Adhyaya 57

Verse 1

अर्जुनस्य भीष्मद्रोणादिभिः सह युद्धम् ।। 1 ।। अर्जुनेन कर्णस्य पराभवः ।। 2 ।। वैशंपायन उवाच। अश्वत्थामा ततस्तत्र कर्णं संप्रेक्ष्य वीर्यवान्। उवाच स्मयमानोऽसौ सूतपुत्रमरिन्दमम् ।।

arjunasya bhīṣmadroṇādibhiḥ saha yuddham || 1 || arjunena karṇasya parābhavaḥ || 2 || vaiśaṃpāyana uvāca| aśvatthāmā tatastatra karṇaṃ saṃprekṣya vīryavān| uvāca smayamāno'sau sūtaputramarindamam ||

Verse 2

कर्ण यस्त्वं सभामध्ये बह्वबद्धं विकत्थसे। न मे युधि समोऽस्तीति तदिदं प्रत्युपस्थितम् ।।

karṇa yastvaṃ sabhāmadhye bahvabaddhaṃ vikatthase| na me yudhi samo'stīti tadidaṃ pratyupasthitam ||

Verse 3

एषोऽन्तक इव क्रुद्धः सर्वभूतावमर्दनः । संग्रामशिरसो मध्ये दृम्भते केसरी यथा ।।

eṣo'ntaka iva kruddhaḥ sarvabhūtāvamardanaḥ | saṃgrāmaśiraso madhye dṛmbhate kesarī yathā ||

Verse 4

शूरोसि यदि संग्रामे दर्शयस्व सभां विना ।।

śūrosi yadi saṃgrāme darśayasva sabhāṃ vinā ||

Verse 5

यद्यशक्तोसि संग्रामे पार्थेनाद्भुतकर्मणा। पुनरेव सभां गत्वा धार्तराष्ट्रेण धीमता। मातुलं परिगृह्याशु मन्त्रयस्व यथासुखम् ।।

yadyaśaktosi saṃgrāme pārthenādbhutakarmaṇā| punareva sabhāṃ gatvā dhārtarāṣṭreṇa dhīmatā| mātulaṃ parigṛhyāśu mantrayasva yathāsukham ||

Verse 6

वैशंपायन उवाच। एवमुक्तस्तथा कर्णः क्रोधादुद्‌वृत्य लोचने। द्रोणपुत्रमिदं वाक्यमुवाच कुरुसन्निधौ ।।

vaiśaṃpāyana uvāca| evamuktastathā karṇaḥ krodhādud‌vṛtya locane| droṇaputramidaṃ vākyamuvāca kurusannidhau ||

Verse 7

नाहं बिभेमि बीभत्सोर्न कृष्णाद्देवकीसुतात् । पाण्डवेभ्योपि सर्वेभ्यः क्षत्रधर्ममनुव्रतः ।।

nāhaṃ bibhemi bībhatsorna kṛṣṇāddevakīsutāt | pāṇḍavebhyopi sarvebhyaḥ kṣatradharmamanuvrataḥ ||

Verse 8

सत्वाधिकानां पुंसां तु धनुर्वेदोपजीविनाम् । गर्जतां जायते दर्पः स्वरश्च न विषीदति ।।

satvādhikānāṃ puṃsāṃ tu dhanurvedopajīvinām | garjatāṃ jāyate darpaḥ svaraśca na viṣīdati ||

Verse 9

पश्यत्वाचार्यपुत्रो मामर्जुनेनातिरंहसा । युध्यमानं सुसंयुक्तं जयो वै मय्यवस्थितः ।।

paśyatvācāryaputro māmarjunenātiraṃhasā | yudhyamānaṃ susaṃyuktaṃ jayo vai mayyavasthitaḥ ||

Verse 10

वैशंपायन उवाच। ततः प्रहस्य बीभत्सुः कौन्तेयः श्वेतवाहनः। दिव्यमस्त्रं विकुर्वाणः प्रत्ययाद्रथिसत्तमः ।।

vaiśaṃpāyana uvāca| tataḥ prahasya bībhatsuḥ kaunteyaḥ śvetavāhanaḥ| divyamastraṃ vikurvāṇaḥ pratyayādrathisattamaḥ ||

