Adhyaya 106

Verse 1

भीष्मेण युधिष्ठिरम्प्रति गोदानप्रशंसापरनाचिकेतोपाख्यानकथनम्।। 1 ।। युधिष्ठिर उवाच। दत्तानां फलसम्प्राप्तिं गवां प्रब्रूहि मेऽनघ। विस्तरेण महाबाहो न हि तृप्यामि कथ्यताम्।।

bhīṣmeṇa yudhiṣṭhiramprati godānapraśaṃsāparanāciketopākhyānakathanam|| 1 || yudhiṣṭhira uvāca| dattānāṃ phalasamprāptiṃ gavāṃ prabrūhi me'nagha| vistareṇa mahābāho na hi tṛpyāmi kathyatām||

Verse 2

भीष्म उवाच। अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम्। ऋषेरौद्दालकेर्वाक्यं नाचिकेतस्य चोभयोः।।

bhīṣma uvāca| atrāpyudāharantīmamitihāsaṃ purātanam| ṛṣerauddālakervākyaṃ nāciketasya cobhayoḥ||

Verse 3

ऋषिरौद्दालकिर्दीक्षामुपगम्य ततः सुतम्। त्वं मामुपचरस्वेति नाचिकेतमभाषत।।

ṛṣirauddālakirdīkṣāmupagamya tataḥ sutam| tvaṃ māmupacarasveti nāciketamabhāṣata||

Verse 4

समाप्ते नियमे तस्मिन्महर्षिः पुत्रमब्रवीत्। उपस्पर्शनसक्तस्य स्वाध्यायाभिरतस्य च।।

samāpte niyame tasminmaharṣiḥ putramabravīt| upasparśanasaktasya svādhyāyābhiratasya ca||

Verse 5

इध्मा दर्भाः सुमनसः कलशश्चाभितो जलम्। विस्मृतं मे तदादाय नदीतीरादिहाव्रज।। ।। इति श्रीमन्महाभारते अनुशासनपर्वणि दानधर्मपर्वणि षडधिकशततमोऽध्यायः।। 106 ।।

idhmā darbhāḥ sumanasaḥ kalaśaścābhito jalam| vismṛtaṃ me tadādāya nadītīrādihāvraja|| || iti śrīmanmahābhārate anuśāsanaparvaṇi dānadharmaparvaṇi ṣaḍadhikaśatatamo'dhyāyaḥ|| 106 ||

Verse 6

गत्वानवाप्य तत्सर्वं नदीवेगसमाप्लुतम्। न पश्यामि तदित्येवं पितरं सोऽब्रवीन्मुनिः।।

gatvānavāpya tatsarvaṃ nadīvegasamāplutam| na paśyāmi tadityevaṃ pitaraṃ so'bravīnmuniḥ||

Verse 7

क्षुत्पिपासाश्रमाविष्टो मुनिरौद्दालकिस्तदा। यमं पश्येति तं पुत्रमशपत्क्रोधमूर्च्छितः।।

kṣutpipāsāśramāviṣṭo munirauddālakistadā| yamaṃ paśyeti taṃ putramaśapatkrodhamūrcchitaḥ||

Verse 8

तथा स पित्राऽभिहतो वाग्वज्रेण कृताञ्जलिः। प्रसीदेति ब्रुवन्नेव गतसत्वोऽपतद्भुवि।। कलशश्चातिभोजनम् इति झ.पाठ.। तत्र अतिभोजनं भोजनसामग्रिकं शाकादि।।

tathā sa pitrā'bhihato vāgvajreṇa kṛtāñjaliḥ| prasīdeti bruvanneva gatasatvo'patadbhuvi|| kalaśaścātibhojanam iti jha.pāṭha.| tatra atibhojanaṃ bhojanasāmagrikaṃ śākādi||

Verse 9

नाचिकेतं प्रिता दृष्ट्वा पतितं दुःखमूर्च्छितः। किं मया कृतमित्युक्त्वा निपपात महीतले।।

nāciketaṃ pritā dṛṣṭvā patitaṃ duḥkhamūrcchitaḥ| kiṃ mayā kṛtamityuktvā nipapāta mahītale||

