Adhyaya 184

Verse 1

प्रस्थानसमयागते व्यासेन पाण्डवान्प्रति द्रौपदीवृत्तान्तकथनपूर्वकं भविष्यद्द्रौपदीलाभकथनम्।। 1 ।। व्यासस्य प्रतिनिवर्तनम्।। 2 ।। वैशंपायन उवाच। वसत्सु तेषु प्रच्छन्नं पाण्डवेषु महात्मसु। आजगामाथ तान्द्रष्टुं व्यासः सत्यवतीसुतः।।

prasthānasamayāgate vyāsena pāṇḍavānprati draupadīvṛttāntakathanapūrvakaṃ bhaviṣyaddraupadīlābhakathanam|| 1 || vyāsasya pratinivartanam|| 2 || vaiśaṃpāyana uvāca| vasatsu teṣu pracchannaṃ pāṇḍaveṣu mahātmasu| ājagāmātha tāndraṣṭuṃ vyāsaḥ satyavatīsutaḥ||

Verse 2

तमागतमभिप्रेक्ष्य प्रत्युद्गम्य परन्तपाः। प्रणिपत्याभिवाद्यैनं तस्थुः प्राञ्जलयस्तदा।।

tamāgatamabhiprekṣya pratyudgamya parantapāḥ| praṇipatyābhivādyainaṃ tasthuḥ prāñjalayastadā||

Verse 3

समनुज्ञाप्य तान्सर्वानासीनान्मुनिरब्रवीत्। प्रच्छन्नं पूजितः पार्थैः प्रीतिपूर्वमिदं वचः।।

samanujñāpya tānsarvānāsīnānmunirabravīt| pracchannaṃ pūjitaḥ pārthaiḥ prītipūrvamidaṃ vacaḥ||

Verse 4

अपि धर्मेण वर्तध्वं शास्त्रेण च परन्तपाः। अपि विप्रेषु पूजा वः पूजार्हेषु न हीयते।।

api dharmeṇa vartadhvaṃ śāstreṇa ca parantapāḥ| api vipreṣu pūjā vaḥ pūjārheṣu na hīyate||

Verse 5

अथ धर्मार्थवद्वाक्यमुक्त्वा स भगवानृषिः। विचित्राश्च कथास्तास्ताः पुनरेवेदमब्रवीत्।।

atha dharmārthavadvākyamuktvā sa bhagavānṛṣiḥ| vicitrāśca kathāstāstāḥ punarevedamabravīt||

Verse 6

आसीत्तपोवने काचिदृषेः कन्या महात्मनः। विलग्नमध्या सुश्रोणी सुभ्रूः सर्वगुणान्विता।। ।। इति श्रीमन्महाभारते आदिपर्वणि चैत्ररथपर्वणि चतुरशीत्यधिकशततमोऽध्यायः।। 184 ।।

āsīttapovane kācidṛṣeḥ kanyā mahātmanaḥ| vilagnamadhyā suśroṇī subhrūḥ sarvaguṇānvitā|| || iti śrīmanmahābhārate ādiparvaṇi caitrarathaparvaṇi caturaśītyadhikaśatatamo'dhyāyaḥ|| 184 ||

Verse 7

कर्मभिः स्वकृतैः सा तु दुर्भगा समपद्यत। नाध्यगच्छत्पतिं सा तु कन्या रूपवती सती।।

karmabhiḥ svakṛtaiḥ sā tu durbhagā samapadyata| nādhyagacchatpatiṃ sā tu kanyā rūpavatī satī||

Verse 8

तपस्तप्तुमथारेभे पत्यर्थमसुखा ततः। तोषयामास तपसा सा किलोग्रेण शङ्करम्।।

tapastaptumathārebhe patyarthamasukhā tataḥ| toṣayāmāsa tapasā sā kilogreṇa śaṅkaram||

Verse 9

तस्याः स भगवांस्तुष्टस्तामुवाच यशस्विनीम्। वरं वरय भद्रं ते वरदोऽस्मीति शङ्करः।।

tasyāḥ sa bhagavāṃstuṣṭastāmuvāca yaśasvinīm| varaṃ varaya bhadraṃ te varado'smīti śaṅkaraḥ||

Verse 10

अथेश्वरमुवाचेदमात्मनः सा वचो हितम्। पतिं सर्वगुणोपेतमिच्छामीति पुनःपुनः।।

atheśvaramuvācedamātmanaḥ sā vaco hitam| patiṃ sarvaguṇopetamicchāmīti punaḥpunaḥ||

Verse 11

तामथ प्रत्युवाचेदमीशानो वदतां वरः। पञ्च ते पतयो भद्रे भविष्यन्तीति भारताः।।

tāmatha pratyuvācedamīśāno vadatāṃ varaḥ| pañca te patayo bhadre bhaviṣyantīti bhāratāḥ||

Verse 12

एवमुक्ता ततः कन्या देवं वरदमब्रवीत्। एकमिच्छाम्यहं देव त्वत्प्रसादात्पतिं प्रभो।।

evamuktā tataḥ kanyā devaṃ varadamabravīt| ekamicchāmyahaṃ deva tvatprasādātpatiṃ prabho||

Verse 13

पुनरेवाब्रवीद्देव इदं वचनमुत्तमम्। पञ्चकृत्वस्त्वया ह्युक्तः पतिं देहीत्यहं पुनः।।

punarevābravīddeva idaṃ vacanamuttamam| pañcakṛtvastvayā hyuktaḥ patiṃ dehītyahaṃ punaḥ||

Verse 14

देहमन्यं गतायास्ते यथोक्तं तद्भविष्यति। व्यास उवाच। द्रुपदस्य कुले जज्ञे सा कन्या देवरूपिणी।।

dehamanyaṃ gatāyāste yathoktaṃ tadbhaviṣyati| vyāsa uvāca| drupadasya kule jajñe sā kanyā devarūpiṇī||

Verse 15

निर्दिष्टा भवतां पत्नी कृष्णा पार्षत्यनिन्दिता। पाञ्चालनगरे तस्मान्निवसध्वं महाबलाः। सुखिनस्तामनुप्राप्य भविष्यथ न संशयः।।

nirdiṣṭā bhavatāṃ patnī kṛṣṇā pārṣatyaninditā| pāñcālanagare tasmānnivasadhvaṃ mahābalāḥ| sukhinastāmanuprāpya bhaviṣyatha na saṃśayaḥ||

Verse 16

एवमुक्त्वा महाभागः पाण्डवान्स पितामहः। पार्थानामन्त्र्य कुन्तीं च प्रातिष्ठत महातपाः।।

evamuktvā mahābhāgaḥ pāṇḍavānsa pitāmahaḥ| pārthānāmantrya kuntīṃ ca prātiṣṭhata mahātapāḥ||