Verse 11

महात्मानं मन्दबुद्धिर्निश्वसन्धृतराष्ट्रजः। उवाच स महाराज राजा दुर्योधनस्तदा ।।

mahātmānaṃ mandabuddhirniśvasandhṛtarāṣṭrajaḥ| uvāca sa mahārāja rājā duryodhanastadā ||

Verse 12

न विद्मो ह्यर्जुनं तत्र वसन्तं मत्स्यवेश्मनि । तेनेदं कर्ण मत्स्यानामग्रहीष्म धनं बहु ।।

na vidmo hyarjunaṃ tatra vasantaṃ matsyaveśmani | tenedaṃ karṇa matsyānāmagrahīṣma dhanaṃ bahu ||

Verse 13

एवं चेत्तर्हि गच्छामो विसृजन्तो धनं बहु । अयशो नातिवर्तेत लोकयोरुभयोरपि ।।

evaṃ cettarhi gacchāmo visṛjanto dhanaṃ bahu | ayaśo nātivarteta lokayorubhayorapi ||

Verse 14

किं च युद्धात्परं नास्ति क्षत्रियाणां सुखावहम्। तस्मात्पार्थेन संग्रामं कुर्महे न पलायनम् ।।

kiṃ ca yuddhātparaṃ nāsti kṣatriyāṇāṃ sukhāvaham| tasmātpārthena saṃgrāmaṃ kurmahe na palāyanam ||

Verse 15

एतावदुक्त्वा राजा वै ह्यभियानमियेष सः। तथा दशसहस्राणि वीराणां हि धनुष्मताम् । अभ्यद्रवंस्तदा पार्थं शलभा इव पावकम् ।।

etāvaduktvā rājā vai hyabhiyānamiyeṣa saḥ| tathā daśasahasrāṇi vīrāṇāṃ hi dhanuṣmatām | abhyadravaṃstadā pārthaṃ śalabhā iva pāvakam ||

Verse 16

वर्मिता वाजिनस्तत्र संभृताश्च पदातिभिः । भीमरूपाश्च मातङ्गास्तोमराङ्कुशपाणिभिः ।

varmitā vājinastatra saṃbhṛtāśca padātibhiḥ | bhīmarūpāśca mātaṅgāstomarāṅkuśapāṇibhiḥ |

Verse 17

अधिष्ठिताः सुसंयत्तैर्हस्तिशिक्षाविशारदैः। अभ्यद्रवन्सुसंक्रुद्धाश्चापहस्तोद्यतायुधाः ।।

adhiṣṭhitāḥ susaṃyattairhastiśikṣāviśāradaiḥ| abhyadravansusaṃkruddhāścāpahastodyatāyudhāḥ ||

Verse 18

पञ्च चैनं रथोदग्रास्त्वरिताः पर्यवारयन्। द्रोणो भीष्मश्च कर्णश्च कुरुराजश्च वीर्यवान् ।।

pañca cainaṃ rathodagrāstvaritāḥ paryavārayan| droṇo bhīṣmaśca karṇaśca kururājaśca vīryavān ||

Verse 19

अश्वत्थामा महाबाहुर्धनुर्वेदपरायणः। इषूंश्च सम्यगस्यन्तो जीमूता इव वार्षिकाः ।।

aśvatthāmā mahābāhurdhanurvedaparāyaṇaḥ| iṣūṃśca samyagasyanto jīmūtā iva vārṣikāḥ ||

Verse 20

ते लाभमिव मन्वानाः प्रत्यगृह्णन्धनंजयम्। शरौघानभिवर्षन्तो नादयन्तो दिशो दश ।।

te lābhamiva manvānāḥ pratyagṛhṇandhanaṃjayam| śaraughānabhivarṣanto nādayanto diśo daśa ||

Verse 21

ततः प्रहस्य बीभत्सुः कौन्तेयः श्वेतवाहनः। दिव्यमस्त्रं प्रकुर्वाणः प्रत्ययाद्रथिसत्तमान् ।।

tataḥ prahasya bībhatsuḥ kaunteyaḥ śvetavāhanaḥ| divyamastraṃ prakurvāṇaḥ pratyayādrathisattamān ||

Verse 22

यथा रश्मिभिरादित्यः प्रच्छादयति मेदिनीम्। तथा गाण्डीवनिर्मुक्तैः शरैराच्छादयद्दिशः ।।

yathā raśmibhirādityaḥ pracchādayati medinīm| tathā gāṇḍīvanirmuktaiḥ śarairācchādayaddiśaḥ ||

