Adhyaya 64

Verse 1

भीष्मेण युधिष्ठिरम्प्रति नद्यादितीर्थानां तत्तन्नामविशेषनिर्देशेन तत्सेवनफलप्रतिपादकगौतमाङ्गिरःसंवादानुवादः।। 1 ।। युधिष्ठिर उवाच। तीर्थानां दर्शनं श्रेयः स्नानं च भरतर्षभ। श्रवणं च महाप्राज्ञ श्रोतुमिच्छामि तत्त्वतः।

bhīṣmeṇa yudhiṣṭhiramprati nadyāditīrthānāṃ tattannāmaviśeṣanirdeśena tatsevanaphalapratipādakagautamāṅgiraḥsaṃvādānuvādaḥ|| 1 || yudhiṣṭhira uvāca| tīrthānāṃ darśanaṃ śreyaḥ snānaṃ ca bharatarṣabha| śravaṇaṃ ca mahāprājña śrotumicchāmi tattvataḥ|

Verse 2

पृथिव्यां यानि तीर्थानि पुण्यानि भरतर्षभ। वक्तुमर्हसि मे तानि श्रोताऽस्मि नियतं प्रभो।।

pṛthivyāṃ yāni tīrthāni puṇyāni bharatarṣabha| vaktumarhasi me tāni śrotā'smi niyataṃ prabho||

Verse 3

भीष्म उवाच। इममङ्गिरसा प्रोक्तं तीर्थवंशं महाद्युते। श्रोतुमर्हसि भद्रं ते प्राप्स्यसे धर्ममुत्तमम्।। ।। इति श्रीमन्महाभारते अनुसासनपर्वणि दानधर्मपर्वणि चतुःषष्टितमोऽध्यायः।। 64 ।।

bhīṣma uvāca| imamaṅgirasā proktaṃ tīrthavaṃśaṃ mahādyute| śrotumarhasi bhadraṃ te prāpsyase dharmamuttamam|| || iti śrīmanmahābhārate anusāsanaparvaṇi dānadharmaparvaṇi catuḥṣaṣṭitamo'dhyāyaḥ|| 64 ||

Verse 4

तपोवनगतं विप्रमभिगम्य महामुनिम्। पप्रच्छाङ्गिरसं धीरं गौतमः संशितव्रतः।

tapovanagataṃ vipramabhigamya mahāmunim| papracchāṅgirasaṃ dhīraṃ gautamaḥ saṃśitavrataḥ|

Verse 5

अस्ति मे भगवन्कश्चित्तीर्थेभ्यो धर्मसंशयः। तत्सर्वं श्रोतुमिच्छामि तन्मे शंस महामुने।। तीर्थवंशं तीर्थसंघम्।।

asti me bhagavankaścittīrthebhyo dharmasaṃśayaḥ| tatsarvaṃ śrotumicchāmi tanme śaṃsa mahāmune|| tīrthavaṃśaṃ tīrthasaṃgham||

Verse 6

उपस्पृश्य फलं किं स्यात्तेषु तीर्थेषु वै मुने। प्रेत्यभावे महाप्राज्ञ तद्यथाऽस्ति तथा वद।। तीर्थेभ्यः तीर्थान्युद्दिश्य।।

upaspṛśya phalaṃ kiṃ syātteṣu tīrtheṣu vai mune| pretyabhāve mahāprājña tadyathā'sti tathā vada|| tīrthebhyaḥ tīrthānyuddiśya||

Verse 7

अङ्गिरा उवाच। सप्ताहं चन्द्रभागां वै वितस्तामूर्मिमालिनीम्। विगाह्य वै निराहारो निर्मलो मुनिवद्भवेत्।। प्रेत्यभावे जन्मान्तरे।।

aṅgirā uvāca| saptāhaṃ candrabhāgāṃ vai vitastāmūrmimālinīm| vigāhya vai nirāhāro nirmalo munivadbhavet|| pretyabhāve janmāntare||

