Adhyaya 128

Verse 1

उद्दालककथा।। 1 ।। उद्दालकपुत्रेण श्वेतकेतुना कृता स्त्रीपुरुषमर्यादा।। 2 ।। गुणाधिकात् द्विजातेः पुत्रोत्पादनार्थं प्रति पाण्डोराज्ञा।। 3 ।। कुन्त्या दुर्वाससः स्वस्य मन्त्रप्राप्तिकथनम्।। 4 ।। वैशंपायन उवाच। एवमुक्तस्तया राजा तां देवीं पुनरब्रवीत्। धर्मविद्धर्मसंयुक्तमिदं वचनमुत्तमम्।।

uddālakakathā|| 1 || uddālakaputreṇa śvetaketunā kṛtā strīpuruṣamaryādā|| 2 || guṇādhikāt dvijāteḥ putrotpādanārthaṃ prati pāṇḍorājñā|| 3 || kuntyā durvāsasaḥ svasya mantraprāptikathanam|| 4 || vaiśaṃpāyana uvāca| evamuktastayā rājā tāṃ devīṃ punarabravīt| dharmaviddharmasaṃyuktamidaṃ vacanamuttamam||

Verse 2

पाण्डुरुवाच। एवमेतत्पुरा कुन्ति व्युषिताश्वश्चकार ह। यथा त्वयोक्तं कल्याणि स ह्यासीदमरोपमः।।

pāṇḍuruvāca| evametatpurā kunti vyuṣitāśvaścakāra ha| yathā tvayoktaṃ kalyāṇi sa hyāsīdamaropamaḥ||

Verse 3

अथ त्विदं प्रवक्ष्यामि धर्मतत्त्वं निबोध मे। पुराणमृषिभिर्दृष्टं धर्मविद्भिर्महात्मभिः।।

atha tvidaṃ pravakṣyāmi dharmatattvaṃ nibodha me| purāṇamṛṣibhirdṛṣṭaṃ dharmavidbhirmahātmabhiḥ||

Verse 4

अनावृताः किल पुरा स्त्रिय आसन्वरानने। कामचारविहारिण्यः स्वतन्त्राश्चारुहासिनि।। ।। इति श्रीमन्महाभारते आदिपर्वणि संभवपर्वणि अष्टाविंशत्यधिकशततमोऽध्यायः।। 128 ।।

anāvṛtāḥ kila purā striya āsanvarānane| kāmacāravihāriṇyaḥ svatantrāścāruhāsini|| || iti śrīmanmahābhārate ādiparvaṇi saṃbhavaparvaṇi aṣṭāviṃśatyadhikaśatatamo'dhyāyaḥ|| 128 ||

Verse 5

तासां व्युच्चरमाणानां कौमारात्सुभगे पतीन्। नाधर्मोऽभूद्वरारोहे स हि धर्मः पुराऽभवत्।। अनावृताः सर्वैर्द्रष्टुं योग्याः। कामचारो रतिसुखं तदर्थं विहारिण्यः पर्यटनशीलाः। स्वतन्त्रा भर्त्रादिभिरनिवार्याः।।

tāsāṃ vyuccaramāṇānāṃ kaumārātsubhage patīn| nādharmo'bhūdvarārohe sa hi dharmaḥ purā'bhavat|| anāvṛtāḥ sarvairdraṣṭuṃ yogyāḥ| kāmacāro ratisukhaṃ tadarthaṃ vihāriṇyaḥ paryaṭanaśīlāḥ| svatantrā bhartrādibhiranivāryāḥ||

Verse 6

तं चैव धर्मं पौराणं तिर्यग्योनिगताः प्रजाः। अद्याप्यनुविधीयन्ते कामक्रोधविवर्जिताः।। पतीन्व्युच्चरमाणानां व्यभिचरन्तीनाम्।।

taṃ caiva dharmaṃ paurāṇaṃ tiryagyonigatāḥ prajāḥ| adyāpyanuvidhīyante kāmakrodhavivarjitāḥ|| patīnvyuccaramāṇānāṃ vyabhicarantīnām||

