Adhyaya 145

Verse 1

कुन्त्या कर्णंप्रति तस्य सूर्यात्स्वस्मिन् जननकथनपूर्वकं पाण्डवैः सह संगमचोदना ।। कर्ण उवाच। राधेयोऽहमाधिरथिः कर्णस्त्वामभिवादये । प्राप्ता किमर्थं भवती ब्रूहि किं करवामि ते ।।

kuntyā karṇaṃprati tasya sūryātsvasmin jananakathanapūrvakaṃ pāṇḍavaiḥ saha saṃgamacodanā || karṇa uvāca| rādheyo'hamādhirathiḥ karṇastvāmabhivādaye | prāptā kimarthaṃ bhavatī brūhi kiṃ karavāmi te ||

Verse 2

कुन्त्युवाच। कौन्तेयस्त्वं न राधेयो न तवाधिरथः पिता। नासि सूतकुले जातः कर्ण तद्विद्धि मे वचः ।।

kuntyuvāca| kaunteyastvaṃ na rādheyo na tavādhirathaḥ pitā| nāsi sūtakule jātaḥ karṇa tadviddhi me vacaḥ ||

Verse 3

कानीनस्त्वं मया जातः पूर्वजः कुक्षिणा धृतः । कुन्तिराजस्य भवने पार्थस्त्वमसि पुत्रक ।।

kānīnastvaṃ mayā jātaḥ pūrvajaḥ kukṣiṇā dhṛtaḥ | kuntirājasya bhavane pārthastvamasi putraka ||

Verse 4

प्रकाशकर्मा तपनो योऽयं देवो विरोचनः । अजीजनत्त्वां मय्येष कर्ण शस्त्रभृतां वरम् ।।

prakāśakarmā tapano yo'yaṃ devo virocanaḥ | ajījanattvāṃ mayyeṣa karṇa śastrabhṛtāṃ varam ||

Verse 5

कुण्डली बद्धकवचो देवगर्भः श्रिया वृतः । जातस्त्वमसि दुर्धर्ष मया पुत्र पितुर्गृहे ।।

kuṇḍalī baddhakavaco devagarbhaḥ śriyā vṛtaḥ | jātastvamasi durdharṣa mayā putra piturgṛhe ||

Verse 6

स त्वं भ्रातॄनसंबुद्ध्य मोहद्यदुपसेवसे । धार्तराष्ट्रान्न तद्युक्तं त्वयि पुत्र विशेषतः ।।

sa tvaṃ bhrātṝnasaṃbuddhya mohadyadupasevase | dhārtarāṣṭrānna tadyuktaṃ tvayi putra viśeṣataḥ ||

Verse 7

एतद्धर्मफलं पुत्र नराणां धर्मनिश्चये । यत्तुष्यन्त्यस्य पितरो माता चाप्येकदर्शिनी ।। ।। इति श्रीमन्महाभारते उद्योगपर्वणि भगवद्यानपर्वणि पञ्चचत्वारिंशदधिकशततमोऽध्यायः ।।

etaddharmaphalaṃ putra narāṇāṃ dharmaniścaye | yattuṣyantyasya pitaro mātā cāpyekadarśinī || || iti śrīmanmahābhārate udyogaparvaṇi bhagavadyānaparvaṇi pañcacatvāriṃśadadhikaśatatamo'dhyāyaḥ ||

Verse 8

अर्जुनेनार्जितां पूर्वं हृतां लोभादसाधुभिः । आच्छिद्य धार्तराष्ट्रेभ्यो भुङ्क्ष यौधिष्ठिरीं श्रियम् ।।

arjunenārjitāṃ pūrvaṃ hṛtāṃ lobhādasādhubhiḥ | ācchidya dhārtarāṣṭrebhyo bhuṅkṣa yaudhiṣṭhirīṃ śriyam ||

Verse 9

अद्य पश्यन्तु कुरवः कर्णार्जुनसमागमम् । सौभ्रात्रेण समालक्ष्य संनमन्तामसाधवः ।

adya paśyantu kuravaḥ karṇārjunasamāgamam | saubhrātreṇa samālakṣya saṃnamantāmasādhavaḥ |

Verse 10

कर्णार्जुनौ वै भवतां यथा रामजनार्दनौ । असाध्यं किं नु लोके स्याद्युवयोः संहितात्मनोः ।।

karṇārjunau vai bhavatāṃ yathā rāmajanārdanau | asādhyaṃ kiṃ nu loke syādyuvayoḥ saṃhitātmanoḥ ||

Verse 11

कर्ण शोभिष्यसे नूनं पञ्चमिर्भ्रातृभिर्वृतः। देवैः परिवृतो ब्रह्मा वेद्यामिव महाध्वरे ।।

karṇa śobhiṣyase nūnaṃ pañcamirbhrātṛbhirvṛtaḥ| devaiḥ parivṛto brahmā vedyāmiva mahādhvare ||

Verse 12

उपपद्यो गुणैः सर्वैर्ज्येष्ठः श्रेष्ठेषु बन्धुषु । सूतपुत्रेति मा शब्दः पार्थस्त्वमसि वीर्यवान् ।।

upapadyo guṇaiḥ sarvairjyeṣṭhaḥ śreṣṭheṣu bandhuṣu | sūtaputreti mā śabdaḥ pārthastvamasi vīryavān ||