Adhyaya 110
Drona Parva · 39 verses
39 verses · free forever
Listen at your pace. New audio may take a moment to prepare. Narration settings
Verse 1
धृतराष्ट्र उवाच दैवम् एव परं मन्ये धिक् पौरुषम् अनर्थकम् यत्राधिरथिर् आयस्तो नातरत् पाण्डवं रणे
dhṛtarāṣṭra uvāca daivam eva paraṃ manye dhik pauruṣam anarthakam yatrādhirathir āyasto nātarat pāṇḍavaṃ raṇe
Dhritarashtra said: I deem Fate supreme; fie on manhood, which is fruitless — where the son of Adhiratha, straining, could not overcome the Pandava in battle.
धृतराष्ट्र ने कहा — मैं दैव को ही परम मानता हूँ; व्यर्थ पौरुष को धिक्कार है — जहाँ अधिरथपुत्र (कर्ण) प्रयत्न करके भी रण में पाण्डव को न जीत सका।
Verse 2
कर्णः पार्थान् सगोविन्दाञ् जेतुम् उत्सहते रणे न च कर्णसमं योधं लोके पश्यामि कं चन इति दुर्योधनस्याहम् अश्रौषं जल्पतो मुहुः
karṇaḥ pārthān sagovindāñ jetum utsahate raṇe na ca karṇasamaṃ yodhaṃ loke paśyāmi kaṃ cana iti duryodhanasyāham aśrauṣaṃ jalpato muhuḥ
'Karna dares to conquer the Parthas with Govinda in battle; and I see none in the world equal to Karna as a warrior' — thus I heard Duryodhana prattling again and again.
'कर्ण रण में गोविन्द सहित पार्थों को जीतने का साहस करता है; और संसार में मैं कर्ण के समान कोई योद्धा नहीं देखता' — इस प्रकार दुर्योधन को मैंने बार-बार बकते सुना।
Verse 3
कर्णो हि बलवाञ् शूरो दृढधन्वा जितक्लमः इति माम् अब्रवीत् सूत मन्दो दुर्योधनः पुरा
karṇo hi balavāñ śūro dṛḍhadhanvā jitaklamaḥ iti mām abravīt sūta mando duryodhanaḥ purā
'Karna is mighty, a hero, a firm bowman, a conqueror of fatigue' — so the foolish Duryodhana said to me of old, O charioteer.
हे सूत! 'कर्ण बलवान, शूर, दृढ़ धनुर्धर और थकान को जीतने वाला है' — ऐसा मंदबुद्धि दुर्योधन पहले मुझसे कहता था।
Verse 4
वसुषेणसहायं मां नालं देवापि संयुगे किम् उ पाण्डुसुता राजन् गतसत्त्वा विचेतसः
vasuṣeṇasahāyaṃ māṃ nālaṃ devāpi saṃyuge kim u pāṇḍusutā rājan gatasattvā vicetasaḥ
'With Vasushena (Karna) as ally, even the gods are no match for me in battle — how much less the sons of Pandu, O king, spiritless and witless?'
'हे राजन्! वसुषेण (कर्ण) को सहायक रूप में पाकर संग्राम में देवता भी मेरे लिए पर्याप्त नहीं — फिर सत्त्वहीन और विवेकहीन पाण्डुपुत्र क्या हैं?'
Verse 5
तत्र तं निर्जितं दृष्ट्वा भुजंगम् इव निर्विषम् युद्धात् कर्णम् अपक्रान्तं किं स्विद् दुर्योधनो ऽब्रवीत्
tatra taṃ nirjitaṃ dṛṣṭvā bhujaṃgam iva nirviṣam yuddhāt karṇam apakrāntaṃ kiṃ svid duryodhano 'bravīt
Now, beholding Karna vanquished, like a serpent bereft of venom, retreated from the battle — what did Duryodhana say?
अब वहाँ विषहीन सर्प के समान जीते गए, युद्ध से पीछे हटे कर्ण को देखकर दुर्योधन ने क्या कहा?
Verse 6
अहो दुर्मुखम् एवैकं युद्धानाम् अविशारदम् प्रावेशयद् धुतवहं पतंगम् इव मोहितः
aho durmukham evaikaṃ yuddhānām aviśāradam prāveśayad dhutavahaṃ pataṃgam iva mohitaḥ
Alas, deluded, he sent Durmukha alone — unskilled in battles — into the fire, like a moth into a flame.