Verse 7

प्रमाणदृष्टो धर्मोऽयं पूज्यते च महर्षिभिः। उत्तरेषु च रम्भोरु कुरुष्वद्यापि पूज्यते। स्त्रीणामनुग्रहकरः स हि धर्मः सनातनः।।

pramāṇadṛṣṭo dharmo'yaṃ pūjyate ca maharṣibhiḥ| uttareṣu ca rambhoru kuruṣvadyāpi pūjyate| strīṇāmanugrahakaraḥ sa hi dharmaḥ sanātanaḥ||

Verse 8

नाग्निस्तृप्यति काष्ठानां नापगानां महोदधिः। नान्तकः सर्वभूतानां न पुंसां वामलोचनाः।।

nāgnistṛpyati kāṣṭhānāṃ nāpagānāṃ mahodadhiḥ| nāntakaḥ sarvabhūtānāṃ na puṃsāṃ vāmalocanāḥ||

Verse 9

एवं तृष्णा तु नारीणां पुरुषं पुरुषं प्रति। अगम्यागमनं स्त्रीणां नास्ति नित्यं शुचिस्मिते।।

evaṃ tṛṣṇā tu nārīṇāṃ puruṣaṃ puruṣaṃ prati| agamyāgamanaṃ strīṇāṃ nāsti nityaṃ śucismite||

Verse 10

पुत्रं वा किल पौत्रं वा कासांचिद्धातरं तथा। रहसीह नरं दृष्ट्वा योनिरुत्क्लिद्यते तदा।।

putraṃ vā kila pautraṃ vā kāsāṃciddhātaraṃ tathā| rahasīha naraṃ dṛṣṭvā yonirutklidyate tadā||

Verse 11

एतत्स्वाभाविकं स्त्रीणां न निमित्तकृतं शुभे। अस्मिंस्तु लोके नचिरान्मर्यादेयं शुचिस्मिते।। अनुविधीयन्ते अनुसार्यन्ते ईश्वरेण।।

etatsvābhāvikaṃ strīṇāṃ na nimittakṛtaṃ śubhe| asmiṃstu loke nacirānmaryādeyaṃ śucismite|| anuvidhīyante anusāryante īśvareṇa||

Verse 12

स्थापिता येन यस्माच्च तन्मे विस्तरतः शृणु। बभूवोद्दालको नाम महर्षिरिति नः श्रुतम्।।

sthāpitā yena yasmācca tanme vistarataḥ śṛṇu| babhūvoddālako nāma maharṣiriti naḥ śrutam||

Verse 13

श्वेतकेतुरिति ख्यातः पुत्रस्तस्याभवन्मुनिः। मर्यादेयं कृता तेन धर्म्या वै श्वेतकेतुना।।

śvetaketuriti khyātaḥ putrastasyābhavanmuniḥ| maryādeyaṃ kṛtā tena dharmyā vai śvetaketunā||

Verse 14

कोपात्कमलपत्राक्षि यदर्थं तन्निबोध मे।।

kopātkamalapatrākṣi yadarthaṃ tannibodha me||

Verse 15

श्वेतकेतोः पिता देवि तप उग्रं समास्थितः। ग्रीष्मे पञ्चतपा भूत्वा वर्षास्वाकाशगोऽभवत्।।

śvetaketoḥ pitā devi tapa ugraṃ samāsthitaḥ| grīṣme pañcatapā bhūtvā varṣāsvākāśago'bhavat||

Verse 16

शिशइरे सलिलस्थायी सह पत्न्या महातपाः। उद्दालकं तपस्यन्तं नियमेन समाहितम्।।

śiśaire salilasthāyī saha patnyā mahātapāḥ| uddālakaṃ tapasyantaṃ niyamena samāhitam||

