Adhyaya 179

Verse 1

ब्राह्मणगृहे प्रतिश्रयार्थमागतस्य कस्यचिद्ब्राह्मणस्य मुखात् पाण्डवानां द्रौपदीस्वयंवरश्रवणम्।। 1 ।। पाण्डवकृतधृष्टद्युन्नद्रौपदीसंभवप्रश्नस्य ब्राह्मणेनोत्तरकथनम्।। 2 ।। जनमेजय उवाच। ते तथा पुरुषव्याघ्रा निहत्य बकराक्षसम्। अत ऊर्ध्वं ततो ब्रह्मन्किमकुर्वत पाण्डवाः।।

brāhmaṇagṛhe pratiśrayārthamāgatasya kasyacidbrāhmaṇasya mukhāt pāṇḍavānāṃ draupadīsvayaṃvaraśravaṇam|| 1 || pāṇḍavakṛtadhṛṣṭadyunnadraupadīsaṃbhavapraśnasya brāhmaṇenottarakathanam|| 2 || janamejaya uvāca| te tathā puruṣavyāghrā nihatya bakarākṣasam| ata ūrdhvaṃ tato brahmankimakurvata pāṇḍavāḥ||

Verse 2

वैशंपायन उवाच। तत्रैव न्यवसन्राजन्निहत्य बकराक्षसम्। अधीयानाः परं ब्रह्म ब्राह्मणस्य निवेशने।।

vaiśaṃpāyana uvāca| tatraiva nyavasanrājannihatya bakarākṣasam| adhīyānāḥ paraṃ brahma brāhmaṇasya niveśane||

Verse 3

ततः कतिपयाहस्य ब्राह्मणः संशितव्रतः। प्रतिश्रयार्थी तद्वेश्म ब्राह्मणस्याजगाम ह।।

tataḥ katipayāhasya brāhmaṇaḥ saṃśitavrataḥ| pratiśrayārthī tadveśma brāhmaṇasyājagāma ha||

Verse 4

स म्यक् पूजयित्वा तं विप्रं विप्रर्षभस्तदा। ददौ प्रतिश्रयं तस्मै सदा सर्वातिथिव्रतः।।

sa myak pūjayitvā taṃ vipraṃ viprarṣabhastadā| dadau pratiśrayaṃ tasmai sadā sarvātithivrataḥ||

Verse 5

ततस्ते पाण्डवाः सर्वे सह कुन्त्या नरर्षभाः। उपासाञ्चक्रिरे विप्रं कथयन्तं कथाः शुभाः।।

tataste pāṇḍavāḥ sarve saha kuntyā nararṣabhāḥ| upāsāñcakrire vipraṃ kathayantaṃ kathāḥ śubhāḥ||

Verse 6

कथयामास देशांश्च तीर्थानि सरितस्तथा। राज्ञश्च विविधाश्चर्यान्देशांश्चैव पुराणि च।।

kathayāmāsa deśāṃśca tīrthāni saritastathā| rājñaśca vividhāścaryāndeśāṃścaiva purāṇi ca||

Verse 7

स तत्राकथयद्विप्रः कथान्ते जनमेजय। पञ्चालेष्वद्भुताकारं याज्ञसेन्याः स्वयंवरम्।। ।। इति श्रीमन्महाभारते आदिपर्वणि चैत्ररथपर्वणि ऊनाशीत्यधिकशततमोऽध्यायः।। 179 ।।

sa tatrākathayadvipraḥ kathānte janamejaya| pañcāleṣvadbhutākāraṃ yājñasenyāḥ svayaṃvaram|| || iti śrīmanmahābhārate ādiparvaṇi caitrarathaparvaṇi ūnāśītyadhikaśatatamo'dhyāyaḥ|| 179 ||

Verse 8

धृष्टद्युम्नस्य चोत्पत्तिमुत्पत्तिं च शिखण्डिनः। अयोनिजत्वं कृष्णाया द्रुपदस्य महामखे।।

dhṛṣṭadyumnasya cotpattimutpattiṃ ca śikhaṇḍinaḥ| ayonijatvaṃ kṛṣṇāyā drupadasya mahāmakhe||

Verse 9

तदद्भुततमं श्रुत्वा लोके तस्य महात्मनः। विस्तरेणैव पप्रच्छुः कथां ते पुरुषर्षभाः।।

tadadbhutatamaṃ śrutvā loke tasya mahātmanaḥ| vistareṇaiva papracchuḥ kathāṃ te puruṣarṣabhāḥ||

Verse 10

पाण्डवा ऊचुः। कथं द्रुपदपुत्रस्य धृष्टद्युम्नस्य पावकात्। वेदीमध्याच्च कृष्णायाः संभवः कथमद्भुतः।।

pāṇḍavā ūcuḥ| kathaṃ drupadaputrasya dhṛṣṭadyumnasya pāvakāt| vedīmadhyācca kṛṣṇāyāḥ saṃbhavaḥ kathamadbhutaḥ||

Verse 11

कथं द्रोणान्महेष्वासात्सर्वाण्यस्त्राण्यशिक्षत। धृष्टद्युम्नो महेष्वासः कथं द्रोणस्य मृत्युदः। कथं विप्र सखायौ तौ भिन्नौ कस्य कृतेन वा।।

kathaṃ droṇānmaheṣvāsātsarvāṇyastrāṇyaśikṣata| dhṛṣṭadyumno maheṣvāsaḥ kathaṃ droṇasya mṛtyudaḥ| kathaṃ vipra sakhāyau tau bhinnau kasya kṛtena vā||

Verse 12

वैशंपायन उवाच। एवं तैश्चोदितो राजन्स विप्रः पुरुषर्षभैः। कथयामास तत्सर्वं द्रौपदीसंभवं तदा।।

vaiśaṃpāyana uvāca| evaṃ taiścodito rājansa vipraḥ puruṣarṣabhaiḥ| kathayāmāsa tatsarvaṃ draupadīsaṃbhavaṃ tadā||