Verse 8

काश्मीरमण्डले नद्यो याः पतन्ति महास्वनम्। ता नदीः सिन्धुमासाद्य शीलवान्स्वर्गमाप्नुयात्।। मुनिवद्भवेत् मुनीनां गतिं लभेतेत्यर्थः।।

kāśmīramaṇḍale nadyo yāḥ patanti mahāsvanam| tā nadīḥ sindhumāsādya śīlavānsvargamāpnuyāt|| munivadbhavet munīnāṃ gatiṃ labhetetyarthaḥ||

Verse 9

पुष्करं च प्रभासं च नैमिषं सागरोदकम्। देविकामिन्द्रमार्गं च स्वर्णबिन्दुं विगाह्य च।। सिंधुं समुद्रं पतन्तीत्यन्वयः।।

puṣkaraṃ ca prabhāsaṃ ca naimiṣaṃ sāgarodakam| devikāmindramārgaṃ ca svarṇabinduṃ vigāhya ca|| siṃdhuṃ samudraṃ patantītyanvayaḥ||

Verse 10

विबोध्यते विमानस्थः सोऽप्सरोभिरभिष्टुतः। हिरण्यबिन्दुमालक्ष्य प्रयतश्चाभिवाद्य च।।

vibodhyate vimānasthaḥ so'psarobhirabhiṣṭutaḥ| hiraṇyabindumālakṣya prayataścābhivādya ca||

Verse 11

कुशेशये च देवत्वं धूयते तस्य किल्बिषम्। इन्द्रतोयां समासाद्य गन्धमादनसन्निधौ।।

kuśeśaye ca devatvaṃ dhūyate tasya kilbiṣam| indratoyāṃ samāsādya gandhamādanasannidhau||

Verse 12

करतोयां कुरुङ्गे च त्रिरात्रोपोषितो नरः। अश्वमेधमवाप्नोति विगाह्य प्रयतः शुचिः।।

karatoyāṃ kuruṅge ca trirātropoṣito naraḥ| aśvamedhamavāpnoti vigāhya prayataḥ śuciḥ||

Verse 13

गङ्गाद्वारे कुशावर्ते बिल्वके नीलपर्वते। तथा कनखले स्नात्वा धूतपाप्मा दिवं व्रजेत्।।

gaṅgādvāre kuśāvarte bilvake nīlaparvate| tathā kanakhale snātvā dhūtapāpmā divaṃ vrajet||

Verse 14

अपां ह्रद उपस्पृश्य वाजिमेधफलं लभेत्। ब्रह्मचारी जितक्रोधः सत्यसन्धस्त्वहिंसकः।।

apāṃ hrada upaspṛśya vājimedhaphalaṃ labhet| brahmacārī jitakrodhaḥ satyasandhastvahiṃsakaḥ||

Verse 15

यत्र भागीरथी गङ्गा वहते दिशमुत्तरम्। महेश्वरस्य त्रिस्थाने यो नरस्त्वभिषिच्यते।।

yatra bhāgīrathī gaṅgā vahate diśamuttaram| maheśvarasya tristhāne yo narastvabhiṣicyate||

Verse 16

एकमासं निराहारः स पश्यति हि देवताः। सप्तगङ्गे त्रिगङ्गे च इन्द्रमार्गे च तर्पयन्।।

ekamāsaṃ nirāhāraḥ sa paśyati hi devatāḥ| saptagaṅge trigaṅge ca indramārge ca tarpayan||

Verse 17

अर्थान्वै लभते भोक्तुं यो नरो जायते पुनः। महाश्रम उपस्पृश्य योऽग्निहोत्रपरः शुचिः।।

arthānvai labhate bhoktuṃ yo naro jāyate punaḥ| mahāśrama upaspṛśya yo'gnihotraparaḥ śuciḥ||

Verse 18

एकमासं निराहारः सिद्धिं मासेन स व्रजेत्। महाह्रद उपस्पृश्य भृगुतुङ्गे त्वलोलुपः।।

ekamāsaṃ nirāhāraḥ siddhiṃ māsena sa vrajet| mahāhrada upaspṛśya bhṛgutuṅge tvalolupaḥ||

