Adhyaya 260

Verse 1

मन्दपालस्य पुत्राश्वपूर्वकं सर्वैः सहान्यत्र गमनम्।। 1 ।। देवगणैः सहागतस्येन्द्रस्य कृष्णार्जुनवरदानपूर्वकं स्वलोकगमनम्।। 2 ।। अग्नेस्थानगमनानन्तरं कृष्णार्जुनमयानां नदीकूल उपवेशनम्।। 3 ।। मन्दपाल उवाच। युष्माकमपवर्गार्थं ती ज्वलनो मया। अग्निना च तथेत्येतिज्ञातं महात्मना।।

mandapālasya putrāśvapūrvakaṃ sarvaiḥ sahānyatra gamanam|| 1 || devagaṇaiḥ sahāgatasyendrasya kṛṣṇārjunavaradānapūrvakaṃ svalokagamanam|| 2 || agnesthānagamanānantaraṃ kṛṣṇārjunamayānāṃ nadīkūla upaveśanam|| 3 || mandapāla uvāca| yuṣmākamapavargārthaṃ tī jvalano mayā| agninā ca tathetyetijñātaṃ mahātmanā||

Verse 2

अग्नेर्वचनमाज्ञाय धर्मज्ञतां च वः। भवतां च परं वीर्यं नाहमिहागतः।।

agnervacanamājñāya dharmajñatāṃ ca vaḥ| bhavatāṃ ca paraṃ vīryaṃ nāhamihāgataḥ||

Verse 3

न सन्तापो हि वर्त्थः पुत्रका हृदि मां प्रति। ऋषीन्वेद हुताशो ब्रह्म तद्विदितं च वः।।

na santāpo hi vartthaḥ putrakā hṛdi māṃ prati| ṛṣīnveda hutāśo brahma tadviditaṃ ca vaḥ||

Verse 4

वैशंपायन उवाच। एवमाश्वासितान्पुत्रान्भार्यामादाय स द्विजः। मन्दपालस्ततो देशादन्यं देशं जगाम ह।।

vaiśaṃpāyana uvāca| evamāśvāsitānputrānbhāryāmādāya sa dvijaḥ| mandapālastato deśādanyaṃ deśaṃ jagāma ha||

Verse 5

भगवानापि तिग्मांशुः समिद्धः खाण्डवं ततः। ददाह सह कृष्णाभ्यां जनयञ्जगतो हितम्।।

bhagavānāpi tigmāṃśuḥ samiddhaḥ khāṇḍavaṃ tataḥ| dadāha saha kṛṣṇābhyāṃ janayañjagato hitam||

Verse 6

वसामेदोवहाः कुल्यास्तत्र पीत्वा च पावकः। जगाम दर्शयामास चार्जुनम्।।

vasāmedovahāḥ kulyāstatra pītvā ca pāvakaḥ| jagāma darśayāmāsa cārjunam||

Verse 7

ततोऽञन्तरिक्षाद्भगवानवतीर्य पुरन्दरः। मरुद्गणैर्वृतः पार्थं केशवं चेदमब्रवीत्।।

tato'ñantarikṣādbhagavānavatīrya purandaraḥ| marudgaṇairvṛtaḥ pārthaṃ keśavaṃ cedamabravīt||

Verse 8

कृतं युवाभ्यां कर्मेदममरैरपि दुष्करम्। वरं वृणीतं तुष्टोऽस्मि दुर्लभं पुरुषेष्विह।।

kṛtaṃ yuvābhyāṃ karmedamamarairapi duṣkaram| varaṃ vṛṇītaṃ tuṣṭo'smi durlabhaṃ puruṣeṣviha||

Verse 9

पार्थस्तु वरयामास शक्रादस्त्राणि सर्वशः। प्रदातुं तच्च शक्रस्तु कालं चक्रे महाद्युतिः।।

pārthastu varayāmāsa śakrādastrāṇi sarvaśaḥ| pradātuṃ tacca śakrastu kālaṃ cakre mahādyutiḥ||

Verse 10

यदा प्रसन्नो भगवान्महादेवो भविष्यति। तदातुभ्यं प्रदास्यामि पाण्डवास्त्राणि सर्वशः।।

yadā prasanno bhagavānmahādevo bhaviṣyati| tadātubhyaṃ pradāsyāmi pāṇḍavāstrāṇi sarvaśaḥ||

