Adhyaya 121

Verse 1

पाण्डोः कुन्त्या विवाहः।। 1 ।। वैशंपायन उवाच। सत्वरूपगुणोपेता धर्मारामा महाव्रता। दुहिता कुन्तिभोजस्य पृथा पृथुललोचना।।

pāṇḍoḥ kuntyā vivāhaḥ|| 1 || vaiśaṃpāyana uvāca| satvarūpaguṇopetā dharmārāmā mahāvratā| duhitā kuntibhojasya pṛthā pṛthulalocanā||

Verse 2

तां तु तेजस्विनीं कन्यां रूपयौवनशालिनीम्। व्यावृण्वन्पार्थिवाः केचिदतीव स्त्रीगुणैर्युताम्।।

tāṃ tu tejasvinīṃ kanyāṃ rūpayauvanaśālinīm| vyāvṛṇvanpārthivāḥ kecidatīva strīguṇairyutām||

Verse 3

ततः सा कुन्तिभोजेन राज्ञाहूय नराधिपान्। पित्रा स्वयंवरे दत्ता दुहिता राजसत्तम।।

tataḥ sā kuntibhojena rājñāhūya narādhipān| pitrā svayaṃvare dattā duhitā rājasattama||

Verse 4

ततः सा रङ्गमध्यस्थं तेषां राज्ञां मनस्विनी। ददर्श राजशार्दूलं पाण्डुं भरतसत्तमम्।।

tataḥ sā raṅgamadhyasthaṃ teṣāṃ rājñāṃ manasvinī| dadarśa rājaśārdūlaṃ pāṇḍuṃ bharatasattamam||

Verse 5

सिंहदर्पं महोरस्कं वृषभाक्षं महाबलम्। आदित्यमिव सर्वेषां राज्ञां प्रच्छाद्य वै प्रभाः।।

siṃhadarpaṃ mahoraskaṃ vṛṣabhākṣaṃ mahābalam| ādityamiva sarveṣāṃ rājñāṃ pracchādya vai prabhāḥ||

Verse 6

तिष्ठन्तं राजसमितौ पुरन्दरमिवापरम्। तं दृष्ट्वा साऽनवद्याङ्गी कुन्तिभोजसुता शुभा।।

tiṣṭhantaṃ rājasamitau purandaramivāparam| taṃ dṛṣṭvā sā'navadyāṅgī kuntibhojasutā śubhā||

Verse 7

पाण्डुं नरवरं रङ्गे हृदयेनाकुलाऽभवत्। ततः कामपरीताङ्गी सकृत्प्रचलमानसा।।

pāṇḍuṃ naravaraṃ raṅge hṛdayenākulā'bhavat| tataḥ kāmaparītāṅgī sakṛtpracalamānasā||

Verse 8

व्रीडमान स्रजं कुन्ती राज्ञः स्कन्धे समासजत्। तं निशम्य वृतं पाण्डुं कुन्त्या सर्वे नराधिपाः।।

vrīḍamāna srajaṃ kuntī rājñaḥ skandhe samāsajat| taṃ niśamya vṛtaṃ pāṇḍuṃ kuntyā sarve narādhipāḥ||

Verse 9

यथागतं समाजग्मुर्गजैरश्वै रथैस्तथा। ततस्तस्याः पिता राजन्विवाहमकरोत्प्रभुः।।

yathāgataṃ samājagmurgajairaśvai rathaistathā| tatastasyāḥ pitā rājanvivāhamakarotprabhuḥ||

Verse 10

स तया कुन्तिभोजस्य दुहित्रा कुरुनन्दनः। युयुजेऽमितसौभाग्यः पौलोम्या मघवानिव।।

sa tayā kuntibhojasya duhitrā kurunandanaḥ| yuyuje'mitasaubhāgyaḥ paulomyā maghavāniva||

Verse 11

कुन्त्याः पाण्डोश्च राजेन्द्र कुन्तिभोजो महीपतिः। कृत्वोद्वाहं तदा तं तु नानावसुभिरर्चितम्। स्वपुरं प्रेषयामास स राजा कुरुसत्तम।।

kuntyāḥ pāṇḍośca rājendra kuntibhojo mahīpatiḥ| kṛtvodvāhaṃ tadā taṃ tu nānāvasubhirarcitam| svapuraṃ preṣayāmāsa sa rājā kurusattama||

Verse 12

ततो बलेन महता नानाध्वजपताकिना। स्तूयमानः स चाशीर्भिर्ब्राह्मणैश्च महर्षिभिः।।

tato balena mahatā nānādhvajapatākinā| stūyamānaḥ sa cāśīrbhirbrāhmaṇaiśca maharṣibhiḥ||

Verse 13

संप्राप्य नगरं राजा पाण्डुः कौरवनन्दनः। न्यवेशत तां भार्यां कुन्तीं स्वभवने प्रभुः।।

saṃprāpya nagaraṃ rājā pāṇḍuḥ kauravanandanaḥ| nyaveśata tāṃ bhāryāṃ kuntīṃ svabhavane prabhuḥ||