Verse 19

त्रिरात्रोपोषितो भूत्वा मुच्यते ब्रह्महत्यया। कन्याकूप उपस्पृश्य बलाकायां कृतोदकः।।

trirātropoṣito bhūtvā mucyate brahmahatyayā| kanyākūpa upaspṛśya balākāyāṃ kṛtodakaḥ||

Verse 20

देवेषु लभते कीर्तिं यशसा च विराजते।।

deveṣu labhate kīrtiṃ yaśasā ca virājate||

Verse 21

देविकायामुपस्पृश्य तथा सुन्दरिकाह्रदे। अश्विन्यां रूपवर्चस्कं प्रेत्य वै लभते नरः।। स्वर्गबिन्दुं विगाह्येति थ.ध. पाठः।।

devikāyāmupaspṛśya tathā sundarikāhrade| aśvinyāṃ rūpavarcaskaṃ pretya vai labhate naraḥ|| svargabinduṃ vigāhyeti tha.dha. pāṭhaḥ||

Verse 22

महागङ्गामुपस्पृश्य कृत्तिकाङ्गारके तथा। पक्षमेकं निराहारः स्वर्गमाप्नोति निर्मलः।।

mahāgaṅgāmupaspṛśya kṛttikāṅgārake tathā| pakṣamekaṃ nirāhāraḥ svargamāpnoti nirmalaḥ||

Verse 23

वैमानिक उपस्पृश्य किङ्किणीकाश्रमे तथा। निवासेऽप्सरसां दिव्ये कामचारी महीयते।।

vaimānika upaspṛśya kiṅkiṇīkāśrame tathā| nivāse'psarasāṃ divye kāmacārī mahīyate||

Verse 24

कालिकाश्रममासाद्य विपाशायां कृतोदकः। ब्रह्मचारी जितक्रोधस्त्रिरात्रं मुच्यते भवात्।।

kālikāśramamāsādya vipāśāyāṃ kṛtodakaḥ| brahmacārī jitakrodhastrirātraṃ mucyate bhavāt||

Verse 25

आश्रमे कृत्तिकानां तु स्नात्वा यस्तर्पयेत्पितॄन्। तोषयित्वा महादेवं निर्मलः स्वर्गमाप्नुयात्।।

āśrame kṛttikānāṃ tu snātvā yastarpayetpitṝn| toṣayitvā mahādevaṃ nirmalaḥ svargamāpnuyāt||

Verse 26

महाकूपमुपस्पृश्य त्रिरात्रोपोषितः शुचिः। त्रसानां स्थावराणां च द्विपदानां भयं त्यजेत्।। रूपवर्चसोः समाहारः रूपवर्चस्कम्। वर्चस्तेजः।।

mahākūpamupaspṛśya trirātropoṣitaḥ śuciḥ| trasānāṃ sthāvarāṇāṃ ca dvipadānāṃ bhayaṃ tyajet|| rūpavarcasoḥ samāhāraḥ rūpavarcaskam| varcastejaḥ||

Verse 27

देवदारुवने स्नात्वा धूतपाप्मा कृतोदकः। देवशब्दमवाप्नोति सप्तरात्रोषितः शुचिः।।

devadāruvane snātvā dhūtapāpmā kṛtodakaḥ| devaśabdamavāpnoti saptarātroṣitaḥ śuciḥ||

Verse 28

शरस्तम्बे कुशस्तम्बे द्रोणशर्मपदे तथा। अपांप्रपतनासेवी सेव्यते सोप्सरोगणैः।।

śarastambe kuśastambe droṇaśarmapade tathā| apāṃprapatanāsevī sevyate sopsarogaṇaiḥ||

Verse 29

चित्रकूटे जनस्थाने तथा मन्दाकिनीजले। विगाह्य वै निराहारो राजलक्ष्म्या निषेव्यते।।

citrakūṭe janasthāne tathā mandākinījale| vigāhya vai nirāhāro rājalakṣmyā niṣevyate||