Verse 23

न रथानां न चाश्वानां न ध्वजानां न वर्मिणाम्। अतिविद्धैः शितैर्बाणैरासीदद्व्यङ्गुलिरन्तरम् ।।

na rathānāṃ na cāśvānāṃ na dhvajānāṃ na varmiṇām| atividdhaiḥ śitairbāṇairāsīdadvyaṅgulirantaram ||

Verse 24

दैवयोगाद्धि पार्थस्य हयानामुत्तरस्य च। शिक्षाबलोपपन्नत्वादस्त्राणां वै परिक्रमात्। ध्वजगाण्डीवयोश्चापि दैव्या शक्त्या च मायया ।।

daivayogāddhi pārthasya hayānāmuttarasya ca| śikṣābalopapannatvādastrāṇāṃ vai parikramāt| dhvajagāṇḍīvayoścāpi daivyā śaktyā ca māyayā ||

Verse 25

इतस्ततश्च संयाने दूरे वाऽप्यथवाऽन्तिके। दुर्गे विषमजाते वा स्थले निम्ने तथा क्षितौ। न च रुध्येद्गतिस्तस्य रथस्य मनसो यथा ।।

itastataśca saṃyāne dūre vā'pyathavā'ntike| durge viṣamajāte vā sthale nimne tathā kṣitau| na ca rudhyedgatistasya rathasya manaso yathā ||

Verse 26

समरेषु तु विद्वांसस्तस्य तांस्तान्परिक्रमान्। वीर्यमत्यद्भुतं दृष्ट्वा तथा पार्थस्य तद्बलम् । त्रेसुरेवं परे भीताः पराङ्मुखरथा अपि।

samareṣu tu vidvāṃsastasya tāṃstānparikramān| vīryamatyadbhutaṃ dṛṣṭvā tathā pārthasya tadbalam | tresurevaṃ pare bhītāḥ parāṅmukharathā api|

Verse 27

कालाग्निमिव बीभत्सुं निर्दहन्तमिव प्रजाः । नारयः प्रेक्षितुं शेकुर्ज्वलन्तमिव पावकम् ।।

kālāgnimiva bībhatsuṃ nirdahantamiva prajāḥ | nārayaḥ prekṣituṃ śekurjvalantamiva pāvakam ||

Verse 28

तानि भिन्नान्यनीकानि रेजुरर्जुनमार्गणैः। तिग्मांशोश्च घनाभ्राणि व्याप्तानीव गभस्तिभिः ।।

tāni bhinnānyanīkāni rejurarjunamārgaṇaiḥ| tigmāṃśośca ghanābhrāṇi vyāptānīva gabhastibhiḥ ||

Verse 29

अशोकाना वनानीव सञ्चितैः कुसुमैः शुभैः । पार्थः संरञ्जयामास रुधिरेणाकुलं बलम् ।।

aśokānā vanānīva sañcitaiḥ kusumaiḥ śubhaiḥ | pārthaḥ saṃrañjayāmāsa rudhireṇākulaṃ balam ||

Verse 30

सहस्रशोऽर्जुनशरैश्छिन्नान्युच्चावचानि च। छत्राणि च पताकाश्च खेऽभ्युवाह सदागतिः ।।

sahasraśo'rjunaśaraiśchinnānyuccāvacāni ca| chatrāṇi ca patākāśca khe'bhyuvāha sadāgatiḥ ||

Verse 31

ये ह्यर्जुनबलत्रस्ताः परिपेतुर्दिशो दश। रथात्तं देशमुत्सृज्य पार्थच्छिन्नयुगा हयाः ।।

ye hyarjunabalatrastāḥ paripeturdiśo daśa| rathāttaṃ deśamutsṛjya pārthacchinnayugā hayāḥ ||

Verse 32

निकृत्तपूर्वचरणास्ते निपेतुः शितैः शरैः। शिरोभिः प्रथमं जग्मुर्मेदिनीं जघनैर्हयाः ।।

nikṛttapūrvacaraṇāste nipetuḥ śitaiḥ śaraiḥ| śirobhiḥ prathamaṃ jagmurmedinīṃ jaghanairhayāḥ ||