Verse 17

तस्य पुत्रः श्वेतकेतुः परिचर्यां चकार ह। अभ्यागच्छद्द्विजः कश्चिद्वलीपलितसंततः।।

tasya putraḥ śvetaketuḥ paricaryāṃ cakāra ha| abhyāgacchaddvijaḥ kaścidvalīpalitasaṃtataḥ||

Verse 18

तं दृष्ट्वैव मुनिः प्रीतः पूजयामास शास्त्रतः। स्वागतेन च पाद्येन मृदुवाक्यैश्च भारत।।

taṃ dṛṣṭvaiva muniḥ prītaḥ pūjayāmāsa śāstrataḥ| svāgatena ca pādyena mṛduvākyaiśca bhārata||

Verse 19

शाकमूलफलाद्यैश्च वन्यैरन्यैरपूजयत्। क्षुत्पिपासाश्रमेंणार्तः पूजितश्च महर्षिणा।।

śākamūlaphalādyaiśca vanyairanyairapūjayat| kṣutpipāsāśrameṃṇārtaḥ pūjitaśca maharṣiṇā||

Verse 20

विश्रान्तो मुनिमासाद्य पर्यपृच्छद्द्विजस्तदा। उद्दालक महर्षे त्वं सत्यं मे ब्रूहि माऽनृतम्।।

viśrānto munimāsādya paryapṛcchaddvijastadā| uddālaka maharṣe tvaṃ satyaṃ me brūhi mā'nṛtam||

Verse 21

ऋषिपुत्रः कुमारोऽयं दर्शनीयो विशेषतः। तव पुत्रमिमं मन्ये कृतकृत्योऽसि तद्वद।।

ṛṣiputraḥ kumāro'yaṃ darśanīyo viśeṣataḥ| tava putramimaṃ manye kṛtakṛtyo'si tadvada||

Verse 22

उद्दालक उवाच। मम पत्नी महाप्राज्ञ कुशिकस्य सुता मता। मामेवानुगता पत्नी मम नित्यमनुव्रता।।

uddālaka uvāca| mama patnī mahāprājña kuśikasya sutā matā| māmevānugatā patnī mama nityamanuvratā||

Verse 23

अरुन्धतीव पत्नीनां तपसा कर्शितस्तनी। अस्यां जातः श्वेतकेतुर्मम पुत्रो महातपाः।।

arundhatīva patnīnāṃ tapasā karśitastanī| asyāṃ jātaḥ śvetaketurmama putro mahātapāḥ||

Verse 24

वेदवेदाङ्गविद्विप्र मच्छासनपरायणः। लोकज्ञः सर्वलोकेषु विश्रुतः सत्यवाग्घृणी।।

vedavedāṅgavidvipra macchāsanaparāyaṇaḥ| lokajñaḥ sarvalokeṣu viśrutaḥ satyavāgghṛṇī||

Verse 25

ब्राह्मण उवाच। अपुत्री भार्यया चार्थी वृद्धोऽहं मन्दचाक्षुषः। पित्र्यादृणादनिर्मुक्तः पूर्वमेवाकृतस्त्रियः।।

brāhmaṇa uvāca| aputrī bhāryayā cārthī vṛddho'haṃ mandacākṣuṣaḥ| pitryādṛṇādanirmuktaḥ pūrvamevākṛtastriyaḥ||

Verse 26

प्रजारणिस्तु पत्नी ते कुलशीलसमन्विता। सदृशी मम गोत्रेण वहाम्येनां क्षमस्व मे।।

prajāraṇistu patnī te kulaśīlasamanvitā| sadṛśī mama gotreṇa vahāmyenāṃ kṣamasva me||