Verse 30

श्यामायास्त्वाश्रमं गत्वा उषित्वा चाभिषिच्य च। एकपक्षं निराहारस्त्वन्तर्धानफलं लभेत्।। त्रसानां जङ्गमानाम्।।

śyāmāyāstvāśramaṃ gatvā uṣitvā cābhiṣicya ca| ekapakṣaṃ nirāhārastvantardhānaphalaṃ labhet|| trasānāṃ jaṅgamānām||

Verse 31

कौशिकीं तु समासाद्य वायुभक्षस्त्वलोलुपः। एकविंशतिरात्रेण स्वर्गमारोहते नरः।।

kauśikīṃ tu samāsādya vāyubhakṣastvalolupaḥ| ekaviṃśatirātreṇa svargamārohate naraḥ||

Verse 32

मतङ्गवाप्यां यः स्नायादेकरात्रेण सिध्यति। विगाहति ह्यनालम्बमन्धकं वै सनातनम्।।

mataṅgavāpyāṃ yaḥ snāyādekarātreṇa sidhyati| vigāhati hyanālambamandhakaṃ vai sanātanam||

Verse 33

नैमिषे स्वर्गतीर्थे च उपस्पृश्य जितेन्द्रियः। फलं पुरुषमेधस्य लभेन्मासं कृतोदकः।।

naimiṣe svargatīrthe ca upaspṛśya jitendriyaḥ| phalaṃ puruṣamedhasya labhenmāsaṃ kṛtodakaḥ||

Verse 34

गङ्गाह्रद उपस्पृस्य तथा चैवोत्पलावने। अश्वमेघमवाप्नोति तत्र मासं कृतोदकः।।

gaṅgāhrada upaspṛsya tathā caivotpalāvane| aśvameghamavāpnoti tatra māsaṃ kṛtodakaḥ||

Verse 35

गङ्गायमुनयोस्तीर्थे तथा कालञ्जरे गिरौ। दशाश्वमेधानाप्नोति तत्र मासं कृतोदकः।। अन्तर्धानफलं गन्धर्वादिभोगम्।।

gaṅgāyamunayostīrthe tathā kālañjare girau| daśāśvamedhānāpnoti tatra māsaṃ kṛtodakaḥ|| antardhānaphalaṃ gandharvādibhogam||

Verse 36

यष्टिह्रद उपस्पृश्य चान्नदानाद्विशिष्यते।।

yaṣṭihrada upaspṛśya cānnadānādviśiṣyate||

Verse 37

दशतीर्थसहस्राणि तिस्रः कोट्यस्तथाऽपराः। समागच्छन्ति माघ्यां तु प्रयागे भरतर्षभ।। कालाञ्जने गिराविति थ.ध.पाठः।।

daśatīrthasahasrāṇi tisraḥ koṭyastathā'parāḥ| samāgacchanti māghyāṃ tu prayāge bharatarṣabha|| kālāñjane girāviti tha.dha.pāṭhaḥ||

Verse 38

माघमासं प्रयागे तु नियतः संशितव्रतः। स्नात्वा तु भरतश्रेष्ठ निर्मलः स्वर्गमाप्नुयात्।।

māghamāsaṃ prayāge tu niyataḥ saṃśitavrataḥ| snātvā tu bharataśreṣṭha nirmalaḥ svargamāpnuyāt||

Verse 39

मरुद्गण उपस्पृश्य पितॄणामाश्रमे शुचिः। वैवस्वतस्य तीर्थे च तीर्थभूतो भवेन्नरः।।

marudgaṇa upaspṛśya pitṝṇāmāśrame śuciḥ| vaivasvatasya tīrthe ca tīrthabhūto bhavennaraḥ||

