Adhyaya 70

Verse 1

श्रीकृष्णागमनश्रवणहृष्टेन धृतराष्ट्रेण चक्षुष्मत्प्रशंसनपूर्वकं श्रीकृष्णनुणानुवर्णनम् ।। 1 ।। धृतराष्ट्र उवाच। चक्षुष्मतां वै स्पृहयामि सञ्जय द्रक्ष्यन्ति ये वासुदेवं समीपे। विभ्राजमानं वपुषा परेण प्रकाशयन्तं प्रदिशो दिशश्च ।। ।। इति श्रीमन्महाभारते उद्योगपर्वणि यानसन्धिपर्वणि सप्ततितमोऽध्यायः ।।

śrīkṛṣṇāgamanaśravaṇahṛṣṭena dhṛtarāṣṭreṇa cakṣuṣmatpraśaṃsanapūrvakaṃ śrīkṛṣṇanuṇānuvarṇanam || 1 || dhṛtarāṣṭra uvāca| cakṣuṣmatāṃ vai spṛhayāmi sañjaya drakṣyanti ye vāsudevaṃ samīpe| vibhrājamānaṃ vapuṣā pareṇa prakāśayantaṃ pradiśo diśaśca || || iti śrīmanmahābhārate udyogaparvaṇi yānasandhiparvaṇi saptatitamo'dhyāyaḥ ||

Verse 2

ईरयन्तं भारतीं भारताना- मभ्यर्चनीयां शङ्करीं सृञ्जयानाम्। बुभूषद्भिर्गर्हणीयामनिन्द्यां परासूनामग्रहणीयरूपाम् ।।

īrayantaṃ bhāratīṃ bhāratānā- mabhyarcanīyāṃ śaṅkarīṃ sṛñjayānām| bubhūṣadbhirgarhaṇīyāmanindyāṃ parāsūnāmagrahaṇīyarūpām ||

Verse 3

समुद्यन्तं सात्वतमेकवीरं प्रणेतारमृषभं यादवानाम्। निहन्तारं क्षोभणं शात्रवाणां मुञ्चन्तं च द्विषतां वै यशांसि ।।

samudyantaṃ sātvatamekavīraṃ praṇetāramṛṣabhaṃ yādavānām| nihantāraṃ kṣobhaṇaṃ śātravāṇāṃ muñcantaṃ ca dviṣatāṃ vai yaśāṃsi ||

Verse 4

द्रष्टारो हि कुरवस्तं समेता महात्मानं शब्रुहणं वरेण्यम् । ब्रुवन्तं वाचमनृशंसरूपां वृष्णिश्रेष्ठं मोहयन्तं मदीयान् ।।

draṣṭāro hi kuravastaṃ sametā mahātmānaṃ śabruhaṇaṃ vareṇyam | bruvantaṃ vācamanṛśaṃsarūpāṃ vṛṣṇiśreṣṭhaṃ mohayantaṃ madīyān ||

Verse 5

ऋषिं सनातनतभं विपश्चितं वाचःसमुद्रं कलशं यतीनाम्। अरिष्टनेमिं गरुडं सुपर्णं हरिं प्रजानां भुवनस्य धाम ।। चक्षुष्मतां भाग्याय स्पृहयामि ।।

ṛṣiṃ sanātanatabhaṃ vipaścitaṃ vācaḥsamudraṃ kalaśaṃ yatīnām| ariṣṭanemiṃ garuḍaṃ suparṇaṃ hariṃ prajānāṃ bhuvanasya dhāma || cakṣuṣmatāṃ bhāgyāya spṛhayāmi ||

Verse 6

सहस्रशीर्षं पुरुषं पुराण- मनादिमध्यान्तमनन्तकीर्तिम्। शुक्रस्य धातारमजं च नित्यं परं परेषां शरणं प्रपद्ये ।।

sahasraśīrṣaṃ puruṣaṃ purāṇa- manādimadhyāntamanantakīrtim| śukrasya dhātāramajaṃ ca nityaṃ paraṃ pareṣāṃ śaraṇaṃ prapadye ||

Verse 7

त्रैलोक्यनिर्माणकरं जनित्रं देवासुराणामथ नागरक्षसाम्। नराधिपानां विदुषां प्रधान- मिन्द्रानुजं तं शरणं प्रपद्ये ।। अरिष्टः अहिंसितः नेमिः पादो यस्य सः अरिष्टनेमिः ।।

trailokyanirmāṇakaraṃ janitraṃ devāsurāṇāmatha nāgarakṣasām| narādhipānāṃ viduṣāṃ pradhāna- mindrānujaṃ taṃ śaraṇaṃ prapadye || ariṣṭaḥ ahiṃsitaḥ nemiḥ pādo yasya saḥ ariṣṭanemiḥ ||