Verse 27

पाण्डुरुवाच। इत्युक्त्वा मृगशावाक्षीं चीरकृष्णाजिनाम्बराम्। यष्ट्याधारः स्रस्तगात्रो मन्दचक्षुरबुद्धिमान्।।

pāṇḍuruvāca| ityuktvā mṛgaśāvākṣīṃ cīrakṛṣṇājināmbarām| yaṣṭyādhāraḥ srastagātro mandacakṣurabuddhimān||

Verse 28

स्वव्यापाराक्षमां श्रेष्ठमचित्तामात्मनि द्विजः। श्वेतकेतोः किल पुरा समक्षं मातरं पितुः।।

svavyāpārākṣamāṃ śreṣṭhamacittāmātmani dvijaḥ| śvetaketoḥ kila purā samakṣaṃ mātaraṃ pituḥ||

Verse 29

जग्राह ब्राह्मणः पापौ गच्छाव इति चाब्रवीत्। ऋषिपुत्रस्तदा कोपं चकारामर्षितस्तदा।।

jagrāha brāhmaṇaḥ pāpau gacchāva iti cābravīt| ṛṣiputrastadā kopaṃ cakārāmarṣitastadā||

Verse 30

मातरं तां तथा दृष्ट्वा नीयमानां बलादिव। तपसा दीप्तवीर्यो हि श्वेतकेतुर्न चक्षमे।।

mātaraṃ tāṃ tathā dṛṣṭvā nīyamānāṃ balādiva| tapasā dīptavīryo hi śvetaketurna cakṣame||

Verse 31

संगृह्य मातरं हस्ते श्वेतकेतुरभाषत। दुर्ब्राह्मण विमुञ्च त्वं मातरं मे पतिव्रताम्।।

saṃgṛhya mātaraṃ haste śvetaketurabhāṣata| durbrāhmaṇa vimuñca tvaṃ mātaraṃ me pativratām||

Verse 32

स्वयं पिता मे ब्रह्मर्षिः क्षमावान्ब्रह्मवित्तमः। शापानुग्रहयोः शक्तः तूष्णींभूतो महाव्रतः।।

svayaṃ pitā me brahmarṣiḥ kṣamāvānbrahmavittamaḥ| śāpānugrahayoḥ śaktaḥ tūṣṇīṃbhūto mahāvrataḥ||

Verse 33

तस्य पत्नी दमोपेता मम माता विशेषतः। पतिव्रतां तपोवृद्धां साध्वाचारैरलङ्कृताम्।।

tasya patnī damopetā mama mātā viśeṣataḥ| pativratāṃ tapovṛddhāṃ sādhvācārairalaṅkṛtām||

Verse 34

अप्रमादेन ते ब्रह्मन्मातृभूतां विमुञ्च वै।।

apramādena te brahmanmātṛbhūtāṃ vimuñca vai||

Verse 35

एवमुक्त्वा तु याचन्तं विमुञ्चेति मुहुर्मुहुः। प्रत्यवोचद्द्विजो राजन्नप्रगल्भमिदं वचः।।

evamuktvā tu yācantaṃ vimuñceti muhurmuhuḥ| pratyavocaddvijo rājannapragalbhamidaṃ vacaḥ||

Verse 36

ब्राह्मण उवाच। अपत्यार्थी श्वेतकेतो वृद्धोऽहं मन्दचाक्षुषः। पिता ते ऋणनिर्मुक्तस्त्वया पुत्रेण काश्यप।।

brāhmaṇa uvāca| apatyārthī śvetaketo vṛddho'haṃ mandacākṣuṣaḥ| pitā te ṛṇanirmuktastvayā putreṇa kāśyapa||

Verse 37

ऋणादहमनिर्मुक्तो वृद्धोऽहं विगतस्पृहः। मम को दास्यति सुतां कन्यां संप्राप्तयौवनाम्।।

ṛṇādahamanirmukto vṛddho'haṃ vigataspṛhaḥ| mama ko dāsyati sutāṃ kanyāṃ saṃprāptayauvanām||