Verse 40

तथा ब्रह्मसरो गत्वा भागीरथ्यां कृतोदकः। एकमासं निराहारः सोमलोकमवाप्नुयात्।।

tathā brahmasaro gatvā bhāgīrathyāṃ kṛtodakaḥ| ekamāsaṃ nirāhāraḥ somalokamavāpnuyāt||

Verse 41

उत्पातके नरः स्नात्वा अष्टावक्रे कृतोदकः। द्वादशाहं निराहारो नरमेधफलं लभेत्।।

utpātake naraḥ snātvā aṣṭāvakre kṛtodakaḥ| dvādaśāhaṃ nirāhāro naramedhaphalaṃ labhet||

Verse 42

अश्मपृष्ठे गयायां च निरविन्दे च पर्वते। तृतीयां क्रौञ्चपद्यां च ब्रह्महत्यां विशुध्यते

aśmapṛṣṭhe gayāyāṃ ca niravinde ca parvate| tṛtīyāṃ krauñcapadyāṃ ca brahmahatyāṃ viśudhyate

Verse 43

कलविङ्क उपस्पृश्य विद्याच्च बहुशो जलम्। अग्नेः पुरे नरः स्नात्वा अग्निकन्यापुरे वसेत्।। समागच्छन्त्यगावास्यामिति थ.पाठ।।

kalaviṅka upaspṛśya vidyācca bahuśo jalam| agneḥ pure naraḥ snātvā agnikanyāpure vaset|| samāgacchantyagāvāsyāmiti tha.pāṭha||

Verse 44

करवीरपुरे स्नात्वा विशालायां कृतोदकः। देवह्रद उपस्पृश्य ब्रह्मभूतो विराजते।।

karavīrapure snātvā viśālāyāṃ kṛtodakaḥ| devahrada upaspṛśya brahmabhūto virājate||

Verse 45

पुनरावर्तनन्दां च महानन्दां च सेव्य वै। नन्दने सेव्यते दान्तस्त्वप्सरोभिरहिंसकः।।

punarāvartanandāṃ ca mahānandāṃ ca sevya vai| nandane sevyate dāntastvapsarobhirahiṃsakaḥ||

Verse 46

उर्वशीं कृत्तिकायोगे गत्वा चैव समाहितः। लौहित्ये विधिवत्स्नात्वा पुण्डरीकफलं लभेत्।।

urvaśīṃ kṛttikāyoge gatvā caiva samāhitaḥ| lauhitye vidhivatsnātvā puṇḍarīkaphalaṃ labhet||

Verse 47

रामह्रद उपस्पृश्य विपाशायां कृतोदकः। द्वादशाहं निराहारः कल्मषाद्विप्रमुच्यते।।

rāmahrada upaspṛśya vipāśāyāṃ kṛtodakaḥ| dvādaśāhaṃ nirāhāraḥ kalmaṣādvipramucyate||

Verse 48

महाह्रद उपस्पृश्य शुद्धेन मनसा नरः। एकमासं निराहारो जमदग्निगतिं लभेत्।।

mahāhrada upaspṛśya śuddhena manasā naraḥ| ekamāsaṃ nirāhāro jamadagnigatiṃ labhet||

Verse 49

विन्ध्ये संताप्य चात्मानं सत्यसन्धस्त्वहिंसकः। विनयात्तप आस्थाय मासेनैकेन सिध्यति।।

vindhye saṃtāpya cātmānaṃ satyasandhastvahiṃsakaḥ| vinayāttapa āsthāya māsenaikena sidhyati||

Verse 50

मुण्डे ब्रह्मगवा चैव निरिचिं देवपर्वतम्। देवह्रदमुपस्पृश्य ब्रह्मभूतो विराजते। कुमारपदमास्थाय मासेनैकेन शुध्यति।।

muṇḍe brahmagavā caiva niriciṃ devaparvatam| devahradamupaspṛśya brahmabhūto virājate| kumārapadamāsthāya māsenaikena śudhyati||