Verse 10

तस्य दुःखपरीतस्य स्वं पुत्रमनुशोचतः। व्यतीतं तदहःशेषं सा चोग्रा तत्र शर्वरी।।

tasya duḥkhaparītasya svaṃ putramanuśocataḥ| vyatītaṃ tadahaḥśeṣaṃ sā cogrā tatra śarvarī||

Verse 11

पित्र्येणाश्रुप्रपातेन नाचिकेतः कुरूद्वह। प्रास्यन्दच्छयने कौश्ये वृष्ट्या सस्यमिवाप्लुतम्।। गतसत्वो मृतः।।

pitryeṇāśruprapātena nāciketaḥ kurūdvaha| prāsyandacchayane kauśye vṛṣṭyā sasyamivāplutam|| gatasatvo mṛtaḥ||

Verse 12

स पर्यपृच्छत्तं पुत्रं श्लाघ्यं पर्यागतं पुनः। दिव्यैर्गन्धैः समादिग्धं क्षीणस्वप्नमिवोत्थितम्।।

sa paryapṛcchattaṃ putraṃ ślāghyaṃ paryāgataṃ punaḥ| divyairgandhaiḥ samādigdhaṃ kṣīṇasvapnamivotthitam||

Verse 13

अपि पुत्र जिता लोकाः शुभास्ते स्वेन कर्मणा। दिष्ट्या चासि पुनः प्राप्तो न हि ते मानुषं वपुः।।

api putra jitā lokāḥ śubhāste svena karmaṇā| diṣṭyā cāsi punaḥ prāpto na hi te mānuṣaṃ vapuḥ||

Verse 14

प्रत्यक्षदार्शी सर्वस्य वित्रा पृष्टो महात्मना। अभ्युत्थाय पितुर्मध्ये महर्षीणां न्यवेदयत्।।

pratyakṣadārśī sarvasya vitrā pṛṣṭo mahātmanā| abhyutthāya piturmadhye maharṣīṇāṃ nyavedayat||

Verse 15

कुर्वन्मवच्छासनमाशु यातो ह्यहं विशालां रुचिरप्रभासाम्। वैवस्वतीं प्राप्य सभामवश्यं सहस्रशो योजनहैमभौमाम्।। सस्यं शुष्यमाणम्।।

kurvanmavacchāsanamāśu yāto hyahaṃ viśālāṃ ruciraprabhāsām| vaivasvatīṃ prāpya sabhāmavaśyaṃ sahasraśo yojanahaimabhaumām|| sasyaṃ śuṣyamāṇam||

Verse 16

दृष्टैव मामभिमुखमापतन्तं गृहं निवेद्यासनमादिदेश। वैवस्वतोऽर्घ्यादिभिरर्हणैश्च भवत्कृते पूजयामास मां साः।।

dṛṣṭaiva māmabhimukhamāpatantaṃ gṛhaṃ nivedyāsanamādideśa| vaivasvato'rghyādibhirarhaṇaiśca bhavatkṛte pūjayāmāsa māṃ sāḥ||

Verse 17

ततस्त्वहं तं शनकैरवोचं वृतः सदस्यैरभिपूज्यमानः। प्राप्तोऽस्मि ते विषयं धर्मराज लोकानर्हो यानहं तान्विधत्स्व।।

tatastvahaṃ taṃ śanakairavocaṃ vṛtaḥ sadasyairabhipūjyamānaḥ| prāpto'smi te viṣayaṃ dharmarāja lokānarho yānahaṃ tānvidhatsva||

Verse 18

यमोऽब्रवीन्मां न मृतोसि सौम्य यमं पश्येत्याह स त्वां तपस्वी। पिता प्रदीप्ताग्निसमानतेजा न तत्छक्यमनृतं विप्र कर्तुम्।।

yamo'bravīnmāṃ na mṛtosi saumya yamaṃ paśyetyāha sa tvāṃ tapasvī| pitā pradīptāgnisamānatejā na tatchakyamanṛtaṃ vipra kartum||