अहो! मोहित होकर उसने युद्धों में अकुशल अकेले दुर्मुख को अग्नि में पतंगे के समान झोंक दिया।
Verse 7
अश्वत्थामा मद्रराजः कृपः कर्णश् च संगताः न शक्ताः प्रमुखे स्थातुं नूनं भीमस्य संजय
aśvatthāmā madrarājaḥ kṛpaḥ karṇaś ca saṃgatāḥ na śaktāḥ pramukhe sthātuṃ nūnaṃ bhīmasya saṃjaya
Ashvatthaman, the king of the Madras (Shalya), Kripa, and Karna, united, are surely unable to stand before Bhima, O Sanjaya.
हे संजय! अश्वत्थामा, मद्रराज (शल्य), कृप और कर्ण मिलकर भी निश्चय ही भीम के सामने खड़े रहने में समर्थ नहीं हैं।
Verse 8
ते ऽपि चास्य महाघोरं बलं नागायुतोपमम् जानन्तो व्यवसायं च क्रूरं मारुततेजसः
te 'pi cāsya mahāghoraṃ balaṃ nāgāyutopamam jānanto vyavasāyaṃ ca krūraṃ mārutatejasaḥ
They too, knowing his most terrible strength, like ten thousand elephants, and his cruel resolve — he of the Wind's fierce energy —
वे भी उसके दस हज़ार हाथियों के समान अत्यंत घोर बल को और वायु के समान तीव्र तेज वाले उसके क्रूर संकल्प को जानते हैं —
Verse 9
किमर्थं क्रूरकर्माणं यमकालान्तकोपमम् बलसंरम्भवीर्यज्ञाः कोपयिष्यन्ति संयुगे
kimarthaṃ krūrakarmāṇaṃ yamakālāntakopamam balasaṃrambhavīryajñāḥ kopayiṣyanti saṃyuge
why, knowing his strength, fury, and prowess, would they provoke in battle that one of cruel deeds, like Yama, Time, and the Ender?
फिर उसके बल, संरम्भ और पराक्रम को जानने वाले वे यम, काल और अंतक के समान क्रूरकर्मा उस (भीम) को संग्राम में क्यों क्रुद्ध करेंगे?
Verse 10
कर्णस् त्व् एको महाबाहुः स्वबाहुबलम् आश्रितः भीमसेनम् अनादृत्य रणे ऽयुध्यत सूतजः
karṇas tv eko mahābāhuḥ svabāhubalam āśritaḥ bhīmasenam anādṛtya raṇe 'yudhyata sūtajaḥ
But Karna alone, the mighty-armed son of the charioteer, relying on the strength of his own arms, disregarding Bhimasena, fought in the battle.
किंतु अकेला महाबाहु सूतपुत्र कर्ण, अपने बाहुबल का आश्रय लेकर, भीमसेन की उपेक्षा करके रण में युद्ध करता रहा।
Verse 11
यो ऽजयत् समरे कर्णं पुरंदर इवासुरम् न स पाण्डुसुतो जेतुं शक्यः केन चिद् आहवे
yo 'jayat samare karṇaṃ puraṃdara ivāsuram na sa pāṇḍusuto jetuṃ śakyaḥ kena cid āhave
He who vanquished Karna in battle, as Purandara (Indra) the asura — that son of Pandu cannot be conquered by anyone in the fight.
जिसने समर में कर्ण को वैसे जीता जैसे पुरंदर (इन्द्र) असुर को, वह पाण्डुपुत्र (भीम) युद्ध में किसी से भी जीता नहीं जा सकता।
Verse 12
द्रोणं यः संप्रमथ्यैकः प्रविष्टो मम वाहिनीम् भीमो धनंजयान्वेषी कस् तम् अर्छेज् जिजीविषुः
droṇaṃ yaḥ saṃpramathyaikaḥ praviṣṭo mama vāhinīm bhīmo dhanaṃjayānveṣī kas tam archej jijīviṣuḥ
Bhima, who, having crushed Drona, alone entered my army, seeking Dhananjaya — who, wishing to live, would meet him?
जो भीम द्रोण को कुचलकर अकेला मेरी सेना में धनंजय की खोज में प्रविष्ट हुआ, उसका सामना जीने का इच्छुक कौन करेगा?