Verse 38

प्रजारणिमिमां पत्नीं विमुञ्च त्वं महातपः। एकया प्रजया प्रीतो मातरं ते ददाम्यहम्।।

prajāraṇimimāṃ patnīṃ vimuñca tvaṃ mahātapaḥ| ekayā prajayā prīto mātaraṃ te dadāmyaham||

Verse 39

एवमुक्तः श्वेतकेतुर्लज्जया क्रोधमेयिवान्। क्रुद्धं तं तु पिता दृष्ट्वा श्वेतकेतुमुवाच ह।।

evamuktaḥ śvetaketurlajjayā krodhameyivān| kruddhaṃ taṃ tu pitā dṛṣṭvā śvetaketumuvāca ha||

Verse 40

मा तात कोपं कार्षीस्त्वमेष धर्मः सनातनः। अनावृता हि सर्वेषां वर्णानामङ्गना भुवि।।

mā tāta kopaṃ kārṣīstvameṣa dharmaḥ sanātanaḥ| anāvṛtā hi sarveṣāṃ varṇānāmaṅganā bhuvi||

Verse 41

यथा गावः स्थिताः पुत्र स्वेस्वे वर्णे तथा प्रजाः। तथैव च कुटुम्बेषु न प्रमाद्यन्ति कर्हिचित्।।

yathā gāvaḥ sthitāḥ putra svesve varṇe tathā prajāḥ| tathaiva ca kuṭumbeṣu na pramādyanti karhicit||

Verse 42

ऋतुकाले तु संप्राप्ते भर्तारं न जहुस्तदा। ऋषिपुत्रोऽथ तं धर्मं श्वेतकेतुर्न चक्षमे।।

ṛtukāle tu saṃprāpte bhartāraṃ na jahustadā| ṛṣiputro'tha taṃ dharmaṃ śvetaketurna cakṣame||

Verse 43

चकार चैव मर्यादामिमां स्त्रीपुंसयोर्भुवि। मानुषेषु महाभागे न त्वेवान्येषु जन्तुषु।।

cakāra caiva maryādāmimāṃ strīpuṃsayorbhuvi| mānuṣeṣu mahābhāge na tvevānyeṣu jantuṣu||

Verse 44

तदाप्रभृति मर्यादा स्थितेयमिति नः श्रुतम्। व्युच्चरन्त्याः पतिं नार्या अद्यप्रभृति पातकम्।।

tadāprabhṛti maryādā sthiteyamiti naḥ śrutam| vyuccarantyāḥ patiṃ nāryā adyaprabhṛti pātakam||

Verse 45

भ्रूणहत्यासमं घोरं भविष्यत्यसुखावहम्। अद्याप्यनुविधीयन्ते कामक्रोधविवर्जिताः।।

bhrūṇahatyāsamaṃ ghoraṃ bhaviṣyatyasukhāvaham| adyāpyanuvidhīyante kāmakrodhavivarjitāḥ||

Verse 46

उत्तरेषु महाभागे कुरुष्वेवं यशस्विनि। पुराणदृष्टो धर्मोऽयं पूज्यते च महर्षिभिः।।

uttareṣu mahābhāge kuruṣvevaṃ yaśasvini| purāṇadṛṣṭo dharmo'yaṃ pūjyate ca maharṣibhiḥ||

Verse 47

भार्यां तथा व्युच्चरतः कौमारब्रह्मचारिणीम्। पतिव्रतामेतदेव भविता पातकं भुवि।।

bhāryāṃ tathā vyuccarataḥ kaumārabrahmacāriṇīm| pativratāmetadeva bhavitā pātakaṃ bhuvi||

Verse 48

नियुक्ता पतिना भार्या यद्यपत्यस्य कारणात्। न कुर्यात्तत्तथा भीरु सैनः सुमहदाप्नुयात्। इति तेन पुरा भीरु मर्यादा स्थापिता बलात्।।

niyuktā patinā bhāryā yadyapatyasya kāraṇāt| na kuryāttattathā bhīru sainaḥ sumahadāpnuyāt| iti tena purā bhīru maryādā sthāpitā balāt||