Verse 19

दृष्टस्तेऽहं प्रतिगच्छस्व तात शोचत्यसौ तव देहस्य कर्ता। ददानि किञ्चापि मनःप्रणीतं प्रियातिथेस्तव कामान्वृणीष्व।।

dṛṣṭaste'haṃ pratigacchasva tāta śocatyasau tava dehasya kartā| dadāni kiñcāpi manaḥpraṇītaṃ priyātithestava kāmānvṛṇīṣva||

Verse 20

तेनैवमुक्तस्तमहं प्रत्यवोचं प्राप्तोस्मि ते विषयं दुर्निवर्त्यम्। इच्छाम्यहं पुण्यकृतां समृद्धाँ- ल्लोकान्द्रष्टुं यदि तेऽहं वरार्हः।।

tenaivamuktastamahaṃ pratyavocaṃ prāptosmi te viṣayaṃ durnivartyam| icchāmyahaṃ puṇyakṛtāṃ samṛddhā~- llokāndraṣṭuṃ yadi te'haṃ varārhaḥ||

Verse 21

यानं समारोप्य तु मां स देवो वाहैर्युक्तं सुप्रभं भानुमत्तम्। संदर्शयामास तदाऽऽत्मलोका- न्सर्वास्तथा पुण्यकृतां द्विजेन्द्र।।

yānaṃ samāropya tu māṃ sa devo vāhairyuktaṃ suprabhaṃ bhānumattam| saṃdarśayāmāsa tadā''tmalokā- nsarvāstathā puṇyakṛtāṃ dvijendra||

Verse 22

अपश्यं तत्र वेश्मानि तैजसानि महात्मनाम्। नानासंस्थानरूपाणि सर्वरत्नमयानि च।।

apaśyaṃ tatra veśmāni taijasāni mahātmanām| nānāsaṃsthānarūpāṇi sarvaratnamayāni ca||

Verse 23

चन्द्रमण्डलशुभ्राणि किंकिणीजालवन्ति च। अनेकशतभौमानि सान्तर्जलवनानि च।। योजनेति लुप्ततृतीयान्तं पदम्। योजनैः सहस्रशः सम्मितामिति शेषः।।

candramaṇḍalaśubhrāṇi kiṃkiṇījālavanti ca| anekaśatabhaumāni sāntarjalavanāni ca|| yojaneti luptatṛtīyāntaṃ padam| yojanaiḥ sahasraśaḥ sammitāmiti śeṣaḥ||

Verse 24

वैडूर्यार्कप्रकाशानि रूप्यरुक्ममयानि च। तरुणादित्यवर्णानि स्थावराणि चराणि च।।

vaiḍūryārkaprakāśāni rūpyarukmamayāni ca| taruṇādityavarṇāni sthāvarāṇi carāṇi ca||

Verse 25

भक्ष्यभोज्यमयाञ्शैलान्वासांसि शयनानि च। सर्वकामफलांश्चैव वृक्षान्भवनसंस्थितान्।।

bhakṣyabhojyamayāñśailānvāsāṃsi śayanāni ca| sarvakāmaphalāṃścaiva vṛkṣānbhavanasaṃsthitān||

Verse 26

नद्यो वीथ्यः सभा वाप्यो दीर्घिकाश्चैव सर्वशः। घोषवन्ति च यानानि युक्तान्धथ सहस्रशः।।

nadyo vīthyaḥ sabhā vāpyo dīrghikāścaiva sarvaśaḥ| ghoṣavanti ca yānāni yuktāndhatha sahasraśaḥ||

Verse 27

क्षीरस्रवा वै सरितो गिरींश्च सर्पिस्तथा विमलं चापि तोयम्। वैवस्वतस्यानुमतांश्च देशा- नदृष्टपूर्वान्सुबहूनपश्यम्।।

kṣīrasravā vai sarito girīṃśca sarpistathā vimalaṃ cāpi toyam| vaivasvatasyānumatāṃśca deśā- nadṛṣṭapūrvānsubahūnapaśyam||

