Adhyaya 5

Verse 1

कर्णपराक्रमवर्णनम्।। 1।। नारद उवाच। आदित्कृतबलं कर्णं दृष्ट्वा राजा स मागधः। आह्वयद्द्वैरथेनाजौ जरासन्धो महीपतिः।।

karṇaparākramavarṇanam|| 1|| nārada uvāca| āditkṛtabalaṃ karṇaṃ dṛṣṭvā rājā sa māgadhaḥ| āhvayaddvairathenājau jarāsandho mahīpatiḥ||

Verse 2

तयोः समभवद्युद्धं दिव्यास्त्रविदुषोर्द्वयोः। युधि नानाप्रहरणैरन्योन्यमभिवर्षतोः।।

tayoḥ samabhavadyuddhaṃ divyāstraviduṣordvayoḥ| yudhi nānāpraharaṇairanyonyamabhivarṣatoḥ||

Verse 3

क्षीणबाणौ विधनुषौ भग्नखङ्गौ महीं गतौ। बाहुभिः समसज्जेतामुभावतिबलान्वितौ।।

kṣīṇabāṇau vidhanuṣau bhagnakhaṅgau mahīṃ gatau| bāhubhiḥ samasajjetāmubhāvatibalānvitau||

Verse 4

[बाहुकण्टकयुद्धेन तस्य कर्णोऽथ युध्यतः।] विभेदं संधिं देहस्य जरया श्लेषितस्य हि।। ।। इति श्रीमन्महाभारते शान्तिपर्वणि राजधर्मपर्वणि पञ्चमोऽध्यायः।। 5।।

[bāhukaṇṭakayuddhena tasya karṇo'tha yudhyataḥ|] vibhedaṃ saṃdhiṃ dehasya jarayā śleṣitasya hi|| || iti śrīmanmahābhārate śāntiparvaṇi rājadharmaparvaṇi pañcamo'dhyāyaḥ|| 5||

Verse 5

स विकारं शरीरस्य दृष्ट्वा नृपतिरात्मनः। प्रीतोऽस्मीत्यब्रवीत्कर्णं वैरमुत्सृज्य दूरतः।। बाहुकण्टकयुद्धेन बाहुकण्टकं केतकपत्रं तद्वद्यत्र बलिना दुर्बलस्य शरीरं पाट्यते तद्वाहुकण्टकं नाम युद्धम्।।

sa vikāraṃ śarīrasya dṛṣṭvā nṛpatirātmanaḥ| prīto'smītyabravītkarṇaṃ vairamutsṛjya dūrataḥ|| bāhukaṇṭakayuddhena bāhukaṇṭakaṃ ketakapatraṃ tadvadyatra balinā durbalasya śarīraṃ pāṭyate tadvāhukaṇṭakaṃ nāma yuddham||

Verse 6

प्रीत्या ददौ स कर्णाय मालिनीं नगरीमनु। अङ्गेषु नरशार्दूल स राजाऽऽसीत्सपत्नजित्।।

prītyā dadau sa karṇāya mālinīṃ nagarīmanu| aṅgeṣu naraśārdūla sa rājā''sītsapatnajit||

Verse 7

पालयामास वर्णांस्तु कर्णः परबलार्दनः। दुर्योधनस्यानुमते तवापि विदितं तथा।। विकारं पाटनरूपम्।।

pālayāmāsa varṇāṃstu karṇaḥ parabalārdanaḥ| duryodhanasyānumate tavāpi viditaṃ tathā|| vikāraṃ pāṭanarūpam||

Verse 8

एवं शस्त्रप्रतापेन प्रथितः सोऽभवत्क्षितौ। त्वद्धितार्थं सुरेन्द्रेण भिक्षितो वर्मकुण्डले।।

evaṃ śastrapratāpena prathitaḥ so'bhavatkṣitau| tvaddhitārthaṃ surendreṇa bhikṣito varmakuṇḍale||

Verse 9

स दिव्ये सहजे प्रादात्कुण्डले परमार्चिते। सहजं कवचं चापि मोहितो देवमायया।।

sa divye sahaje prādātkuṇḍale paramārcite| sahajaṃ kavacaṃ cāpi mohito devamāyayā||

Verse 10

विमुक्तः कुण्डलाभ्यां च सहजेन च वर्मणा। निहतो विजयेनाजौ वासुदेवस्य पश्यतः।।

vimuktaḥ kuṇḍalābhyāṃ ca sahajena ca varmaṇā| nihato vijayenājau vāsudevasya paśyataḥ||

Verse 11

ब्राह्मणस्यापि शापेन रामस्य च महात्मनः। कुन्त्याश्च वरदानेन मायया च शतक्रतोः।।

brāhmaṇasyāpi śāpena rāmasya ca mahātmanaḥ| kuntyāśca varadānena māyayā ca śatakratoḥ||

Verse 12

भीष्मावमानात्सङ्ख्यायां रथानामर्धकीर्तनात्। शल्यतेजोवधाच्चापि वासुदेवनयेन च।

bhīṣmāvamānātsaṅkhyāyāṃ rathānāmardhakīrtanāt| śalyatejovadhāccāpi vāsudevanayena ca|

Verse 13

रुद्रस्य देवराजस्य यमस्य वरुणस्य च। कुबेरद्रोणयोश्चैव कृपस्य च महात्मनः।।

rudrasya devarājasya yamasya varuṇasya ca| kuberadroṇayoścaiva kṛpasya ca mahātmanaḥ||

Verse 14

अस्त्राणि दिव्यान्यादाय युधि गाण्डीवधन्वना। हतो वैकर्तनः कर्णो दिवाकरसमद्युतिः।।

astrāṇi divyānyādāya yudhi gāṇḍīvadhanvanā| hato vaikartanaḥ karṇo divākarasamadyutiḥ||

Verse 15

एवं शप्तस्तव भ्राता बहुभिश्चापि वञ्चितः। न शोच्यः पुरुषव्याघ्र युद्धे हि निधनं गतः।।

evaṃ śaptastava bhrātā bahubhiścāpi vañcitaḥ| na śocyaḥ puruṣavyāghra yuddhe hi nidhanaṃ gataḥ||