṃ divyamamartyānāmamṛtasyākaraṃ param| aprameyamacintyaṃ ca supumyajalasaṃmitam||

Verse 11

महानदीभिर्बह्वीभिस्तत्र तत्र सहस्रशः। आपूर्यमाणमत्यर्थं नृत्यन्तमिव चोर्मिभिः।।

mahānadībhirbahvībhistatra tatra sahasraśaḥ| āpūryamāṇamatyarthaṃ nṛtyantamiva cormibhiḥ||

Verse 12

इत्येवं तरलतरोर्मिसंकुलं ते गम्भीरं विकसितमम्बरप्रकाशम्। पातालज्वलनशिखाविदीपिताङ्गं गर्जन्तं द्रुतमभिजग्मतुस्ततस्ते।।

ityevaṃ taralatarormisaṃkulaṃ te gambhīraṃ vikasitamambaraprakāśam| pātālajvalanaśikhāvidīpitāṅgaṃ garjantaṃ drutamabhijagmatustataste||