Verse 28

सर्वान्दृष्ट्वा तदहं धर्मराज- मवोचं वै सर्वदेवं सहिष्णुम्। क्षीरस्यैताः सर्पिषश्चैव नद्यः शश्वत्स्रोताः कस्य भोज्याः प्रवृत्ताः।।

sarvāndṛṣṭvā tadahaṃ dharmarāja- mavocaṃ vai sarvadevaṃ sahiṣṇum| kṣīrasyaitāḥ sarpiṣaścaiva nadyaḥ śaśvatsrotāḥ kasya bhojyāḥ pravṛttāḥ||

Verse 29

यमोऽब्रवीद्विद्धि भोज्यांस्त्वमेता- न्ये दातारः साधवो गोरसानाम्। अन्ये लोकाः शाश्वता वीतशोकैः समाकीर्णा गोप्रदाने रतानाम्।।

yamo'bravīdviddhi bhojyāṃstvametā- nye dātāraḥ sādhavo gorasānām| anye lokāḥ śāśvatā vītaśokaiḥ samākīrṇā gopradāne ratānām||

Verse 30

न त्वेतासां दानमात्रं प्रशस्तं पात्रं कालो गोविशेषो विधिश्च। ज्ञात्वा देयं विप्र गवान्तरं हि दुःखं ज्ञातुं पावकादित्यभूतम्।। अनेकशतानि भौमानि उपर्युपरि भूमिसमूहा येषु तानि प्रासादमण्डलानि।।

na tvetāsāṃ dānamātraṃ praśastaṃ pātraṃ kālo goviśeṣo vidhiśca| jñātvā deyaṃ vipra gavāntaraṃ hi duḥkhaṃ jñātuṃ pāvakādityabhūtam|| anekaśatāni bhaumāni uparyupari bhūmisamūhā yeṣu tāni prāsādamaṇḍalāni||

Verse 31

स्वाध्यायवान्योऽतिमात्रं तपस्वी वैतानस्थो ब्राह्मणः पात्रमासाम्। गोषु क्षान्तं गोशरण्यं कृतज्ञं वृत्तिग्लानं तादृशं पात्रमाहुः।। गवामन्तरमन्योन्यतारतम्यं। अवङ्।।

svādhyāyavānyo'timātraṃ tapasvī vaitānastho brāhmaṇaḥ pātramāsām| goṣu kṣāntaṃ gośaraṇyaṃ kṛtajñaṃ vṛttiglānaṃ tādṛśaṃ pātramāhuḥ|| gavāmantaramanyonyatāratamyaṃ| avaṅ||

Verse 32

कृच्छ्रोत्सृष्टाः पोष्णाभ्यागताश्च द्वारैरेतैर्गोविशेषाः प्रशस्ताः। अन्तर्जाताः सुक्रयज्ञानलब्धाः प्राणक्रीताः सोदकाः सोद्वहाश्च।।

kṛcchrotsṛṣṭāḥ poṣṇābhyāgatāśca dvārairetairgoviśeṣāḥ praśastāḥ| antarjātāḥ sukrayajñānalabdhāḥ prāṇakrītāḥ sodakāḥ sodvahāśca||

Verse 33

तिस्रो रात्र्यस्त्वद्भिरुपोष्य भूमौ तृप्ता गावस्तर्पितेभ्यः प्रदेयाः। वत्सैः प्रीताः सुप्रजाः सोपचारा- स्त्र्यहं दत्त्वा गोरसैर्वर्तितव्यम्।। कृच्छ्रोत्सृष्टाः सङ्कटात् निरोधात् मुक्ताः। पोषणार्थं दरिद्रागारादागताः। तादृशीनां पालनं प्रशस्ततरमित्यर्थः।।

tisro rātryastvadbhirupoṣya bhūmau tṛptā gāvastarpitebhyaḥ pradeyāḥ| vatsaiḥ prītāḥ suprajāḥ sopacārā- stryahaṃ dattvā gorasairvartitavyam|| kṛcchrotsṛṣṭāḥ saṅkaṭāt nirodhāt muktāḥ| poṣaṇārthaṃ daridrāgārādāgatāḥ| tādṛśīnāṃ pālanaṃ praśastataramityarthaḥ||