Verse 13
को हि संजय भीमस्य स्थातुम् उत्सहते ऽग्रतः उद्यताशनिवज्रस्य महेन्द्रस्येव दानवः
ko hi saṃjaya bhīmasya sthātum utsahate 'grataḥ udyatāśanivajrasya mahendrasyeva dānavaḥ
For who dares to stand, O Sanjaya, before Bhima with his uplifted thunderbolt-mace, as a danava before the great Indra with uplifted thunderbolt?
हे संजय! उठाए हुए अशनि-वज्र (गदा) वाले भीम के सामने कौन खड़े रहने का साहस करता है, जैसे उठाए वज्र वाले महेन्द्र के सामने दानव?
Verse 14
प्रेतराजपुरं प्राप्य निवर्तेतापि मानवः न भीमसेनं संप्राप्य निवर्तेत कदा चन
pretarājapuraṃ prāpya nivartetāpi mānavaḥ na bhīmasenaṃ saṃprāpya nivarteta kadā cana
A man might return even after reaching the city of the king of the dead, but, having met Bhimasena, he would never return.
मनुष्य प्रेतराज की नगरी पहुँचकर भी लौट आए, किंतु भीमसेन के पास पहुँचकर कभी न लौटे।
Verse 15
पतंगा इव वह्निं ते प्राविशन्न् अल्पचेतसः ये भीमसेनं संक्रुद्धम् अभ्यधावन् विमोहिताः
pataṃgā iva vahniṃ te prāviśann alpacetasaḥ ye bhīmasenaṃ saṃkruddham abhyadhāvan vimohitāḥ
Like moths into fire they entered, those of little sense, who, deluded, rushed against the enraged Bhimasena.
अल्पबुद्धि वे पतंगों के समान अग्नि में प्रविष्ट हुए, जो मोहित होकर क्रुद्ध भीमसेन पर टूट पड़े।
Verse 16
यत् तत् सभायां भीमेन मम पुत्रवधाश्रयम् शप्तं संरम्भिणोग्रेण कुरूणां शृण्वतां तदा
yat tat sabhāyāṃ bhīmena mama putravadhāśrayam śaptaṃ saṃrambhiṇogreṇa kurūṇāṃ śṛṇvatāṃ tadā
That which was sworn by Bhima in the assembly, concerning the slaying of my sons, in his fierce fury, while the Kurus listened then —
सभा में भीम ने अपने उग्र संरम्भ में, कुरुओं के सुनते हुए, मेरे पुत्रों के वध के विषय में जो शपथ ली थी —
Verse 17
तन् नूनम् अभिसंचिन्त्य दृष्ट्वा कर्णं च निर्जितम् दुःशासनः सह भ्रात्रा भयाद् भीमाद् उपारमत्
tan nūnam abhisaṃcintya dṛṣṭvā karṇaṃ ca nirjitam duḥśāsanaḥ saha bhrātrā bhayād bhīmād upāramat
reflecting surely upon that, and beholding Karna vanquished, Duhshasana with his brother desisted from Bhima out of fear.
निश्चय ही उसका स्मरण करके और कर्ण को जीता हुआ देखकर दुःशासन अपने भाई सहित भीम के भय से हट गया।
Verse 18
यश् च संजय दुर्बुद्धिर् अब्रवीत् समितौ मुहुः कर्णो दुःशासनो ऽहं च जेष्यामो युधि पाण्डवान्
yaś ca saṃjaya durbuddhir abravīt samitau muhuḥ karṇo duḥśāsano 'haṃ ca jeṣyāmo yudhi pāṇḍavān
And that ill-minded one who said again and again in the assembly, O Sanjaya: 'Karna, Duhshasana, and I will conquer the Pandavas in battle' —
हे संजय! और जो दुर्बुद्धि सभा में बार-बार कहता था — 'कर्ण, दुःशासन और मैं युद्ध में पाण्डवों को जीतेंगे' —
Verse 19
स नूनं विरथं दृष्ट्वा कर्णं भीमेन निर्जितम् प्रत्याख्यानाच् च कृष्णस्य भृशं तप्यति संजय
sa nūnaṃ virathaṃ dṛṣṭvā karṇaṃ bhīmena nirjitam pratyākhyānāc ca kṛṣṇasya bhṛśaṃ tapyati saṃjaya
he, surely, beholding Karna made chariotless and vanquished by Bhima, and remembering Krishna's rebuff, burns exceedingly, O Sanjaya.