Verse 51

नर्मदायामुपस्पृश्य तता शूर्पारकोदके। एकपक्षं निराहारो राजपुत्रो विधीयते।।

narmadāyāmupaspṛśya tatā śūrpārakodake| ekapakṣaṃ nirāhāro rājaputro vidhīyate||

Verse 52

जम्बूमार्गे त्रिभिर्मासैः संयतः सुसमाहितः। अहोरात्रेण चैकेन सिद्धिं समधिगच्छति।।

jambūmārge tribhirmāsaiḥ saṃyataḥ susamāhitaḥ| ahorātreṇa caikena siddhiṃ samadhigacchati||

Verse 53

कोकामुखे विगाह्याथ गत्वा चाञ्जलिकाश्रमम्। शाकभक्षश्चीरवासाः कुमारीर्विन्दते दश।।

kokāmukhe vigāhyātha gatvā cāñjalikāśramam| śākabhakṣaścīravāsāḥ kumārīrvindate daśa||

Verse 55

वैवस्वतस्य सदनं न स गच्छेत्कदाचन। प्रभासे त्वेकरात्रेण अमावास्यां ममाहितः। सिद्ध्यते तु महाबाहो यो नरो जायतेऽमरः।।

vaivasvatasya sadanaṃ na sa gacchetkadācana| prabhāse tvekarātreṇa amāvāsyāṃ mamāhitaḥ| siddhyate tu mahābāho yo naro jāyate'maraḥ||

Verse 56

उज्जानक उपस्पृस्य आर्ष्टिषेणस्य चाश्रमे। पिङ्गायाश्चाश्रमे स्नात्वा सर्वपापैः प्रमुच्यते।।

ujjānaka upaspṛsya ārṣṭiṣeṇasya cāśrame| piṅgāyāścāśrame snātvā sarvapāpaiḥ pramucyate||

Verse 57

कुल्यायां समुपस्पृश्य जप्त्वा चैवाघमर्षणम्। अश्वमेधमवाप्नोति त्रिरात्रोपोषितो नरः।।

kulyāyāṃ samupaspṛśya japtvā caivāghamarṣaṇam| aśvamedhamavāpnoti trirātropoṣito naraḥ||

Verse 58

पिण्डारक उपस्पृश्य एकरात्रोषितो नरः। अग्निष्टोममवाप्नोति प्रभातां शर्वरीं शुचिः।।

piṇḍāraka upaspṛśya ekarātroṣito naraḥ| agniṣṭomamavāpnoti prabhātāṃ śarvarīṃ śuciḥ||

Verse 59

तथा ब्रह्मसरो गत्वा धर्मारण्योपशोभितम्। पुण्डरीकमवाप्नोति उपस्पृश्य नरः शुचिः।।

tathā brahmasaro gatvā dharmāraṇyopaśobhitam| puṇḍarīkamavāpnoti upaspṛśya naraḥ śuciḥ||

Verse 60

मैनाके पर्वते स्नात्वा तथा सन्ध्यामुपास्य च। कामं जित्वा च वै मासं सर्वयज्ञफलं लभेत्।।

maināke parvate snātvā tathā sandhyāmupāsya ca| kāmaṃ jitvā ca vai māsaṃ sarvayajñaphalaṃ labhet||

Verse 61

कालोदकं नन्दिकुण्डं तथा चोत्तरमानसम्। अभ्येत्य योजनशताद्भूणहा विप्रमुच्यते।।

kālodakaṃ nandikuṇḍaṃ tathā cottaramānasam| abhyetya yojanaśatādbhūṇahā vipramucyate||

Verse 62

नन्दीश्वरस्य मूर्ति तु दृष्ट्वा मुच्येत किल्बिषैः। स्वर्गमार्गे नरः स्नात्वा ब्रह्मलोकं स गच्छति।।

nandīśvarasya mūrti tu dṛṣṭvā mucyeta kilbiṣaiḥ| svargamārge naraḥ snātvā brahmalokaṃ sa gacchati||

