Adhyaya 183

Verse 1

पाण्डवानां द्रुपदनगरप्रथानम्।। 1 ।। वैशंपायन उवाच। एतच्छ्रुत्वा ततः सर्वे पाण्डवा भरतर्षभ। मनसा द्रौपदीं जग्मुरनङ्गशरपीडिताः।।

pāṇḍavānāṃ drupadanagaraprathānam|| 1 || vaiśaṃpāyana uvāca| etacchrutvā tataḥ sarve pāṇḍavā bharatarṣabha| manasā draupadīṃ jagmuranaṅgaśarapīḍitāḥ||

Verse 2

ततस्तां रजनीं राजञ्छल्यविद्धा इवाभवन्। सर्वे चास्वस्थमनसो बभूवुस्ते महाबलाः।।

tatastāṃ rajanīṃ rājañchalyaviddhā ivābhavan| sarve cāsvasthamanaso babhūvuste mahābalāḥ||

Verse 3

ततः कुन्ती सुतान्दृष्ट्वा सर्वांस्तद्गतचेतसः। युधिष्ठिरमुवाचेदं वचनं सत्यवादिनी।।

tataḥ kuntī sutāndṛṣṭvā sarvāṃstadgatacetasaḥ| yudhiṣṭhiramuvācedaṃ vacanaṃ satyavādinī||

Verse 4

चिररात्रोषिताः स्मेह ब्राह्मणस्य निवेशने। रममाणाः पुरे रम्ये लब्धभैक्षा महात्मनः।।

cirarātroṣitāḥ smeha brāhmaṇasya niveśane| ramamāṇāḥ pure ramye labdhabhaikṣā mahātmanaḥ||

Verse 5

यानीह रमणीयानि वनान्युपवनानि च। सर्वाणि तानि दृष्टानि पुनःपुनररिन्दम।।

yānīha ramaṇīyāni vanānyupavanāni ca| sarvāṇi tāni dṛṣṭāni punaḥpunararindama||

Verse 6

पुनर्दृष्टानि तानीह प्रीणयन्ति न नस्तथा। भैक्षं च न तथा वीर लभ्यते कुरुनन्दन।।

punardṛṣṭāni tānīha prīṇayanti na nastathā| bhaikṣaṃ ca na tathā vīra labhyate kurunandana||

Verse 7

ते वयं साधु पञ्चालान्गच्छाम यदि मन्यसे। अपूर्वदर्शनं वीर रमणीयं भविष्यति।।

te vayaṃ sādhu pañcālāngacchāma yadi manyase| apūrvadarśanaṃ vīra ramaṇīyaṃ bhaviṣyati||

Verse 8

सुभिक्षाश्चैव पञ्चालाः श्रूयन्ते शत्रुकर्शन। यज्ञसेनश्च राजाऽसौ ब्रह्मण्य इति सुश्रुम।।

subhikṣāścaiva pañcālāḥ śrūyante śatrukarśana| yajñasenaśca rājā'sau brahmaṇya iti suśruma||

Verse 9

एकत्र चिरवासश्च क्षमो न च मतो मम। ते तत्र साधु गच्छामो यदि त्वं पुत्र मन्यसे।।

ekatra ciravāsaśca kṣamo na ca mato mama| te tatra sādhu gacchāmo yadi tvaṃ putra manyase||

Verse 10

युधिष्ठिर उवाच। भवत्या यन्मतं कार्यं तदस्माकं परं हितम्। अनुजांस्तु न जानामि गच्छेयुर्नेति वा पुनः।।

yudhiṣṭhira uvāca| bhavatyā yanmataṃ kāryaṃ tadasmākaṃ paraṃ hitam| anujāṃstu na jānāmi gaccheyurneti vā punaḥ||

Verse 11

वैशंपायन उवाच। ततः कुन्ती भीमसेनमर्जुनं यमजौ तथा। उवाच गमनं ते च तथेत्येवाब्रुवंस्तदा।।

vaiśaṃpāyana uvāca| tataḥ kuntī bhīmasenamarjunaṃ yamajau tathā| uvāca gamanaṃ te ca tathetyevābruvaṃstadā||

Verse 12

तत आमन्त्र्य तं विप्रं कुन्ती राजसुतैः सह। प्रतस्थे नगरीं रम्यां द्रुपदस्य महात्मनः।।

tata āmantrya taṃ vipraṃ kuntī rājasutaiḥ saha| pratasthe nagarīṃ ramyāṃ drupadasya mahātmanaḥ||