Adhyaya 199

Verse 1

अर्जुनेन अनुरूपपुरोहितसंपादनं पृष्टेन गन्धर्वेण धौम्यवरणाक्ष्यनुज्ञा।। 1 ।। गन्धर्वाय आग्नेयास्त्रदानम्।। 2 ।। उत्को चतीर्थे पाण्डवैः धौम्यस्य पौरोहित्ये वरणम्।। 3 ।। अर्जुन उवाच। अस्माकमनुरूपो वै यः स्याद्गन्धर्व वेदवित्। पुरोहितस्तमाचक्ष्व सर्वं हि विदितं तव।।

arjunena anurūpapurohitasaṃpādanaṃ pṛṣṭena gandharveṇa dhaumyavaraṇākṣyanujñā|| 1 || gandharvāya āgneyāstradānam|| 2 || utko catīrthe pāṇḍavaiḥ dhaumyasya paurohitye varaṇam|| 3 || arjuna uvāca| asmākamanurūpo vai yaḥ syādgandharva vedavit| purohitastamācakṣva sarvaṃ hi viditaṃ tava||

Verse 2

गन्धर्व उवाच। यवीयान्देवलस्यैष वने भ्राता तपस्यति। धौम्य उत्कोचके तीर्थे तं वृणुध्वं यीच्छथ।।

gandharva uvāca| yavīyāndevalasyaiṣa vane bhrātā tapasyati| dhaumya utkocake tīrthe taṃ vṛṇudhvaṃ yīcchatha||

Verse 3

वैशंपायन उवाच। ततोऽर्जुनोऽस्त्रमाग्नेयं प्रददौ तद्यथाविधि। गन्धर्वाय स च प्रीतो वचनं चेदमब्रवीत्।।

vaiśaṃpāyana uvāca| tato'rjuno'stramāgneyaṃ pradadau tadyathāvidhi| gandharvāya sa ca prīto vacanaṃ cedamabravīt||

Verse 4

मयि सन्ति हयश्रेष्ठास्तव दास्यामि वै सखे। उपकारकृतं मित्रं प्रतिकारेण योजये।।

mayi santi hayaśreṣṭhāstava dāsyāmi vai sakhe| upakārakṛtaṃ mitraṃ pratikāreṇa yojaye||

Verse 5

गृह्णीष्व चाक्षुषीं विद्यामिमां भरतसत्तम। एवमुक्तोऽर्जुनः प्रीतो वचनं चेदमब्रवीत्।।

gṛhṇīṣva cākṣuṣīṃ vidyāmimāṃ bharatasattama| evamukto'rjunaḥ prīto vacanaṃ cedamabravīt||

Verse 6

त्वय्येव तावत्तिष्ठन्तु हया गन्धर्वसत्तम। कार्यकाले ग्रहीष्यामः स्वस्ति तेऽस्त्विति चाब्रवीत्।।

tvayyeva tāvattiṣṭhantu hayā gandharvasattama| kāryakāle grahīṣyāmaḥ svasti te'stviti cābravīt||

Verse 7

तेऽन्योन्यमभिसंपूज्य गन्धर्वः पाण्डवाश्च ह। रम्याद्भागीरथीतीराद्यथाकामं प्रतस्थिरे।।

te'nyonyamabhisaṃpūjya gandharvaḥ pāṇḍavāśca ha| ramyādbhāgīrathītīrādyathākāmaṃ pratasthire||

Verse 8

तत उत्कोचकं तीर्थं गत्वा धौम्याश्रमं तु ते। तं वव्रुः पाण्डवा धौम्यं पौरोहित्याय भारत।।

tata utkocakaṃ tīrthaṃ gatvā dhaumyāśramaṃ tu te| taṃ vavruḥ pāṇḍavā dhaumyaṃ paurohityāya bhārata||

Verse 9

तान्धौम्यः प्रतिजग्राह सर्ववेदविदां वरः। वन्येन फलमूलेन पौरोहित्येन चैव ह।।

tāndhaumyaḥ pratijagrāha sarvavedavidāṃ varaḥ| vanyena phalamūlena paurohityena caiva ha||

Verse 10

ते समाशंसिरे लब्धां श्रियं राज्यं च पाण्डवाः। ब्राह्मणं तं पुरस्कृत्य पाञ्चालीं च स्वयंवरे।।

te samāśaṃsire labdhāṃ śriyaṃ rājyaṃ ca pāṇḍavāḥ| brāhmaṇaṃ taṃ puraskṛtya pāñcālīṃ ca svayaṃvare||

Verse 11

पुरोहितेन तेनाथ गुरुणा संगतास्तदा। नाथवन्तमिवात्मानं मेनिरे भरतर्षभाः।।

purohitena tenātha guruṇā saṃgatāstadā| nāthavantamivātmānaṃ menire bharatarṣabhāḥ||

Verse 12

स हि वेदार्थतत्त्वज्ञस्तेषां गुरुरुदारधीः। वेदविच्चैव वाग्मी च धौम्यः श्रीमान्द्विजोत्तमः।।

sa hi vedārthatattvajñasteṣāṃ gururudāradhīḥ| vedaviccaiva vāgmī ca dhaumyaḥ śrīmāndvijottamaḥ||

Verse 13

तेजसा चैव बुद्ध्या च रूपेण यशसा श्रिया। मन्त्रैश्च विविधैर्धौम्यस्तुल्य आसीद्बृहस्पतेः।।

tejasā caiva buddhyā ca rūpeṇa yaśasā śriyā| mantraiśca vividhairdhaumyastulya āsīdbṛhaspateḥ||

Verse 14

स चापि विप्रस्तान्मेने स्वभावाभ्यधिकान्भुवि। तेन धर्मविदा पार्था योज्या सर्वविदा वृताः।।

sa cāpi viprastānmene svabhāvābhyadhikānbhuvi| tena dharmavidā pārthā yojyā sarvavidā vṛtāḥ||

Verse 15

मेनिरे सहिता वीराः प्राप्तं राज्यं च पाण्डवाः। बुद्धिवीर्यबलोत्साहैर्युक्ता देवा इवापरे।।

menire sahitā vīrāḥ prāptaṃ rājyaṃ ca pāṇḍavāḥ| buddhivīryabalotsāhairyuktā devā ivāpare||

Verse 16

कृतस्वस्त्ययनास्तेन ततस्ते मनुजाधिपाः। मेनिरे सहिता गन्तुं पाञ्चाल्यास्तं स्वयंवरम्।।

kṛtasvastyayanāstena tataste manujādhipāḥ| menire sahitā gantuṃ pāñcālyāstaṃ svayaṃvaram||