Verse 34

दत्त्वा धेनुं सुव्रतां साधुदोहां कल्याणवत्सामपलायिनीं च। यावन्ति रोमाणि भवन्ति तस्या- स्तावद्वर्षाण्यश्नुते स्वर्गलोकम्।।

dattvā dhenuṃ suvratāṃ sādhudohāṃ kalyāṇavatsāmapalāyinīṃ ca| yāvanti romāṇi bhavanti tasyā- stāvadvarṣāṇyaśnute svargalokam||

Verse 35

तथाऽनड्वाहं ब्राह्मणेभ्यः प्रदाय दान्तं धुर्यं बलवन्तं युवानम्। कुलानुजीव्यं वीर्यवन्तं बृहन्तं भुङ्क्ते लोकान्सम्मितान्धेनुदस्य।।

tathā'naḍvāhaṃ brāhmaṇebhyaḥ pradāya dāntaṃ dhuryaṃ balavantaṃ yuvānam| kulānujīvyaṃ vīryavantaṃ bṛhantaṃ bhuṅkte lokānsammitāndhenudasya||

Verse 36

वृद्धे ग्लाने सम्भ्रमे वा महार्थे कृष्यर्थं वा हौम्यहेतोः प्रमूत्याम्। गुर्वर्थं वा यज्ञसमाप्तये वा गां वै दातुं देशकालोऽविशिष्टः।। त्र्यहमम्मात्राहारो भूमिशायी भूत्वा चतुर्थं दिनमारभ्य त्र्यहमेकैकां गां दत्त्वा गोरसैर्वृत्तिं कुर्यात्। एवं व्रतपूर्वकं गोत्रयं ददत उक्तं वक्ष्यमाणं च फलं भवतीत्यर्थः।।

vṛddhe glāne sambhrame vā mahārthe kṛṣyarthaṃ vā haumyahetoḥ pramūtyām| gurvarthaṃ vā yajñasamāptaye vā gāṃ vai dātuṃ deśakālo'viśiṣṭaḥ|| tryahamammātrāhāro bhūmiśāyī bhūtvā caturthaṃ dinamārabhya tryahamekaikāṃ gāṃ dattvā gorasairvṛttiṃ kuryāt| evaṃ vratapūrvakaṃ gotrayaṃ dadata uktaṃ vakṣyamāṇaṃ ca phalaṃ bhavatītyarthaḥ||

Verse 37

नाचिकेत उवाच। श्रुत्वा वैवस्वतवचस्तमहं पुनरब्रवम्। अगोमी गोप्रदातॄणां कथं लोकान्हि गच्छति।।

nāciketa uvāca| śrutvā vaivasvatavacastamahaṃ punarabravam| agomī gopradātṝṇāṃ kathaṃ lokānhi gacchati||

Verse 38

ततोऽब्रवीद्यमो धीमान्गोप्रदानं ततो गतिम्। गोप्रदानानुकल्पात्तु गामृते सन्तु गोप्रदाः।।

tato'bravīdyamo dhīmāngopradānaṃ tato gatim| gopradānānukalpāttu gāmṛte santu gopradāḥ||

Verse 39

अलाभे यो गवां दद्याद्धृतधेनुं यतव्रतः। तस्यैता घृतवाहिन्यः क्षरन्ते वत्सला इव।।

alābhe yo gavāṃ dadyāddhṛtadhenuṃ yatavrataḥ| tasyaitā ghṛtavāhinyaḥ kṣarante vatsalā iva||

Verse 40

घृतालाभे तु यो दद्यात्तिलधेनुं यतव्रतः। स दुर्गात्तारितो धेन्वा क्षीरनद्यां प्रमोदते।।

ghṛtālābhe tu yo dadyāttiladhenuṃ yatavrataḥ| sa durgāttārito dhenvā kṣīranadyāṃ pramodate||

Verse 41

तिलालाभे तु यो दद्याज्जलधेनुं यतव्रतः। स कामप्रवहां शीतीं नदीमेतामुपाश्नुते।।

tilālābhe tu yo dadyājjaladhenuṃ yatavrataḥ| sa kāmapravahāṃ śītīṃ nadīmetāmupāśnute||