Verse 11

अहमेव च तं कालं वेत्स्यामि कुरुनन्दन। तपसा महता चापि दास्यामि भवतोऽप्यहम्।।

ahameva ca taṃ kālaṃ vetsyāmi kurunandana| tapasā mahatā cāpi dāsyāmi bhavato'pyaham||

Verse 12

आग्नेयानि च सर्वाणि वायव्यानि च सर्वशः। मदीयानि च सर्वाणि ग्रहीष्यसि धनञ्जय।।

āgneyāni ca sarvāṇi vāyavyāni ca sarvaśaḥ| madīyāni ca sarvāṇi grahīṣyasi dhanañjaya||

Verse 13

वासुदेवोऽपि जग्राह प्रीतिं पार्थेन शाश्वतीम्। ददौ सुरपतिश्चैव वरं कृष्णाय धीमते।।

vāsudevo'pi jagrāha prītiṃ pārthena śāśvatīm| dadau surapatiścaiva varaṃ kṛṣṇāya dhīmate||

Verse 14

एवं दत्त्वा वरं ताभ्यां सह देवैर्मरुत्पतिः। हुताशनमनुज्ञाप्य जगामत्रिदिवं प्रभुः।।

evaṃ dattvā varaṃ tābhyāṃ saha devairmarutpatiḥ| hutāśanamanujñāpya jagāmatridivaṃ prabhuḥ||

Verse 15

पावकश्च तदा दावं दग्ध्वसमृगपक्षिणम्। अहोभिरेकविंशद्भिर्विरराग्सुतर्पितः।। ।। इति श्रीमन्महाभारते शतसाहस्त्र्यां संहितायां वैयासिक्यां आदिपर्वणि मयपर्वणि षष्ट्यधिकद्विशततमोऽध्यायः।। 260 ।। ।। समाप्तं मयदर्शनपर्वादिपर्व च।।

pāvakaśca tadā dāvaṃ dagdhvasamṛgapakṣiṇam| ahobhirekaviṃśadbhirvirarāgsutarpitaḥ|| || iti śrīmanmahābhārate śatasāhastryāṃ saṃhitāyāṃ vaiyāsikyāṃ ādiparvaṇi mayaparvaṇi ṣaṣṭyadhikadviśatatamo'dhyāyaḥ|| 260 || || samāptaṃ mayadarśanaparvādiparva ca||

Verse 16

जग्ध्वा मांसानि पीत्वा चदांसि रुधिराणि च। युक्तः परमया प्रीत्या तावुत्वाच्युतार्जुनौ।।

jagdhvā māṃsāni pītvā cadāṃsi rudhirāṇi ca| yuktaḥ paramayā prītyā tāvutvācyutārjunau||

Verse 17

युवाभ्यां पुरुषाग्र्याभ्यां ततोऽस्मि यथासुखम्। अनुजानामि वां वीरौ चरतंत्र वाञ्छितम्।।

yuvābhyāṃ puruṣāgryābhyāṃ tato'smi yathāsukham| anujānāmi vāṃ vīrau carataṃtra vāñchitam||

Verse 18

गाण्डिवं च धनुर्दिव्यमक्षौ च महेषुधी। कपिध्वजो रथश्चायं तव द महामते।।

gāṇḍivaṃ ca dhanurdivyamakṣau ca maheṣudhī| kapidhvajo rathaścāyaṃ tava da mahāmate||

Verse 19

अनेन धनुषा चैव रथेनाने भारत। विजेष्यसि रणे शत्रून्सदेवामानुषान्।।

anena dhanuṣā caiva rathenāne bhārata| vijeṣyasi raṇe śatrūnsadevāmānuṣān||

Verse 20

एवं तौ समनुज्ञातौ पाववेमहात्मना। अर्जुनो वासुदेवश्च दानवश्चयस्तथा।।

evaṃ tau samanujñātau pāvavemahātmanā| arjuno vāsudevaśca dānavaścayastathā||

Verse 21

परिक्रम्य ततः सर्वे त्रयोऽभरतर्षभ। रमणीये नदीकूले सहितामुपाविशंन्।।

parikramya tataḥ sarve trayo'bharatarṣabha| ramaṇīye nadīkūle sahitāmupāviśaṃn||