Verse 49

उद्दालकस्य पुत्रेण धर्म्या वै श्वेतकेतुना। सौदासेन च रम्भोरु नियुक्ता पुत्रजन्मनि।।

uddālakasya putreṇa dharmyā vai śvetaketunā| saudāsena ca rambhoru niyuktā putrajanmani||

Verse 50

मदयन्ती जगामर्षिं वसिष्ठमिति नः श्रुतम्। तस्माल्लेभे च सा पुत्रमश्मकं नाम भामिनी।।

madayantī jagāmarṣiṃ vasiṣṭhamiti naḥ śrutam| tasmāllebhe ca sā putramaśmakaṃ nāma bhāminī||

Verse 51

एवं कृतवती सापि भर्तुः प्रियचिकीर्षया। अस्माकमपि ते जन्म विदितं कमलेक्षणे।।

evaṃ kṛtavatī sāpi bhartuḥ priyacikīrṣayā| asmākamapi te janma viditaṃ kamalekṣaṇe||

Verse 52

कृष्णद्वैपायनाद्भीरु कुरूणां वंशवृद्धये। अत एतानि सर्वाणि कारणानि समीक्ष्य वै।।

kṛṣṇadvaipāyanādbhīru kurūṇāṃ vaṃśavṛddhaye| ata etāni sarvāṇi kāraṇāni samīkṣya vai||

Verse 53

ममैतद्वचनं धर्म्यं कर्तुमर्हस्यनिन्दिते। ऋतावृतौ राजपुत्रि स्त्रिया भर्ता पतिव्रते।।

mamaitadvacanaṃ dharmyaṃ kartumarhasyanindite| ṛtāvṛtau rājaputri striyā bhartā pativrate||

Verse 54

नातिवर्तव्य इत्येवं धर्मं धर्मविदो विदुः। शेषेष्वन्येषु कालेषु स्वातन्त्र्यं स्त्री किलार्हति।।

nātivartavya ityevaṃ dharmaṃ dharmavido viduḥ| śeṣeṣvanyeṣu kāleṣu svātantryaṃ strī kilārhati||

Verse 55

धर्ममेवं जनाः सन्तः पुराणं परिचक्षते। भर्ता भार्यां राजपुत्रि धर्म्यं वाऽधर्म्यमेव वा।। नचिरादल्पकालतः।।

dharmamevaṃ janāḥ santaḥ purāṇaṃ paricakṣate| bhartā bhāryāṃ rājaputri dharmyaṃ vā'dharmyameva vā|| nacirādalpakālataḥ||

Verse 56

यद्ब्रूयात्तत्तथा कार्यमिति वेदविदो विदुः। विशेषतः पुत्रगृद्धी हीनः प्रजननात्स्वयम्।।

yadbrūyāttattathā kāryamiti vedavido viduḥ| viśeṣataḥ putragṛddhī hīnaḥ prajananātsvayam||

Verse 57

यथाऽहमनवद्याङ्गि पुत्रदर्शनलालसः। अयं रक्ताङ्गुलिनखः पद्मपत्रनिभः शुभे।।

yathā'hamanavadyāṅgi putradarśanalālasaḥ| ayaṃ raktāṅgulinakhaḥ padmapatranibhaḥ śubhe||

Verse 58

प्रसादनार्थं सुश्रोणि शिरस्यभ्युद्यतोऽञ्जलिः। मन्नियोगात्सुकेशान्ते द्विजातेस्तपसाऽधिकात्।।

prasādanārthaṃ suśroṇi śirasyabhyudyato'ñjaliḥ| manniyogātsukeśānte dvijātestapasā'dhikāt||