Verse 33

चक्षुर्नासाविषाणेषु दन्तवेष्टेषु च द्विपान्। मर्मस्वन्येषु चाहत्य तथा निघ्नन्गजोत्तमाः ।।

cakṣurnāsāviṣāṇeṣu dantaveṣṭeṣu ca dvipān| marmasvanyeṣu cāhatya tathā nighnangajottamāḥ ||

Verse 34

कौरवाणां गजानां च शरीरैर्गतचेतसाम् । क्षणेन संवृता भूमिर्मेघैरिव नभस्थलम् ।।

kauravāṇāṃ gajānāṃ ca śarīrairgatacetasām | kṣaṇena saṃvṛtā bhūmirmeghairiva nabhasthalam ||

Verse 35

अस्त्रैर्दिव्यैर्महाबाहुरर्जुनः प्रहसन्निव । बडबामुखसंभूतः कालाग्निरिव संवृतः ।।

astrairdivyairmahābāhurarjunaḥ prahasanniva | baḍabāmukhasaṃbhūtaḥ kālāgniriva saṃvṛtaḥ ||

Verse 36

यथा युगान्तसमये सर्वं स्थावरजङ्गमम् । कालपक्वमशेषेण धक्ष्येदुग्रशिखः शिखी ।।

yathā yugāntasamaye sarvaṃ sthāvarajaṅgamam | kālapakvamaśeṣeṇa dhakṣyedugraśikhaḥ śikhī ||

Verse 37

तद्वत्पार्थोऽस्रतेजोभिर्धनुषो निस्वनेन च। दैवाद्वीर्याच्च बीभत्सुस्तस्मिन्दौर्योधने बले ।।

tadvatpārtho'sratejobhirdhanuṣo nisvanena ca| daivādvīryācca bībhatsustasmindauryodhane bale ||

Verse 38

रणे शक्तिममित्राणां प्रणीयोपनिनाय सः। चेष्टां प्रायेण भूतानां रात्रिः प्राणभृतामिव ।।

raṇe śaktimamitrāṇāṃ praṇīyopanināya saḥ| ceṣṭāṃ prāyeṇa bhūtānāṃ rātriḥ prāṇabhṛtāmiva ||

Verse 39

सोऽतीयात्सहसा शत्रून्सहसा तेऽभिपेदिरे । शीघ्रादूरं दृढामोघमस्त्रमस्यातिमानुषम् । दृष्ट्वा ते कौरवा भीता अतिमानुषविक्रमम् ।।

so'tīyātsahasā śatrūnsahasā te'bhipedire | śīghrādūraṃ dṛḍhāmoghamastramasyātimānuṣam | dṛṣṭvā te kauravā bhītā atimānuṣavikramam ||

Verse 40

खगपत्राभिसंवीतैः खाविष्टैः खगमैरिव। अर्जुनस्य खमावव्रे लोहितप्राणपैः खगैः ।।

khagapatrābhisaṃvītaiḥ khāviṣṭaiḥ khagamairiva| arjunasya khamāvavre lohitaprāṇapaiḥ khagaiḥ ||

Verse 41

अर्जुनेन विनिर्मुक्ताः शरा गाण्डीवधन्वना । तार्क्ष्यवेगा इवाकाशे ससञ्जुः परमर्मसु ।।

arjunena vinirmuktāḥ śarā gāṇḍīvadhanvanā | tārkṣyavegā ivākāśe sasañjuḥ paramarmasu ||

Verse 42

वर्माणि सारथिश्चैव हेमजालानि वाजिनाम् । किरीटं सूर्यसंकाशं वैयाघ्रमथ चर्म च ।।

varmāṇi sārathiścaiva hemajālāni vājinām | kirīṭaṃ sūryasaṃkāśaṃ vaiyāghramatha carma ca ||

Verse 43

ततः सर्वाणि गात्राणि रथस्य द्विषतां शरैः । नीहारेणेव भूतानि छन्नानीह चकाशिरे।।

tataḥ sarvāṇi gātrāṇi rathasya dviṣatāṃ śaraiḥ | nīhāreṇeva bhūtāni channānīha cakāśire||

Verse 44

सकृदेव न तं शेकुः कथमभ्यसितुं परे । अनभ्यस्तः पुनस्तैर्हि रथः सोभिपपात तान् ।।

sakṛdeva na taṃ śekuḥ kathamabhyasituṃ pare | anabhyastaḥ punastairhi rathaḥ sobhipapāta tān ||