हे संजय! वह निश्चय ही कर्ण को रथहीन और भीम द्वारा जीता हुआ देखकर, तथा कृष्ण के प्रस्ताव-अस्वीकार का स्मरण करके, अत्यंत संतप्त हो रहा होगा।
Verse 20
दृष्ट्वा भ्रातॄन् हतान् युद्धे भीमसेनेन दंशितान् आत्मापराधात् सुमहन् नूनं तप्यति पुत्रकः
dṛṣṭvā bhrātṝn hatān yuddhe bhīmasenena daṃśitān ātmāparādhāt sumahan nūnaṃ tapyati putrakaḥ
Beholding his brothers, mailed, slain in battle by Bhimasena, surely, by his own fault, my dear son burns greatly.
युद्ध में भीमसेन द्वारा मारे गए कवचधारी भाइयों को देखकर निश्चय ही मेरा पुत्र अपने ही अपराध से अत्यधिक संतप्त हो रहा होगा।
Verse 21
को हि जीवितम् अन्विच्छन् प्रतीपं पाण्डवं व्रजेत् भीमं भीमायुधं क्रुद्धं साक्षात् कालम् इव स्थितम्
ko hi jīvitam anvicchan pratīpaṃ pāṇḍavaṃ vrajet bhīmaṃ bhīmāyudhaṃ kruddhaṃ sākṣāt kālam iva sthitam
For who, desiring life, would go against the Pandava — Bhima of terrible weapons, wrathful, standing there like Death in person?
जीवन का इच्छुक कौन भयंकर आयुधों वाले, क्रुद्ध, साक्षात काल के समान खड़े उस पाण्डव भीम के विरुद्ध जाएगा?
Verse 22
वडवामुखमध्यस्थो मुच्येतापि हि मानवः न भीममुखसंप्राप्तो मुच्येतेति मतिर् मम
vaḍavāmukhamadhyastho mucyetāpi hi mānavaḥ na bhīmamukhasaṃprāpto mucyeteti matir mama
A man might be freed even when set in the midst of the mare's-mouth submarine fire; but, coming before the face of Bhima, he would not be freed — such is my thought.
मनुष्य वडवामुख (समुद्र की वडवाग्नि) के बीच में स्थित होकर भी छूट जाए, किंतु भीम के मुख के सामने आकर न छूटे — ऐसा मेरा मत है।
Verse 23
न पाण्डवा न पाञ्चाला न च केशवसात्यकी जानन्ति युधि संरब्धा जीवितं परिरक्षितुम्
na pāṇḍavā na pāñcālā na ca keśavasātyakī jānanti yudhi saṃrabdhā jīvitaṃ parirakṣitum
Neither the Pandavas, nor the Panchalas, nor Keshava and Satyaki, when furious in battle, know how to guard their own lives.
न पाण्डव, न पाञ्चाल, न केशव और सात्यकि — युद्ध में क्रुद्ध होने पर अपने प्राणों की रक्षा करना नहीं जानते।
Verse 24
संजय उवाच यत् संशोचसि कौरव्य वर्तमाने जनक्षये त्वम् अस्य जगतो मूलं विनाशस्य न संशयः
saṃjaya uvāca yat saṃśocasi kauravya vartamāne janakṣaye tvam asya jagato mūlaṃ vināśasya na saṃśayaḥ
Sanjaya said: That you grieve, O Kaurava, now that the destruction of the people is under way — you are the very root of this world's ruin, no doubt.
संजय ने कहा — हे कौरव्य! जनसंहार के चलते समय आप जो शोक करते हैं — निस्संदेह आप ही इस जगत के विनाश के मूल हैं।
Verse 25
स्वयं वैरं महत् कृत्वा पुत्राणां वचने स्थितः उच्यमानो न गृह्णीषे मर्त्यः पथ्यम् इवौषधम्
svayaṃ vairaṃ mahat kṛtvā putrāṇāṃ vacane sthitaḥ ucyamāno na gṛhṇīṣe martyaḥ pathyam ivauṣadham
Having yourself made great enmity, abiding by the word of your sons, though counselled, you did not accept it, as a mortal refuses wholesome medicine.
स्वयं महान वैर करके, पुत्रों के वचन पर स्थित रहकर, समझाए जाने पर भी आपने उसे वैसे नहीं ग्रहण किया जैसे मनुष्य हितकारी औषध को।
Verse 26
स्वयं पीत्वा महाराज कालकूटं सुदुर्जरम् तस्येदानीं फलं कृत्स्नम् अवाप्नुहि नरोत्तम
svayaṃ pītvā mahārāja kālakūṭaṃ sudurjaram tasyedānīṃ phalaṃ kṛtsnam avāpnuhi narottama
Having yourself drunk, O great king, the deadly poison so hard to digest, now reap its full fruit, O best of men.