Verse 42

एवमेतानि मे तत्र धर्मराजो न्यदर्शयत्। दृष्ट्वा च परमं हर्षमवापमहमच्युत।।

evametāni me tatra dharmarājo nyadarśayat| dṛṣṭvā ca paramaṃ harṣamavāpamahamacyuta||

Verse 43

निवेदये चाहमिमं प्रियं ते क्रतुर्महानल्पधनप्रचारः। प्राप्तो मया तात स मत्प्रसूतः प्रपत्स्यते वेदविधिप्रवृत्तः।। वृद्धे ग्लाने रोगिणि पथ्याशनार्थं सम्भ्रमे दुर्भिक्षे। महार्थे यज्ञाद्यर्थे च। प्रसूत्यां पुत्रजन्मनि।।

nivedaye cāhamimaṃ priyaṃ te kraturmahānalpadhanapracāraḥ| prāpto mayā tāta sa matprasūtaḥ prapatsyate vedavidhipravṛttaḥ|| vṛddhe glāne rogiṇi pathyāśanārthaṃ sambhrame durbhikṣe| mahārthe yajñādyarthe ca| prasūtyāṃ putrajanmani||

Verse 44

शापो ह्ययं भवतोऽनुग्रहाय प्राप्तो मया यत्र दृष्टो यमो वै। दानव्युष्टिं तत्र दृष्ट्वा महात्म- न्निःसंदिग्धान्दानधर्मांश्चरिष्ये।।

śāpo hyayaṃ bhavato'nugrahāya prāpto mayā yatra dṛṣṭo yamo vai| dānavyuṣṭiṃ tatra dṛṣṭvā mahātma- nniḥsaṃdigdhāndānadharmāṃścariṣye||

Verse 45

इदं च मामब्रवीद्धर्मराजः पुनः पुनः सम्प्रहृष्टो महर्षे। दानेन यः प्रयतोऽभूत्सदैव विशेषतो गोप्रदानं च कुर्याम्।।

idaṃ ca māmabravīddharmarājaḥ punaḥ punaḥ samprahṛṣṭo maharṣe| dānena yaḥ prayato'bhūtsadaiva viśeṣato gopradānaṃ ca kuryām||

Verse 46

शुद्धो ह्यर्थो नावमन्यस्व धर्मा- न्पात्रे देयं देशकालोपपन्ने। तस्माद्गावस्ते नित्यमेव प्रदेया माभूच्च ते संशयः कश्चिदत्र।।

śuddho hyartho nāvamanyasva dharmā- npātre deyaṃ deśakālopapanne| tasmādgāvaste nityameva pradeyā mābhūcca te saṃśayaḥ kaścidatra||

Verse 47

एताः पुरा ह्यददन्नित्यमेव सान्तात्मानो दानपथे निविष्टाः। तपांस्युग्राण्यप्रतिशङ्कमाना- स्ते वै दानं प्रददुश्चैव शक्त्या।।

etāḥ purā hyadadannityameva sāntātmāno dānapathe niviṣṭāḥ| tapāṃsyugrāṇyapratiśaṅkamānā- ste vai dānaṃ pradaduścaiva śaktyā||

Verse 48

काले च शक्त्या मत्सरं वर्जयित्वा शुद्धात्मानः श्रद्धिनः पुण्यशीलाः। दत्त्वा गा वै लोकममुं प्रपन्ना देदीप्यन्ते पुण्यशीलास्तु नाके।।

kāle ca śaktyā matsaraṃ varjayitvā śuddhātmānaḥ śraddhinaḥ puṇyaśīlāḥ| dattvā gā vai lokamamuṃ prapannā dedīpyante puṇyaśīlāstu nāke||

Verse 49

एतद्दानं न्यायलब्धं द्विजेभ्यः पात्रे दत्तं प्रापणीयं परीक्ष्य। काम्याष्टम्यां वर्तितव्यं दशाहं रसैर्गवां शकृता प्रस्नवैर्वा।। क्रतुः गोदानरूपः।।

etaddānaṃ nyāyalabdhaṃ dvijebhyaḥ pātre dattaṃ prāpaṇīyaṃ parīkṣya| kāmyāṣṭamyāṃ vartitavyaṃ daśāhaṃ rasairgavāṃ śakṛtā prasnavairvā|| kratuḥ godānarūpaḥ||