Verse 45

तच्छरा द्विट्शरीरेषु यथा च न ससञ्जिरे । द्विधाऽनीकेषु बीभत्सोर्न ससञ्ज रथस्तथा ।।

taccharā dviṭśarīreṣu yathā ca na sasañjire | dvidhā'nīkeṣu bībhatsorna sasañja rathastathā ||

Verse 46

स तद्धि क्षोभयामास विगाह्यारिबलं रथी। अनन्तवेगो भुजगः क्रीडन्निव महार्णवे ।।

sa taddhi kṣobhayāmāsa vigāhyāribalaṃ rathī| anantavego bhujagaḥ krīḍanniva mahārṇave ||

Verse 47

अस्यतो नित्यमत्यर्थं सर्वघोषाधिकस्तथा । संनादः श्रूयते भूतैर्धनुषश्च किरीटिनः ।।

asyato nityamatyarthaṃ sarvaghoṣādhikastathā | saṃnādaḥ śrūyate bhūtairdhanuṣaśca kirīṭinaḥ ||

Verse 48

संच्छिन्नास्तत्र मातङ्गा बाणैरल्पान्तरान्तरैः। संस्यूतास्तत्र दृश्यन्ते मेघा इव गभस्तिभिः ।।

saṃcchinnāstatra mātaṅgā bāṇairalpāntarāntaraiḥ| saṃsyūtāstatra dṛśyante meghā iva gabhastibhiḥ ||

Verse 49

दिशोऽनुभ्रमतः सर्वा सव्यदक्षिणमस्यतः। सततं दृश्यते युद्धे सायकासनमण्डलम् ।।

diśo'nubhramataḥ sarvā savyadakṣiṇamasyataḥ| satataṃ dṛśyate yuddhe sāyakāsanamaṇḍalam ||

Verse 50

पतन्त्यरूपेषु यथा चक्षूंषि न कदाचन। नालक्ष्येषु शराः पेतुस्तस्य गाण्डीवधन्वनः ।।

patantyarūpeṣu yathā cakṣūṃṣi na kadācana| nālakṣyeṣu śarāḥ petustasya gāṇḍīvadhanvanaḥ ||

Verse 51

महागजसहस्रस्य युगपन्मृद्गतो वनम्। कौन्तेयरथमार्गस्तु रणे घोरतरोऽभवत् ।।

mahāgajasahasrasya yugapanmṛdgato vanam| kaunteyarathamārgastu raṇe ghorataro'bhavat ||

Verse 52

नूनं पार्थजयैषित्वाच्छक्रः सर्वामरैः सह। हन्त्यस्मानिति मन्यन्ते पार्थेनैवार्दिताः परे ।।

nūnaṃ pārthajayaiṣitvācchakraḥ sarvāmaraiḥ saha| hantyasmāniti manyante pārthenaivārditāḥ pare ||

Verse 53

घ्नन्तमत्यर्थमहितान्सव्यसाचिनमाहवे। कालमर्जुनरूपेण ग्रसन्तमिव च प्रजाः ।।

ghnantamatyarthamahitānsavyasācinamāhave| kālamarjunarūpeṇa grasantamiva ca prajāḥ ||

Verse 54

कुरुसेनाशरीराणि पार्थेनानाहतान्यपि । पेतुः पार्थहतानीव पार्थकर्मानुदर्शनात् ।।

kurusenāśarīrāṇi pārthenānāhatānyapi | petuḥ pārthahatānīva pārthakarmānudarśanāt ||

Verse 55

ओषधीनां शिरांसीव कालपक्तिसमन्वयात्। अवनेमुः कुरूणां हि शिरांस्यर्जुनजाद्भयात् ।।

oṣadhīnāṃ śirāṃsīva kālapaktisamanvayāt| avanemuḥ kurūṇāṃ hi śirāṃsyarjunajādbhayāt ||

Verse 56

चकार चार्जुनः क्रोधाद्विमुखान्रुषितानपि ।।

cakāra cārjunaḥ krodhādvimukhānruṣitānapi ||

Verse 57

अर्जुनेनापि भिन्नानि बलाग्नाणि पुनः क्वचित्। चक्रुर्लोहितधाराभिर्धरणीं लोहितोत्तराम् ।।

arjunenāpi bhinnāni balāgnāṇi punaḥ kvacit| cakrurlohitadhārābhirdharaṇīṃ lohitottarām ||