Verse 63

विख्यातो हिमवान्पुण्यः शंकरश्वशुरो गिरिः। आकरः सर्वरत्नानां सिद्धचारणसेवितः।।

vikhyāto himavānpuṇyaḥ śaṃkaraśvaśuro giriḥ| ākaraḥ sarvaratnānāṃ siddhacāraṇasevitaḥ||

Verse 64

दर्शनाद्गमनात्पूतो भवेदनशनादपि। शरीरमुत्सृजेत्तत्र विधिपूर्वमनाशके।।

darśanādgamanātpūto bhavedanaśanādapi| śarīramutsṛjettatra vidhipūrvamanāśake||

Verse 65

अध्रुवं जीवितं ज्ञात्वा यो वै वेदान्तगो द्विजः। अभ्यर्च्य देवतास्तत्र नमस्कृत्य मुनींस्तथा।

adhruvaṃ jīvitaṃ jñātvā yo vai vedāntago dvijaḥ| abhyarcya devatāstatra namaskṛtya munīṃstathā|

Verse 66

ततः क्रोधं च लोभं च यो जित्वा तीर्थमावसेत्। न तेन किञ्चिन्न प्राप्तं तीर्थाभिगमनाद्भवेत्।।

tataḥ krodhaṃ ca lobhaṃ ca yo jitvā tīrthamāvaset| na tena kiñcinna prāptaṃ tīrthābhigamanādbhavet||

Verse 67

यान्यगम्यानि तीर्थानि दुर्गाणि विषमाणि च। मनसा तानि गम्यानि सर्वतीर्थसमीक्षया।।

yānyagamyāni tīrthāni durgāṇi viṣamāṇi ca| manasā tāni gamyāni sarvatīrthasamīkṣayā||

Verse 68

इदं मेध्यमिदं पुण्यमिदं स्वर्ग्यमनुत्तमम्। इदं रहस्यं वेदानामाप्लाव्यं पावनं तथा।। उर्वशीं उर्वशीतीर्थम्। कृत्तिकायोगे कार्तिक्यां पौर्णमास्याम्।।

idaṃ medhyamidaṃ puṇyamidaṃ svargyamanuttamam| idaṃ rahasyaṃ vedānāmāplāvyaṃ pāvanaṃ tathā|| urvaśīṃ urvaśītīrtham| kṛttikāyoge kārtikyāṃ paurṇamāsyām||

Verse 69

इदं दद्याद्‌द्विजातीनां साधोरात्महितस्य च। सुहृदां च जपेत्कर्णे शिष्यस्यानुगतस्य च।

idaṃ dadyād‌dvijātīnāṃ sādhorātmahitasya ca| suhṛdāṃ ca japetkarṇe śiṣyasyānugatasya ca|

Verse 70

दत्तवान्गौतमस्यैतदङ्गिरा वै महातपाः। अङ्गिराः समनुज्ञातः काश्यपेन च धीमता।। इदं तीर्थसेवनम्। मेध्यं यज्ञफलप्रदम्। पुण्यं पापघ्नम्।।

dattavāngautamasyaitadaṅgirā vai mahātapāḥ| aṅgirāḥ samanujñātaḥ kāśyapena ca dhīmatā|| idaṃ tīrthasevanam| medhyaṃ yajñaphalapradam| puṇyaṃ pāpaghnam||

Verse 71

महर्षीणामिदं जप्यं पावनानां तथोत्तमम्। जपंश्चाभ्युत्थितः शश्वन्निर्मलः स्वर्गमाप्नुयात्।।

maharṣīṇāmidaṃ japyaṃ pāvanānāṃ tathottamam| japaṃścābhyutthitaḥ śaśvannirmalaḥ svargamāpnuyāt||

Verse 72

इदं यश्चापि शृणुयाद्रहस्यं त्वङ्गिरोमतम्। उत्तमे च कुले जन्म लभेञ्जातीश्च संस्मरेत्।।

idaṃ yaścāpi śṛṇuyādrahasyaṃ tvaṅgiromatam| uttame ca kule janma labheñjātīśca saṃsmaret||