Verse 50

देवव्रती स्याद्वृषभप्रदानै- र्वेदावाप्तिर्गोयुगस्य प्रदाने। तीर्थावाप्तिर्गोप्रयुक्तप्रदाने पापोत्सर्गः कपिलायाः प्रदाने।।

devavratī syādvṛṣabhapradānai- rvedāvāptirgoyugasya pradāne| tīrthāvāptirgoprayuktapradāne pāpotsargaḥ kapilāyāḥ pradāne||

Verse 51

गामप्येकां कपिलां सम्प्रदाय न्यायोपेतां कलुषाद्विप्रमुच्येत्। गवां रसात्परमं नास्ति किञ्चि- द्गवां प्रदानं सुमहद्वदन्ति।।

gāmapyekāṃ kapilāṃ sampradāya nyāyopetāṃ kaluṣādvipramucyet| gavāṃ rasātparamaṃ nāsti kiñci- dgavāṃ pradānaṃ sumahadvadanti||

Verse 52

गावो लोकांस्तारयन्ति क्षरन्त्यो गावश्चान्नं संजनयन्ति लोके। यस्तं जानन्न गवां हार्दमेति स वै गन्ता निरयं पापचेताः।।

gāvo lokāṃstārayanti kṣarantyo gāvaścānnaṃ saṃjanayanti loke| yastaṃ jānanna gavāṃ hārdameti sa vai gantā nirayaṃ pāpacetāḥ||

Verse 53

यैस्तद्दत्तं गोसहस्रं शतं वा दशार्धं वा दश वा साधुवत्सम्। अप्येका वै साधवे ब्राह्मणाय सास्यामुष्मिन्पुण्यतीर्था नदी वै।।

yaistaddattaṃ gosahasraṃ śataṃ vā daśārdhaṃ vā daśa vā sādhuvatsam| apyekā vai sādhave brāhmaṇāya sāsyāmuṣminpuṇyatīrthā nadī vai||

Verse 54

प्राप्त्या पुष्ट्या लोकसंरक्षणेन गावस्तुल्याः सूर्यपादैः पृथिव्याम्। शब्दश्चैकः संनतिश्चोपभोगा- स्तस्माद्गोदः सूर्य इवावभाति।।

prāptyā puṣṭyā lokasaṃrakṣaṇena gāvastulyāḥ sūryapādaiḥ pṛthivyām| śabdaścaikaḥ saṃnatiścopabhogā- stasmādgodaḥ sūrya ivāvabhāti||

Verse 55

गुरुं शिष्यो वरयेद्गोप्रदाने स वै गन्ता नियतं स्वर्गमेव। विधिज्ञानां सुमहान्धर्म एष विधिं ह्याद्यं विधयः संविशन्ति।।

guruṃ śiṣyo varayedgopradāne sa vai gantā niyataṃ svargameva| vidhijñānāṃ sumahāndharma eṣa vidhiṃ hyādyaṃ vidhayaḥ saṃviśanti||

Verse 56

इदं दानं न्यायलब्धं द्विजेभ्यः पात्रे दत्त्वा प्रापयेथाः परीक्ष्य। त्वय्याशंसन्त्यमरा दानवाश्च वयं चापि प्रसृते पुण्यशीले।।

idaṃ dānaṃ nyāyalabdhaṃ dvijebhyaḥ pātre dattvā prāpayethāḥ parīkṣya| tvayyāśaṃsantyamarā dānavāśca vayaṃ cāpi prasṛte puṇyaśīle||

Verse 57

इत्युक्तोऽहं धर्मराजं द्विजर्षे धर्मात्मानं शिरसाऽभिप्रणम्य। अनुज्ञातस्तेन वैवस्वतेन प्रत्यागमं भगवत्पादमूलम्।।

ityukto'haṃ dharmarājaṃ dvijarṣe dharmātmānaṃ śirasā'bhipraṇamya| anujñātastena vaivasvatena pratyāgamaṃ bhagavatpādamūlam||