Verse 58

लोहितेनापि संपृक्तैः पांसुभिः पवनोद्धतैः । तेनैव च समुद्धूतैः सूक्ष्मैर्लोहितबिन्दुभिः ।।

lohitenāpi saṃpṛktaiḥ pāṃsubhiḥ pavanoddhataiḥ | tenaiva ca samuddhūtaiḥ sūkṣmairlohitabindubhiḥ ||

Verse 59

लोहितार्द्रैः प्रहरणैः प्रभग्ना लोहितोक्षिताः। लोहितेषु निमग्नास्ते निहताश्च किरीटिना ।।

lohitārdraiḥ praharaṇaiḥ prabhagnā lohitokṣitāḥ| lohiteṣu nimagnāste nihatāśca kirīṭinā ||

Verse 60

बभूवुर्लोहितास्तत्र भृशमादित्यरश्मयः। आकाशं तत्क्षणेनासीत्सन्ध्याभ्रमिव लोहितं ।।

babhūvurlohitāstatra bhṛśamādityaraśmayaḥ| ākāśaṃ tatkṣaṇenāsītsandhyābhramiva lohitaṃ ||

Verse 61

अप्यस्तं प्राप्य चादित्यो निवर्तेत न पाण्डवः। निवर्तन्ते न जित्वारिं नित्यजल्पविचक्षणाः ।।

apyastaṃ prāpya cādityo nivarteta na pāṇḍavaḥ| nivartante na jitvāriṃ nityajalpavicakṣaṇāḥ ||

Verse 62

तान्सर्वान्समरे शूरान्पौरुषे पर्यवस्थितान्। दिव्यैरस्त्रैरमोघात्मा सर्वानार्च्छद्धनुर्धरान् ।।

tānsarvānsamare śūrānpauruṣe paryavasthitān| divyairastrairamoghātmā sarvānārcchaddhanurdharān ||

Verse 63

स तु द्रोणं त्रिसप्तत्या नाराचानां समार्पयत्। अशीत्या शकुनिं चैव द्रौणिमप्याशु सप्तभिः ।।

sa tu droṇaṃ trisaptatyā nārācānāṃ samārpayat| aśītyā śakuniṃ caiva drauṇimapyāśu saptabhiḥ ||

Verse 64

दुःसहं दशभिर्बाणैरर्जुनः समविध्यत । दुश्यासनं द्वादशभिः कृपं शारद्वतं त्रिभिः। भीष्मं शान्तनवं षष्ट्या प्रत्यविध्यत्स्तनान्तरे ।।

duḥsahaṃ daśabhirbāṇairarjunaḥ samavidhyata | duśyāsanaṃ dvādaśabhiḥ kṛpaṃ śāradvataṃ tribhiḥ| bhīṣmaṃ śāntanavaṃ ṣaṣṭyā pratyavidhyatstanāntare ||

Verse 65

स कर्णं कर्णिनाऽविध्यत्पीतेन निशितेन च। वासविर्द्विषतां मध्ये विव्याध परमेषुणा ।।

sa karṇaṃ karṇinā'vidhyatpītena niśitena ca| vāsavirdviṣatāṃ madhye vivyādha parameṣuṇā ||

Verse 66

स कर्णं सतनुत्राणं निर्भिद्य निशितः शरः। अगच्छद्दानयन्भूमिं चोदितो दृढधन्वना ।।

sa karṇaṃ satanutrāṇaṃ nirbhidya niśitaḥ śaraḥ| agacchaddānayanbhūmiṃ codito dṛḍhadhanvanā ||

Verse 67

ततोऽस्य वाहान्व्यहनच्चतुर्भिश्चतुरः क्षुरैः । सारथेश्च शिरः कायादपाहरदरिन्दमः । अर्धचन्द्रेण चिच्छेद चापं तस्य करे स्थितम् ।।

tato'sya vāhānvyahanaccaturbhiścaturaḥ kṣuraiḥ | sāratheśca śiraḥ kāyādapāharadarindamaḥ | ardhacandreṇa ciccheda cāpaṃ tasya kare sthitam ||

Verse 68

तस्मिन्विद्धे महाभागे कर्णे सर्वास्त्रपारगे। हताश्वसूते विरथे ततोऽनीकमभज्यत ।।

tasminviddhe mahābhāge karṇe sarvāstrapārage| hatāśvasūte virathe tato'nīkamabhajyata ||