Verse 59

पुत्रान्गुणसमायुक्तानुत्पादयितुमर्हसि। त्वत्कृतेऽहं पृथुश्रोणि गच्छेयं पुत्रिणां गतिम्।। पुराणं युगान्तरीयम्।।

putrānguṇasamāyuktānutpādayitumarhasi| tvatkṛte'haṃ pṛthuśroṇi gaccheyaṃ putriṇāṃ gatim|| purāṇaṃ yugāntarīyam||

Verse 60

वैशंपायन उवाच। एवमुक्ता ततः कुन्ती पाण्डुं परपुरञ्जयम्। प्रत्युवाच वरारोहा भर्तुः प्रियहिते रता।।

vaiśaṃpāyana uvāca| evamuktā tataḥ kuntī pāṇḍuṃ parapurañjayam| pratyuvāca varārohā bhartuḥ priyahite ratā||

Verse 61

अधर्मः सुमहानेषु स्त्रीणां भरतसत्तम। यत्प्रसादयते भर्ता प्रसाद्यः क्षत्रियर्षभ। शृणु चेदं महाबाहो मम प्रीतिकरं चः।।

adharmaḥ sumahāneṣu strīṇāṃ bharatasattama| yatprasādayate bhartā prasādyaḥ kṣatriyarṣabha| śṛṇu cedaṃ mahābāho mama prītikaraṃ caḥ||

Verse 62

पितृवेश्मन्यहं बाला नियुक्ताऽतिथिपूजने। उग्रं पर्यचरं तत्र ब्राह्मणं संशितव्रतम्।।

pitṛveśmanyahaṃ bālā niyuktā'tithipūjane| ugraṃ paryacaraṃ tatra brāhmaṇaṃ saṃśitavratam||

Verse 63

निगूढनिश्चयं धर्मे यं तं दुर्वाससं विदुः। तमहं संशितात्मानं सर्वयत्नैरतोषयम्।।

nigūḍhaniścayaṃ dharme yaṃ taṃ durvāsasaṃ viduḥ| tamahaṃ saṃśitātmānaṃ sarvayatnairatoṣayam||

Verse 64

स मेऽभिचारसंयुक्तमाचष्ट भगवान्वरम्। मन्त्रं त्विमं च मे प्रादादब्रवीच्चैव मामिदम्।। त्वत्कृते त्वया।।

sa me'bhicārasaṃyuktamācaṣṭa bhagavānvaram| mantraṃ tvimaṃ ca me prādādabravīccaiva māmidam|| tvatkṛte tvayā||

Verse 65

यं यं देवं त्वमेतेन मन्त्रेणावाहयिष्यसि। अकामो वा सकामो वा वशं ते समुपैष्यति।।

yaṃ yaṃ devaṃ tvametena mantreṇāvāhayiṣyasi| akāmo vā sakāmo vā vaśaṃ te samupaiṣyati||

Verse 66

तस्य तस्य प्रसादात्ते राज्ञि पुत्रो भविष्यति। इत्युक्ताऽहं तदा तेन पितृवेश्मनि भारत।।

tasya tasya prasādātte rājñi putro bhaviṣyati| ityuktā'haṃ tadā tena pitṛveśmani bhārata||

Verse 67

ब्राह्मणस्य वचस्तथ्यं तस्य कालोऽयमागतः। अनुज्ञाता त्वया देवमाह्वयेयमहं नृप।।

brāhmaṇasya vacastathyaṃ tasya kālo'yamāgataḥ| anujñātā tvayā devamāhvayeyamahaṃ nṛpa||

Verse 68

यां मे विद्यां महाराज अददात्स महायशाः। तयाऽऽहूतः सुरः पुत्रं प्रदास्यति सुरोपमम्। अनपत्यकृतं यस्ते शोकं वीर विनेष्यति।।

yāṃ me vidyāṃ mahārāja adadātsa mahāyaśāḥ| tayā''hūtaḥ suraḥ putraṃ pradāsyati suropamam| anapatyakṛtaṃ yaste śokaṃ vīra vineṣyati||