हे महाराज! हे नरोत्तम! स्वयं अत्यंत दुष्पाच्य कालकूट विष पीकर अब उसका संपूर्ण फल भोगिए।
Verse 27
यत् तु कुत्सयसे योधान् युध्यमानान् यथाबलम् अत्र ते वर्णयिष्यामि यथा युद्धम् अवर्तत
yat tu kutsayase yodhān yudhyamānān yathābalam atra te varṇayiṣyāmi yathā yuddham avartata
But whereas you disparage the warriors who fought according to their strength, herein I will describe to you how the battle went on.
किंतु आप जो यथाशक्ति युद्ध करते योद्धाओं की निंदा करते हैं, इस विषय में मैं आपको बताऊँगा कि युद्ध कैसे हुआ।
Verse 28
दृष्ट्वा कर्णं तु पुत्रास् ते भीमसेनपराजितम् नामृष्यन्त महेष्वासाः सोदर्याः पञ्च मारिष
dṛṣṭvā karṇaṃ tu putrās te bhīmasenaparājitam nāmṛṣyanta maheṣvāsāḥ sodaryāḥ pañca māriṣa
Beholding Karna defeated by Bhimasena, your sons, O sire — five great-bowmen brothers — could not brook it.
हे माननीय! किंतु कर्ण को भीमसेन से पराजित देखकर आपके महाधनुर्धर पाँच सहोदर पुत्रों ने इसे सहन नहीं किया।
Verse 29
दुर्मर्षणो दुःसहश् च दुर्मदो दुर्धरो जयः पाण्डवं चित्रसंनाहास् तं प्रतीपम् उपाद्रवन्
durmarṣaṇo duḥsahaś ca durmado durdharo jayaḥ pāṇḍavaṃ citrasaṃnāhās taṃ pratīpam upādravan
Durmarshana, Duhsaha, Durmada, Durdhara, and Jaya, of varied armour, rushed against that Pandava in his path.
दुर्मर्षण, दुःसह, दुर्मद, दुर्धर और जय — विचित्र कवचों वाले वे उस पाण्डव के मार्ग में उसके विरुद्ध टूट पड़े।
Verse 30
ते समन्तान् महाबाहुं परिवार्य वृकोदरम् दिशः शरैः समावृण्वञ् शलभानाम् इव व्रजैः
te samantān mahābāhuṃ parivārya vṛkodaram diśaḥ śaraiḥ samāvṛṇvañ śalabhānām iva vrajaiḥ
Surrounding on all sides the mighty-armed Vrikodara, they covered the quarters with arrows, like swarms of locusts.
उन्होंने महाबाहु वृकोदर को चारों ओर से घेरकर दिशाओं को बाणों से वैसे ढँक दिया जैसे टिड्डियों के समूह से।
Verse 31
आगच्छतस् तान् सहसा कुमारान् देवरूपिणः प्रतिजग्राह समरे भीमसेनो हसन्न् इव
āgacchatas tān sahasā kumārān devarūpiṇaḥ pratijagrāha samare bhīmaseno hasann iva
Bhimasena, laughing as it were, received in battle those princes, of godlike form, as they came on suddenly.
सहसा आते हुए देवरूप उन कुमारों का भीमसेन ने समर में मानो हँसते हुए सामना किया।
Verse 32
तव दृष्ट्वा तु तनयान् भीमसेनसमीपगान् अभ्यवर्तत राधेयो भीमसेनं महाबलम्
tava dṛṣṭvā tu tanayān bhīmasenasamīpagān abhyavartata rādheyo bhīmasenaṃ mahābalam
Beholding your sons drawn near to Bhimasena, Radheya advanced against the mighty Bhimasena,
किंतु आपके पुत्रों को भीमसेन के समीप पहुँचा देखकर राधेय महाबली भीमसेन की ओर बढ़ा,
Verse 33
विसृजन् विशिखान् राजन् स्वर्णपुङ्खाञ् शिलाशितान् तं तु भीमो ऽभ्ययात् तूर्णं वार्यमाणः सुतैस् तव
visṛjan viśikhān rājan svarṇapuṅkhāñ śilāśitān taṃ tu bhīmo 'bhyayāt tūrṇaṃ vāryamāṇaḥ sutais tava
loosing gold-nocked, stone-whetted arrows, O king. But Bhima swiftly rushed at him, though warded off by your sons.
हे राजन्! स्वर्णपंख वाले, शान पर धोए बाण छोड़ते हुए; किंतु आपके पुत्रों द्वारा रोके जाते हुए भी भीम शीघ्र उस (कर्ण) की ओर बढ़ा।
Verse 34
कुरवस् तु ततः कर्णं परिवार्य समन्ततः अवाकिरन् भीमसेनं शरैः संनतपर्वभिः
kuravas tu tataḥ karṇaṃ parivārya samantataḥ avākiran bhīmasenaṃ śaraiḥ saṃnataparvabhiḥ
Then the Kurus, surrounding Karna on all sides, covered Bhimasena with straight-jointed arrows.
तब कुरुओं ने कर्ण को चारों ओर से घेरकर भीमसेन को सीधे जोड़ वाले बाणों से ढँक दिया।
Verse 35
तान् बाणैः पञ्चविंशत्या साश्वान् राजन् नरर्षभान् ससूतान् भीमधनुषो भीमो निन्ये यमक्षयम्
tān bāṇaiḥ pañcaviṃśatyā sāśvān rājan nararṣabhān sasūtān bhīmadhanuṣo bhīmo ninye yamakṣayam
Those bulls among men, with their horses and charioteers, wielders of terrible bows, Bhima sent with twenty-five arrows to the abode of Yama, O king.
हे राजन्! भयंकर धनुषधारी उन नरर्षभों को, घोड़ों और सारथियों सहित, भीम ने पच्चीस बाणों से यमलोक पहुँचा दिया।
Verse 36
प्रापतन् स्यन्दनेभ्यस् ते सार्धं सूतैर् गतासवः चित्रपुष्पधरा भग्ना वातेनेव महाद्रुमाः
prāpatan syandanebhyas te sārdhaṃ sūtair gatāsavaḥ citrapuṣpadharā bhagnā vāteneva mahādrumāḥ
They fell from their chariots, together with their charioteers, lifeless, like great trees bearing bright blossoms, broken by the wind.
वे अपने सारथियों सहित प्राणहीन होकर रथों से वैसे गिर पड़े जैसे विचित्र पुष्पों से लदे महान वृक्ष वायु से टूटकर (गिरते हैं)।
Verse 37
तत्राद्भुतम् अपश्याम भीमसेनस्य विक्रमम् संवार्याधिरथिं बाणैर् यज् जघान तवात्मजान्
tatrādbhutam apaśyāma bhīmasenasya vikramam saṃvāryādhirathiṃ bāṇair yaj jaghāna tavātmajān
There we beheld the wonderful prowess of Bhimasena — that, warding off the son of Adhiratha with arrows, he slew your sons.
वहाँ हमने भीमसेन का अद्भुत पराक्रम देखा — कि अधिरथपुत्र (कर्ण) को बाणों से रोककर उसने आपके पुत्रों को मार डाला।
Verse 38
स वार्यमाणो भीमेन शितैर् बाणैः समन्ततः सूतपुत्रो महाराज भीमसेनम् अवैक्षत
sa vāryamāṇo bhīmena śitair bāṇaiḥ samantataḥ sūtaputro mahārāja bhīmasenam avaikṣata
Being warded off by Bhima with keen arrows on all sides, the charioteer's son, O great king, gazed at Bhimasena.
हे महाराज! भीम द्वारा चारों ओर से तीक्ष्ण बाणों से रोके जाते हुए सूतपुत्र (कर्ण) ने भीमसेन की ओर ताका।
Verse 39
तं भीमसेनः संरम्भात् क्रोधसंरक्तलोचनः विस्फार्य सुमहच् चापं मुहुः कर्णम् अवैक्षत
taṃ bhīmasenaḥ saṃrambhāt krodhasaṃraktalocanaḥ visphārya sumahac cāpaṃ muhuḥ karṇam avaikṣata
At him Bhimasena, in his fury, his eyes red with wrath, twanging his very great bow, gazed at Karna again and again.
उस (कर्ण) की ओर भीमसेन ने संरम्भ से, क्रोध से लाल नेत्रों से, अत्यंत विशाल धनुष खींचकर बार-बार कर्ण की ओर देखा।